Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 czerwca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Mary Jane, kocham cię!

Esensja.pl
Esensja.pl
Spośród wszystkich superbohaterskich komiksów wydawnictwa TM-Semic „Spider-man” wydawał mi się zawsze tym najlżejszym fabularnie, najprostszym i chyba najodpowiedniejszym dla nieco młodszego czytelnika. Tym większym zaskoczeniem były „Ostatnie łowy Kravena”, sześcioodcinkowa historia, którą otrzymaliśmy w trzech pierwszych numerach z 1994 roku.

Marcin Knyszyński

Kadr, który…: Mary Jane, kocham cię!

Spośród wszystkich superbohaterskich komiksów wydawnictwa TM-Semic „Spider-man” wydawał mi się zawsze tym najlżejszym fabularnie, najprostszym i chyba najodpowiedniejszym dla nieco młodszego czytelnika. Tym większym zaskoczeniem były „Ostatnie łowy Kravena”, sześcioodcinkowa historia, którą otrzymaliśmy w trzech pierwszych numerach z 1994 roku.
Kraven Myśliwy, który, na liście trzydziestu największych wrogów człowieka-pająka, zamieszczonej w „Spider-man” nr 4/1991, zajął zaszczytne trzecie miejsce, postanowił rozprawić się z naszym bohaterem raz na zawsze. Pająk urósł u niego do rangi pewnego symbolu, który reprezentuje wszystko, co złe w ludzkiej cywilizacji. Takie symbole zniszczyły jego rodzinę, jego kraj, a on sam odnalazł podstawowe wartości dopiero w pierwotnej dżungli, całkowicie pozbawionej ludzkiego pierwiastka.
Kraven chce udowodnić całemu światu, a przede wszystkim sobie, że jest lepszy od Pająka. „Zabija” Spider-mana toksyną usypiającą na dwa tygodnie i składa go w grobie. Przez kolejne czternaście dni, w przebraniu Pająka, dokonuje czynów w jego mniemaniu większych i bardziej znaczących, niż wróg kryjący się za znienawidzonym symbolem. Niestety zapomina o najważniejszym – Spider-man to przede wszystkim człowiek, nie tylko symbol. To, że Pająk jest Peterem Parkerem, jest zarówno jego największą słabością jak i siłą – największą moc, uwięzionemu w trumnie, świeżo upieczonemu nowożeńcowi, dawały zwykłe ludzkie uczucia. To przede wszystkim miłość do żony pozwoliła mu wydostać się z grobu, do którego został złożony za życia – „Mary Jane, kocham cię!”.
koniec
20 grudnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Wszystko jest złudzeniem
Marcin Knyszyński

16 VI 2019

Dziś wracamy do twórczości Alejandro Jodorowsky’ego. Autor „Incala” zabiera nas do Tybetu pierwszej połowy dwudziestego wieku – miejsca pełnego ezoteryki, magii, mistyki i filozofii. Załóżmy, że duchowy przywódca Tybetu odrodził się niespodziewanie w ciele europejskiego noworodka – jak wyglądałaby jego droga do oświecenia i walka o zachowanie świętych wartości w obliczu nieuchronnie nadchodzących zmian?

więcej »

Po komiks marsz: Czerwiec 2019
Esensja Komiks

14 VI 2019

Wygląda na to, że wydawcy postanowili zadbać o dobre samopoczucie komiksowych fanów na wakacje. Jak widać z naszego poniższego zestawienia, w czerwcu będzie z czego wybierać.

więcej »

Wspomnienie o Maćku
Paweł Laudański

4 VI 2019

To była końcówka lat osiemdziesiątych – 1988, choć raczej 1989 rok. Warszawa, Empik przy ul. Dąbrowskiego. Spotkanie poświęcone polskiej fantastyce socjologicznej, mającej najlepsze lata już za sobą, choć wtedy niewielu pewnie zdawało sobie z tego sprawę. Wśród prowadzących – On, redaktor działu prozy polskiej w miesięczniku „Fantastyka”, pisma, które zdobywało się wtedy spod lady, i to pomimo nakładu oscylującego w okolicy 150 tysięcy sztuk. Maciej Parowski, jeden z idoli mojej młodości.

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Inne recenzje

50 najlepszych komiksów wydanych przez TM-Semic
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Sylwetka postaci: W sieci pająka
— Marcin Lorek

Z tego cyklu

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż twórcy

Spawn/Batman – o dwóch takich
— Łukasz Chmielewski

Krótko o komiksach: Wrzesień 2001
— Artur Długosz, Marcin Herman, Paweł Nurzyński

Krótko o komiksach: Lato 2001
— Artur Długosz, Marcin Herman, Paweł Nurzyński

Spokój i śmierć
— Marcin Herman

Tegoż autora

Niekoniecznie jasno pisane: Wszystko jest złudzeniem
— Marcin Knyszyński

To nie jest historia o magicznym mieczu
— Marcin Knyszyński

Jazda bez trzymanki
— Marcin Knyszyński

Cthulhu fhtagn!
— Marcin Knyszyński

Pięć minut
— Marcin Knyszyński

Na rubieżach rzeczywistości: Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Niekoniecznie jasno pisane: Wystarczy uwierzyć
— Marcin Knyszyński

Na rubieżach rzeczywistości: Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

Jazz Maynard #1 - recenzja
— Marcin Knyszyński

Złota Era jest dziś!
— Marcin Knyszyński

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.