Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 czerwca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Minki dziewczynki i twarze gliniarzy

Esensja.pl
Esensja.pl
W komiksie o Aralce kobiety na ogół wyglądają jak lalki Barbie (minus proporcje nóg), a mężczyźni stroją najgłupsze miny na świecie. Zaś tytułowa bohaterka jest zwyczajnie urocza.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Minki dziewczynki i twarze gliniarzy

W komiksie o Aralce kobiety na ogół wyglądają jak lalki Barbie (minus proporcje nóg), a mężczyźni stroją najgłupsze miny na świecie. Zaś tytułowa bohaterka jest zwyczajnie urocza.
Pan Jurek Spadkowski (w wersji anglojęzycznej: Dr Slump) skonstruował prawdopodobnie jedynego w galaktyce androida-krótkowidza. Wielkie okulary i spodnie-ogrodniczki to charakterystyczne znaki rozpoznawcze Aralki. Spodnie są wynikiem nieśmiałości wynalazcy (typowy nerd: „mam 28 lat i nawet nie trzymałem kobiety za rękę”, jak sam przyznaje), który tak wstydził się kupić ubranie dla dziewczynki, że wyruszył do sklepu przebrany za kobietę… a i tak z zakupów niewiele wyszło.
W pierwszych tomach większość perypetii Aralki i jej twórcy jest związana ze szkołą. Tak - androidka, choć umie w ułamku sekundy obliczyć działania z zakresu matematyki wyższej, musi siedzieć na lekcjach. Albowiem, jak pokazała nam Stephanie Meyer, przed obowiązkiem szkolnym nie chroni nawet bycie dwustuletnim wampirem…
Świat z komiksu prawdopodobnie jest Japonią, na co wskazuje na przykład urządzenie domu czy pojawiające się w tle istoty w rodzaju wodnika kappa. Jednak zarówno bohaterka jak i jej szkolne koleżanki, nauczycielki, kelnerka z kafejki – słowem, postaci żeńskie, wyglądają zdecydowanie europejsko. Natomiast chłopcy i mężczyźni – o ile akurat mają w miarę normalny wyraz twarzy – bardziej przypominają Japończyków, choćby i z kędzierzawymi włosami. I nie chodzi o oczy, które na ogół i tak mają kształt kropek, ale o nosy oraz coś w proporcjach twarzy. Zresztą sami zobaczcie na przykładzie wyższego z policjantów. Nawiasem mówiąc, dla przedstawicieli drogówki zatrzymanie piątki młodzieży nie skończyło się najlepiej. Aralka uznała, że dokuczają jej przyjaciołom i zamiotła nimi asfalt.
PS. Kadr jest po angielsku, bo po trzech nieudanych próbach porządnego zeskanowania poddałam się i ściągnęłam go z sieci.
koniec
27 grudnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Wszystko jest złudzeniem
Marcin Knyszyński

16 VI 2019

Dziś wracamy do twórczości Alejandro Jodorowsky’ego. Autor „Incala” zabiera nas do Tybetu pierwszej połowy dwudziestego wieku – miejsca pełnego ezoteryki, magii, mistyki i filozofii. Załóżmy, że duchowy przywódca Tybetu odrodził się niespodziewanie w ciele europejskiego noworodka – jak wyglądałaby jego droga do oświecenia i walka o zachowanie świętych wartości w obliczu nieuchronnie nadchodzących zmian?

więcej »

Po komiks marsz: Czerwiec 2019
Esensja Komiks

14 VI 2019

Wygląda na to, że wydawcy postanowili zadbać o dobre samopoczucie komiksowych fanów na wakacje. Jak widać z naszego poniższego zestawienia, w czerwcu będzie z czego wybierać.

więcej »

Wspomnienie o Maćku
Paweł Laudański

4 VI 2019

To była końcówka lat osiemdziesiątych – 1988, choć raczej 1989 rok. Warszawa, Empik przy ul. Dąbrowskiego. Spotkanie poświęcone polskiej fantastyce socjologicznej, mającej najlepsze lata już za sobą, choć wtedy niewielu pewnie zdawało sobie z tego sprawę. Wśród prowadzących – On, redaktor działu prozy polskiej w miesięczniku „Fantastyka”, pisma, które zdobywało się wtedy spod lady, i to pomimo nakładu oscylującego w okolicy 150 tysięcy sztuk. Maciej Parowski, jeden z idoli mojej młodości.

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż autora

Krótko o komiksach: To nie flet jest czarodziejski
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Prawie jak Japonia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Zła dziewczynka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Happy endy są dla mięczaków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Inspektor Ishida na tropie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Spider-Manowie wszystkich wymiarów, łączcie się!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.