Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Kiedy klaun zmyje uśmiech

Esensja.pl
Esensja.pl
„Blacksad” po raz ósmy! Tym razem zamiast zbliżeń kadr panoramiczny. Z mnóstwem – jak to u Guarnido – precyzyjnie oddanych szczegółów.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Kiedy klaun zmyje uśmiech

„Blacksad” po raz ósmy! Tym razem zamiast zbliżeń kadr panoramiczny. Z mnóstwem – jak to u Guarnido – precyzyjnie oddanych szczegółów.
W piątym tomie przygód kota-detektywa spora część akcji ma miejsce w cyrku, którego żółty namiot nawiązuje do kolorystyki wyznaczonej tytułem. Amarillo to miasto w Teksasie, ale też kolor żółty po hiszpańsku. Często-gęsto pojawiają się żółte kwiaty, a żółty cadillac odgrywa istotną rolę w akcji.
Cyrk, jak to często bywało, staje się przystanią dla rozmaitych rozbitków życiowych, a nawet ściganych przestępców. Obowiązuje zasada „nie gadaj, nie pytaj” oraz wewnętrzna solidarność – karą dla Chada za atak na jednego ze „swoich” jest związanie i pozostawienie w korytarzach opuszczonej kopalni na powolną śmierć z pragnienia i głodu.
Zanim jednak to się stanie, mamy okazję zajrzeć za kulisy i zobaczyć, co się w cyrku dzieje w dzień. No bo przecież stroje należy uprać, akrobacje przećwiczyć, dekoracje spakować lub rozpakować, ugotować coś do jedzenia – i tak dalej. W przerwie można zagrać w karty i pogapić się na zgrabne… ogony koleżanek (obecność lub brak ogonów w „Blacksadzie” to w ogóle interesujący temat i Guarnido jest pod tym względem dziwnie niekonsekwentny). W precyzyjnie zakomponowanym kadrze widzimy ponad czterdzieści postaci zajętych swoimi sprawami. Jak zawsze, gatunki zwierząt dopasowane są do osobowości lub wykonywanych zajęć. Na przykład akrobatami wykonującymi ewolucje na trapezie są gibbony, które widzieliśmy już w jednym z poprzednio opisanych kadrów.
Co ciekawe, ten cyrk z lat 50. jest zgodny ze współczesnymi normami etycznymi: nie ma w nim tresowanych zwierząt!
koniec
24 stycznia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Po komiks marsz: Styczeń 2022
Paweł Ciołkiewicz, Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Marcin Knyszyński

13 I 2022

Trzeba przyznać, że komiksowi wydawcy weszli w nowy rok z całkiem bogatą ofertą. Poniżej tylko próbka tego, co w styczniu pojawi się na rynku.

więcej »

Kadr, który…: Pośród cieni
Wojciech Gołąbowski

6 I 2022

Kilka elementów dzisiejszego kadru podkreśla nastrój przeprowadzanego właśnie przesłuchania.

więcej »

Nie przegap: Grudzień 2021
Esensja

31 XII 2021

To już ostatnie tegoroczne zestawienie recenzji, i jednocześnie ostatni tegoroczny tekst w Esensji. Zapraszamy do lektury!

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

Kadr, który…: Pościg
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wybieramy komiks roku 2013 – nominacje
— Esensja

Każda piękna kobieta musi być kotką
— Agnieszka Szady

Po komiks marsz: Grudzień 2013
— Esensja

Z tego cyklu

Pośród cieni
— Wojciech Gołąbowski

Co to to, kto to tak pcha
— Marcin Mroziuk

Ho, ho… kurde bele… ho!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

No wiesz ty co…?
— Wojciech Gołąbowski

Kto wrobił G.H. Fretwella?
— Paweł Ciołkiewicz

Oleg jest jednak trochę rozczarowany
— Paweł Ciołkiewicz

O wilku mowa!
— Paweł Ciołkiewicz

Sto lat, tato!
— Paweł Ciołkiewicz

Świat oszalał
— Paweł Ciołkiewicz

Bez szemrania…
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż twórcy

Szekspir w parku, metro w likwidacji
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Odbicie w lustrze
— Paweł Ciołkiewicz

Esensja czyta dymki: Styczeń 2018 (2)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Muzyka i maski
— Agnieszka Szady

Trzy spojrzenia na tom trzeci
— Wojciech Gołąbowski, Agnieszka Szady, Robert Wyrzykowski

Blacksad: Lepsze niż ciepłe bułeczki
— Artur Długosz

Krótko o komiksach: Styczeń 2002
— Marcin Herman, Paweł Nurzyński

Tegoż autora

Rozwalanie ścian tyłkiem i inne rozterki czterdziestolatków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Radioaktywna Marie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o filmach: Ten typ tak ma
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Irlandzki taneczny blues i kapelusze
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ona też miała kiedyś siedem lat
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niedoczarowana
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szekspir w parku, metro w likwidacji
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o książkach: Obyś cudze dzieci uczył….
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Pod ochroną kruka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Moja wielka, grecka tragedia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.