Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 kwietnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXV

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Nieco zdegenerowany owad

Esensja.pl
Esensja.pl
„Nienawidzę Baśniowa” to komiks o brutalnej intrydze, za to nad wyraz słodkiej szacie graficznej. A moją ulubioną postacią jest… mucha.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Nieco zdegenerowany owad

„Nienawidzę Baśniowa” to komiks o brutalnej intrydze, za to nad wyraz słodkiej szacie graficznej. A moją ulubioną postacią jest… mucha.
Główna bohaterka, zielonowłosa Gertrude, jest od trzydziestu lat uwikłana w beznadziejny quest w poszukiwaniu klucza, który pozwoli jej wrócić do własnego świata. Królowa Chmuria (ciekawe, jak to brzmi w oryginale – pewnie Cloudia) jako pomocnika przydzieliła jej muchę imieniem Larrington Wensworth III. Larry, w swoim pomiętym cylindrze i fraku, z nieodłącznym petem w zębach oraz kaprawymi oczami wygląda niczym arystokrata, który się stoczył. Z cylindra wyciąga rozmaite przedmioty przydatne w danej chwili: mapę, księgę, spluwę i tak dalej. Dziewczyna określa go mianem jedynego kumpla, choć tak naprawdę często się kłócą, posuwając nawet do gróźb karalnych.
Mój ulubiony fragment z udziałem Larry’ego to ta, kiedy przy nieprzytomnej po upadku do wąwozu Gertrude buduje sobie szałas z liścia dla ochrony przed deszczem, następnie mały domek, który potem powiększa, przyprowadza panią muchową, dochowuje się dwójki muszątek, zostaje porzucony i domek podpala – jednak jest aż dwanaście kadrów, zatem do naszego cyklu się nie kwalifikuje.
Wybrałam więc obrazek, na którym najlepiej oboje widać – i który zarazem dał się w miarę porządnie zeskanować. Tło jest, niestety, wyjątkowo mało efektowne, ponieważ oboje przebywają w wymiarze luster (przechodzi się do niego przez portal próżności), do którego Gertrude udała się porozmawiać z królową. Natomiast bardzo dobrze widać oboje z nich. Larry’ego już opisałam. Gertrude jest jak zawsze obszarpana i szczerbata, ponieważ jej przybycie do Baśniowa odbyło się poprzez bycie wessaną w podłogę swojego pokoiku, a następnie spadanie przez nie wiadomo ile kilometrów. Po rąbnięciu z pełną siłą w bruk baśniowskiego miasteczka nigdy już nie powróciła do dawnego wyglądu.
koniec
7 lutego 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Córy Iranu
Paweł Ciołkiewicz

18 IV 2019

Był jasny, ciepły dzień kwietniowy i zegary biły trzynastą. Marjane Satrapi z głową wtuloną w ramiona wślizgnęła się przez brunatne drzwi do szkolnej auli. Jej koleżanki były już na miejscu. Choć uczące się w szóstej klasie dziewczynki jeszcze nie do końca wiedziały, o co chodzi, sprawa wyglądała na poważną.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Odkryj się sam
Marcin Knyszyński

14 IV 2019

Pod koniec tego roku minie dokładnie trzydzieści lat od premiery legendarnego i jedynego w swoim rodzaju komiksu – „Azylu Arkham” ze scenariuszem Granta Morrisona i grafikami Dave’a McKeana. Jest to jedna z powieści graficznych, która powinna być przeczytana przez każdego, kto deprecjonuje to medium, każdego, kto uważa, że komiks nie może być dziełem sztuki i rywalizować z literaturą wysoką. Trzymamy w rękach nie tylko jeden z najlepszych komiksów o Batmanie, ale jeden z najlepszych w ogóle.

więcej »

Po komiks marsz: Kwiecień 2019
Esensja Komiks

12 IV 2019

Chociaż w okresie zimowym nie mogliśmy narzekać brak ciekawych komiksowych premier, to wiosna najwyraźniej pobudziła naszej rodzimy rynek jeszcze bardziej. Tradycyjnie zwracamy Waszą uwagę na patronaty Esensji oraz pojawienie się nowego gracza - wydawnictwa Marginesy.

więcej »

Polecamy

Córy Iranu

Kadr, który…:

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Zobacz też

Z tego cyklu

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Krótko o komiksach: Zła dziewczynka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Happy endy są dla mięczaków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Inspektor Ishida na tropie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Spider-Manowie wszystkich wymiarów, łączcie się!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nie tylko klata
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Oklejeni plasterkami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.