Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 lipca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Przedstawienie musi trwać

Esensja.pl
Esensja.pl
Kiedy się jest na obczyźnie, zachowanie swojego dziedzictwa kulturowego w nienaruszonym stanie może być poważnym problemem – szczególnie, jeśli stanowi ono źródło utrzymania. Jak widać, pewne sprawy są uniwersalne – w naszej galaktyce, czy w jakiejś odległej.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Przedstawienie musi trwać

Kiedy się jest na obczyźnie, zachowanie swojego dziedzictwa kulturowego w nienaruszonym stanie może być poważnym problemem – szczególnie, jeśli stanowi ono źródło utrzymania. Jak widać, pewne sprawy są uniwersalne – w naszej galaktyce, czy w jakiejś odległej.
Kadr pochodzi z komiksu „Księżniczka Leia”, którego fabuła rozpoczyna się dokładnie w momencie zakończenia „Nowej nadziei” - na ceremonii wręczenia orderów. Wkrótce potem jedna z pilotek Rebelii zostaje przez Leię w pewnym sensie „porwana”, aby towarzyszyć jej w prywatnej misji. Nie zważając na cenę wyznaczoną przez Imperium za jej głowę, księżniczka stawia sobie za cel zjednoczenie rozproszonych po galaktyce emigrantów z Alderaana. Tym sposobem jej ścieżki krzyżują się z zespołem muzycznym wykonującym tradycyjne alderaańskie utwory. Artyści stoją przed dylematem: za wszelką cenę uchronić swoje dziedzictwo przed „zanieczyszczeniem” obcymi wpływami, czy ugiąć się przed żądaniami impresario i dopasować brzmienia do gustów szerszej publiczności?
Kadr przedstawia pierwszą scenę, w której pojawia się zespół – na razie w postaci holograficznej transmisji z koncertu. John Cassaday postarał się od strony wizualnej: futurystyczne stroje odróżniają ich od innych postaci z komiksu. Obrazek jest dość kolorowy, ale barwy zostały odrobinę przygaszone, co sugeruje „klubowość” i intymność wnętrza, w którym znajduje się kierowniczka grupy wraz z ich agentem.
Ciekawa jestem, jak brzmi muzyka, którą grają!
koniec
7 marca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Po komiks marsz: Lipiec 2019
Esensja Komiks

11 VII 2019

Wakacje to dla wydawców komiksowych nie jest czas odpoczynku, czego dowodem jest poniższe zestawienie. Jak widzicie, komiksów będzie dużo i tematycznie będą bardzo różne.

więcej »

Nie przegap: Czerwiec 2019
Esensja

30 VI 2019

Jeśli w upały nie włączaliście grzejących komputerów to sprawdźcie co ciekawego umknęło wam w czerwcu.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Wszystko jest złudzeniem
Marcin Knyszyński

16 VI 2019

Dziś wracamy do twórczości Alejandro Jodorowsky’ego. Autor „Incala” zabiera nas do Tybetu pierwszej połowy dwudziestego wieku – miejsca pełnego ezoteryki, magii, mistyki i filozofii. Załóżmy, że duchowy przywódca Tybetu odrodził się niespodziewanie w ciele europejskiego noworodka – jak wyglądałaby jego droga do oświecenia i walka o zachowanie świętych wartości w obliczu nieuchronnie nadchodzących zmian?

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż autora

Krótko o filmach: Proszę popatrzeć na światełko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: To nie flet jest czarodziejski
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Prawie jak Japonia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Zła dziewczynka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Happy endy są dla mięczaków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Inspektor Ishida na tropie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.