Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 kwietnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXV

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Docent tragarz

Esensja.pl
Esensja.pl
Papcio Chmiel wyprawił swoich bohaterów na Wyspy Nonsensu dwukrotnie. Najpierw w wydanej w 1979 roku księdze XIII, później w księdze XX, opublikowanej już w wolnej Polsce, w roku 1992. Pierwszą podróż odbyli Slajdolotem, drugą Videobzikolotem. Profesor T.Alent, projektując dla trzech obieżyświatów latające pojazdy, szedł bowiem z duchem czasu.

Paweł Ciołkiewicz

Kadr, który…: Docent tragarz

Papcio Chmiel wyprawił swoich bohaterów na Wyspy Nonsensu dwukrotnie. Najpierw w wydanej w 1979 roku księdze XIII, później w księdze XX, opublikowanej już w wolnej Polsce, w roku 1992. Pierwszą podróż odbyli Slajdolotem, drugą Videobzikolotem. Profesor T.Alent, projektując dla trzech obieżyświatów latające pojazdy, szedł bowiem z duchem czasu.
Obie wyprawy obfitowały w niezwykłe przygody. Za pierwszym razem bohaterowie doświadczyli między innymi absurdów biurokracji, presji kultu tężyzny fizycznej i terroru palaczy papierosów. Podczas drugiej podróży przekonali się, na czym polega życie w totalitarnym kraju permanentnej rewolucji i poznali uroki deskorolkowych szaleństw. Wpadli także w wir działalności naukowej: wylądowali na wyspie zamieszkałej przez samych naukowców i siłą rzeczy musieli się doktoryzować. Okazało się jednak, że jedynie Tytus ma naukowe zacięcie. Jego Eminencja, doktor habilitowany wszechbzików, Wiesław Hecot powitał podróżników w nieco protekcjonalny sposób („Ach, to tak wyglądają ludzie bez tytułów naukowych?”). Zaiste dziwne to zjawisko na tej wyspie i nie ma sensu dziwić się zdziwieniu Jego Eminencji. Nie ma też nic zaskakującego w tym, że do wykonywania zawodu tragarza potrzebny jest tytuły naukowy. Onieśmieleni bohaterowie nic nie mówią, bo i co mogliby powiedzieć; po prostu muszą zgłosić się po tematy rozpraw doktorskich i zabrać się do roboty.
Portretując tę krainę Papcio Chmiel wykazał się, nie pierwszy raz zresztą, sporą intuicją i zmysłem przewidywania. Żyjemy dziś w kraju, który może nie przypomina tej wyspy całkowicie, ale przypomina ją w stopniu wysoce niepokojącym. W czasie, gdy ten komiks powstawał, w Polsce dopiero rozpoczynało się szaleństwo studiowania. Jak grzyby po deszczu powstawały niepubliczne uczelnie i każdy kto tylko mógł rozpoczynał naukę. Współczynnik skolaryzacji w szkolnictwie wyższym na początku lat dziewięćdziesiątych wynoszący 9,8%, w swoim apogeum przypadającym na lata 2008-2012 osiągał prawie 41%. Trudno było znaleźć kogoś, kto nie studiował. Media i politycy pieli z zachwytu koncentrując się wyłącznie na ilościowym aspekcie tego zjawiska. Oczywiście ten szał trudno krytykować, ale warto jednak zdawać sobie sprawę z kilku konsekwencji. Na początek banał: ilość nie zawsze przekłada się na jakość. Po drugie, trzeba pogodzić się z konsekwencjami tego zjawiska i nie ma co narzekać na to, że ktoś skończył studia i pracuje, dajmy na to… jako tragarz. Ktoś musi takie zawody wykonywać. Docent tragarz sportretowany przez Papcia Chmiela wygląda na bardzo zadowolonego. Zresztą dzisiaj ludzie z doktoratami pracują nie tylko jako tragarze. Taki Tytus dajmy na to… W końcu obronił przecież doktorat na tej wyspie, a dziś „robi w reklamie"… I po trzecie wreszcie, niestety w parze z wykształceniem nie zawsze idzie uczłowieczenie.
koniec
28 marca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Córy Iranu
Paweł Ciołkiewicz

18 IV 2019

Był jasny, ciepły dzień kwietniowy i zegary biły trzynastą. Marjane Satrapi z głową wtuloną w ramiona wślizgnęła się przez brunatne drzwi do szkolnej auli. Jej koleżanki były już na miejscu. Choć uczące się w szóstej klasie dziewczynki jeszcze nie do końca wiedziały, o co chodzi, sprawa wyglądała na poważną.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Odkryj się sam
Marcin Knyszyński

14 IV 2019

Pod koniec tego roku minie dokładnie trzydzieści lat od premiery legendarnego i jedynego w swoim rodzaju komiksu – „Azylu Arkham” ze scenariuszem Granta Morrisona i grafikami Dave’a McKeana. Jest to jedna z powieści graficznych, która powinna być przeczytana przez każdego, kto deprecjonuje to medium, każdego, kto uważa, że komiks nie może być dziełem sztuki i rywalizować z literaturą wysoką. Trzymamy w rękach nie tylko jeden z najlepszych komiksów o Batmanie, ale jeden z najlepszych w ogóle.

więcej »

Po komiks marsz: Kwiecień 2019
Esensja Komiks

12 IV 2019

Chociaż w okresie zimowym nie mogliśmy narzekać brak ciekawych komiksowych premier, to wiosna najwyraźniej pobudziła naszej rodzimy rynek jeszcze bardziej. Tradycyjnie zwracamy Waszą uwagę na patronaty Esensji oraz pojawienie się nowego gracza - wydawnictwa Marginesy.

więcej »

Polecamy

Córy Iranu

Kadr, który…:

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Zobacz też

Z tego cyklu

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Nieco zdegenerowany owad
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż autora

Transmetropolitan #3 - recenzja
— Paweł Ciołkiewicz

Obudź się!
— Paweł Ciołkiewicz

Zawieja w Michigan
— Paweł Ciołkiewicz

Nieustraszone kobiety
— Paweł Ciołkiewicz

Wielka miłość
— Paweł Ciołkiewicz

Zachować życie
— Paweł Ciołkiewicz

Co zdarzyło się w Chinatown?
— Paweł Ciołkiewicz

Wielka gra
— Paweł Ciołkiewicz

Żywot człowieka żałosnego
— Paweł Ciołkiewicz

„Tysiąc małych wstrętów do siebie samego”
— Paweł Ciołkiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.