Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 czerwca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Idę i powiewam

Esensja.pl
Esensja.pl
Cóż to za bohater ze szpadą w ręku idzie stawić czoła wyzwaniom?…

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Idę i powiewam

Cóż to za bohater ze szpadą w ręku idzie stawić czoła wyzwaniom?…
Z komiksu „Paper Girls” opisałam już kadr z policjantem i zapewne jeszcze niejeden opiszę, bo dzieło to jest rysowane w sposób, który od razu przypadł mi do gustu: wyrazisty kontur, wyraziste kolorowanie i akurat tyle szczegółów, ile potrzeba dla czytelności fabuły.
W czwartym tomie bohaterki zostają przeniesione do roku 2000, raptem parę godzin po tym, jak zadziałała pluskwa milenijna. Dziś prawie nikt już o tym nie pamięta, ale w naszej rzeczywistości groza, że 1 stycznia 2000 roku padnie wszystko, co jest sterowane komputerowo – a więc na przykład elektrownie – była całkiem realna.
Rozdzielona z przyjaciółkami Tiffany biegnie prosto do swojego domu i zastaje tam młodzieńca o image’u z lekka wampirycznym. Okazuje się, że to… jej mąż z przyszłości. Kiedy, przy pomocy rodzinnego albumu, dziewczynka przekonała go w końcu, kim jest (na mężczyźnie nie zrobiło to specjalnego wrażenia), nagle ktoś zaczyna dobijać się do drzwi. Chris chwyta pogrzebacz w charakterze broni zaczepno-odpornej i idzie otworzyć. Cliff Chiang ujęła to w najbardziej efektowny z możliwych sposobów: z niskiej perspektywy, aby podkreślić poły płaszcza rozwiane niczym peleryna Zorro, i ogólną drapieżność (patrz też kadr „Czarne Pantery… byki, konie”). Ciepły poblask z kominka wydobywa trójwymiarowość, a szare tło przedpokoju sprawia, że czerwony płaszcz wychodzi na pierwszy plan jeszcze bardziej, niż to wynika z perspektywy.
koniec
16 maja 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Wszystko jest złudzeniem
Marcin Knyszyński

16 VI 2019

Dziś wracamy do twórczości Alejandro Jodorowsky’ego. Autor „Incala” zabiera nas do Tybetu pierwszej połowy dwudziestego wieku – miejsca pełnego ezoteryki, magii, mistyki i filozofii. Załóżmy, że duchowy przywódca Tybetu odrodził się niespodziewanie w ciele europejskiego noworodka – jak wyglądałaby jego droga do oświecenia i walka o zachowanie świętych wartości w obliczu nieuchronnie nadchodzących zmian?

więcej »

Po komiks marsz: Czerwiec 2019
Esensja Komiks

14 VI 2019

Wygląda na to, że wydawcy postanowili zadbać o dobre samopoczucie komiksowych fanów na wakacje. Jak widać z naszego poniższego zestawienia, w czerwcu będzie z czego wybierać.

więcej »

Wspomnienie o Maćku
Paweł Laudański

4 VI 2019

To była końcówka lat osiemdziesiątych – 1988, choć raczej 1989 rok. Warszawa, Empik przy ul. Dąbrowskiego. Spotkanie poświęcone polskiej fantastyce socjologicznej, mającej najlepsze lata już za sobą, choć wtedy niewielu pewnie zdawało sobie z tego sprawę. Wśród prowadzących – On, redaktor działu prozy polskiej w miesięczniku „Fantastyka”, pisma, które zdobywało się wtedy spod lady, i to pomimo nakładu oscylującego w okolicy 150 tysięcy sztuk. Maciej Parowski, jeden z idoli mojej młodości.

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Krótko o komiksach: To nie flet jest czarodziejski
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Prawie jak Japonia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Zła dziewczynka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Happy endy są dla mięczaków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Inspektor Ishida na tropie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Spider-Manowie wszystkich wymiarów, łączcie się!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.