Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 maja 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Idę i powiewam

Esensja.pl
Esensja.pl
Cóż to za bohater ze szpadą w ręku idzie stawić czoła wyzwaniom?…

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Idę i powiewam

Cóż to za bohater ze szpadą w ręku idzie stawić czoła wyzwaniom?…
Z komiksu „Paper Girls” opisałam już kadr z policjantem i zapewne jeszcze niejeden opiszę, bo dzieło to jest rysowane w sposób, który od razu przypadł mi do gustu: wyrazisty kontur, wyraziste kolorowanie i akurat tyle szczegółów, ile potrzeba dla czytelności fabuły.
W czwartym tomie bohaterki zostają przeniesione do roku 2000, raptem parę godzin po tym, jak zadziałała pluskwa milenijna. Dziś prawie nikt już o tym nie pamięta, ale w naszej rzeczywistości groza, że 1 stycznia 2000 roku padnie wszystko, co jest sterowane komputerowo – a więc na przykład elektrownie – była całkiem realna.
Rozdzielona z przyjaciółkami Tiffany biegnie prosto do swojego domu i zastaje tam młodzieńca o image’u z lekka wampirycznym. Okazuje się, że to… jej mąż z przyszłości. Kiedy, przy pomocy rodzinnego albumu, dziewczynka przekonała go w końcu, kim jest (na mężczyźnie nie zrobiło to specjalnego wrażenia), nagle ktoś zaczyna dobijać się do drzwi. Chris chwyta pogrzebacz w charakterze broni zaczepno-odpornej i idzie otworzyć. Cliff Chiang ujęła to w najbardziej efektowny z możliwych sposobów: z niskiej perspektywy, aby podkreślić poły płaszcza rozwiane niczym peleryna Zorro, i ogólną drapieżność (patrz też kadr „Czarne Pantery… byki, konie”). Ciepły poblask z kominka wydobywa trójwymiarowość, a szare tło przedpokoju sprawia, że czerwony płaszcz wychodzi na pierwszy plan jeszcze bardziej, niż to wynika z perspektywy.
koniec
16 maja 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Wystarczy uwierzyć
Marcin Knyszyński

19 V 2019

Teoretycznie wszyscy wiedzą kim jest Piotruś Pan. Wieczny chłopiec, zamieszkujący wraz ze swoimi kompanami bajkową Nibylandię – fantastyczną krainę nieustającej zabawy i przyjemności. Ta powstała już sto kilkanaście lat temu historia, okazała się bardzo atrakcyjna popkulturowo – powstała niezliczona ilość filmowych adaptacji (głównie animowanych), luźno nawiązujących do oryginału sequeli (jak chociażby rewelacyjny „Hook” Stevena Spielberga z 1991 roku) a także książkowa kontynuacja przygód (...)

więcej »

Po komiks marsz: Maj 2019
Esensja Komiks

9 V 2019

Obfitość komiksów w maju nie powinna dziwić bo mamy wszak "Komiksową Warszawę". Poniżej garść naszych typów z premier tego miesiąca.

więcej »

Kadr, który…: Ludzie nietoperze
Paweł Ciołkiewicz

2 V 2019

Batman pełen obaw sunie po korytarzach starej, opuszczonej fabryki chemikaliów. Nie chodzi jednak o złowieszcze wspomnienia związane z początkami jego kariery. Sprawa wydaje się znacznie groźniejsza. Mroczny Rycerz prowadzi śledztwo w sprawie Pana Szepta. Tajemniczy człowiek zabija gangsterów z Gotham. Nie ma jednak powodów do świętowania, gdyż przy okazji szykuje zemstę, w której ucierpią zwykli mieszkańcy miasta.

więcej »

Polecamy

Idę i powiewam

Kadr, który…:

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Z tego cyklu

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Krótko o komiksach: To nie flet jest czarodziejski
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Prawie jak Japonia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Zła dziewczynka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Happy endy są dla mięczaków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Inspektor Ishida na tropie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Spider-Manowie wszystkich wymiarów, łączcie się!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.