Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 października 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXC

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Idę i powiewam

Esensja.pl
Esensja.pl
Cóż to za bohater ze szpadą w ręku idzie stawić czoła wyzwaniom?…

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Idę i powiewam

Cóż to za bohater ze szpadą w ręku idzie stawić czoła wyzwaniom?…
Z komiksu „Paper Girls” opisałam już kadr z policjantem i zapewne jeszcze niejeden opiszę, bo dzieło to jest rysowane w sposób, który od razu przypadł mi do gustu: wyrazisty kontur, wyraziste kolorowanie i akurat tyle szczegółów, ile potrzeba dla czytelności fabuły.
W czwartym tomie bohaterki zostają przeniesione do roku 2000, raptem parę godzin po tym, jak zadziałała pluskwa milenijna. Dziś prawie nikt już o tym nie pamięta, ale w naszej rzeczywistości groza, że 1 stycznia 2000 roku padnie wszystko, co jest sterowane komputerowo – a więc na przykład elektrownie – była całkiem realna.
Rozdzielona z przyjaciółkami Tiffany biegnie prosto do swojego domu i zastaje tam młodzieńca o image’u z lekka wampirycznym. Okazuje się, że to… jej mąż z przyszłości. Kiedy, przy pomocy rodzinnego albumu, dziewczynka przekonała go w końcu, kim jest (na mężczyźnie nie zrobiło to specjalnego wrażenia), nagle ktoś zaczyna dobijać się do drzwi. Chris chwyta pogrzebacz w charakterze broni zaczepno-odpornej i idzie otworzyć. Cliff Chiang ujęła to w najbardziej efektowny z możliwych sposobów: z niskiej perspektywy, aby podkreślić poły płaszcza rozwiane niczym peleryna Zorro, i ogólną drapieżność (patrz też kadr „Czarne Pantery… byki, konie”). Ciepły poblask z kominka wydobywa trójwymiarowość, a szare tło przedpokoju sprawia, że czerwony płaszcz wychodzi na pierwszy plan jeszcze bardziej, niż to wynika z perspektywy.
koniec
16 maja 2019

Komentarze

28 IX 2019   01:06:05

A mnie się ten komiks nie podobał wcale. Jedno z najbardziej przereklamowanych dziełek komiksowych ostatnich lat.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: No to łups, Asteriksie? No to łups, Obeliksie!
Marcin Knyszyński

20 X 2019

Asteriks obchodzi właśnie sześćdziesiąte urodziny. Jego dwaj ojcowie, urodzeni w połowie lat dwudziestych we Francji jako synowie imigrantów (jeden polskich, drugi włoskich), są już popkulturowymi ikonami – ich nazwiska zna każdy miłośnik komiksu. Ich twórczość jest bardzo bogata, nie ulega jednak wątpliwości, że to przygody małego, nieustraszonego Gala i jego wielkiego, mocarnego przyjaciela wywindowały ich na szczyt popularności. Dziś czytamy jeden z najważniejszych komiksów w historii.

więcej »

Kadr, który…: Kadry odnalezione #3
Marcin Osuch

17 X 2019

„Jacyś dziwni ten Kajko i Kokosz” pomyślałem gdy pierwszy raz zobaczyłem ten kadr w Relaksie. A cóż miało przyjść do głowy peerelowskiemu ośmiolatkowi na widok takiego rysunku?

więcej »

Kwapiszon, czyli szalony pościg
Konrad Wągrowski

16 X 2019

Dziś odszedł w wieku 88 lat Bohdan Butenko, wspaniały rysownik, grafik, ilustrator, twórca komiksów. Jego rysunki towarzyszyły nam przez całe dzieciństwo, młodość, pokazywaliśmy je naszym dzieciom, czytaliśmy sobie i im ilustrowane jego książki. Przy tej smutnej okazji prezentujemy Wam fragment nieopublikowanego jeszcze w Esensji Kanonu Polskiego Komiksu. Tutaj - oczywiście kilka słów o Kwapiszonie.

więcej »

Polecamy

No to łups, Asteriksie? No to łups, Obeliksie!

Niekoniecznie jasno pisane:

No to łups, Asteriksie? No to łups, Obeliksie!
— Marcin Knyszyński

Siła symbolu
— Marcin Knyszyński

Pajęcze lata Todda McFarlane’a
— Marcin Knyszyński

Bilety w pierwszym rzędzie na koniec wszechświata
— Marcin Knyszyński

Wszystko jest złudzeniem
— Marcin Knyszyński

Wystarczy uwierzyć
— Marcin Knyszyński

Odkryj się sam
— Marcin Knyszyński

Protestujemy, ale co dalej?
— Marcin Knyszyński

Rozgrzewka do tańca rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

O dwóch takich, co walczyli z Gotham
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Kadry odnalezione #3
— Marcin Osuch

Legionisto! Gdzie są rezerwy legionu?!
— Marcin Knyszyński

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Noc Kultury 2019 w Lublinie – fotorelacja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

A może rzucić to wszystko i wyjechać w kosmos?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o filmach: Proszę popatrzeć na światełko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: To nie flet jest czarodziejski
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Prawie jak Japonia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Zła dziewczynka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.