Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 9 grudnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Nadchodzą złodupcy

Esensja.pl
Esensja.pl
Scena z ciekawie zapowiadającego się komiksu sf, w którym Filadelfia uległa podziałowi na dwa osobne światy: nasz, oraz „zarażony” formami życia z kosmosu, a może z jakiegoś równoległego wymiaru. O dziwo, wśród ruin porośniętych dziwaczną florą mieszkają ludzie.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Nadchodzą złodupcy

Scena z ciekawie zapowiadającego się komiksu sf, w którym Filadelfia uległa podziałowi na dwa osobne światy: nasz, oraz „zarażony” formami życia z kosmosu, a może z jakiegoś równoległego wymiaru. O dziwo, wśród ruin porośniętych dziwaczną florą mieszkają ludzie.
Angielskie słowo „badass” zasadniczo tłumaczy się jako „twardziel”, ale nie do końca oddaje pewne niuanse, w końcu mianem twardziela można określić na przykład kogoś, kto daje sobie wyrwać ósemkę bez znieczulenia. Z kolei „kozak” zawiera zbytni komponent lekkomyślności. „Złodupiec” (a może „niedobrosioł”?) to już tylko żart fanów. W każdym razie kadr z pierwszego tomu komiksu „Oblivion” przedstawia ekipę właśnie takich postaci.
W „Oblivion” znaczna część centrum Filadelfii została – na skutek nieudanego eksperymentu – w pewien sposób przemieszana z jakimś alternatywnym światem, pełnym dziwnych ni to roślin ni to grzybów, oraz jeszcze dziwniejszych i bardzo agresywnych zwierząt. Część mieszkańców zginęła, część udało się ewakuować, ale niewielka grupka zaadaptowała się do nowych warunków i nie przejawia najmniejszej chęci powrotu do naszego świata. W kosmicznej „dżungli” znaleźli wolność.
Kiedy natrafia na nich jedna z pobocznych (choć potencjalnie ważnych) postaci, dowódca przybiera groźną pozę, lecz pozostali leniwie wylegują się na „gałęziach”. A dlaczego? Bo są badassami. I nie potrzebują na nikim robić wrażenia.
koniec
23 maja 2019

Komentarze

03 VI 2019   20:14:52

A może tłumaczyć „badass” jak „zakapior”?

03 VI 2019   21:26:20

Trudno mi się wypowiedzieć, bo nie za bardzo wiem, co to dokładnie znaczy. Napotykałam to słowo, ale w bardzo różnych kontekstach, na przykład samotnika żyjącego w Bieszczadach...

04 VI 2019   17:52:45

Hmm, mnie się "zakapior" kojarzy jednoznacznie z "podejrzanym typkiem, który prawdopodobnie zajmuje się czymś nielegalnym i któremu lepiej nie podpaść"

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: I dziesięć tuzinów pompek!
Agnieszka ‘Achika’ Szady

5 XII 2019

Batman trenował mięśnie, Superman nie musiał, Geraltowi prawdopodobnie sprawę załatwiała mutacja. A co ma zrobić zupełnie zwyczajna dziewczyna, zarabiająca na życie zabijaniem? Trzymać formę! Inaczej się nie da.

więcej »

Nie przegap: Listopad 2019
Esensja

30 XI 2019

Jak co miesiąc przypominamy nasze recenzje.

więcej »

Prezenty świąteczne 2019: Komiksy
Esensja Komiks

27 XI 2019

Dobrze dobrany do odbiorcy komiks może być świetnym prezentem mikołajkowo-gwiazdkowym. Od kilku lat staramy się pomóc naszym czytelnikom wybrać te najciekawsze pozycje.

więcej »

Polecamy

Roślinny kryzys tożsamości

Niekoniecznie jasno pisane:

Roślinny kryzys tożsamości
— Marcin Knyszyński

No to łups, Asteriksie? No to łups, Obeliksie!
— Marcin Knyszyński

Siła symbolu
— Marcin Knyszyński

Pajęcze lata Todda McFarlane’a
— Marcin Knyszyński

Bilety w pierwszym rzędzie na koniec wszechświata
— Marcin Knyszyński

Wszystko jest złudzeniem
— Marcin Knyszyński

Wystarczy uwierzyć
— Marcin Knyszyński

Odkryj się sam
— Marcin Knyszyński

Protestujemy, ale co dalej?
— Marcin Knyszyński

Rozgrzewka do tańca rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

I dziesięć tuzinów pompek!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Podnieść taki kamień to nic niezwykłego, czyli asteriksowe wspominki
— Beatrycze Nowicka

Kadry odnalezione #3
— Marcin Osuch

Legionisto! Gdzie są rezerwy legionu?!
— Marcin Knyszyński

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.