Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 14 lipca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Dwanaście i pół fortepianu

Esensja.pl
Esensja.pl
Na prośbę jednego z komcionautów – opis kadru przedstawiającego niebezpieczeństwa zbyt dosłownie traktowanej statystyki. Co prawda jeszcze zabawniejsza jest scena z książki „Poniedziałek, którego nie było”, gdzie bohaterowie spotykają pięć setnych słonia przypadającego na kilometr kwadratowy.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Dwanaście i pół fortepianu

Na prośbę jednego z komcionautów – opis kadru przedstawiającego niebezpieczeństwa zbyt dosłownie traktowanej statystyki. Co prawda jeszcze zabawniejsza jest scena z książki „Poniedziałek, którego nie było”, gdzie bohaterowie spotykają pięć setnych słonia przypadającego na kilometr kwadratowy.
Jak wiadomo, ze statystyki wynika, że kiedy idę na spacer z psem, to każde z nas ma średnio po trzy nogi. Papcio Chmiel twórczo rozwinął tę ideę: jednej z ksiąg „Tytusa” bohaterowie w korytarzach pod ziemią spotykają człekokształtne kryształy – potomków kontynentu nieco podobnego do Atlantydy. Jeden z nich opowiada o tym, jak wyglądało życie w tym miodem i mlekiem płynącym świecie. Dla podkreślenia zamożności mieszkańców wszystkie dobra materialne zostały upchnięte w jednym pomieszczeniu, co wygląda dość groteskowo. W czasach, kiedy komiks miał premierę, posiadanie dwóch telewizorów brzmiało tak niewiarygodnie, że aż absurdalnie (pytanie do Radia Erewań: Czy rodzina może mieć dwa garaże? Odpowiedź: Tak, ale mieszkać może tylko w jednym).
Na obrazku widzimy polskie symbole dobrobytu z lat 80.: przede wszystkim wielki udziec na talerzu i butelkę wina, albo może szampana, obok. Samochód typu kabriolet, trzy telewizory oraz sprzęt nagłaśniający.. aha, i jeszcze coś, co wygląda na radio tranzystorowe: mam na myśli to nieduże, żółte pudełko na masce auta. Dwanaście i pół fortepianu nie zmieściłoby się na obrazku, za to jeden fortepian, jukka, kryształowy wazon i obraz w złoconej ramie dopełniają wyglądu salonu. Szykiem i szpanem była w tamtych czasach również tapeta we wzorki, jednak przy kadrze tych rozmiarów zatarłaby ona pozostałe obiekty.
koniec
30 maja 2019

Komentarze

16 IX 2019   14:26:46

Mam wrazenie, ze ten lanszaft ze sciany pojawial sie nie raz na kartach Tytusa.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Po komiks marsz: Lipiec 2020
Esensja Komiks

10 VII 2020

Komiksowe wakacje zaczynają się w tym roku dosyć skromnie. Wygląda na to, że większość wydawnictw, poza Egmontem, udaje się na upragniony urlop. Niemniej jednak coś tam w księgarniach znajdziemy.

więcej »

Kadr, który…: Za witrażem szklanych marzeń
Agnieszka ‘Achika’ Szady

9 VII 2020

Jakich tam marzeń. Horrorów! No, ale nadawanie tytułów będących cytatami z czegoś kompletnie niezwiązanego z tematem to uboczne hobby Achiki.

więcej »

Pilot śmigłowca: Kilka słów na pożegnanie
Marcin Osuch

5 VII 2020

W przeciwieństwie do „Kapitana Żbika” czy też „Podziemnego frontu”, „Pilot śmigłowca” nie zdobył statusu kultowej serii. Jakie były tego przyczyny? I jaką rolę odegrał ten cykl w polskim komiksie?

więcej »

Polecamy

Kilka słów na pożegnanie

Pilot śmigłowca:

Kilka słów na pożegnanie
— Marcin Osuch

Szczęśliwy finał
— Marcin Osuch

Trochę jak Blueberry
— Marcin Osuch

Nasz polski superman
— Marcin Osuch

Pilot punktuje, „Pilot” dołuje
— Marcin Osuch

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

20 najlepszych książeczek Tytusa, Romka i A’Tomka
— M. Fitzner, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Esensja czyta dymki: Lato 2009
— Jakub Gałka, Marcin Osuch, Mateusz Osuch, Konrad Wągrowski

Tytus, Romek i A’Tomek: Ci wspaniali harcerze w swych niezwykłych maszynach
— M. Fitzner, Marcin Osuch

Krótko o komiksach: Maj 2001
— Artur Długosz, Wojciech Gołąbowski, Marcin Herman, Marek Krzywicki, Paweł Nurzyński

Z tego cyklu

Za witrażem szklanych marzeń
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Syreny, koguty i inne wyjce
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Narrator ginie jako pierwszy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Przytłaczająca wizja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Na chwałę imienia polskiego
— Wojciech Gołąbowski

Darkseid is.
— Marcin Knyszyński

Za wysoką cenę
— Wojciech Gołąbowski

Bez zbędnych linii
— Wojciech Gołąbowski

Rejtan w kosmosie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Troll żywemu nie przepuści
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż twórcy

Esensja czyta dymki: Styczeń 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Papcio Chmiel – życie i dzieło
— Joanna Kapica-Curzytek

Esensja czyta dymki: Grudzień 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Esensja czyta dymki: Październik 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Uczyć bawiąc, bawić ucząc!
— Paweł Ciołkiewicz

Papcio Chmiel przed narodzeniem Tytusa
— Joanna Kapica-Curzytek

Jak Papcio Chmiel komiksy piracił
— Marcin Osuch

Esensja czyta dymki: Wrzesień 2011
— Esensja

Esensja czyta dymki: Maj 2011
— Esensja

Absolutne rarytasy!
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Miyamoto Usagi i poszukiwacze zaginionej szkatułki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Weekendowa Bezsensja: Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… Esensji (27)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skrzyżowanie konia z pająkiem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ale co z tą papugą?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Latająca głowa księcia Neptuna
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Potworessy, katakumby i naukowczynie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ślub bednarki i drwala online
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Koń się naprawdę uśmiał
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szczęście kruche jak porcelana, czyli dziwna niechęć do rysowania nóg
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czas jest konstruktem umysłu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.