Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 6 czerwca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Dwanaście i pół fortepianu

Esensja.pl
Esensja.pl
Na prośbę jednego z komcionautów – opis kadru przedstawiającego niebezpieczeństwa zbyt dosłownie traktowanej statystyki. Co prawda jeszcze zabawniejsza jest scena z książki „Poniedziałek, którego nie było”, gdzie bohaterowie spotykają pięć setnych słonia przypadającego na kilometr kwadratowy.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Dwanaście i pół fortepianu

Na prośbę jednego z komcionautów – opis kadru przedstawiającego niebezpieczeństwa zbyt dosłownie traktowanej statystyki. Co prawda jeszcze zabawniejsza jest scena z książki „Poniedziałek, którego nie było”, gdzie bohaterowie spotykają pięć setnych słonia przypadającego na kilometr kwadratowy.
Jak wiadomo, ze statystyki wynika, że kiedy idę na spacer z psem, to każde z nas ma średnio po trzy nogi. Papcio Chmiel twórczo rozwinął tę ideę: jednej z ksiąg „Tytusa” bohaterowie w korytarzach pod ziemią spotykają człekokształtne kryształy – potomków kontynentu nieco podobnego do Atlantydy. Jeden z nich opowiada o tym, jak wyglądało życie w tym miodem i mlekiem płynącym świecie. Dla podkreślenia zamożności mieszkańców wszystkie dobra materialne zostały upchnięte w jednym pomieszczeniu, co wygląda dość groteskowo. W czasach, kiedy komiks miał premierę, posiadanie dwóch telewizorów brzmiało tak niewiarygodnie, że aż absurdalnie (pytanie do Radia Erewań: Czy rodzina może mieć dwa garaże? Odpowiedź: Tak, ale mieszkać może tylko w jednym).
Na obrazku widzimy polskie symbole dobrobytu z lat 80.: przede wszystkim wielki udziec na talerzu i butelkę wina, albo może szampana, obok. Samochód typu kabriolet, trzy telewizory oraz sprzęt nagłaśniający.. aha, i jeszcze coś, co wygląda na radio tranzystorowe: mam na myśli to nieduże, żółte pudełko na masce auta. Dwanaście i pół fortepianu nie zmieściłoby się na obrazku, za to jeden fortepian, jukka, kryształowy wazon i obraz w złoconej ramie dopełniają wyglądu salonu. Szykiem i szpanem była w tamtych czasach również tapeta we wzorki, jednak przy kadrze tych rozmiarów zatarłaby ona pozostałe obiekty.
koniec
30 maja 2019

Komentarze

16 IX 2019   14:26:46

Mam wrazenie, ze ten lanszaft ze sciany pojawial sie nie raz na kartach Tytusa.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Po komiks marsz: Czerwiec 2020
Esensja Komiks

2 VI 2020

Po nieco rachitycznym maju rynek komiksowy odzyskuje wigor. Pozycji jest dużo i są one różnorodne. Zwracamy uwagę na zapowiadany od kilku lat album „Bruno Brazil”.

więcej »

Nie przegap: Maj 2020
Esensja

31 V 2020

Spis naszych majowych recenzji jest wyjątkowo bogaty – sprawdźcie czy na pewno nie przegapiliście czegoś ciekawego!

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Droga bez końca
Marcin Knyszyński

24 V 2020

Przy okazji artykułu o „Yansie” wspomniałem pewną polską komiksową inicjatywę wydawniczą z końcówki lat osiemdziesiątych. „Komiks Fantastyka” był w tych czasach czymś absolutnie oszałamiającym i każdy trochę starszy polski fan historii obrazkowych dobrze wie o czym mowa. Początkowe numery cyklu, te jeszcze sprzed przemianowania go po prostu na „Komiks”, zdominowało trzech bohaterów: Funky Koval, Yans i ten najbardziej enigmatyczny i skomplikowany – Rork. Historia tajemniczego białowłosego (...)

więcej »

Polecamy

W końcu to komiks

Pilot śmigłowca:

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Nie lataj, synku, nisko i powoli
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

20 najlepszych książeczek Tytusa, Romka i A’Tomka
— M. Fitzner, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Esensja czyta dymki: Lato 2009
— Jakub Gałka, Marcin Osuch, Mateusz Osuch, Konrad Wągrowski

Tytus, Romek i A’Tomek: Ci wspaniali harcerze w swych niezwykłych maszynach
— M. Fitzner, Marcin Osuch

Krótko o komiksach: Maj 2001
— Artur Długosz, Wojciech Gołąbowski, Marcin Herman, Marek Krzywicki, Paweł Nurzyński

Z tego cyklu

Na chwałę imienia polskiego
— Wojciech Gołąbowski

Darkseid is.
— Marcin Knyszyński

Za wysoką cenę
— Wojciech Gołąbowski

Bez zbędnych linii
— Wojciech Gołąbowski

Rejtan w kosmosie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Troll żywemu nie przepuści
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Można jej zaufać w jednym
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Normalnyłeb Typoworęki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Przez przednią szybę
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nie każdy bohater nosi pelerynę
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż twórcy

Esensja czyta dymki: Styczeń 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Papcio Chmiel – życie i dzieło
— Joanna Kapica-Curzytek

Esensja czyta dymki: Grudzień 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Esensja czyta dymki: Październik 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Uczyć bawiąc, bawić ucząc!
— Paweł Ciołkiewicz

Papcio Chmiel przed narodzeniem Tytusa
— Joanna Kapica-Curzytek

Jak Papcio Chmiel komiksy piracił
— Marcin Osuch

Esensja czyta dymki: Wrzesień 2011
— Esensja

Esensja czyta dymki: Maj 2011
— Esensja

Absolutne rarytasy!
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Ślub bednarki i drwala online
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Koń się naprawdę uśmiał
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szczęście kruche jak porcelana, czyli dziwna niechęć do rysowania nóg
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czas jest konstruktem umysłu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Na Bieszczady nie ma rady…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krew, seks i zaczarowane smartfony
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Jak rozpoznać nerwicę lękową
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Mamuśka górą! (erpegowcy trochę też)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Podróż na wschód: Waiguoren w Ogrodzie Pokornego Zarządcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niech się mury pną do góry, niech kominy mają pion…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.