Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Najlepszą obroną jest atak

Esensja.pl
Esensja.pl
Wprawdzie wampiry zazwyczaj są przerażające, ale perypetie Szlurpa i Burpa wzbudzają u czytelników nie strach, lecz współczucie dla pary biednych krwiopijców. No bo jak można się bać kogoś, kto nie potrafi wpić swoich kłów nawet w bezbronną staruszkę?

Marcin Mroziuk

Kadr, który…: Najlepszą obroną jest atak

Wprawdzie wampiry zazwyczaj są przerażające, ale perypetie Szlurpa i Burpa wzbudzają u czytelników nie strach, lecz współczucie dla pary biednych krwiopijców. No bo jak można się bać kogoś, kto nie potrafi wpić swoich kłów nawet w bezbronną staruszkę?
Inną sprawą jest, że w obliczu zagrożenia ze strony głównych bohaterów „Bezdomnych wampirów o zmroku” starsza pani przechodzi doprawdy zadziwiającą przemianę. Zaledwie kadr wcześniej wydaje się przecież łatwym łupem dla Szlurpa i Burpa, ale w chwili gdy przystępuje do (kontr)ataku werbalnego, wygląda już niczym straszliwy potwór. Możemy zresztą podejrzewać, że od wrzasku staruszki napastnikom mogą wręcz popękać bębenki, skoro widzimy jej powiększoną do monstrualnych rozmiarów jamę ustną z groźnie prezentującym się uzębieniem.
No cóż, najwyraźniej niedoszła ofiara nie przelękła się pary krwiopijców, którzy w tym momencie zresztą nie prezentują się zbyt okazale i w sumie nie są w ogóle przerażający. A jakby tego było mało, starsza pani szybko przechodzi od słów do czynów. Zanim dwa wampiry otrząsną się z zaskoczenia, celnie wymierzony kopniak i cios torebką sprawią, że trzeba będzie wezwać karetkę, aby jak najszybciej przewieźć obezwładnionych agresorów do szpitala. Z pewnością więc zapamiętają oni do końca swych dni, że właśnie tak prawdziwa kobieta broni własnego honoru!
koniec
17 czerwca 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Oleg jest jednak trochę rozczarowany
Paweł Ciołkiewicz

21 X 2021

Zgarbiony mężczyzna siedzi przy punktowo oświetlonym, zastawionym akcesoriami do rysowania stole kreślarskim i coś zapamiętale tworzy. Za nim stoją półki z książkami, obok ustawiony jest komputer. Duży kontrast, grube szrafowanie, efekt suchego pędzla w postaci widocznych tu i ówdzie przetarć - wszystko to daje wrażenie pewnej surowości. Opis nad rysunkiem pogłębia tę atmosferę, informując czytelnika, że Oleg jest trochę rozczarowany.

więcej »

10 naj...: Dzień Nauczyciela
Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

14 X 2021

Prezentujemy dzisiaj, wbrew tytułowi, nie dziesięciu, ale aż czternastu (na 14 października - Dzień Edukacji Narodowej) nauczycieli z różnych, nie tylko polskich, komiksów. W komentarzach możecie głosować: czy wolicie urodziwą panią od matmy, surowego mistrza sztuk walki, a może po prostu… Romka?

więcej »

Kadr, który…: O wilku mowa!
Paweł Ciołkiewicz

7 X 2021

Wilkołak jaki jest, każdy widzi. Wielkie zęby, przekrwione ślepia, ostre szpony i ogromne kudłate cielsko. Oczywiście zazwyczaj pała żądzą krwi. Zabije każdego, kto wejdzie mu w drogę – obojętnie, czy będzie to zwierzę, czy człowiek. Jego pragnienie zabijania jest niepowstrzymane. Gdy rusza na łowy, jest niezwykle groźny, ale trzeba przyznać, że na tle księżyca w pełni wygląda niezwykle efektownie. Szczególnie na komiksowych planszach.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Z tego cyklu

Oleg jest jednak trochę rozczarowany
— Paweł Ciołkiewicz

O wilku mowa!
— Paweł Ciołkiewicz

Sto lat, tato!
— Paweł Ciołkiewicz

Świat oszalał
— Paweł Ciołkiewicz

Bez szemrania…
— Paweł Ciołkiewicz

Kolekcjoner rycin
— Paweł Ciołkiewicz

Jennifer Winterfield nie żyje…
— Paweł Ciołkiewicz

Kosmiczna menażeria
— Marcin Mroziuk

Gościnność czasem nie popłaca
— Marcin Mroziuk

Ciężka dola pantoflarza
— Marcin Mroziuk

Tegoż autora

Mała Esensja: Pod opieką Matki Bożej Ostrobramskiej
— Marcin Mroziuk

Mała Esensja: W Valleby zawsze coś się dzieje
— Marcin Mroziuk

Stulecie Stanisława Lema: Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Mała Esensja: Gwiazdy i piwo
— Marcin Mroziuk

Trudne początki niezwykłej przyjaźni
— Marcin Mroziuk

Mała Esensja: Papugowanie po Janie
— Marcin Mroziuk

Do księgarni marsz: Październik 2021
— Miłosz Cybowski, Sławomir Grabowski, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Joanna Słupek

Pan Samochodzik po latach: Pożytki z posiadania psa
— Marcin Mroziuk

Mała Esensja: Nieuczciwa konkurencja
— Marcin Mroziuk

10 naj...: Żółty, jesienny liść
— Miłosz Cybowski, Wojciech Gołąbowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.