Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 września 2021
w Esensji w Esensjopedii

10 naj… Najgorętsze komiksowe sceny erotyczne

Esensja.pl
Esensja.pl
Dziś zapraszamy do naszego komiksowego rankingu tylko osoby dorosłe. Z okazji święta zakochanych prezentujemy bowiem 10 najważniejszych, najciekawszych i najgorętszych scen erotycznych pojawiających się w komiksach i powieściach graficznych. Jeśli nie ukończyłeś jeszcze 18 lat – pod żadnym względem nie czytaj dalej tego tekstu!

Esensja Komiks

10 naj… Najgorętsze komiksowe sceny erotyczne

Dziś zapraszamy do naszego komiksowego rankingu tylko osoby dorosłe. Z okazji święta zakochanych prezentujemy bowiem 10 najważniejszych, najciekawszych i najgorętszych scen erotycznych pojawiających się w komiksach i powieściach graficznych. Jeśli nie ukończyłeś jeszcze 18 lat – pod żadnym względem nie czytaj dalej tego tekstu!
„Drapieżcy” – Lenore i Drago
Wampiry od dekad kojarzą się z seksem. Wszakże Drakula w większości swych filmowych wcieleń upodobał sobie młode, piękne kobiety, wszakże wampiryzm rozprzestrzenia się poprzez czuły pocałunek w szyję (no, może coś więcej niż pocałunek). A kobiety-wampiry prawie zawsze pozbywają się wszelkich moralnych oporów. Rodzeństwo wampirów z „Drapieżców” Dufauxa i Mariniego nie jest inne – seks dla nich jest równie ważnym elementem nocnego życia jak wysysanie krwi z przygodnych przechodniów. Sam Marini zaś sceny erotyczne rysować lubi i możemy na nie liczyć w każdym prawie jego komiksie („Cygan”, „Skorpion”). Z „Drapieżców” wybieramy scenę z główną bohaterką, policjantką Lenore, i jej śmiertelnym wrogiem (co nadaje scenie dodatkowego smaczku), wampirem Drago. Zwróćcie uwagę na wielkie zwierciadło – wampir się w nim nie odbija…
• • •
„Szninkiel” – J’on i Volga
Słynna scena miłosnych igraszek zakończona spazmatycznym wykrzyczeniem przepowiedni. Pamiętam, że na kolonii w 1989 r. wszyscy chłopcy kupili sobie ten album i nietrudno zgadnąć, że to właśnie harce przemienionych J’ona i Volgi cieszyły się największą atencją. Gdy stawiało się którykolwiek z egzemplarzy komiksu na sztorc, otwierał się zawsze na planszach zawierających właśnie tę scenę…
• • •
„Blacksad: Czerwona dusza” – Blacksad i Alma Mayer
„Lenin w październiku”, głosiły niegdyś plakaty. „A koty w marcu”, dopisywano. W Stanach jest co prawda już kwiecień, ale wiosna w rozkwicie… Wszędzie pełno zieleni (choć wokół sporo Czerwonych)… Z gramofonu słychać Franka Sinatrę… W mieszkaniu znajomego fotoreportera… ukrywając się przed pościgiem… prywatny detektyw dociera do głębi jestestwa młodej pisarki, obiecując jej podróż nad Niagarę. A myślałby kto, że kocice mają nieco inną anatomię… Mrrrau!
• • •
„Blankets. Pod śnieżną kołderką” – Craig i Raina
Tak bardzo się kochali – miłością czystą, niewinną, młodzieńczą. W swych ramionach odnaleźli schronienie przed codziennymi problemami i strachem. Zakompleksiony młodzieniec i idealizowana przez niego dziewczyna. Tak odmienna, a jednocześnie tak sobie bliska dwójka. Yin i Yang. Craig i Raina.
• • •
„Thorgal: Kriss de Valnor” – Kriss i Aaricia
Dwie najważniejsze kobiety w życiu Thorgala. Aaricia to jego najdroższa żona, z którą ma dwójkę dzieci. Kriss z kolei oszukała Thorgala, że jest jej ukochanym Shaiganem Bezlitosnym, gdy pamięć odebrali mu bogowie (tak przynajmniej wygląda oficjalna wersja dla żony). Trudno się dziwić, że panie za sobą nie przepadają. Ale w czasie wspólnej kąpieli w rzymskiej łaźni coś gwałtownie iskrzy między nimi! Podczas sympatycznej kotłowaniny dwóch nagich ciał w wodzie czytelnikowi może przyjść do głowy tylko jedna myśl – ależ farciarz z tego Thorgala!
• • •
„Ghost in the Shell” – Motoko Kusanagi i koleżanki
Motoko „Major” Kusanagi kojarzona jest przez szeroką publiczność jako filozofująca cyberpolicjantka. Oryginalny komiks Masamune Shirow nieco, hmm, pogłębia tę postać. Pani Major, wyposażona w sztuczne ciało najwyższej klasy, korzysta z technicznych nowinek i dorabia sobie na boku, kręcąc z koleżankami sensoryczne pornosy. Dzięki czemu do sensacyjnego komiksu z gatunku hard science-fiction Shirow może, hmm, włożyć zupełnie inny rodzaj hardcore’u, rysując swoje ulubione, naoliwione, ponętne ciała skąpane w świetle wirtualnego słońca. Duszno i porno. Ale jest to porno, jakie by zrobił Jacek Dukaj, gdyby kiedyś wziął się do robienia porno – pełne naszpikowanych żargonem notatek na temat technicznej strony seksbiznesu pani Major. Ot, nerdrotica.
• • •
„Wieczna wojna. Porucznik Mandella” – Mandella i Potter
Ich dwoje – zagubionych w czasie, zagubionych w chaosie tysiącletniej wojny, na chwilę przed rozstaniem. Na skutek skoków nadprzestrzennych podczas wojennych kampanii dla Williama Mandelli i Marygay Potter minęło zaledwie kilka lat, a dla wszechświata – kilkaset. Nic nie zostało z ich świata poza nimi samymi. Tymczasem Armia postanawia ich rozdzielić. Zostaje im jedna, ostatnia noc, którą mogą spędzić razem. Marvano rysuję tę noc delikatnie, z czułością, bardzo przejmująco.
• • •
„Miasto Grzechu” – Marv i Goldie
Marv to paskudny typ. Duża odporność na obrażenia, w bitce praktycznie niepokonany. Skancerowana twarz, przegrane życie. Tymczasem pojawia się ktoś, kto chce okazać mu czułość. Nie bezinteresownie. Luksusowa prostytutka Goldie widziała coś, czego widzieć nie powinna, i wie, że nie może ujść jej to na sucho. Szuka więc pomocy silnego mężczyzny – pierwszego, jakiego napotka. Będzie nim Marv. Na burdelowym łóżku w kształcie serca kochają się namiętnie, lecz zaskakująco czule. Dla obojga będzie to ostatnia noc miłosna w życiu, ale Marv zdąży jeszcze pójść do Piekła i dalej, aby odpłacić tym, którzy skrzywdzili jedyną kobietę, która była dla niego miła.
• • •
„Zimny równik” – Nikopol i Yelena Prokosh-Totoobi
Kobiety Enkiego Bilala są fascynujące. Mroczne, piękne, tajemnicze, niebezpieczne. Jill Bioskop czy Leyla Mirkovic na długo zapadają w pamięć. Nie mogliśmy wybrać do naszego zestawienia Jill – jedną z głównych postaci Trylogii Nikopola. W „Kobiecie-pułapce” każda scena erotyczna kończy się bowiem dość, hmm, krwawo, bo Jill ma tendencję do przebijania swych kochanków ostrym szpikulcem (w wersji filmowej rolę Jill zagrała miss Francji Linda Hardy i było łagodniej…). Wybraliśmy więc tajemniczą nieznajomą o dźwięcznym nazwisku z pociągu pełnego gadów – Yelenę Prokosh-Totoobi – i upojne chwile, jakie spędziła z Alcydem Nikopolem.
• • •
„Incal” – John Difool i Barbarah
Jakoś tak twórcy komiksowi lubią sceny, w których istota ludzka (lub karłowato-ludzka, jak w „Szninklu”) ma kochać się z …czymś. Czymś dziwnym, niekoniecznie pociągającym. Taka jest proto-królowa Barbarah w „Incalu”, do której dociera John Difool, pokonując (nie do końca uczciwie) tysiące kontrkandydatów. Nagrodą jest seks – tyle że królowa wygląda jak balia pełna dziwnej cieczy, co nie do końca odpowiada nawet tak mało wybrednemu osobnikowi jak John. Na szczęście królowa potrafi przyjąć postać pięknej Animy i w tym momencie Johnowi nie przeszkadza nawet bezpośrednio przedstawiona mu perspektywa, że jak już będzie po wszystkim, zostanie zdezintegrowany. Mężczyźni…
koniec
14 lutego 2008

Komentarze

05 V 2011   00:10:22

OOOO, WYPRASZAM SOBIE - a gdzie namiętna noc, jaką Kaski spędził z (bodajże) Dianą w "Zagadce metropolii" (1989), hę??

27 IX 2011   21:11:30

uuu Aaricia i Kriss uuu

21 I 2014   22:26:22

a co z "Niebo nad Brukselą"? :>

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Wszechświat to za mało
Marcin Knyszyński

19 IX 2021

Wszyscy fani komiksu superbohaterskiego wiedzą kim jest Thanos. Zresztą nie tylko oni, w końcu filmy kończące trzecią fazę Marvel Cinematic Universe były jednymi z najbardziej kasowych produkcji w historii kina. Wielka filmowa „wojna bez granic” ma swój fabularny pierwowzór w komiksach Marvela sprzed trzydziestu lat – dziś cofniemy się w czasie i udamy właśnie tam, gdzie na kartach opowieści obrazkowych Thanos zwarł się w pojedynku z superbohaterami Marvela. Stawką – całe istnienie.

więcej »

Kadr, który…: Bez szemrania…
Paweł Ciołkiewicz

16 IX 2021

W tle majaczy chaotyczna konstrukcja pnąca się ku niebu. Bezład stalowych elementów sprawia, że wygląda ona na nieukończoną… I tak jest w istocie. Ta dziwaczna wieża nazywa się Babel i wznosi się w samym centrum Miasta. Upiornego miasta, które do życia powołał Marek Turek w swoim komiksie "Fastanachtspiel".

więcej »

Kadr, który…: Kolekcjoner rycin
Paweł Ciołkiewicz

9 IX 2021

Elegancko ubrany mężczyzna pochyla się nad wpółotwartą teczką. Przegląda schowane w niej ryciny. Jedną ręką ją przytrzymuje, drugą przesuwa kolejne kartony, szukając wśród nich jakiegoś rysunku. Na ścianie nad nim wiszą obrazy…, a raczej ich kontury wypełnione ciemnymi barwami. Zakładamy, że muszą być to jakieś dzieła, choć autor obrazu nie chce ich eksponować. W końcu to nie one są tu najważniejsze, lecz mężczyzna w szalu i cylindrze stojący na pierwszym planie. Czego szuka w teczce? Co ma (...)

więcej »

Polecamy

Kumpel Mickiewicza

Polscy podróżnicy:

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż autora

Po komiks marsz: Sierpień 2021
— Esensja Komiks

Po komiks marsz: Lipiec 2021
— Esensja Komiks

Po komiks marsz: Czerwiec 2021
— Esensja Komiks

Po komiks marsz: Maj 2021
— Esensja Komiks

Po komiks marsz: Kwiecień 2021
— Esensja Komiks

Po komiks marsz: Marzec 2021
— Esensja Komiks

Najlepsze komiksy 2020 roku
— Esensja Komiks

Po komiks marsz: Luty 2021
— Esensja Komiks

Komiks roku 2020 - nominacje
— Esensja Komiks

Po komiks marsz: Styczeń 2021
— Esensja Komiks

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.