Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 października 2018
w Esensji w Esensjopedii

Alessandro Barbucci, Barbara Canepa
‹Sky Doll›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSky Doll
Tytuł oryginalnySky Doll
Scenariusz
Data wydania22 lutego 2010
RysunkiAlessandro Barbucci
KolorBarbara Canepa
Wydawca Egmont
Format148s. 190×260mm
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Incal dla czarodziejek

Esensja.pl
Esensja.pl
Twórcy cyklu „W.I.T.C.H.” spróbowali stworzyć komiks dla dorosłego czytelnika, przeplatającego religię, erotykę i tematy społecznie. „Sky Doll” – efekt tej próby nie do końca do mnie przemówił.

Konrad Wągrowski

Incal dla czarodziejek

Twórcy cyklu „W.I.T.C.H.” spróbowali stworzyć komiks dla dorosłego czytelnika, przeplatającego religię, erotykę i tematy społecznie. „Sky Doll” – efekt tej próby nie do końca do mnie przemówił.

Alessandro Barbucci, Barbara Canepa
‹Sky Doll›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSky Doll
Tytuł oryginalnySky Doll
Scenariusz
Data wydania22 lutego 2010
RysunkiAlessandro Barbucci
KolorBarbara Canepa
Wydawca Egmont
Format148s. 190×260mm
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Alessandro Barbucci i Barbara Canepa należą do ekipy komiksowych twórców wydawnictw Disneya, a ich najbardziej znanym projektem jest udział w popularnym u nas cyklu młodzieżowym „W.I.T.C.H.”. Świat czarodziejek musiał jednak ich nieco znużyć, bo zapragnęli stworzyć dzieło dla bardziej dojrzałego czytelnika.
„Sky Doll” to futurystyczna opowieść, której akcja toczy się na teokratycznie zarządzanej planecie Papathea, rządzonej przez wyuzdaną papieżycę Ludwikę. Noa jest nakręcaną lalką, istotą sztuczną, acz z własną świadomością (i zapewne czymś więcej, ale tego dowiemy się zapewne z następnych tomów), pracującą w astromyjni (miejscu, w którym seksowne laleczki myją kosmiczne pojazdy). Pewnego razu budzi się w niej bunt przeciwko swemu pracodawcy, co owocuje ucieczką. Na skutek pewnych zawirowań, Noa trafia na statek kosmiczny lecący z tajną misją na planetę Aqua. Załogę statku stanowi dwóch dyplomatycznych (z pozoru) przedstawicieli Papthei – sympatyczny i naiwny Roy i oddany władzy, ambitny i mniej sympatyczny Jahu. W tym samym czasie na planecie atmosfera zaczyna się zagęszczać. Zwolennicy zaginionej papieżycy Agape, która niegdyś współrządziła wraz z Ludwiką (odpowiadając za aspekt duchowy wiary, podczas gdy Ludwika reprezentowała jej aspekt cielesny) ponoszą głowy, planetę ogarnia chaos. W taki świat wraca trójka bohaterów powracających z Aquy, biorąc aktywny udział w wydarzeniach.
Religia i media – to główne obiekty satyry w tym komiksie. Przyznajmy jednak, że jest to satyra dość wątła. Religia reprezentowana przez inscenizowane pokazy efektów specjalnych, wszechobecne eksponaty erotyczne, podkreślanie więzi seksu i wiary (taki już styl „cielesnej” papieżycy choć przyznajmy – i ta duchowa przedstawiana jest na wizerunkach z kształtnym nagim biustem) nie należą do jakichś bardzo oryginalnych elementów popkultury, nie przedstawiają też niczego specjalnie odkrywczego, ani obrazoburczego w dzisiejszych czasach. Ciekawie natomiast wypada początkowa scena, w której Noa zwraca się z listą żądań i zażaleń do Boga, a po chwili orientujemy się, że jej rozmówcą jest… jej pracodawca.
Paradoksalnie „Sky Doll” mniej skojarzyło mi się z bezkompromisowym komiksem dla dorosłych, a bardziej ze złagodzoną wersją twórczości Moebiusa czy Jodorowskiego, w szczególności „Incala” i innych opowieści z tego uniwersum. W porównaniu do tamtych „Sky Doll” jest całkiem łagodne. Erotyki – poza „laleczkowatymi” postaciami i paroma rysunkami nagich piersi – jest w niej w gruncie rzeczy niewiele, całość ma charakter raczej emocjonalnie lekki, elementy humoru również łagodzą przesłanie. Nie pomagają również rysunki kojarzące się z produkcjami Disneya i – swoją drogą bardzo ładna – jaskrawa kolorystyka. Choć ten ostatni element niektórym scenom nadaje ciekawego psychodelicznego posmaku.
O fabule trudno coś powiedzieć zanim historia nie zostanie domknięta (wydany w Polsce album zawiera trzy pierwsze zeszyty i urywa się dość gwałtownie w połowie opowiadanej historii). Można powiedzieć, że jest tu kilka obiecujących wątków – rywalizacja dwóch papieżyc (a właściwie ich wyznawców), bunt rodzący się w społeczeństwie, niejednoznaczna rola twórcy efektów specjalnych dla Ludwiki, pewne elementy mistyczne, zagadka zaginięcia Agape. Dobre rozwinięcie tych wątków w kolejnych zeszytach może zaowocować lepszym odbiorem całości. Gorzej, że narracyjnie komiks jest po prostu meczący – natłok podobnych do siebie postaci, przeładowanie plansz, braki ciągłości czynią lekturę nieco męczącą. Choć niektórzy zapewne mogą postrzegać to jako specyficzny styl.
„Sky Doll” należy do średniaków na naszym rynku – komiksów w gruncie rzeczy nie wyróżniającym się niczym specjalnym ani na plus, ani na minus. Dlaczego więc trafił na nasz rynek? Podejrzewam, że celem było zainteresowanie doroślejszych już miłośników „W.I.T.C.H.” innym dziełem twórców popularnego cyklu. Tak czy inaczej – w całości będzie można „Sky Doll” ocenić po opublikowaniu kompletnej historii.
koniec
23 stycznia 2011

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

W górach szaleństwa
Paweł Ciołkiewicz

14 X 2018

Szaleńcza i pełna niesamowitych zwrotów akcji ucieczka z Mekatona okazała się zaledwie wstępem do niesamowitej, choć również niebezpiecznej przygody. Piątka zbiegów przekonała się, że istnieje życie poza pokładem statku, ale nie jest to życie bezpieczne.

więcej »

Conan: Conan średniak
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

13 X 2018

Po rewelacyjnej adaptacji powieści „Conan korsarz” z poprzedniego numeru, tom czternasty Kolekcji Conan Barbarzyńca może rozczarować. Średnio wypadają nie tylko same historie, ale także rysunki.

więcej »

Chłopięce zabawy
Paweł Ciołkiewicz

12 X 2018

„Chłopaki z dwudziestego wieku” to manga zawierająca wszystkie najlepsze cechy twórczości Naoki Urasawy. Mamy tu doskonale skonstruowaną fabułę, wielowątkową narrację, świetnie rozpisanych bohaterów i efektowne rysunki. Można powiedzieć, że kolejne dzieło japońskiego mistrza po prostu nie ma słabych stron.

więcej »

Polecamy

Jestem w domu!

Kadr, który…:

Jestem w domu!
— Marcin Knyszyński

Zły, zły tyranozaur
— Marcin Osuch

Pewien głąb wkręca się w głąb
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Tegoż twórcy

Seks taumiczny
— Marcin Osuch

Preshaun kontra Preshaun
— Marcin Osuch

Catwoman w Barcelonie
— Marcin Osuch

Happy Birthday, Mr. President
— Marcin Osuch

Poranny smok do Paryża
— Marcin Osuch

Tam, gdzie świstaki zawijają w sreberka
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Zbuduj swój mózg
— Konrad Wągrowski

Niespełnione argentyńskie marzenie
— Konrad Wągrowski

Tok, tok, tok!
— Konrad Wągrowski

Piłka w rękach tyranów
— Konrad Wągrowski

20 najlepszych książeczek Tytusa, Romka i A’Tomka
— M. Fitzner, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Nadal w drodze
— Konrad Wągrowski

Solo, ale w drużynie
— Konrad Wągrowski

Cienie Hitchcocka
— Konrad Wągrowski

Jack Reacher wysiada z autobusu
— Konrad Wągrowski

Bolitar powraca w mroku
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.