Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Incal dla czarodziejek

Esensja.pl
Esensja.pl
Twórcy cyklu „W.I.T.C.H.” spróbowali stworzyć komiks dla dorosłego czytelnika, przeplatającego religię, erotykę i tematy społecznie. „Sky Doll” – efekt tej próby nie do końca do mnie przemówił.

Alessandro Barbucci, Barbara Canepa
‹Sky Doll›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSky Doll
Tytuł oryginalnySky Doll
Scenariusz
Data wydania22 lutego 2010
RysunkiAlessandro Barbucci
KolorBarbara Canepa
Wydawca Egmont
Format148s. 190×260mm
GatunekSF
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Alessandro Barbucci i Barbara Canepa należą do ekipy komiksowych twórców wydawnictw Disneya, a ich najbardziej znanym projektem jest udział w popularnym u nas cyklu młodzieżowym „W.I.T.C.H.”. Świat czarodziejek musiał jednak ich nieco znużyć, bo zapragnęli stworzyć dzieło dla bardziej dojrzałego czytelnika.
„Sky Doll” to futurystyczna opowieść, której akcja toczy się na teokratycznie zarządzanej planecie Papathea, rządzonej przez wyuzdaną papieżycę Ludwikę. Noa jest nakręcaną lalką, istotą sztuczną, acz z własną świadomością (i zapewne czymś więcej, ale tego dowiemy się zapewne z następnych tomów), pracującą w astromyjni (miejscu, w którym seksowne laleczki myją kosmiczne pojazdy). Pewnego razu budzi się w niej bunt przeciwko swemu pracodawcy, co owocuje ucieczką. Na skutek pewnych zawirowań, Noa trafia na statek kosmiczny lecący z tajną misją na planetę Aqua. Załogę statku stanowi dwóch dyplomatycznych (z pozoru) przedstawicieli Papthei – sympatyczny i naiwny Roy i oddany władzy, ambitny i mniej sympatyczny Jahu. W tym samym czasie na planecie atmosfera zaczyna się zagęszczać. Zwolennicy zaginionej papieżycy Agape, która niegdyś współrządziła wraz z Ludwiką (odpowiadając za aspekt duchowy wiary, podczas gdy Ludwika reprezentowała jej aspekt cielesny) ponoszą głowy, planetę ogarnia chaos. W taki świat wraca trójka bohaterów powracających z Aquy, biorąc aktywny udział w wydarzeniach.
Religia i media – to główne obiekty satyry w tym komiksie. Przyznajmy jednak, że jest to satyra dość wątła. Religia reprezentowana przez inscenizowane pokazy efektów specjalnych, wszechobecne eksponaty erotyczne, podkreślanie więzi seksu i wiary (taki już styl „cielesnej” papieżycy choć przyznajmy – i ta duchowa przedstawiana jest na wizerunkach z kształtnym nagim biustem) nie należą do jakichś bardzo oryginalnych elementów popkultury, nie przedstawiają też niczego specjalnie odkrywczego, ani obrazoburczego w dzisiejszych czasach. Ciekawie natomiast wypada początkowa scena, w której Noa zwraca się z listą żądań i zażaleń do Boga, a po chwili orientujemy się, że jej rozmówcą jest… jej pracodawca.
Paradoksalnie „Sky Doll” mniej skojarzyło mi się z bezkompromisowym komiksem dla dorosłych, a bardziej ze złagodzoną wersją twórczości Moebiusa czy Jodorowskiego, w szczególności „Incala” i innych opowieści z tego uniwersum. W porównaniu do tamtych „Sky Doll” jest całkiem łagodne. Erotyki – poza „laleczkowatymi” postaciami i paroma rysunkami nagich piersi – jest w niej w gruncie rzeczy niewiele, całość ma charakter raczej emocjonalnie lekki, elementy humoru również łagodzą przesłanie. Nie pomagają również rysunki kojarzące się z produkcjami Disneya i – swoją drogą bardzo ładna – jaskrawa kolorystyka. Choć ten ostatni element niektórym scenom nadaje ciekawego psychodelicznego posmaku.
O fabule trudno coś powiedzieć zanim historia nie zostanie domknięta (wydany w Polsce album zawiera trzy pierwsze zeszyty i urywa się dość gwałtownie w połowie opowiadanej historii). Można powiedzieć, że jest tu kilka obiecujących wątków – rywalizacja dwóch papieżyc (a właściwie ich wyznawców), bunt rodzący się w społeczeństwie, niejednoznaczna rola twórcy efektów specjalnych dla Ludwiki, pewne elementy mistyczne, zagadka zaginięcia Agape. Dobre rozwinięcie tych wątków w kolejnych zeszytach może zaowocować lepszym odbiorem całości. Gorzej, że narracyjnie komiks jest po prostu meczący – natłok podobnych do siebie postaci, przeładowanie plansz, braki ciągłości czynią lekturę nieco męczącą. Choć niektórzy zapewne mogą postrzegać to jako specyficzny styl.
„Sky Doll” należy do średniaków na naszym rynku – komiksów w gruncie rzeczy nie wyróżniającym się niczym specjalnym ani na plus, ani na minus. Dlaczego więc trafił na nasz rynek? Podejrzewam, że celem było zainteresowanie doroślejszych już miłośników „W.I.T.C.H.” innym dziełem twórców popularnego cyklu. Tak czy inaczej – w całości będzie można „Sky Doll” ocenić po opublikowaniu kompletnej historii.
koniec
23 stycznia 2011
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Nie jestem bohaterem
Marcin Osuch

23 II 2018

Komiks z afrykańskimi przygodami Corto uważałem za najlepszy z dotychczas wydanych w Polsce. Po ponownej lekturze podtrzymuję tę opinię.

więcej »

Pieniądze to nie wszystko
Albert Walczak

22 II 2018

Komiksy o Kaczorze Donaldzie, jak i innych disneyowskich bohaterach postrzegane są głównie jako proste opowieści rysowane z myślą o najmłodszych czytelnikach. Istnieje jednak komiks z kaczką w roli głównej, który potrafi zadowolić nawet najbardziej wymagających fanów historyjek obrazkowych. To oczywiście wyróżnione w 1995 r. prestiżową Nagrodą Willa Eisnera „Życie i czasy Sknerusa McKwacza” Dona Rosy.

więcej »

Zera i jedynki
Marcin Osuch

21 II 2018

W oryginale seria „The Manga Guide” obejmuje już kilkadziesiąt albumów z różnych dziedzin szeroko rozumianej nauki i techniki. W Polsce po tomie „Wszechświat” przyszła kolej na „Mikroprocesory” wydane nakładem PWN.

więcej »

Polecamy

Koniec nieskończoności

Marvel:

Koniec nieskończoności
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Nieskończoność megalomanii
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ostatnie łowy doktora Octopusa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Przeczytać Panterę i zapomnieć
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pokręcony komiks
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Warlock raz jeszcze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Człowiek pociągający za sznurki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pogromca – moja miłość
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mroczna strona Marvela
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

I ty możesz zostać arachnoidem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Seks taumiczny
— Marcin Osuch

Preshaun kontra Preshaun
— Marcin Osuch

Catwoman w Barcelonie
— Marcin Osuch

Happy Birthday, Mr. President
— Marcin Osuch

Poranny smok do Paryża
— Marcin Osuch

Tam, gdzie świstaki zawijają w sreberka
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Nasz człowiek w Rio Klawo
— Konrad Wągrowski

Blaski i cienie świata liliputów
— Konrad Wągrowski

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

„Love Story” w wykonaniu Patryka Vegi
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Paddington daje sobie radę
— Konrad Wągrowski

Sympatyczna telepatyczna błahostka
— Konrad Wągrowski

Sztuka narodowa musi dawać po pysku. Metakomiks narodowy
— Konrad Wągrowski

Bolesne tajemnice różańca
— Konrad Wągrowski

Czerwony kapturek je puszystego króliczka
— Konrad Wągrowski

Apokalipsa i gadające psy
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.