Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Jean Dufaux, Philippe Xavier
‹Krucjata #2: Qua’dj›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKrucjata #2: Qua’dj
Scenariusz
Data wydaniakwiecień 2014
RysunkiPhilippe Xavier
Wydawca Wydawnictwo Komiksowe
CyklKrucjata
Cena37,00
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Demon, trąd i steampunk
[Jean Dufaux, Philippe Xavier „Krucjata #2: Qua’dj” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Już przy okazji omawiania pierwszego tomu „Krucjaty” ustaliliśmy, że komiks Jeana Dufaux (scenariusz) i Philippe’a Xaviera (rysunki) nie jest dziełem historycznym. Drugi album serii – zatytułowany „Qua’dj” – jedynie nas w tym utwierdza. Więcej tu fantasy i horroru, niż faktów. Ale czy to źle? Tym bardziej że od strony fabularnej prezentuje się dużo lepiej od poprzednika.

Sebastian Chosiński

Demon, trąd i steampunk
[Jean Dufaux, Philippe Xavier „Krucjata #2: Qua’dj” - recenzja]

Już przy okazji omawiania pierwszego tomu „Krucjaty” ustaliliśmy, że komiks Jeana Dufaux (scenariusz) i Philippe’a Xaviera (rysunki) nie jest dziełem historycznym. Drugi album serii – zatytułowany „Qua’dj” – jedynie nas w tym utwierdza. Więcej tu fantasy i horroru, niż faktów. Ale czy to źle? Tym bardziej że od strony fabularnej prezentuje się dużo lepiej od poprzednika.

Jean Dufaux, Philippe Xavier
‹Krucjata #2: Qua’dj›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKrucjata #2: Qua’dj
Scenariusz
Data wydaniakwiecień 2014
RysunkiPhilippe Xavier
Wydawca Wydawnictwo Komiksowe
CyklKrucjata
Cena37,00
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W otwierającym serię albumie „Simoun Dja” (2007) scenarzysta Jean Dufaux oraz rysownik Philippe Xavier wprowadzili czytelnika w wydarzenia, wrzucając go, kompletnie do tego nieprzygotowanego, w samo oko cyklonu. W efekcie powstało wrażenie pewnego chaosu narracyjnego, z którego co rusz na powierzchnię wybijała się kolejna istotna dla fabuły postać. Część druga „Krucjaty” jest już od strony fabularnej dużo bardziej poukładana; akcja, choć prowadzona wielowątkowo, robi wrażenie lepiej przemyślanej, co prostą drogą prowadzi do tego, że „Qua’dj” (oryginalnie opublikowany w 2008 roku) czyta się ze znacznie większym zainteresowaniem. A po dotarciu do finału zaczyna się niecierpliwie przebierać paluszkami u nóżek i rączek, czekając na ciąg dalszy.
Z grubsza fabułę drugiego tomu można podzielić na trzy prowadzone równolegle wątki. Głównym bohaterem pierwszego, który zresztą otwiera komiks, jest Walter, hrabia Flandrii, który po klęsce w bitwie z muzułmanami pod Jaffą i opuszczeniu dworu swej wojowniczej małżonki Eleonory z Arcos, przemierza konno pustynne bezdroża wespół ze swoim towarzyszem i przyjacielem Nakashem. Uznany za tchórza, ponieważ sprzeciwił się bezmyślnemu szturmowaniu murów Hierus Halem (Jerozolimy), tak naprawdę wcale nim nie jest. Walter kieruje się bowiem przede wszystkim rozumem, nie emocjami i zdaje sobie sprawę, że chcąc pokonać potężnego sułtana Abdula Razima – i wszystkie stojące za nim siły (a może zwłaszcza właśnie je) – chrześcijanie potrzebują pomocy. Pragnąc ją zdobyć, udaje się więc do tajemniczego, zamieszkanego przez jeszcze bardziej zagadkowy lud, miasta położonego za bramą Samarandy.
W tym samym czasie Eleonora i jej nowy bohater, jak również kochanek, przybyły niedawno z Europy diuk Robert z Tarentu, planują wyprawę przeciwko sułtanowi. Piękna, ale i podstępna władczyni, też nie jest pozbawiona instynktu samozachowawczego i, podobnie jak Walter, wie, że Abdula Razima zdoła pokonać tylko dzięki wsparciu Pana Maszyn, budzącego grozę i przerażenie okrutnego najemnika. Postać ta, rodem z opowieści steampunkowych, udała się autorom najbardziej – nie tylko świetnie wygląda, ale i charakterologicznie jest niezwykle wyrazista. Ot, „pies wojny” z krwi i kości. Trzeci wątek poświęcony jest urokliwej Syrii z Arcos, siostrze Eleonory, która w wyniku jej knowań popada w okropne tarapaty. Ich finałem mogą być straszliwe upokorzenie i śmierć. Ale to i tak nic w porównaniu z faktem utraty przez nią niezwykłego lustra, o posiadaniu którego marzą i ludzie, i demony.
Jean Dufaux bardzo umiejętnie przeplata wątki, co rusz przywołując kolejnych bohaterów – czy to znanych już z tomu pierwszego (Walter, Eleonora, Robert, Syria, Abdul Razim), czy też wprowadzonych do opowieści dopiero teraz, kto wie, czy nie jeszcze barwniejszych (Pan Maszyn, Żyd Osarias, zżerany przez trąd Sarek Pasza). Dba także o to, aby w odpowiednich momentach podbijać bębenek, by uczynić akcję atrakcyjniejszą. Mamy więc napady, porwania, ale i czające się w ciemnościach demony; mamy ludzi popadających w szaleństwo i owładniętych nieprzebraną ambicją władzy. Mamy też odrobinę erotyki, głównie za sprawą Syrii z Acros, która wizualnie przypomina Millę Jovovich z „Piątego elementu” i „Joanny d’Arc”, choć akurat bohaterka „Krucjaty” może się poszczycić znacznie ponętniejszymi od słynnej aktorki kształtami.
Dużo ciekawiej również, w porównaniu z „Simoun Dja”, wypada tym razem strona graficzna albumu. Philippe Xavier wreszcie udowadnia, że jest nie tylko sprawnym rzemieślnikiem, ale i artystą. Sceny rozgrywające się w zamkniętych pomieszczeniach – przykładowo: w pałacu Abdula Razima, namiotach obozu Sareka Paszy, tajemniczym mieście Osariasa – robią wrażenie dzięki bardzo realistycznej, pełnej szczegółów kresce Francuza. Za to na ich tle wyjątkowo blado wypadają pustynne krajobrazy, chociaż i w tym elemencie Xavier znacznie się poprawił.
koniec
21 kwietnia 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Extraordinary Moore: Do trzech razy sztuka
Marcin Knyszyński

27 X 2021

Trzeci tom „Ligi niezwykłych dżentelmenów” zatytułowany „Czarne akta” przeniósł nas z końca dziewiętnastego wieku w przyszłość odległą o dokładnie sześćdziesiąt lat. Alan Moore poszerzył w nim bardzo mocno wykreowane przez siebie uniwersum, konsekwentnie trzymając się narzuconych sobie zasad. Czwarty tom „Ligi…”, „Stulecie”, to dalsza ekspansja tegoż świata i kolejne zabawy popkulturową spuścizną.

więcej »

Historia w obrazkach: Miłość w czasach wojny
Marcin Osuch

26 X 2021

Historia wojen opiumowych nie jest zbyt dobrze znana w naszym kraju, być może dlatego, że omawiając ten okres historyczny, zwykle skupiamy się na polskich zrywach powstańczych. Świeżo wydana album „Laowai” wydawnictwa Lost in Time przybliża nieco tematykę tych – z naszej perspektywy egzotycznych – konfliktów.

więcej »

Wstęp
Marcin Knyszyński

25 X 2021

Mniej więcej rok temu wydawnictwo Taurus Media zaserwowało polskim czytelnikom pierwszy tom „Zamku zwierzęcego” ze scenariuszem Xaviera Dorisona. Minęło trzynaście miesięcy, a tomu drugiego nadal nie ma – jest za to pierwszy odcinek innego komiksu tego francuskiego scenarzysty. Przed nami „Królestwo Lazuru” – jedna trzecia ciekawie zapowiadającej się serii fantasy pod tytułem „Aristophania”.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Szturm na Hierus Halem
— Sebastian Chosiński

Trudne dzieciństwo demona
— Sebastian Chosiński

Idzie Grześ przez wieś do… Hierus Halem
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Poobiednie lenistwo
— Sebastian Chosiński

Śpij, kochanie, po słonecznej stronie ulicy
— Sebastian Chosiński

Ballady i impro-romanse
— Sebastian Chosiński

Puma skacząca do gardeł wampirów
— Sebastian Chosiński

Mroczna zatoka
— Sebastian Chosiński

Zdradzona i porzucona
— Sebastian Chosiński

Znaki na niebie i ziemi
— Sebastian Chosiński

Noir w kolorze… żółtym
— Sebastian Chosiński

Miłość w cieniu katastrofy
— Sebastian Chosiński

Na Dzikim Zachodzie i w kraju Łokietka
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.