Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 czerwca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

Zapowiedzi

komiksowe (wybrane)

więcej »

Philippe Delaby, Jean Dufaux
‹Skarga Utraconych Ziem #7: Rycerze Łaski #3: Czarodziejka Sanctus›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRycerze Łaski #3: Czarodziejka Sanctus
Scenariusz
Data wydaniasierpień 2014
RysunkiPhilippe Delaby
Wydawca Egmont
CyklSkarga Utraconych Ziem
ISBN978-83-281-0220-0
Cena29,99
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Za głosem serca i obowiązku
[Philippe Delaby, Jean Dufaux „Skarga Utraconych Ziem #7: Rycerze Łaski #3: Czarodziejka Sanctus” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Nieczęsto zdarza się, aby na kolejne tomy komiksowej serii trzeba było czekać za każdym razem cztery lata. A tak właśnie stało się w przypadku „Rycerzy Łaski”, drugiego czteroksięgu „Sagi Utraconych Ziem” autorstwa Jeana Dufaux (scenariusz) i Philippe’a Delaby’ego (rysunki). Na szczęście „Czarodziejka Sanctus” okazała się dziełem dużo ciekawszym od poprzedzającego ją „Gwinei Lorda”.

Sebastian Chosiński

Za głosem serca i obowiązku
[Philippe Delaby, Jean Dufaux „Skarga Utraconych Ziem #7: Rycerze Łaski #3: Czarodziejka Sanctus” - recenzja]

Nieczęsto zdarza się, aby na kolejne tomy komiksowej serii trzeba było czekać za każdym razem cztery lata. A tak właśnie stało się w przypadku „Rycerzy Łaski”, drugiego czteroksięgu „Sagi Utraconych Ziem” autorstwa Jeana Dufaux (scenariusz) i Philippe’a Delaby’ego (rysunki). Na szczęście „Czarodziejka Sanctus” okazała się dziełem dużo ciekawszym od poprzedzającego ją „Gwinei Lorda”.

Philippe Delaby, Jean Dufaux
‹Skarga Utraconych Ziem #7: Rycerze Łaski #3: Czarodziejka Sanctus›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRycerze Łaski #3: Czarodziejka Sanctus
Scenariusz
Data wydaniasierpień 2014
RysunkiPhilippe Delaby
Wydawca Egmont
CyklSkarga Utraconych Ziem
ISBN978-83-281-0220-0
Cena29,99
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wreszcie! Po średnich „Moriganach” (2004) i słabym „Gwinea Lordzie” (2008) doczekaliśmy się w końcu albumu, który dorównuje pierwszemu czteroksięgowi „Sagi Utraconych Ziem”. Co jednak samo w sobie wcale nie musi być wielką pochwałą, ponieważ i tamta seria nie była przez fanów zaliczana do arcydzieł w bibliografii Grzegorza Rosińskiego. Biorąc jednak pod uwagę, jak dużym rozczarowaniem był poprzedni – kompletnie nijaki, od strony fabularnej dosłownie rozłożony na łopatki – tom przygód Sill Valta i jego wiernego ucznia, Seamusa, „Czarodziejka Sanctus” (oryginalnie opublikowana przez oficynę Dargaud w czerwcu 2012 roku) jawi się niemalże jako dzieło wybitne. Oczywiście z pewnym przekąsem. Ale prawdą jest, że akcja została wreszcie konkretnie pchnięta do przodu; z fabuły wyeliminowano dłużyzny, a w kilku momentach belgijski scenarzysta Jean Dufaux (odpowiedzialny także za „Krucjatę” i „Sagę Valty”) pokusił się nawet o rozwiązania, które można uznać za emocjonujące.
Trzeci tom serii rozpoczyna bardzo mocny akcent. Przerażający Gwinea Lord dociera do wyspy Scarfa, aby dostąpić zaszczytu spotkania z samą Saavardą, zwaną też Mater Obscura, czyli istotą rządzącą wszystkimi Moriganami. To na jej polecenie ma pojmać młodą Sanctus, która choć była Moriganą, dzięki Światłu porzuciła mroczną stronę mocy i teraz, znając wszystkie sekrety demonicznych czarownic, stała się dla nich śmiertelnym zagrożeniem. W odnalezieniu jej ma pomóc Gwinei Lordowi tajemnicza kula fitchell, okrutna zabawka, która jeżeli dostanie się w niepowołane ręce, może nawet spowodować śmierć, ale która nie jest groźna dla potrafiących posługiwać się nią Morigan. Okrutny demon ochoczo przystępuje do wykonania zadania i w tym celu wyrusza do krainy, nad którą władzę sprawują ludzie z klanu Mildwynn – jedyni, którzy nie podpisali Wielkiej Karty, a więc tym samym nie urządzają polowań na czarownice. Istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo, że właśnie tam może szukać schronienia była stronniczka ciemności.
Gwinea Lord uznawany jest za istotę niepokonaną i nieśmiertelną. Lecz to wcale nie oznacza, że nie ma kogo się obawiać. Jego największymi wrogami wciąż pozostają – służący Dobru – Rycerze Łaski, a wśród nich ten najgroźniejszy – mistrz Sill Valt. W tym samym czasie kiedy demon przebywa na Scarfie, uczeń Sill Valta, nowicjusz Seamus, przechodzi rytuał inicjacji. Zdawszy egzamin, zostaje pełnoprawnym Rycerzem Łaski i z miejsca otrzymuje odpowiedzialne zadanie. Ma ruszyć śladami czarodziejki Sanctus (z czego zresztą bardzo się cieszy, ponieważ zauroczony jest nią od pierwszego wejrzenia), podczas gdy jego nauczyciel zamierza wytropić i pokonać – jeśli to w ogóle możliwe – Gwineę Lorda. Ich drogi więc się rozchodzą. I tym samym fabuła komiksu rozbija się na dwa wątki. Od tej pory bowiem Dufaux będzie osobno śledził obfitującą w dramatyczne przygody podróż Seamusa do krainy Mildwynnu, jak i – już nie tak mocno absorbujące uwagę czytelnika – perypetie Sill Valta, który w tym tomie zdecydowanie zostaje zepchnięty na plan drugi. Co zresztą trudno skrytykować, skoro jego dawny uczeń, a teraz już równy mu Rycerz Łaski, dba o to, aby emocji nie brakowało.
Od strony fabularnej „Czarodziejka Sanctus” prezentuje się powyżej średniej. Mamy bowiem w tym tomie wszystko to, czego należy oczekiwać od sagi fantasy! Są więc demoniczne istoty z Piekła rodem (z deserem w postaci, wcześniej nieznanego, potwora Braghena) i odpowiednia porcja magii, zajmujące pościgi i pojedynki na śmierć i życie, zdrady i zaskakujące sojusze. Są też litry przelanej krwi. Lecz do tego seria Dufaux i Delaby’ego zdążyła nas już przyzwyczaić. W warstwie graficznej nie dzieje się nic spektakularnego, ale też nie musi – najważniejsze, że francuski rysownik bardzo umiejętnie, z zachowaniem odpowiedniego klimatu, potrafi odzwierciedlić fantastyczne wizje swego belgijskiego kolegi. Mroczny nastrój opowieści podkreślają też ciemne tonacje – brązy i szarości, przeobrażające się w burzowe chmury i zgniłą zieleń puszczy. O ciarki na plecach mogą też przyprawić wyobrażenia demonów – tych już znanych (jak Gwinea Lord czy Kryptos), ale i pojawiających się po raz pierwszy (vide wspomniani wcześniej Saavarda i Braghen). Dobrze, że na zwieńczenie serii nie będziemy musieli czekać już długo; ostatni tom czteroksięgu – „Sill Valt” – zapowiadany jest (zarówno we Francji, jak i w Polsce) na listopad tego roku.
koniec
27 sierpnia 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Za Midgard!
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

25 VI 2022

Event „Wojna światów” to zakończenie wielkiej epopei autorstwa Jasona Aarona, związanej z marvelowską wersją skandynawskich mitów. Ziemia staje się miejscem ostatecznej bitwy między ludźmi, bogami, mrocznymi elfami, wojowniczymi anielicami, lodowymi olbrzymami i wszystkim innym, co tylko sobie wymyślicie.

więcej »

Wielcy Przedwieczni w Nowej Anglii
Andrzej Goryl

24 VI 2022

Wszystko zaczęło się od Dziedzińca, krótkiego opowiadania Alana Moore’a, mocno nawiązującego do twórczości Howarda Phillipsa Lovecrafta (po polsku można je znaleźć w zbiorze „Cienie spoza czasu”). Następnie tekst został zaadaptowany jako komiks przez Antony’ego Johnstona. Historia znalazła swoje rozwinięcie w „Neonomiconie” (w polskim wydaniu oba komiksy zawarto w jednym albumie o tym właśnie tytule), a później w serii „Providence”. Mimo iż „Neonomicon” rozgrywa się współcześnie, a „Providence” (...)

więcej »

Mała Esensja: Młodzi pogromcy przestępców znowu w akcji
Marcin Mroziuk

23 VI 2022

Kolejne spotkanie z parą młodych detektywów z Valleby wypada znakomicie, bo w komiksie czytelnicy mogą obserwować aż pięć zupełnie nowych śledztw Lassego i Mai. Co istotne zagadki kryminalne są nie tylko dobrze skonstruowane, ale wykorzystano w nich zróżnicowane pomysły. Wszystko to powoduje, że „Zielona dywersja i inne komiksy” Martina Widmarka i Heleny Willis to murowany dziecięcy bestseller.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Historia w obrazkach: Racja stanu kontra chrześcijanie
— Sebastian Chosiński

Dopaść Lorda!
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Płoń, Rzymie, płoń!
— Sebastian Chosiński

W poszukiwaniu nawróconego Zła
— Sebastian Chosiński

Czarownice od stu boleści
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Nadciąga Apokalipsa!
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Gdzie gladiatorów dwóch, tam krew lać się musi
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Starożytne kuku na muniu
— Sebastian Chosiński

Warto czasem dać drugą szansę
— Wojciech Gołąbowski

Krótko o komiksach: Czerwiec 2005, cz. 2
— Artur Długosz, Wojciech Gołąbowski

Tegoż autora

Żółw i diabeł
— Sebastian Chosiński

Cyceron kontra piękna Ormianka
— Sebastian Chosiński

Bohater na przekór
— Sebastian Chosiński

Spaghetti-superbohaterstwo
— Sebastian Chosiński

I nie wierz nikomu, bo nie trafisz do domu
— Sebastian Chosiński

Tajniak też człowiek (choć specyficzny)
— Sebastian Chosiński

Wśród kościołów i pałaców
— Sebastian Chosiński

W zaśnieżonej Patagonii
— Sebastian Chosiński

Tachionowa ropucha über alles
— Sebastian Chosiński

Ach, ci pisarze!
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.