Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 6 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić

Krótko o komiksach: Sierpień 2003, cz. 2
[ - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
1 2 3 5 »
„Dylan Dog: Partia ze śmiercią”, „Kasta Metabaronów: Prababka Oda”, „Jeremi”, „Thorgal: Między ziemią a światłem”, „Hellboy: Prawa ręka zniszczenia”, „Aquablue: Projekt Atalanta”, „Kombinezon bojowy GUNDAM WING 3”, „Kombinezon bojowy GUNDAM WING 4”, „Kombinezon bojowy GUNDAM WING 5”, „Thorgal: Aaricia”, „Murena: Z piasku i krwi”, „Opowieść z Miasta Grzechu [Sin City]: Krwawa jatka”, „Kajko i Kokosz: Cudowny lek”, „Kajko i Kokosz: Na wczasach”, „Exaxxion: Bóg wojny”, „Apokalipsomania: Globalny Underground”, „Przed Incalem: Prywatny detektyw klasy R”, „Wayne Shelton: Zdrada”

Sebastian Chosiński, Daniel Gizicki, Wojciech Gołąbowski, Bartosz Jeziorski, Marcin Lorek, Piotr Niemkiewicz, Tomasz Sidorkiewicz

Krótko o komiksach: Sierpień 2003, cz. 2
[ - recenzja]

„Dylan Dog: Partia ze śmiercią”, „Kasta Metabaronów: Prababka Oda”, „Jeremi”, „Thorgal: Między ziemią a światłem”, „Hellboy: Prawa ręka zniszczenia”, „Aquablue: Projekt Atalanta”, „Kombinezon bojowy GUNDAM WING 3”, „Kombinezon bojowy GUNDAM WING 4”, „Kombinezon bojowy GUNDAM WING 5”, „Thorgal: Aaricia”, „Murena: Z piasku i krwi”, „Opowieść z Miasta Grzechu [Sin City]: Krwawa jatka”, „Kajko i Kokosz: Cudowny lek”, „Kajko i Kokosz: Na wczasach”, „Exaxxion: Bóg wojny”, „Apokalipsomania: Globalny Underground”, „Przed Incalem: Prywatny detektyw klasy R”, „Wayne Shelton: Zdrada”
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Sebastian Chosiński [70%]
A stawką jest życie…
Był kiedyś taki film Ingmara Bergmana, którego akcja rozgrywała się w średniowiecznej Europie opętanej religijną psychozą. Obsesja ta pchała najświatlejszych i najznamienitszych władców i rycerzy ku krajom Bliskiego Wschodu w celu wydarcia „niewiernym” Arabom ziem, gdzie narodziło się chrześcijaństwo. Bohaterem „Siódmej pieczęci” (1956), bo właśnie o ten obraz szwedzkiego mistrza chodzi, jest jeden z owych rycerzy – gra go ulubiony aktor Bergmana, Max von Sydow – który, powróciwszy z krucjaty do domu, przekonuje się, że jego rodzinne ziemie nawiedziła epidemia cholery. Ale to jeszcze nie koniec nieszczęść: on również ma się stać ofiarą zarazy, bowiem i na niego, spóźnionego, Śmierć postanowiła poczekać. Jedynym ratunkiem zdaje się być wyzwanie rzucone kostusze, a wyzwaniem tym jest partia szachów, w której obie strony walczą o życie rycerza.
Scenarzysta kolejnego tomu przygód nieposkromionego Detektywa Mroku – po raz pierwszy w tomie opublikowanym w naszym kraju jest nim Claudio Chiaverotti – znał oczywiście film Bergmana i, w interesująco zawiązanej intrydze, nawiązywał doń jak najbardziej świadomie. Tyle że zamiast psychologicznego dramatu w historycznych kostiumach ofiarował nam współczesny horror, a w miejsce średniowiecznego rycerza zaproponował postać Harveya Burtona – atrakcyjnego współwłaściciela firmy produkującej zabawki.
Kiedy Burton staje oko w oko ze śmiercią, okazuje się być – ku zdziwieniu kostuchy – dobrze przygotowany do tego spotkania. Powołując się na „książki okultystyczne” wspomina bowiem o pewnym „sposobie na przedłużenie życia”. Sposobem tym jest partia szachów, której zasady są nad wyraz proste, o czym skrupulatnie informuje go śmierć: „Jeśli wygrasz, twoje życie będzie bezpieczne. Ale za każdą figurę, którą ci zbiję, nie licząc pionków, musisz wskazać bliską sobie osobę. Ta osoba, oczywiście, umrze.” Czyż można sobie wyobrazić bardziej intrygujący początek historii? Dla dobra fabuły szybko okazuje się, że mister Burton wcale nie posiada umiejętności gry w szachy porównywalnych z Anatolijem Karpowem czy Garrim Kasparowem. Co ma zresztą bardzo tragiczny wpływ na losy jego najbliższych… W ten sposób puszczony zostaje w ruch śmiertelny mechanizm, który prowadzi do kilku niewytłumaczalnych zbrodni. Niewytłumaczalnych jednak tylko na pozór, albowiem Dylan Dog, choć nie bez kłopotów, wyjaśni w końcu i tę zagadkę. A będzie miał tym razem nad czym się głowić! Chiaverotti zdawał sobie doskonale sprawę z ograniczenia (i jednocześnie przewidywalności) tematu, dlatego przygotował kilka niespodzianek i zaskakujących zwrotów akcji, które skutecznie utrudniają nam zbyt wczesne odgadnięcie zakończenia. Dobrego wrażenia nie psują również ascetyczne rysunki Corrado Roi, operującego praktycznie tylko czernią i bielą, z całkowitym niemal wyłączeniem szarości. Zabieg ten okazuje się nader szczęśliwy, potęguje bowiem klimat grozy, który musi towarzyszyć takiej właśnie opowieści.
Po lekturze ósmego z kolei tomu przygód Dylana Doga, coraz bardziej rozumiem Umberto Eco, który – o czym wydawcy serii skrzętnie informują na obwolucie każdej części – bez większego skrępowania przyznaje się do fascynacji tym komiksem (jak i wieloma innymi przejawami kultury masowej). Oczywiście osoba, dla której „sztuka obrazkowa” zaczyna się i kończy na niemal całkowicie pozbawionych elementów humorystycznych dziełach Enki Bilala czy chociażby Grzegorza Rosińskiego, zachwytu tego nie podzieli – i nie należy się temu dziwić. Postmodernizm ma w końcu tyluż admiratorów, co zażartych wrogów.
„Dylan Dog” jest wręcz klasycznym przykładem dzieła postmodernistycznego, którego autorzy (przede wszystkim scenarzyści) czerpią pełnymi garściami z literackiej tradycji, żonglują schematami, niekiedy cytują dosłownie, innym znów razem jedynie parodiują najbardziej znane klasyczne wątki. W „Partii ze śmiercią” również owych nawiązań nie brakuje. I to nie tylko do starych mitów i szwedzkiego filmu sprzed prawie pół wieku. Obraz kliniki, do której trafia Dylan Dog w poszukiwaniu głównego bohatera (strona 31 i kolejne), od razu przywodzi na myśl szpital przedstawiony przez Michaela Crichtona w filmie „Coma”. Z kolei narkoman Jerry Thorpe (strona 48), który w całej intrydze odgrywa istotną, choć nie pierwszoplanową rolę, obdarzony został imieniem i nazwiskiem znanego w latach 60. i 70. telewizyjnego reżysera amerykańskiego, który ma na swoim koncie także niskobudżetowe horrory. Jest też pewien wątek, który – wypisz, wymaluj – koresponduje z głośnym ostatnimi czasy japońskim horrorem „Krąg” (aczkolwiek w tym przypadku palma pierwszeństwa zdecydowanie przynależy włoskiemu scenarzyście).
I chociaż „Partia ze śmiercią” nie jest najlepszą z dotychczas oferowanych polskiemu czytelnikowi częścią serii o Detektywie Mroku (moim zdaniem pierwsze miejsce w tej klasyfikacji nadal dzierży „Johnny Freak”), to jednak mieści się powyżej średniej.
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wojciech Gołąbowski [70%]
W gnieździe os
Ciąg dalszy zakrojonej na niewiarygodną skalę space opery. Beznogi Aghnar z Odą i dwiema podległymi mu mentalnie mniszkami-dziwkami Shabda-Ud przylatuje na lodową asteroidę, będącą siedzibą ich zakonu. Zakamuflowany wstępuje do „gniazda os”, pałając żądzą zemsty. Tu poznaje boga Jejoha, któremu zakonnice poświęcają łono Ody… „Święte zapłodnienie” nie leży jednak w planach Aghnara, który gwałtownie wkracza do akcji. A to dopiero początek…
Album obfituje w sceny walki – pełne emocji, bólu i poświęcenia. Wyobraźni i kunsztowi Gimeneza zawdzięczamy obrazy rozrywanych potworów, malowanych barwnymi plamami, często bez użycia czarnych konturów. Poznajemy imperandrogyna Janusa-Janę, który – bezpieczny w przezroczystym kokonie – twardą ręką (konkretniej: czterema rękami) sprawuje władzę obok cesarskiej pary. Dowiadujemy się o kolejnych sztuczkach psychiczno-fizycznych Shabda-Ud, dzięki którym wszechświat Jodorowskiego nabiera rumieńców… Bodaj po raz pierwszy spotykamy też na łamach „Kasty…” zakon technotechnosów.
Album kierowany jest wyraźnie do młodzieży. Starszych czytelników mogą nużyć kolejne wtręty „paleo-”, „techno-”, „mecha-”, „maksi-” czy „mega-”, używane w dialogu robotów, jak również ich zwyczajowe docinki, krążące wciąż wokół tego samego tematu… Jednakże malowidła Gimeneza przypadną do gustu zarówno starszym, jak i młodszym czytelnikom, a rysownikom powinny być przedstawiane za wzór.
Jeremi #1
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Daniel Gizicki [70%]
Rozterki typowego nastolatka
Dzięki wydawnictwu Egmont możemy poznać aktualny hit amerykańskiego komiksu prasowego. „Jeremi” to zbiór czarno-białych pasków przedstawiających życie typowego amerykańskiego nastolatka. Piętnastolatek ten napotyka problemy typowe dla swego wieku, takie jak brak wyraźnego celu w życiu, brak porozumienia z rodzicami, nieśmiałość wobec płci przeciwnej czy ciągłe przyrównywanie do starszego brata – geniusza. Wszystko to przedstawione jest z dużym humorem, postacie pokazane są w krzywym zwierciadle. Oczywiście, zdarzają się żarty lepsze i gorsze, ale tak jest w przypadku chyba wszystkich humorystycznych pasków komiksowych.
Nie jest to arcydzieło komiksu prasowego, jak choćby „Fistaszki”, czy „Kelvin i Celsjusz”. Warto jednak poświęcić chwilę, by przyjrzeć się perypetiom Jeremiego. Jest to komiks dla wszystkich lubiących humor na przyzwoitym poziomie, a zwłaszcza dla nastolatków i ich rodziców.
Thorgal: Między ziemią a światłem
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
65,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wojciech Gołąbowski [70%]
Czym jest rodzina
Ostatni z cyklu „indiańskich” przygód Thorgala i jego rodziny pozornie nie powinien zawierać ciekawych treści. Bo przecież wszystko, co bohaterowie mieli do zrobienia, odbyło się już w poprzednich tomach. Cóż więc pozostało? Ano, wygrać wojnę to jedno, a zorganizować życie na terenach jeszcze do niedawna objętych walkami – to drugie. Umarł król, niech żyje… no, właśnie, kto?
Ogotai odszedł w chwili swej świetności. Lud Xinjinsów w miejsce Tanatloca ma nowego wodza – Hurukana, jasnowłosego chłopca zza Wielkiej Wody. Czy ten jednak chce być władcą ludu? I czy w ogóle ktokolwiek będzie go o to pytał? Niektórym marzą się rządy marionetkowe, gabinet cieni, sterowanie naiwnym młodzieńcem… A dla realizacji swych wizji nie cofną się przed niczym.
Trzynasta księga przygód Thorgala opowiada o tym, czym jest zaufanie, a czym naiwność, czym chciwość i czym bohaterstwo. Wreszcie – czym jest silna władza, a czym – rodzina.
1 2 3 5 »

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zniknięcia, powroty, problemy
Agata Włodarczyk

5 XII 2021

Rita Odraza nie bierze jeńców – z pomocą Czarnego Smoka pozbawiła tytułowych superbohaterów dostępu do sieci morficznej, odebrała im zordy, pozbyła się Zielonego i Niebieskiego Rangera. Korzystający już tylko z zielonej mocy, przerzedzeni, pozbawieni wsparcia Alfy i Zordona Rangersi stanowią łatwy łup. Suma summarum – zwycięstwo Odrazy wydaje się być blisko.

więcej »

Przygoda, humor i oldschool
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

4 XII 2021

To już trzeci tomik przygód Zagora, cowboya z baśniowego Dzikiego Zachodu. Sięgając po „Tajemniczą śmierć”, należy wziąć poprawkę na miejsce i czas powstania komiksu. Być może jeszcze bardziej, niż ostatnio.

więcej »

Extraordinary Moore: Bezlitosna fantazja
Marcin Knyszyński

3 XII 2021

Kończymy dziś przygodę z „Ligą niezwykłych dżentelmenów” Alana Moore’a. Ostatni tom cyklu nosi znamienny tytuł – słowo „Burza” dobrze odzwierciedla to, co dzieje się w komiksie i umysłach czytelników. Przed nami rzecz, której niezwykle trudno wystawić jednoznaczną ocenę.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

Hardboiled Berserker
— Marcin Knyszyński

Nie ma zmiłuj!
— Sebastian Chosiński

Z tego cyklu

Pod ochroną kruka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Złodzieje latających wysp
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Stare, dobre religijne fantasy
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Proszę państwa, oto miś
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Lemire, zwolnij pan trochę!
— Marcin Knyszyński

Ostry zakręt
— Marcin Knyszyński

Co tam w Spiral City?
— Marcin Knyszyński

Charlotte Bronte pisała fantasy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Jak szkolny bryk
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Żyjąca legenda
— Miłosz Cybowski

Tegoż twórcy

Znacie? Tak się Wam tylko wydaje
— Marcin Osuch

Dobry diabeł w krainie potępionych
— Andrzej Goryl

Zdradzona i porzucona
— Sebastian Chosiński

Hrabia Monte Skarbek
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Prawie jak w Mirmiłowie
— Maciej Jasiński

Ten Polak to wspaniały zawodnik!
— Konrad Wągrowski

Łabędzi śpiew
— Marcin Knyszyński

Czas wrócić do domu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Po rewolucji
— Marcin Knyszyński

Klasycznie i od nowa
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.