Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 marca 2019
w Esensji w Esensjopedii
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić

Krótko o komiksach: Maj 2001

Esensja.pl
Esensja.pl
1 2 »
AQQ 23 (2/2001), Thorgal #25: Błękitna zaraza, Aquablue #7: Biała gwiazda #2, Tytus, Romek i A’Tomek: Księga XIII – Wyspy Nonsensu, Asteriks # 20: Asteriks na Korsyce, TM-Semic Wydanie specjalne 1/2001: Tomb Raider: Maska Meduzy #1, Akira #8: Śmierć Takashiego, KKK 12 (1/2001, marzec), Tu detektyw Jeż #5, Mega komiks #12 (1/2001): Aliens: Xenogenesis, Świat Komiksu 22 (kwiecień 2001), Garfield: Przemawia mową kwiatów, Garfield: Kto to mówi?, Produkt 6 (2/2001)

Artur Długosz, Wojciech Gołąbowski, Marcin Herman, Marek Krzywicki, Paweł Nurzyński

Krótko o komiksach: Maj 2001

AQQ 23 (2/2001), Thorgal #25: Błękitna zaraza, Aquablue #7: Biała gwiazda #2, Tytus, Romek i A’Tomek: Księga XIII – Wyspy Nonsensu, Asteriks # 20: Asteriks na Korsyce, TM-Semic Wydanie specjalne 1/2001: Tomb Raider: Maska Meduzy #1, Akira #8: Śmierć Takashiego, KKK 12 (1/2001, marzec), Tu detektyw Jeż #5, Mega komiks #12 (1/2001): Aliens: Xenogenesis, Świat Komiksu 22 (kwiecień 2001), Garfield: Przemawia mową kwiatów, Garfield: Kto to mówi?, Produkt 6 (2/2001)
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Marcin Herman [80%]
Na żółto i na niebiesko…
„AQQ” to obecnie najstarszy i przez wielu uznawany za najlepszy magazyn komiksowy w Polsce. Ostatnio czytelnicy „AQQ” otrzymali wraz z nowymi numerami kalendarz Miasteczka Mikropolis (#21) oraz dwa plakaty z Jeżem Jerzym (#22). Wraz z najnowszym numerem #23, „AQQ” doczekało się koloru w postaci wkładki p.t. „Komixorama”. Jest to niezbity dowód na to, że pismo nie tylko się rozwija, ale do tego rozwija dynamicznie.
W najnowszym numerze otrzymujemy pakiet komiksów znanych polskich autorów. Znajdziemy tam Jeża Jerzego (Leśniak/Skarżycki), Kica Przystojniaka (Jezierski/Kleczyński), Więźnia (Żukowski), a także prace Macieja Mazura i Marka Turka. Do tego kolejny odcinek „Pifitiady” Igora Baranko. Na szczególną uwagę zasługują komiksy „Paczka od Pana”, ze względu na ciekawy scenariusz Tomasza Sęka oraz „Wizyta” z powodu techniki, jaką zastosował rysownik Tomasz Mering. Niestety fatalny skład powoduje, że czytając „Pifitiadę” oraz „Paczkę…”, które zamieszczone są w poprzek strony, musimy obracać w powietrzu magazynem, a po chwili nie wiemy już na której stronie jesteśmy.
Kolorowa wkładka „Komixorama” oznacza dwie rzeczy: dobry papier i dobry kolor. Dzięki temu paski z serii „Miasteczko Mikropolis” nabierają blasku. Niestety drugi komiks „Ostatnia baśń” jest słaby i zupełnie nie wiem, dlaczego znalazł się w zerowym numerze „Komixoramy”. Widziałbym tam za to Jeża lub Kica.
Publicystyka w „AQQ” stoi jak zwykle na bardzo wysokim poziomie, choć tym razem nie zaskakuje. Znajdziemy tam wywiad z Radosławem Kleczyńskim oraz Jackiem Frąsiem, zwycięzcą konkursu debiutów w Angouleme, krótki reportaż „Jak rodzi się Produkt?” oraz relację z grudniowej edycji Gdańskich Spotkań Komiksowych. Szczerze mówiąc nie bardzo rozumiem przesłanie artykułu „Druga inkwizycja”, niemniej jednak, mimo iż nie mogę się zgodzić z niektórymi tezami, gratuluję autorowi spostrzegawczości i przenikliwości.
„AQQ” #23 trzyma równy, wysoki poziom. Mam nadzieję, że „Komixorama” na stałe zagości w magazynie, przez co będzie on jeszcze bardziej atrakcyjny. Jak zwykle – „AQQ” – polecam!
Thorgal: Błękitna zaraza
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
55,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wojciech Gołąbowski [50%]
Co tu kryć
Co tu kryć – najnowszy album przygód rodziny Aegirssonów rozczarowuje.
Scenarzysta, przyznając się do porażki w dziedzinie obmyślania zajęć dla licznej gromadki bohaterów, część z nich odstawia na boczny tor; przy okazji – czego jeszcze nie było – streszczając poprzednią część przygód Thorgala. Ale nawet dla pozostałych przy akcji osób niewiele ma do zaoferowania. Na ten przykład, mała, ale zazwyczaj aktywna Lehla, jakby w ogóle nie istniała. Jolan gdzieś zapodział swoje zdolności, biernie przyglądając się rozwojowi sytuacji.
Istnieje tylko Dziecię Gwiazd i do obrzydzenia znany scenariusz: rodzina wpada w kłopoty, Thorgal musi dokonać niemożliwego, dokonuje, happy end. W dodatku ów happy end jawi się straszliwie kiczowato, przebijając nawet zakończenie recenzowanej w ()numerze Esensji „Arachnei”.
Abstrahując od naiwności, fabuła obfituje w pospolite błędy: oto Myrmowie przygarniają niemowlę, które – gdy dorosło – uczy ich konstruować broń. Chyba wszyscy znają ów kawał, w którym rodzina adoptuje francuskie niemowlę, aby – gdy podrośnie – nauczyć się od niego języka francuskiego… Dalej: oto Zajkar chwali się, że wie o wszystkim, co dzieje się na dworze brata, podczas gdy jego jedyni zaufani nie są w ogóle na dwór wpuszczani. Jakoś trudno także uwierzyć, by książę nie miał o niczym pojęcia.
Ech, bzdury można mnożyć i mnożyć…
Ale znajduję także w niniejszym albumie i plusy: jak zwykle dopracowana kreska i piękne kolory wspaniale podkreślają dynamikę akcji. Nowatorsko dla serii poprowadzona jest narracja części albumu – a niektóre słowa i zwroty przyprawiają o drżenie.
Szkoda, naprawdę szkoda.
Może czas już pomyśleć nad zakończeniem serii?
Biała gwiazda #2
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Marcin Herman [90%]
Tragiczny koniec Mona Lisy
„Aquablue: Biała Gwiazda” część 2 to zakończenie historii zapoczątkowanej w tomie pierwszym. Jest to klasyczna historia sci-fi, narysowana realistyczną kreską. Co ciekawe głównym bohaterem tego albumu wcale nie jest znany z wcześniejszych historii Nao.
Rysownik Ciro Tota połączył w subtelny sposób ztechnicyzowany świat przyszłości z elementami współczesności, a nawet średniowiecznych kazamatów. Znajdziemy tam stylizowany na średniowieczny klasztor-fort, a tuż obok cybersieć łączącą podziemny ruch oporu robotów. Uważni czytelnicy-oglądacze z pewnością zauważą, jak smutno skończyła Mona Lisa pośród innych reliktów przeszłości.
W warstwie fabularnej mamy klasyczny przykład tego, do czego może doprowadzić fanatyzm neoreligijny, w połączeniu z władzą prawie absolutną. Okazuje się również, że w przyszłości siła mediów nie osłabła. Nie bez znacznie są także znakomite dialogi.
Ogólnie „Aquablue: Biała Gwiazda” to zgrabnie zrealizowany komiks. Bez zbędnych fajerwerków. Przyjemnie narysowany i opowiedziany.
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Paweł Nurzyński [50%]
Stare ale jare
Prószyński nie przestaje wznawiać starych ksiąg z przygodami Tytusa. Klasyczne przygody sympatycznego szympansa wypadają dużo lepiej w porównaniu z tym, co Papcio tworzy dziś. Kto nie ma starego wydania i nie pamięta fabuły, to powinien przeczytać. Na IV stronie okładki zapowiedź filmu animowanego „Tytus, Romek i A`Tomek Wśród Złodziei Marzeń”, którego premiera zapowiedziana jest na styczeń 2002 roku.
Wyszukaj wMadBooks.pl
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Marek Krzywicki [80%]
Ełłałe humanum est
W dwudziestym tomie przygód Asteriksa wierni czytelnicy dostają specjalną historię jubileuszową. Na początku przygody nasi bohaterowie spotykają się ze starymi znajomymi z poprzednich tomów. Jest rzeczą oczywistą, że uczta nie może obyć się bez odpowiedniego „deseru”, który jak zwykle zapewniają Rzymianie. Podczas „zabawy” z Rzymianami, Galowie i ich goście uwalniają przetrzymywanego w obozie więźnia – dumnego Korsykanina Okatarinetabellaczikcziksa.
Wygnany ze swej wyspy przywódca oporu postanawia wracać do domu, a wraz nim na Korsykę udają się Asteriks i Obeliks.
Album w zabawny sposób przybliża nam obraz Korsyki – z jej wendetą, sjestą, dzikimi świniami oraz malaise corse – chorobliwą wręcz niechęcią mieszkańców wyspy do pracy. Nie zabraknie tu również spotkań z piratami, nadgorliwymi legionistami i chciwymi Rzymianami. Jednym słowem – jest tu wszystko to, co tygrysy czytające Asteriksa lubią najbardziej.
Opublikowany z albumem leksykon przybliży czytelnikom kulisy historii Korsyki oraz jej współczesnego wizerunku.
1 2 »

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zachować życie
Paweł Ciołkiewicz

20 III 2019

Death Save to historia o dorastaniu, trudnych wyborach i przyjaźni. Rune Ryberg opowiada o perypetiach dwóch nastolatków nieuchronnie wkraczających w dorosłość. Czy uda im się coś w życiu osiągnąć, czy może dołączą do licznego grona osób rozpamiętujących błędne decyzje i żałujących zmarnowanego życia?

więcej »

Co zdarzyło się w Chinatown?
Paweł Ciołkiewicz

19 III 2019

Podczas lektury „Zbira” można odnieść wrażenie, że czyta się horror, opowieść gangsterską i komedię jednocześnie. Eric Powell sprawnie żongluje różnymi gatunkami i bawi się konwencją snując bezkompromisowe opowieści pełne surrealistycznej przemocy i absurdalnego poczucia humoru.

więcej »

Kolorowy czarny kryminał
Marcin Knyszyński

18 III 2019

„Halloween Blues”, belgijska seria komiksowa, utrzymana w konwencji klasycznego, czarnego kryminału, doczekała się właśnie kolejnego wznowienia w Polsce. Na początku dwudziestego pierwszego wieku Jean-Claude Smit-le-Bénédicte, scenarzysta sygnujący swoje prace nieco łatwiejszym do zapamiętania pseudonimem – „Mythic”, zaproponował Zbigniewowi Kasprzakowi stworzenie wspólnej historii. „Kas” potrzebował odmiany i nowych wyzwań – tak powstała opowieść o nawiedzonym oficerze śledczym z posterunku (...)

więcej »

Polecamy

Queens, Nowy Jork, 1975 rok

Kadr, który…:

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Nieco zdegenerowany owad
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Tak dobrych już nie ma…”
— Paweł Ciołkiewicz

Kiedy klaun zmyje uśmiech
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dwa, może trzy
— Wojciech Gołąbowski

Kadry odnalezione #2
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta dymki: Lato 2009
— Jakub Gałka, Marcin Osuch, Mateusz Osuch, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Cyniczny, bezczelny i… ulubiony
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dlaczego Garfield jest gruby?
— Sebastian Chosiński

Esensja czyta dymki: Październik 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Po prostu Relax!
— Marcin Osuch

Troy tylko dla dorosłych
— Marcin Osuch

Kapitan Żbik: Po nitce do zbrodniarza
— Sebastian Chosiński

Esensja czyta dymki: Styczeń 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Papcio Chmiel – życie i dzieło
— Joanna Kapica-Curzytek

Kapitan Żbik: Piękna rudowłosa
— Sebastian Chosiński

Kapitan Żbik: Historyk sztuki to bardzo niebezpieczny zawód
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.