Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 lutego 2021
w Esensji w Esensjopedii

Tomasz Samojlik, Adam Wajrak
‹Umarły Las›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułUmarły Las
Scenariusz
Data wydania10 października 2016
RysunkiTomasz Samojlik
Wydawca Agora
CyklUmarły las
ISBN9788326823985
Cena39,99
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Dzięcioł znikąd
[Tomasz Samojlik, Adam Wajrak „Umarły Las” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Adam Wajrak i Tomasz Samojlik. Co łączy tych dwóch ludzi? Zainteresowanie, wręcz fascynacja Puszczą Białowieską. Ale nie tylko. Teraz także komiks i to dosłownie, bo obaj są autorami „Umarłego Lasu”. Historia opowiedziana to hołd złożony przyrodzie, a także starej zasadzie Papcia Chmiela – „bawiąc - uczyć”.

Marcin Osuch

Dzięcioł znikąd
[Tomasz Samojlik, Adam Wajrak „Umarły Las” - recenzja]

Adam Wajrak i Tomasz Samojlik. Co łączy tych dwóch ludzi? Zainteresowanie, wręcz fascynacja Puszczą Białowieską. Ale nie tylko. Teraz także komiks i to dosłownie, bo obaj są autorami „Umarłego Lasu”. Historia opowiedziana to hołd złożony przyrodzie, a także starej zasadzie Papcia Chmiela – „bawiąc - uczyć”.

Tomasz Samojlik, Adam Wajrak
‹Umarły Las›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułUmarły Las
Scenariusz
Data wydania10 października 2016
RysunkiTomasz Samojlik
Wydawca Agora
CyklUmarły las
ISBN9788326823985
Cena39,99
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Czas przestać narzekać. Konkretnie, to ja powinienem przestać narzekać. Bardziej konkretniej, powinienem przestać narzekać na brak polskich komiksów dla dzieci. Jeszcze kilka lat temu, przy okazji recenzowania pozycji dla młodszych czytelników, utyskiwałem, że to „ginący gatunek”. Że paradoksalnie wydaje się teraz głównie komiksy dla dorosłych odbiorców, a dla dzieci pozostaje tylko Disney. Sytuacja zmieniła się w ciągu ostatnich dwóch, trzech lat diametralnie. Jednym z pierwszych był wymieniony na początku Tomasz Samojlik z cyklem o Ryjówce Przeznaczenia. Warto także wspomnieć o pracach Macieja Jasińskiego, autora scenariuszy do pozycji takich jak „Miś Zbyś na tropie”, „Uczeń Heweliusza” czy „Krasnolud Nap”. Duża jest tutaj zasługa wydawców (przede wszystkim Egmont i Kultura Gniewu), którzy chyba przestali bać się wydawać prace polskich twórców. I być może to oni spowodowali, że inni odważniej wkraczają w świat komiksu.
Taką próbą jest właśnie „Umarły Las”. Wbrew temu, co sugeruje tytuł, miejsce, w którym rzecz się dzieje, jest pełne życia. To właśnie pierwszy z punktów programu „bawiąc - uczyć”. Jak wyjaśniają autorzy, tylko las pełen martwych drzew może być interesujący. To właśnie te zwalone pnie dają osłonę oraz pożywienie innym organizmom (roślinnym i zwierzęcym), co powoduje, że takie miejsce tętni życiem. To „życie” Samojlik i Wajrak ubrali w kowbojskie kapelusze z Dzikiego Zachodu, głównymi bohaterami czyniąc ptaki. Ten najbardziej główny to Triko, dzięcioł trójpalczasty, który przybywa do Martwego Lasu, aby objąć stanowisko szeryfa. Początek jak żywo wyjęty z „Rio Klawo”. Problem w tym, że Triko w przeciwieństwie do Binio Billa jest nieudacznikiem. Dosyć szybko staje się pośmiewiskiem mieszkańców i tylko taki z tego plus, że jego perypetie są okazją do kolejnych wykładów na temat mieszkańców puszczy i ich zwyczajów. Jak w każdym porządnym westernie (i nie tylko), oczywiście następuje zwrot. Pojawiają się czarne charaktery. Tutaj akurat rolę tę odgrywają szpaki. W sumie nie mam nic przeciwko, zawsze mnie denerwowały, bo zjadały czereśnie w ogrodzie rodziców. W każdy razie to one zawłaszczają Umarły Las, dając tym szansę na wykazanie się Trikowi. I tu niespodzianka, bo w kulminacyjnym punkcie okazuje się, że „Umarły Las” jest pierwszym tomem większej opowieści i na dalsze losy ptasiej społeczności trzeba będzie poczekać.
Od strony graficznej „Umarły Las” nie różni się praktycznie niczym od innych komiksów narysowanych przez Samojlika. Czysta kreska, żywe, nasycone kolory powodują, że album spełnia swoją rolę komiksu dla dzieci. Całość uzupełniają wstawki Adama Wajraka ze zdjęciami występujących w komiksie gatunku ptaków i opisami ich zwyczajów. Bawiąc, uczy.
„Umarły Las” był pierwszym recenzowanym przeze mnie komiksem, który jednocześnie przeczytał mój ośmioletni syn. W jeden wieczór przeczytał od deski do deski. Chyba mu się spodobał.
koniec
5 grudnia 2016

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Uczyć nie bawiąc
Marcin Osuch

28 II 2021

Seria „Legendarna historia Polski” była zamkniętym przedsięwzięciem, zainicjowanym przy współpracy z polonijną Fundacją Kościuszkowską. Jednak sukces cyklu skłonił wydawcę „Sport i Turystyka” do samodzielnego już uruchomienia kontynuacji.

więcej »

Świat już nigdy nie będzie taki sam
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

27 II 2021

Powoli zbliżamy się do wielkiego finału zbiorczych wydań „Invincible”. Widać to chociażby po tym, że wydarzenia ukazane w tomie dziesiątym stają się coraz bardziej radykalne.

więcej »

Koktajl z wirusów, klonów, zombie i wszystkich złoli
Agata Włodarczyk

26 II 2021

Peter Parker przeżył dość, aby móc wyczuć przekręt oraz zbrodnię nawet bez pomocy pajęczego zmysłu. Kiedy jednak chce sprawdzić, co takiego wyprawia się w New U, naturalny system ostrzegawczy Pająka nie tyle dzwoni, co ryczy głośniej niż syrena alarmowa.

więcej »

Polecamy

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta dymki: Styczeń 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Nie taki potwór straszny, jak go malują
— Maciej Jasiński

Krótko o komiksach: Taka ohyda, że aż miło
— Marcin Mroziuk

Krótko o komiksach: Jak odzyskać utracony dom
— Marcin Mroziuk

Esensja czyta dymki: Grudzień 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja czyta dymki: Październik 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Jak za starych, dobrych czasów
— Paweł Ciołkiewicz

Esensja czyta dymki: Sierpień 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Bawiąc – uczyć
— Konrad Wągrowski

Żubr w trawie puszczy
— Konrad Wągrowski

Ginący gatunek
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Nie każdy elf wygląda jak Legolas
— Marcin Osuch

Kumple Boby Fetta
— Marcin Osuch

Niech to piorun
— Marcin Osuch

Gdy Blacksad spotyka Corto
— Marcin Osuch

Nie będziecie się rządzić w moich górach
— Marcin Osuch

Chcesz być jak rzodkiew, czy jak jajko?
— Marcin Osuch

O, Gilgamesz wrócił!
— Marcin Osuch

Mój przyjaciel zombie
— Marcin Osuch

Człowiek według Harariego
— Marcin Osuch

Ostatnia (?) podróż Corto
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.