Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 lutego 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe (wybrane)

więcej »

Yves Swolfs
‹Durango #12: Dziedziczka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDurango #12: Dziedziczka
Scenariusz
Data wydaniagrudzień 2016
RysunkiYves Swolfs
Wydawca Elemental
CyklDurango
ISBN9788394428679
Cena38,00
Gatunekwestern
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 34,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Górniczy protest na Dzikim Zachodzie
[Yves Swolfs „Durango #12: Dziedziczka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wątek rozpoczęty albumem „Kolorado” Yves Swolfs zamyka w kolejnej odsłonie serii – „Dziedziczce”. Niebieskooki, jasnowłosy rewolwerowiec staje tym razem po stronie zrewoltowanych górników, walczących z właścicielem kopalń, w których pracują, o lepsze warunki życia i wyższe płace. Przez moment można by się nawet zastanowić, czy Durango nie został socjalistą?

Sebastian Chosiński

Górniczy protest na Dzikim Zachodzie
[Yves Swolfs „Durango #12: Dziedziczka” - recenzja]

Wątek rozpoczęty albumem „Kolorado” Yves Swolfs zamyka w kolejnej odsłonie serii – „Dziedziczce”. Niebieskooki, jasnowłosy rewolwerowiec staje tym razem po stronie zrewoltowanych górników, walczących z właścicielem kopalń, w których pracują, o lepsze warunki życia i wyższe płace. Przez moment można by się nawet zastanowić, czy Durango nie został socjalistą?

Yves Swolfs
‹Durango #12: Dziedziczka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDurango #12: Dziedziczka
Scenariusz
Data wydaniagrudzień 2016
RysunkiYves Swolfs
Wydawca Elemental
CyklDurango
ISBN9788394428679
Cena38,00
Gatunekwestern
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 34,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Durango trafił do miasteczka Nortonville w stanie Kolorado, aby wykonać kolejne zlecenie. Dopiero na miejscu dowiedział się, że osobą, która go wynajęła, jest Celia Norton, córka miejscowego potentata, właściciela kopalń, twardą ręką trzymającego pracujących dla niego górników. Stary bogacz wysługuje się w tym celu szeryfem Maxwellem, który za pieniądze swojego przełożonego stworzył nieliczną, ale działającą w bezwzględny sposób armię najemników. Przez moment był nawet skłonny przyjąć w jej szeregi tajemniczego przybysza, tyle że ten został wezwany właśnie po to, aby rozprawić się ze zbirami szeryfa. Ludzie Maxwella, kontrolujący niemal wszystko w miasteczku, odkryli w końcu rzeczywisty powód przyjazdu Durango i jego związek z Celią – w efekcie kobieta została pojmana, a rewolwerowiec… ukatrupiony. Tak przynajmniej mogło się wydawać. I z takim też przekonaniem Yves Swolfs – scenarzysta i rysownik komiksu w jednej osobie – pozostawił czytelników w finale poprzedniego tomu serii.
Ale gdyby Durango rzeczywiście zginął, nie doczekalibyśmy się kontynuacji cyklu. Zresztą chyba mało kto już wtedy, czytając pierwsze wydanie „Kolorado” (które ukazało się w 1992 roku), wierzył, że bohaterowi Swolfsa mogło przydarzyć się coś tak złego i ostatecznego. W każdym razie Maxwell i jego ludzie są na razie przekonani, że udało im się pozbyć największego zagrożenia. Na nowo panoszą się więc po okolicy, tropiąc potencjalnych buntowników. Pewnego dnia czterech ludzi szeryfa dociera do starych, opuszczonych górniczych chat nieopodal kopalni Carsona. Ze zdziwieniem zauważają, że w jednej z nich z komina unosi się dym. Przekonani, że może to być kryjówka poszukiwanego przez nich od dawna działacza związkowego, postanawiają zajrzeć do środka. I to jest ich wielki błąd. Zanim udaje im się przekroczyć próg domu, wszyscy giną od kul. Przed śmiercią patrzą jeszcze w twarz swego zabójcy i są piekielnie zaskoczeni. Domyślacie się już zapewne, kto jest tym bezwzględnym rewolwerowcem, zdolnym w ciągu kilku sekund położyć trupem czterech łotrów, prawda?
Zanim jednak wieść o ich śmierci dociera do Maxwella, otrzymuje on cios z innego kierunku. Ze szpitala psychiatrycznego w Denver, w którym zamknięto ją na wniosek ojca, zostaje uprowadzona Celia Norton – nie wiadomo, kto stoi za tym zuchwałym postępkiem ani w jakim celu porwanie zostało przygotowane. To znaczy nie wie tego szeryf, bo czytelnik jest akurat na bieżąco informowany przez autora. W każdym razie pętla wokół Maxwella zaczyna się zaciskać, chociaż on sam nie ma jeszcze świadomości tego faktu. Swolfs prowadzi fabułę „Dziedziczki” dwutorowo – oprócz wątku poświęconego tytułowemu bohaterowi serii, jest jeszcze drugi, w którym wiodącą rolę odgrywa James O’Leary. To ukrywający się w górniczej osadzie od kilku miesięcy związkowiec, którego celem jest wzniecenie buntu przeciwko Nortonowi. Biorąc jednak pod uwagę nastawienie drugiej strony i – nade wszystko – bezwzględność szeryfa, powstanie robotników może zakończyć się krwawą jatką. Zapobiec jej może tylko jedna osoba – Celia Norton. Przy wsparciu Durango.
„Dziedziczka” to dwunasta odsłona cyklu. Można zastanawiać się więc, czym belgijski autor mógłby jeszcze zaskoczyć czytelników. Kolejnym efektownym pościgiem konnym, względnie pojedynkiem strzeleckim? Niekoniecznie. Ale mimo to pojawia się w tym albumie element, którego wcześniej nie było. To robotnicza rewolta, zakończona przelewem krwi na ulicach miasta. Jakby Yves Swolfs chciał choć na chwilę wrócić do wątku podjętego prawie dekadę wcześniej w tomie „Strzały nad sierrą” (1985), w którym sportretował, przedstawiając go jako poświęcającego się dla innych romantycznego bohatera, niemieckiego marksistę Maximiliana von Ruhenberga. Stając po stronie górników walczących o lepszą przyszłość dla siebie i swoich dzieci, Durango okazuje sie poniekąd spadkobiercą jego idei. Choć prawdopodobnie znacznie bliższe prawdy byłoby wyjaśnienie, że kierował się po prostu poczuciem sprawiedliwości, któremu niejednokrotnie dawał wyraz w poprzednich częściach sagi.
Od strony graficznej nie zmieniło się w zasadzie nic. Nie musiało. A nawet nie powinno! Skoro już wcześniej Belg doprowadził swój styl do perfekcji, jakakolwiek jego korekta mogłaby oznaczać tylko zmianę na gorsze. Rysunki Swolfsa – kadrowanie, kolorystyka, przedstawienie postaci, dynamika scen akcji – są przecież bez zarzutu. To nie przypadek, że właśnie ta seria uczyniła go jednym z najpopularniejszych twórców komiksowych na świecie. Z drugiej strony prawdopodobnie po skończeniu pracy nad „Dziedziczką” poczuł się nią już trochę (a może nawet bardzo) zmęczony, o czym w pewnym sensie świadczy zakończenie albumu. Dość powiedzieć, że na kolejny tom przygód Durango wielbiciele leworękiego rewolwerowca musieli czekać aż cztery lata. W tym czasie Belg opublikował trzy części swojej nowej, nie mniej popularnej serii – gotyckiego horroru „Książę nocy”. Warto dodać jeszcze, że – podobnie jak najnowsza (dwunasta) odsłona „Jeremiaha” – dwunasty „Durango” wydrukowany został w dużo lepszej jakości, na grubszym papierze, a co najistotniejsze – bez podnoszenia przy tej okazji ceny.
koniec
2 stycznia 2017

Komentarze

02 I 2017   09:35:40

Dla mnie jeden ze słabszych tomów w serii. Mocno przegadany mało akcji.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

To nie przyjaźń, to jakaś matnia
Agnieszka ‘Achika’ Szady

25 II 2020

Zawsze sądziłam, że toksyczne środowisko szkolnych układów towarzyskich pokazywane w amerykańskich filmach dla młodzieży jest przerysowane, aby fabuła była ciekawsza. „Prawdziwe przyjaciółki” sugerują, że jednak nie: komiks oparty jest na wydarzeniach z dzieciństwa autorki. Choć obawiam się, że wiele polskich uczennic mogło mieć zbliżone doświadczenia.

więcej »

Nie obawiajcie się, czytelnicy
Marcin Osuch

24 II 2020

Bardzo, bardzo miłe zaskoczenie. Z lekką taką podejrzliwością podchodziłem do tego komiksu. Paradoksalnie, za sprawą czystego, ale jednocześnie trochę bezpłciowego rysunku. Moje obawy okazały się nieuzasadnione, „Strzeżcie się, olbrzymy” to kawał dobrej zabawy, zarówno dla młodszych, jak i starszych fanów komiksów.

więcej »

Więzień istnienia
Marcin Knyszyński

23 II 2020

„Mister Miracle” ze scenariuszem Toma Kinga, wydany w styczniu w egmontowym cyklu „DC Deluxe”, jest w mojej ocenie jednym z najlepszych komiksów superbohaterskich, jakie możemy obecnie kupić na naszym rynku. I podobnie jak w znakomitym „Visionie” tego samego autora nie chodzi w nim o superbohaterstwo sensu stricto. Oto opowieść o „największym eskapiście świata”, który zapragnął dokonać ucieczki ostatecznej.

więcej »

Polecamy

Komiks nadmiaru

Niekoniecznie jasno pisane:

Komiks nadmiaru
— Marcin Knyszyński

Śledztwo trwa!
— Marcin Knyszyński

Głębokie rozczarowanie
— Marcin Knyszyński

Roślinny kryzys tożsamości
— Marcin Knyszyński

No to łups, Asteriksie? No to łups, Obeliksie!
— Marcin Knyszyński

Siła symbolu
— Marcin Knyszyński

Pajęcze lata Todda McFarlane’a
— Marcin Knyszyński

Bilety w pierwszym rzędzie na koniec wszechświata
— Marcin Knyszyński

Wszystko jest złudzeniem
— Marcin Knyszyński

Wystarczy uwierzyć
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Wśród skorpionów
— Sebastian Chosiński

Pociągiem do Piekła
— Sebastian Chosiński

Kobra kąsa zawsze dwa razy
— Sebastian Chosiński

Gdzie diabeł nie może, tam Durango pośle…
— Sebastian Chosiński

Nie taki wampir straszny jak o nim mówią
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zrodziło go Piekło
— Sebastian Chosiński

U podnóża Gór Skalistych
— Sebastian Chosiński

Nawet stryczek mu nie straszny
— Sebastian Chosiński

Gdybyś tylko chciał, zaciągnęłabym cię do łóżka!
— Sebastian Chosiński

Piękna, niebezpieczna i… uzbrojona
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Nordic noir w postaci czystej
— Sebastian Chosiński

Starsza pani, która nie chce zniknąć
— Sebastian Chosiński

Mujrum na tropie
— Sebastian Chosiński

Ksiądz znikąd
— Sebastian Chosiński

„Legiooony to…” niezły film
— Sebastian Chosiński

Kłopoty to jego specjalność
— Sebastian Chosiński

Okrutna zbrodnia na Bałkanach
— Sebastian Chosiński

Marszałek na to nie zasłużył!
— Sebastian Chosiński

Krajobraz po katastrofie
— Sebastian Chosiński

Z „Ruskimi” lepiej nie zadzierać!
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.