Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXII

Konkursy

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Między wyspami

Esensja.pl
Esensja.pl
Tajemniczy Maltańczyk powrócił za sprawą Egmontu. I to jak powrócił. W twardych okładkach i w kolorze. To ostatnie może niepokoić, zwłaszcza jeśli przypomnimy sobie kolorowego „Szninkla”, ale nie jest źle.

Hugo Pratt
‹Corto Maltese #1: Opowieść słonych wód (wyd. II)›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCorto Maltese #1: Opowieść słonych wód (wyd. II)
Tytuł oryginalnyLa ballade de la mer salée
Scenariusz
Data wydaniastyczeń 2017
RysunkiHugo Pratt
Wydawca Egmont
CyklCorto Maltese
ISBN978-83-281-1683-2
Cena79,99
Gatunekprzygodowy
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 64,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Album, w którym wewnętrzne strony okładek zdobią mapy świata, budzi apetyt na przygodę. I dokładnie przygodę w „Opowieści słonych wód” czytelnik otrzymuje. Jak sam tytuł mówi, jest to przygoda doprawiona morskim wiatrem, słońcem Pacyfiku, ale i niepokojem wywołanym zawieruchą Wielkiej Wojny. Bo rzecz rozgrywa się właśnie w pierwszych miesiącach I Wojny Światowej, która stanowi tło historyczne komiksu i zapewne dlatego Sebastian Chosiński swoją recenzję sprzed kilkunastu lat włączył do cyklu „Historia w obrazkach”. Problem z pierwszym tomem o przygodach Corto jest taki, że nie jest to prosta, jednowymiarowa historia poświęcona konkretnemu tematowi. Można z tego zrobić zarzut autorowi, że nie bardzo wiedział, co chce przekazać. Ale można też go pochwalić, że pozwolił czytelnikowi wybrać sobie to, co ten uzna za najciekawsze, najbardziej intrygujące. Może to wspomniany kontekst historyczny? Pytanie, na ile jest on realny. Czy rzeczywiście niemieckie łodzie podwodne operowały na Oceanie Spokojnym? Chociaż nawet jeśli nie jest to zgodne z prawdą historyczną, to nie jest kompletnie oderwane od ówczesnej sytuacji (Niemcy posiadali kolonie w tamtym rejonie) i buduje swoistą atrakcyjność opowieści.
A może chciał Pratt przyciągnąć czytelnika nietuzinkowymi bohaterami? Na pierwszy plan wysuwa się trójca – Corto, Rasputin i Mnich. Ten pierwszy, jaki jest, każdy widzi. Najlepiej pasuje do niego określenie ukute przez Sebastiana Chosińskiego: „łotr spod jasnej gwiazdy”. Zdystansowany do świata i do siebie, trochę jak Indiana Jones albo Jack Sparrow, jest idealnym odtwórcą roli w tej awanturniczo-przygodowej historii. Bardzo ciekawie wypada też Rasputin. Szalony, ale w tym szaleństwie przewidywalny i logiczny. Nawet jeśli robi coś kompletnie niespodziewanego, to czytelnik przechodzi nad tym do porządku dziennego, na zasadzie „no tak, to Rasputin”. Trudno się dziwić Prattowi, że tak ciekawą postać wykorzystał w dalszych przygodach Corto. Pozornie całość historii kręci się wokół tego trzeciego – Mnicha. Wszystko wie, wszyscy się go boją, każdego ma w garści. Ukryty na – nomen omen – ukrytej wyspie (Escondida po hiszpańsku oznacza „ukryta”) zdaje się rządzić sporym kawałkiem Pacyfiku. Wszystko jest fajnie, dopóki Mnich funkcjonuje w opowieściach pozostałych postaci; problem zaczyna się, gdy wchodzi on do gry. Wtedy okazuje się, że jego postępowanie jest nielogiczne i niespójne. I nie chodzi o brak logiki będący wynikiem takiej, a nie innej konstrukcji psychologicznej postaci, ale właśnie brakiem tej konstrukcji. Wygląda na to, że pojawił się głównie po to, aby wykazać związek z inną ważną postacią z tego albumu. Jednak z tego powiązania też niewiele wynika dla samej intrygi.
Mnich, na tle Corto, Rasputina i innych, to nijaki bohater. Pratt się nie przyłożył, chcę wierzyć, że stało się tak, bo skupił się na innym wątku. Być może najważniejsze w tej słonej opowieści jest to, co nie zostało dopowiedziane. Podczas lektury albumu najbardziej zapadła mi w pamięć efemeryczna relacja pomiędzy Corto a Pandorą, dziewczyną uratowaną wraz z bratem przez Rasputina. Niczym w „Między słowami” Sophie Coppoli tę dwójkę zdaje się dzielić wszystko, wiek, status społeczny. A jednak z kolejnymi stronami komiksu coraz lepiej wyczuć można niewidzialną nić, która łączy awanturnika i młodziutką przedstawicielkę jednej z najbogatszych rodzin w Australii. Podobnie jak Murray i Johansson ograniczają się do zdawkowych rozmów, a jednak wystarczy to do napędzania całej historii w sposób dużo bardziej dynamiczny niż wątek wspomnianego Mnicha.
Wielowątkowość i rozmach „Opowieści słonych wód” zostały szeroko docenione. Komiks ten otrzymał nagrodę dla najlepszego na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angoulême w 1976 roku oraz znalazł się na liście stu książek (!) stulecia magazynu Le Monde.
Graficznie widać wyraźnie, że mamy do czynienia z pierwszym albumem. Autor dopiero buduje wizję świata i zapełniających go bohaterów. Sam Corto nie zawsze przypomina siebie z następnych albumów, ale nie przeszkadza to bardzo w odbiorze całej historii. Jak wspomniałem, w odróżnieniu od wydania Postu z 2004 roku „Opowieść słonych wód”1) Egmontu jest kolorowa. Na szczęście jest to kolorystyka delikatna, nieinwazyjna, pastelowa. Trzeba przyznać, że nawet pasuje do opowieści o południowych, egzotycznych wyspach. Czy sprawdzi się w kolejnych albumach, takich jak „Etiopiki” czy „Corto Maltese na Syberii”?
koniec
24 lutego 2017
1) – zresztą zmienił się także tytuł, wcześniej był to „Ballada o słonym morzu”
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Barbarzyńska przyjemność
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

20 I 2018

Inwazja kolekcjonerskich serii komiksowych trwa. Przed chwilą DeAgostini wystartowało z „Gwiezdnymi wojnami”, natomiast z końcem minionego roku Hachette opublikowało pierwszy tom „Conan Barbarzyńca. Kolekcja”.

więcej »

Przejąć władzę nad wszechświatem
Paweł Ciołkiewicz

17 I 2018

Szósty tom zbiorczego wydania „Storma” zawiera kontynuację „Kronik Pandarwiańskich”. Współpraca Lawrence’a z Lodewijkiem układa się coraz lepiej, a Pandarwia staje się coraz bardziej intrygującym miejscem, w którym nie brakuje żądnych władzy szaleńców. Po Marduku poznajemy bowiem dwóch braci walczących ze sobą o władzę nad Aromaterą.

więcej »

Esensja czyta dymki: Styczeń 2018
Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

15 I 2018

W styczniowych króciakach komiksowych najnowszy „Usagi” i kilka starszych pozycji.

więcej »

Polecamy

Koniec nieskończoności

Marvel:

Koniec nieskończoności
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Nieskończoność megalomanii
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ostatnie łowy doktora Octopusa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Przeczytać Panterę i zapomnieć
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pokręcony komiks
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Warlock raz jeszcze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Człowiek pociągający za sznurki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pogromca – moja miłość
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mroczna strona Marvela
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

I ty możesz zostać arachnoidem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Inne recenzje

Historia w obrazkach: Awanturnik spod jasnej gwiazdy
— Sebastian Chosiński

Tegoż twórcy

Corto nieuporządkowany
— Marcin Osuch

Esensja czyta dymki: Maj 2011
— Esensja

Historia w obrazkach: Na krańcu świata pod gradem kul
— Sebastian Chosiński

Esensja czyta dymki: Lato 2009
— Jakub Gałka, Marcin Osuch, Mateusz Osuch, Konrad Wągrowski

W pogoni za obojczykiem
— Paweł Sasko

Corto Maltese i magia Afryki
— Marcin Osuch

Historia w obrazkach: Awanturnik spod jasnej gwiazdy
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Na Zabajkalu wojna trwa…
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Seks taumiczny
— Marcin Osuch

Raczej uczy niż bawi
— Marcin Osuch

Przyjaciel Burlog
— Marcin Osuch

W twoim wieku też byłam głupia
— Marcin Osuch

Seksualność Sandżarrów
— Marcin Osuch

Marzenie rysownika
— Marcin Osuch

Tintin nienarysowany
— Marcin Osuch

Niech szlag trafi paradoksy czasowe
— Marcin Osuch

Narzędzie zemsty
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.