Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 września 2020
w Esensji w Esensjopedii

Hugo Pratt
‹Corto Maltese #2: Pod znakiem Koziorożca›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCorto Maltese #2: Pod znakiem Koziorożca
Scenariusz
Data wydaniamarzec 2017
RysunkiHugo Pratt
Wydawca Egmont
CyklCorto Maltese
Cena79,99
Gatunekprzygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Corto nieuporządkowany
[Hugo Pratt „Corto Maltese #2: Pod znakiem Koziorożca” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Egmont kontynuuje wydawanie cyklu „Corto Maltese”. W marcu czytelnicy otrzymali album „Pod znakiem Koziorożca”, który w Polsce nie był jeszcze publikowany.

Marcin Osuch

Corto nieuporządkowany
[Hugo Pratt „Corto Maltese #2: Pod znakiem Koziorożca” - recenzja]

Egmont kontynuuje wydawanie cyklu „Corto Maltese”. W marcu czytelnicy otrzymali album „Pod znakiem Koziorożca”, który w Polsce nie był jeszcze publikowany.

Hugo Pratt
‹Corto Maltese #2: Pod znakiem Koziorożca›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCorto Maltese #2: Pod znakiem Koziorożca
Scenariusz
Data wydaniamarzec 2017
RysunkiHugo Pratt
Wydawca Egmont
CyklCorto Maltese
Cena79,99
Gatunekprzygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Corto Maltese jest jak rewolwerowiec grany przez Clinta Eastwooda. Przybywa znikąd, robi swoje i znika w oddali. Jedna mała różnica polega na tym, że bardzo wiele osób go zna. No i zamiast prerii przemierza morza i oceany - w końcu jest marynarzem. W poprzednim albumie „Opowieść słonych wód” mieliśmy okazję odwiedzić wyspy południowego Pacyfiku, teraz przyszła kolej na atlantyckie wybrzeża Ameryki Południowej i Karaiby. Kontekst historyczny ten sam, czyli w Europie toczy się Wielka Wojna. W przygodach Corto ma to odzwierciedlenie w morskich potyczkach pomiędzy okrętami państw centralnych i Ententy. Początek jest raczej mylący: Corto w swoim stylu kontempluje piękno świata na tarasie hotelu w Gujanie Holenderskiej gdy przypadek stawia przed nim niejakiego Jeriemiasza Steinera. Gość wygląda jak skończony alkoholik ale okazuje się być… profesorem uniwersytetu w Pradze. Chwilę później w tym samym pensjonacie pojawia się młodzieniec Tristan, syn niejakiego Ronalda Bantama. I właściwie od tej chwili mamy już głównych bohaterów tej historii. Oczywiście będą jeszcze inne bardzo ciekawe, jak to u Pratta, postaci, ale o nich za chwilę.
Jak wspomniałem, otwarcie tego albumu jest raczej niejasne, żeby nie powiedzieć chaotyczne. Corto wdaje się ze świeżo poznanym profesorem Steinerem w dywagacje na temat zaginionych kontynentów – Atlantydy, i nieco słabiej reprezentowanego w popkulturze – Mu. Pretekstem są dokumenty i antyczne mapy dostarczone przez Tristana, będące wynikiem poszukiwań jego ojca. Do tego dochodzi motyw czarnej magii, wudu uprawianej przez czarnoskórą, przyrodnią siostrę Tristana. Całość zapowiadało się na skrzyżowanie „Indiany Jonesa” z „Rorkiem”, czyli poszukiwanie zaginionych cywilizacji i związanych z nimi artefaktów. Owszem, Corto Maltese i jego przyjaciele biorą się za poszukiwania ale zupełnie inne. Zanim do tego dojdzie, Maltańczyk wdaje się w awanturę związaną z powstaniem przeciwko posiadaczom ziemskim na północy Brazylii. Tutaj wychodzi na jaw specyficzny, niejednoznaczny charakter głównego bohatera - coś, co bardzo dobrze wyszło Prattowi i co przyciąga kolejne pokolenia czytelników do tej serii. Jako bohater pozytywny powinien rzucić się na pomoc ciemiężonym. Niby tak, ale wynagrodzenie w funtach bardzo w tej decyzji pomogło. Podobnie charakterystyczny jest jego komentarz na widok niemieckiego krążownika ukrytego u ujścia jednej z rzek – „ja nie mam wrogów”. Ale, nie zdradzając zbyt wiele, życie potrafi zaskoczyć także Corto Maltese. Album rozkręca się w drugiej części, gdy Corto spotyka starego „znajomego”, Rasputina. Tutaj zaczyna się historia rodem z „Wyspy skarbów”. W końcu to Karaiby.
„Pod znakiem Koziorożca” nie ma spójnej, spinającej całość intrygi. Jest to bardziej zbiór luźnych epizodów, które łączy obszar geograficzny (bo trudno powiedzieć, że miejsce) – wspomniana Gujana Holenderska i Karaiby. Ale w tym albumie, jak i innych z cyklu o Maltańczyku, intryga nie jest najważniejsza. Liczą się bohaterowie, niejednoznaczni, czasem pokręceni, nieszablonowi. Z Corto na czele.
Graficznie i wizualnie tom drugi wpisuje się w kierunek wyznaczony przez „Opowieść słonych wód”. Twarda okładka, mapy na jej wewnętrznych stronach, całość pokolorowana. Przyjemnie jest wziąć taki komiks do rąk.
koniec
21 kwietnia 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Wracamy do Teksasu, tam nie ma ropy
Marcin Osuch

23 IX 2020

Prawie dziesięć lat temu, przy okazji serii zbiorczych „Lucky Luke’ów” w rozmiarze szkolnych zeszytów, wyraziłem nadzieję, że przyjdzie czas, gdy wszystkie te historie zostaną wydane tak jak zostały do tego stworzone, w formacie A4. Od kilku lat Egmont wznawia całą serię właśnie w tym kształcie i ostatnio przyszedł czas na tom osiemnasty – „W cieniu wież wiertniczych”.

więcej »

Cokolwiek ci zrobi, nie krzycz
Marcin Knyszyński

22 IX 2020

Dziś znowu czytamy „Sin City”. Poznaliśmy już brutalnego Marva i poharatanego psychicznie Dwighta. Obaj byli antybohaterami pełną gębą, nie różnili się zbytnio od bandziorów, którym stawiali czoła. Dziś spotkamy Johna Hartigana, pierwszego jednoznacznie pozytywnego mieszkańca Miasta Grzechu – zdecydowanie najmniej cynicznego i zepsutego. Być może dlatego cierpi najbardziej.

więcej »

Skąd jesteś, Ziemianko?
Tomasz Nowak

21 IX 2020

Wszystkich cierpliwie śledzących przez lata wzloty i upadki „Armady” od zawsze dręczyło pytanie o pochodzenie Navis. I oto, w oczekiwanej od trzech lat, dwudziestej odsłonie sagi, prawda zostaje ujawniona. Nareszcie! Choć wypada bardziej prozaicznie, niż można by oczekiwać.

więcej »

Polecamy

Komiks, którego nie było

Podziemny front:

Komiks, którego nie było
— Konrad Wągrowski

Bitwa o szyny
— Konrad Wągrowski

Dobry Niemiec
— Konrad Wągrowski

Granat do studzienki, czyli najśmielsza akcja bojowa
— Konrad Wągrowski

Po twarzy poznasz konfidenta
— Konrad Wągrowski

Wybuch w burdelu
— Konrad Wągrowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Zagadka nieśmiertelności?
— Marcin Osuch

Nie tak boskie Buenos
— Marcin Osuch

Nocą w Wenecji
— Marcin Osuch

Nie ma takiego miasta, jak London! Jest Mukden
— Sebastian Chosiński

Mój przyjaciel Stalin
— Marcin Osuch

Nie zabili go i uciekł
— Marcin Osuch

Nie jestem bohaterem
— Marcin Osuch

Ludzka twarz wojny
— Marcin Osuch

Marynarz i Indianie
— Marcin Osuch

Między wyspami
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.