Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

François Bourgeon, Claude Lacroix
‹Cyann #2 (wyd. zbiorcze)›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
80,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCyann #2 (wyd. zbiorcze)
Scenariusz
Data wydania19 kwietnia 2017
RysunkiFrançois Bourgeon, Claude Lacroix
Wydawca Egmont
CyklCyann
Format152s. 215x290 mm
Cena99,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Uciec przed nocą
[François Bourgeon, Claude Lacroix „Cyann #2 (wyd. zbiorcze)” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
To prawda, że pozycje wydawane przez Egmont w serii Mistrzowie Komiksu nie należą do tanich. Przeważnie jednak, tak jak w wypadku drugiego tomu zbiorczego wydania serii "Cyann" autorstwa François Bourgeona i Claude Lacroix, warte są każdej złotówki.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Uciec przed nocą
[François Bourgeon, Claude Lacroix „Cyann #2 (wyd. zbiorcze)” - recenzja]

To prawda, że pozycje wydawane przez Egmont w serii Mistrzowie Komiksu nie należą do tanich. Przeważnie jednak, tak jak w wypadku drugiego tomu zbiorczego wydania serii "Cyann" autorstwa François Bourgeona i Claude Lacroix, warte są każdej złotówki.

François Bourgeon, Claude Lacroix
‹Cyann #2 (wyd. zbiorcze)›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
80,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCyann #2 (wyd. zbiorcze)
Scenariusz
Data wydania19 kwietnia 2017
RysunkiFrançois Bourgeon, Claude Lacroix
Wydawca Egmont
CyklCyann
Format152s. 215x290 mm
Cena99,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Choć sześć tomów składających się na "Cyann" powstawało w rekordowo długim czasie dwudziestu jeden lat, a pomiędzy drugim zeszytem (dostępny w tomie pierwszym) i trzecim mieliśmy do czynienia z wymuszoną, najdłuższą przerwą, ani trochę nie odbiło się to na jakości i spójności opowieści. Wyraźnie widać, że Bourgeon (to on gra tu pierwsze skrzypce, Lacroix uzupełnia fabułę w szczegóły) ma kompletną wizję sagi, wie, jak ona się skończy i konsekwentnie swoje pomysły realizuje.
Od razu trzeba jednak zaznaczyć, że zarówno "Ajeja z Aldaalu", jak i drugi (grubszy) zeszyt, "Kolory Marcady", mają formę opowieści drogi i nie należy spodziewać się w nich wyjątkowo zagmatwanej fabuły. Nie oczekujcie więc onirycznych klimatów i wielotorowych wątków, w jakie obfituje najbardziej znane dzieło François Bourgeona, trylogia "Towarzysze zmierzchu" (u nas również wydana przez Egmont w 2008 roku). Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia z pozycją prostacką. Wręcz przeciwnie, dzięki doskonałemu zaprezentowaniu postaci drugoplanowych (moją faworytką jest pokręcona Ajeja) i przede wszystkim niesamowicie barwnie przedstawionym relacjom społecznym, jakie obowiązują na plancie, na której uwięziona jest Cyann, całość czyta się z zapartym tchem i podziwem dla wyobraźni twórców.
Już sam pomysł wyjściowy na Aldaal - planetę, na której noc trwa rok i nikt nie jest w stanie jej przeżyć, świadczy o niebanalności tej pozycji. A jeśli do tego doda się opis struktury społecznej koczowniczych ludów, zmuszonych wiecznie się przemieszczać, by nie dopadła ich noc, otrzymuje się fascynującą opowieść, w której losy Cyann są równie istotne, jak spotykanych przez nią tubylców. Podobnie jest z Marcadą z drugiego tomu. Tam jednak bazą stosunków międzyludzkich jest pieniądz, bez którego nie można nawet porozmawiać z kimś na ulicy (oczywiście wszystkie transakcje są opodatkowane).
Owszem, można zarzucić, że twórcy trochę idą na łatwiznę, ponieważ Cyann ma szczęście do ludzi i nawet w najbardziej nieprzychylnym środowisku udaje jej się znaleźć bratnią duszę (choć motywacje do udzielenia jej pomocy mogą być mało szlachetne), dzięki czemu cudem unika niechybnej śmierci. Szczęśliwie zostaje to tak umiejętnie wbudowane w fabułę, że nie czuć sztuczności. Zwłaszcza że pomocnicy są intrygującymi charakterami, a dzięki temu, że starają się wyjaśnić Cyann zasady otaczających jej światów, my również sporo się o nich dowiadujemy.
Za stronę graficzną w całości odpowiada François Bourgeon i robi to po mistrzowsku. Sprawnie porusza się między różnymi estetykami - od błotnistych, nieprzyjaznych krajobrazów, po duszne, industrialne budowle Marcady. Nie popada również w schematy przy rysowaniu postaci. Cyann jest niezmiennie piękna i seksowana, ale już Ajejo, pomimo ponętnej figury, za wzór piękności uznać nie możemy. Podobnie jest z innymi ludźmi, wychowanymi w trudnych warunkach Aldaalu, zazwyczaj obciążonymi jakimiś deformacjami. Z drugiej strony, bezduszni mieszkańcy Marcady mają w sobie sporo z karykaturalności, jaka cechuje styl Enkiego Bilala. Warto również zauważyć, że tym razem, choć mamy kilka zmysłowych scen, nie możemy powiedzieć, by erotyka zdominowała klimat opowieści (co zdarzało się w pierwszych dwóch zeszytach).
Bourgeona poznałem, zapewne tak jak i większość polskich czytelników, dzięki "Towarzyszom zmierzchu". Choć jest to niewątpliwie pozycja klasyczna, nie powaliła mnie na kolana. Stąd też do "Cyann" podchodziłem z rezerwą. Niesłusznie, bo saga ta pochłonęła mnie bez reszty i nie mogę doczekać się trzeciego tomu, zawierającego jej finał. Ślubuję, że przy tworzeniu rocznego podsumowania najlepszych komiksów, jakie ukazały się u nas w 2017 roku, będę walczył, by się tam znalazła.
koniec
19 maja 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Stulecie Stanisława Lema: Lem w komiksie
Marcin Knyszyński

28 X 2021

A my nadal świętujemy stulecie Stanisława Lema. Zaczęliśmy od „Niezwyciężonego”, krótkiej, znakomitej powieści wydanej w 1964 roku. Dziś przeczytamy jej komiksową adaptację, napisaną i narysowaną przez Rafała Mikołajczyka. Nazwisko autora nie było szeroko znane w polskim fandomie – do czasu, ponieważ po premierze komiksu musiało się to zmienić. Mikołajczyk oddał bowiem w nasze ręce rzecz znakomitą, kompletną i zasługującą na najwyższą (...)

więcej »

Jak przestałem się bać i pokonałem demony
Maciej Jasiński

27 X 2021

Wyobraźnia dziecka nie posiada ograniczeń, które przychodzą z wiekiem. Pozwala to na tworzenie najbardziej odjechanych projektów. Szkoda jednak, że większość tych wytworów owej dziecięcej wyobraźni przepada, a tylko nieliczne są dokumentowane i prezentowane szerszemu gronu odbiorców, niż najbliższa rodzina. Tak też jest w tym przypadku, bo ten albumik to katalog demonów powołanych do życia przez siedmioletniego Nikodema.

więcej »

Extraordinary Moore: Do trzech razy sztuka
Marcin Knyszyński

27 X 2021

Trzeci tom „Ligi niezwykłych dżentelmenów” zatytułowany „Czarne akta” przeniósł nas z końca dziewiętnastego wieku w przyszłość odległą o dokładnie sześćdziesiąt lat. Alan Moore poszerzył w nim bardzo mocno wykreowane przez siebie uniwersum, konsekwentnie trzymając się narzuconych sobie zasad. Czwarty tom „Ligi…”, „Stulecie”, to dalsza ekspansja tegoż świata i kolejne zabawy popkulturową spuścizną.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Zrzucanie jarzma
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Osiemnaście mieć lat… i całe życie przed sobą
— Paweł Ciołkiewicz

Esensja czyta dymki: Maj-czerwiec 2009
— Jakub Gałka, Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

3 to liczba doskonała
— Daniel Gizicki

Tegoż autora

Zielona skóra, w której żyje
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pęknięta porcelana
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Prawdziwy Venom, to ten z Eddiem Brockiem!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Znajdź Thora na obrazku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Horror…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Oddajcie X-Menów Stanowi Lee i Jackowi Kirby'emu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zwycięzców nikt nie sądzi
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Chcieliście Conana - to macie i nie marudźcie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dwa wcielenia Yansa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

W środku dusznej atmosfery
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.