Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 3 czerwca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Osamu Tezuka
‹Do Adolfów #2›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDo Adolfów #2
Scenariusz
Data wydania28 kwietnia 2017
RysunkiOsamu Tezuka
Wydawca Waneko
CyklDo Adolfów
ISBN9788380961784
Cena59,99
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Wichry wojny
[Osamu Tezuka „Do Adolfów #2” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Drugi tom „Do Adolfów” przynosi kontynuację poruszającej opowieści o ludziach, których życie zostało ukształtowane przez szaleństwo wojny. Manga Osamu Tezuki stanowi przestrogę przed złem będącym nieuchronną konsekwencją ideologicznego zacietrzewienia, ale niestety nie daje żadnych nadziei na to, że można go w jakikolwiek sposób uniknąć.

Paweł Ciołkiewicz

Wichry wojny
[Osamu Tezuka „Do Adolfów #2” - recenzja]

Drugi tom „Do Adolfów” przynosi kontynuację poruszającej opowieści o ludziach, których życie zostało ukształtowane przez szaleństwo wojny. Manga Osamu Tezuki stanowi przestrogę przed złem będącym nieuchronną konsekwencją ideologicznego zacietrzewienia, ale niestety nie daje żadnych nadziei na to, że można go w jakikolwiek sposób uniknąć.

Osamu Tezuka
‹Do Adolfów #2›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDo Adolfów #2
Scenariusz
Data wydania28 kwietnia 2017
RysunkiOsamu Tezuka
Wydawca Waneko
CyklDo Adolfów
ISBN9788380961784
Cena59,99
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Publikowana w Japonii na początku lat osiemdziesiątych historia, ukazała się u nas w dwóch opasłych tomach liczących łącznie ponad 1200 stron. Ta liczba nie powinna jednak nikogo przerażać, pasjonującą mangę czyta się bowiem błyskawicznie, a od rozpoczętej lektury nie sposób się oderwać. Opowieść jest niezwykle angażująca, choć nie ma tu specjalnie spektakularnych zwrotów akcji. Kolejne zdarzenia stanowią raczej logiczną i nieuchronną konsekwencję określonych wyborów oraz decyzji podejmowanych przez bohaterów. Choć akcja kręci się wokół tajemnicy rzekomego żydowskiego pochodzenia Adolfa Hitlera, to z czasem ta sensacyjna wiadomość i potwierdzające ją, poszukiwane przez wszystkich dokumenty, schodzą na drugi plan. Autor koncentruje się bowiem na ukazaniu burzliwych losów bohaterów, których życie determinuje wojenna zawierucha. Obserwujemy zatem zawiłe losy tych osób i zaczynamy stopniowo rozumieć kierujące nimi motywy, choć nie zawsze się z nimi zgadzamy. Główni bohaterowie są wielowymiarowi, skomplikowani, a ich charaktery ulegają czasami radykalnym zmianom.
Akcja drugiego tomu rozpoczyna się w momencie, w którym zostawiliśmy bohaterów kończąc lekturę pierwszej odsłony tej opowieści. Widzimy zatem Adolfa Kaufmanna, odreagowującego to, co przed chwilą zrobił. W liście do swojej matki zwierza się mianowicie z tego, że właśnie zabił człowieka. Dramatyzmu całej sytuacji dodaje fakt, że tym człowiekiem był ojciec jego najlepszego przyjaciela – Adolfa Kamila. Choć systematycznie zaszczepiana mu w Hiterjugend nienawiść do Żydów cały czas się rozwija, stać go jeszcze jednak na gesty sprzeczne z dominującą ideologią. Kaufmann - wiele ryzykując - postanawia mianowicie ostrzec rodziców Elisy Gertsheimer przed zbliżającymi się łapankami. Co więcej, organizuje on także dla całej rodziny ucieczkę do Japonii i ma zamiar powierzyć dziewczynę, w której jest zakochany, opiece Adolfa Kamila. Niestety pewny siebie ojciec Elisy nie wierzy, by prześladowania dotknęły go osobiście. W konsekwencji z przygotowanych przez chłopaka planów ucieczki korzysta tylko Elisa docierając bezpiecznie do rodziny Kamilów. Tu – nie mogło być inaczej – drugi z tytułowych Adolfów zakochuje się w niej. Prowadzi do oczywiście wielu komplikacji.
Wojenne i powojenne losy Adolfa Kaufmanna, Adolfa Kamila i Sohei Togo są niezwykle zagmatwane, a ich drogi przecinają się wielokrotnie w bardzo zaskakujący sposób. Każdy z trzech bohaterów po swojemu próbuje przetrwać wojenną zawieruchę. Osamu Tezuka sytuuje perypetie swoich bohaterów na tle zdarzeń historycznych – m.in. atak na Pearl Harbor, zamach na Hitlera, zrzucenie bomb atomowych na japońskie miasta. Pomimo tego, że historia jest tu na drugim planie, a najważniejsze są osobiste dramaty i zmagania bohaterów tej epickiej opowieści, to nie sposób nie zauważyć, że autor nieustannie daje do zrozumienia, że nie ma niestety możliwości oddzielenia tych dwóch sfer. Wojenne doświadczenia pozostawiają niezatarte piętno na bohaterach i ich wzajemnych relacjach. Mocną stroną tej opowieści pozostaje umiejętne i wiarygodne przedstawienie rozwoju bohaterów. Na przestrzeni tych 1200 stron główni aktorzy nieustannie ewoluują, a Tezuka w przejmujący sposób pokazuje wojenną traumę. Najwięcej miejsca zajmuje oczywiście analiza przeobrażeń, jakim ulegają główni bohaterowie, ale szczególnie wstrząsające wrażenie robi zapis pogrążania się w szaleństwie sprawcy wszystkich zdarzeń. Z przerażeniem obserwujemy, jak kolejne ataki wściekłości nawiedzające Hitlera, przeplatają się z momentami, w których snuje tyleż dalekosiężne, co szalone wizje stworzenia nowego, wspaniałego świata, wolnego od wszelkich zagrożeń czyhających na naród niemiecki.
Osamu Tezuka doprowadza swoją opowieść do roku 1983. Zdarzenia powojenne są niezwykle ważnym elementem całej narracji, gdyż pokazują, jak łatwo z ofiary można stać się oprawcą. Ukazując skrótowo przebieg konfliktu Izraelsko-Palestyńskiego Tezuka wzmacnia antywojenne przesłanie swojej opowieści, ale też sprawia, że jej wymowa jest jeszcze bardziej pesymistyczna. Płynie z niej bowiem przygnębiający wniosek, że ideologia jest w stanie zniszczyć to, co w ludziach najbardziej wartościowe i szlachetne. W jej obliczu nie liczy się przyjaźń, miłość, czy jakiekolwiek inne ludzkie uczucia – może poza nienawiścią. Owszem mogą się one od czas do czasu pojawić, jako przejawy humanitaryzmu, czy nawet bohaterstwa, ale są to raczej mało znaczące wyjątki. W ostatecznym rozrachunku człowiek staje tylko nic nieznaczącym trybikiem w nieludzkiej machinie wojennej, która jest rezultatem ideologicznego szaleństwa.
Graficzna strona opowieści stanowi konsekwentną kontynuację stylistyki obecnej w pierwszym tomie. Tezuka stosuje realistyczną, choć uproszczoną kreskę, dobrze komponującą się z elementami cartoonowymi. Fotorealistyczne krajobrazy, precyzyjnie narysowane wnętrza, szczegóły architektoniczne, samochody, pociągi i samoloty z epoki zostały skontrastowane z utrzymanymi w bardziej kreskówkowej stylistyce wizerunkami bohaterów. Realizm daje o sobie znać szczególnie wyraźnie w przypadku rysowania drugich planów oraz przedstawiania zdarzeń historycznych (np. Pearl Harbor, Zamach na Hitlera). Warto dodać, że w drugim tomie znalazły się również dwa ważne dla interpretacji tej mangi teksty napisane przez Krzysztofa Wojdyło. Konsultant historyczny publikacji przybliża w nich mianowicie sylwetkę Osamu Tezuki oraz odnosi się do hipotez na temat żydowskiego pochodzenia Hitlera, które legły u podstaw konstrukcji narracyjnej „Do Adolfów”.
Dwa tomy mangi „Do Adolfów” Osamu Tezuki to bez wątpienia jedna z najważniejszych publikacji komiksowych, jakie ukazały się na naszym rynku w ostatnich latach. Monumentalne dzieło podejmuje niezwykle istotną problematykę, ale jednocześnie nie przytłacza czytelnika. Japoński „Bóg Mangi” znalazł idealną równowagę pomiędzy dobrą, dynamiczną sensacyjno-szpiegowską opowieścią i socjologiczno-filozoficznym esejem na temat ludzkiej natury oraz kształtujących ją okoliczności. Dzięki temu antywojenne przesłanie mangi pozostaje nadal aktualne i przekonujące.
koniec
11 lipca 2017

Komentarze

11 VII 2017   20:37:38

Przy okrucieństwie Japończyków nawet Niemcy wysiadają. Mam nadzieję, że Tezuka "wzmacniając antywojenne przesłanie swojej opowieści" nie ogranicza się do zbrodni popełnianych przez inne narody.

11 VII 2017   22:18:19

Tezuka w wiarygodny sposób pokazuje pokazuje okrucieństwa wojny i - co ważne - nie popada przy tym w retorykę licytacji.

13 VII 2017   21:29:10

Ale ja nie wymagam od niego żadnej retoryki. Wyraziłem tylko nadzieję, że Japończyk dostrzegając źdźbło w oku innych narodów nie jest jednocześnie ślepy na belkę we własnym. Tylko tyle.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Witajcie w krainie Mad Maxa
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

2 VI 2020

Kto by pomyślał, że z niepozornej książeczki z prostą, liniową fabuła, „LastMan” zacznie przeobrażać się w serię o iście epickim rozmachu. Tak w każdym razie dzieje się w tomie trzecim.

więcej »

Przygody Jacquesa muszkietera
Paweł Ciołkiewicz

1 VI 2020

Jest siedemnaste stulecie naszej ery. Cała Europa została wyniszczona przez krwawą wojnę trzydziestoletnią. Cała? Nie. W jednej, jedynej krainie, zamieszkiwanej przez radosnych ludzi życie toczy się spokojnie. Jednak i to sielskie miejsce stanie się sceną dramatycznych wypadków. O tym co wydarzyło się w tej rajskiej dolinie, opowiada komiks Pierre’a Duboisa oraz Zbigniewa Kasprzaka „Bez twarzy”.

więcej »

Historia w obrazkach: Tylko jeden epizod
Wojciech Gołąbowski

1 VI 2020

Czwarty album komiksowy wydany przez Muzeum II Wojny Światowej jest najobszerniejszym z dotychczas wydanych. Właściwy komiks „Irena Sendlerowa i łyżeczka życia” zajmuje… 23 plansze. Plus dziesięć stron publicystyki.

więcej »

Polecamy

W końcu to komiks

Pilot śmigłowca:

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Nie lataj, synku, nisko i powoli
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Spotkania ze śmiercią
— Paweł Ciołkiewicz

Na tropie nienawiści
— Paweł Ciołkiewicz

Nadciąga tornado
— Paweł Ciołkiewicz

Nienawiść do robotów
— Paweł Ciołkiewicz

Adolf, Adolf, Adolf!
— Paweł Ciołkiewicz

Roboty masowego zniszczenia
— Paweł Ciołkiewicz

Esensja czyta dymki: Styczeń 2016
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Prawdziwy detektyw
— Paweł Ciołkiewicz

Bardzo dobra cegła
— Łukasz Bodurka

Esensja czyta dymki: Grudzień 2011
— Esensja

Tegoż autora

Przygody Jacquesa muszkietera
— Paweł Ciołkiewicz

Korzystajcie z wojny, bo pokój będzie straszny
— Paweł Ciołkiewicz

Za Troy!
— Paweł Ciołkiewicz

Ludzie są stworzeni z marzeń
— Paweł Ciołkiewicz

Grzechy ojców
— Paweł Ciołkiewicz

Nawiedzone miasteczka na prowincji
— Paweł Ciołkiewicz

„Człowiek potężny i nieszczęśliwy może tworzyć tylko horrory”
— Paweł Ciołkiewicz

Co wy tam palicie?
— Paweł Ciołkiewicz

Kwartet egzotyczny
— Paweł Ciołkiewicz

Cześć bohaterom
— Paweł Ciołkiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.