Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 czerwca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Andrzej Białoszycki, Jerzy Wróblewski
‹Z archiwum Jerzego Wróblewskiego #11: Powrót Baxtera›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZ archiwum Jerzego Wróblewskiego #11: Powrót Baxtera
Scenariusz
Data wydania20 maja 2017
RysunkiJerzy Wróblewski
Wydawca ONGRYS
CyklZ archiwum Jerzego Wróblewskiego
ISBN978-83-65803-07-8
Format44s. 297×210mm
Cena24,90
Gatunekprzygodowy, western
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

O kowboju, co kulom się nie kłaniał
[Andrzej Białoszycki, Jerzy Wróblewski „Z archiwum Jerzego Wróblewskiego #11: Powrót Baxtera” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Pierwszy wydany w tym roku (a jedenasty w ogóle) tom „Z archiwum Jerzego Wróblewskiego” przynosi jeden z najciekawszych westernów narysowanych przez bydgoskiego autora – „Powrót Baxtera”. To pełnokrwista – z fabułą wymyśloną przez Andrzeja Białoszyckiego – opowieść z Dzikiego Zachodu, w której trup ściele się zaskakująco gęsto.

Sebastian Chosiński

O kowboju, co kulom się nie kłaniał
[Andrzej Białoszycki, Jerzy Wróblewski „Z archiwum Jerzego Wróblewskiego #11: Powrót Baxtera” - recenzja]

Pierwszy wydany w tym roku (a jedenasty w ogóle) tom „Z archiwum Jerzego Wróblewskiego” przynosi jeden z najciekawszych westernów narysowanych przez bydgoskiego autora – „Powrót Baxtera”. To pełnokrwista – z fabułą wymyśloną przez Andrzeja Białoszyckiego – opowieść z Dzikiego Zachodu, w której trup ściele się zaskakująco gęsto.

Andrzej Białoszycki, Jerzy Wróblewski
‹Z archiwum Jerzego Wróblewskiego #11: Powrót Baxtera›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZ archiwum Jerzego Wróblewskiego #11: Powrót Baxtera
Scenariusz
Data wydania20 maja 2017
RysunkiJerzy Wróblewski
Wydawca ONGRYS
CyklZ archiwum Jerzego Wróblewskiego
ISBN978-83-65803-07-8
Format44s. 297×210mm
Cena24,90
Gatunekprzygodowy, western
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Jerzy Wróblewski uwielbiał westerny – to żadna tajemnica. Chętnie do nich wracał jako widz w kinie, ale także – w późniejszych latach – jako twórca komiksów prasowych. Historią rodem z Dzikiego Zachodu była jedna z pierwszych jego opowieści rysunkowych, stworzona dla bydgoskiej popołudniówki „Dziennik Wieczorny” („Jeździec w masce” z 1959 roku), jak i jedna z ostatnich („Szlak mściciela” wydrukowany osiemnaście lat później). Początkowo fabuły wymyślał sam, natomiast przez ostatnie lata dostarczał mu je dziennikarz Andrzej Białoszycki – od 1972 roku był on praktycznie nadwornym scenarzystą Wróblewskiego. W „Archiwum…” pojawiło się już kilka ich wspólnych dzieł, jak chociażby kryminalne „Kryptonim Złota Doxa” i „Kryptonim Pająk” (1974) z minicyklu o kapitanie Jasnym oraz sensacyjne „Zemsta faraona” (1976) i „Brunatny Pająk” (1977-1978), których bohaterem był Adam Moran. Do tego dodać należy jeszcze westerny: „Ringo” (1970) oraz „Skarb Irokezów” (1976), których uzupełnieniem stał się teraz „Powrót Baxtera”.
To jeden z dłuższych (chociaż nie najdłuższy) komiks bydgoszczanina opublikowany na łamach poczytnego regionalnego dziennika. Swój żywot rozpoczął na początku października 1974 i ukazywał się nieprzerwanie prawie do połowy lutego następnego roku. W sumie uzbierało się osiemdziesiąt jeden trzykadrowych pasków, które na potrzeby „Archiwum” zostały opracowane przez Macieja Jasińskiego, głównego w ostatnim czasie promotora twórczości Jerzego Wróblewskiego. Na czym polegała modyfikacja? „Powrót Baxtera” pierwotnie ukazał się w formie typowej dla komiksów prasowych, a więc rysunków uzupełnionych pod spodem tekstem; Jasiński postanowił – i była to po raz kolejny decyzja ze wszech miar słuszna – przerobić je na dużo przyjaźniejszą dla współczesnego czytelnika wersję z „dymkami”. Dzięki czemu całość czyta się łatwiej, zwracając przy tym również większą uwagę na stronę graficzną.
Kim jest tytułowy Baxter? Bohater ten po raz pierwszy pojawił się w „Leworękim” – komiksie Wróblewskiego i Białoszyckiego publikowanym w „Dzienniku Wieczornym” na przełomie lat 1973/1974 – by wrócić na łamy tej gazety po niespełna roku. To rewolwerowiec, który jakiś czas temu rozstał się ze swoją profesją, „dziedzicząc” po niej jednak śmiertelnych wrogów. Teraz prowadzi zupełnie inne życie – ma kobietę (żonę?), z którą mieszka na ranczu, gdzie zajmuje się hodowlą bydła. Wiedzie mu się całkiem nieźle. Właśnie wraca z miasta po sprzedaży swego stada, co oznacza, że juki wypchane ma gotówką i prezentami. Ale wcale nie czeka go radosne powitanie. Z daleka zauważa bowiem unoszący się nad domem czarny dym. W środku znajduje ciała swoich pomocników – Mike’a i Starego Billa; nigdzie nie ma natomiast Jane. Jedyne, co może teraz zrobić, to pogrzebać ciała zamordowanych, a potem ruszyć na poszukiwania ukochanej. Problem tylko w tym, że nie wie nawet, kto ją porwał, choć może domyślać się dlaczego.
Następnego dnia pierwsze kroki Baxter kieruje do stacji dyliżansów, mając nadzieję, że jeźdźcy, którzy napadli na jego posiadłość, zatrzymają się tam, aby wymienić konie. Przeczucie go nie myli. Ba! udaje mu się nawet zobaczyć Jane, lecz… właśnie, rozwiązanie nie może być przecież tak proste. W przeciwnym wypadku komiks nie liczyłby osiemdziesięciu (plus jeden) odcinków. To dopiero początek przygód eksrewolwerowca, który będzie musiał przebyć jeszcze wiele mil, narazić się na wiele niebezpieczeństw i zabić wielu wrogów, aby doprowadzić dzieło do końca. Komiks prasowy w tamtych czasach bardzo przypominał powieści w odcinkach, które nierzadko powstawały na bieżąco. W czasie ich lektury rzuca się więc w oczy dość luźna forma i mnogość wątków, których podstawowym celem jest utrudnienie głównemu bohaterowi dotarcie do celu. Nie inaczej jest z „Powrotem Baxtera”. Białoszycki co rusz wymyśla coś nowego, wprowadza nowe postaci, na różne sposoby przerabia ten sam schemat – ktoś staje Baxterowi na drodze, więc ten musi się z nim (względnie: z nimi) rozprawić. I tak do samego końca.
Mimo tych zabiegów, które fabularnie rozbijają nieco spoistość opowieści, komiks czyta się płynnie i z zainteresowaniem. Uwagę przykuwa przede wszystkim tytułowy bohater – charyzmatyczny i zdeterminowany. Szlachetny, ale jednocześnie zdający sobie sprawę, z jakiego typu ludźmi ma do czynienia. To zaś przekłada się bezpośrednio na podejście do nich. Baxter nie okazuje im litości. Wręcz przeciwnie! Potrafi być wręcz zaskakująco okrutny, co w publikowanych wcześniej w „Archiwum” kowbojskich historiach Wróblewskiego się nie zdarzało. Całkiem możliwe, że Białoszycki tym razem dużo bardziej inspirował się krwawymi filmowymi spaghetti-westernami, a nie klasycznymi amerykańskimi opowiastkami z Dzikiego Zachodu, w których nawet gotowi na wszystko rewolwerowcy nierzadko wyżej stawiali szlachetność wobec wrogów, niż skuteczność w ich eliminowaniu. Co akurat w tym konkretnym przypadku należy uznać za plus. Dzięki temu Baxter nie jest chodzącym (czy raczej: jeżdżącym konno) spiżowym pomnikiem, lecz postacią z krwi i kości, napędzaną złością, a może nawet – biorąc pod uwagę finał – nienawiścią.
Graficznie jest tak samo dobrze, jak fabularnie. Choć oczywiście cały czas musimy pamiętać o tym, że mamy do czynienia z komiksem, który powstawał w formie gazetowych stripów. Do jego oceny trzeba zatem przyłożyć trochę inną miarę, niż do klasycznego albumu. Inne były wymogi, inne także możliwości poligraficzne. Wróblewski jednak jakby nic sobie z tego nie robił. Miał rozmach, którego zapewne nauczył się nieco wcześniej, pracując nad swymi pierwszymi „kolorowymi zeszytami” z cyklu „Podziemny front” (1971-1972) oraz „Kapitan Żbik” (od 1973 roku). To stopniowo zmieniało podejście rysownika; większą uwagę przywiązywał do szczegółów tła, mimiki czy filmowego sposobu kadrowania. Co w przypadku niewielkich „klatek”, w jakich musiał się mieścić, do prostych zadań nie należało. Ułatwieniem był natomiast na pewno fakt, że miał dla siebie cały kadr, którego nie dzielił ze scenarzystą – cały tekst znajdował się przecież pod rysunkiem. Podsumowując: „Powrót Baxtera” to udane dzieło. Ciekawe czy tak samo dobra okaże się zapowiadana w tomie dwunastym „Archiwum” komiksowa adaptacja powieści Janusza Przymanowskiego „Czterej pancerni i pies” (publikowana w „Dzienniku Wieczornym” w latach 1968-1969), która wyprzedziła dużo bardziej znane „Przygody pancernych i psa Szarika” (1970-1971) autorstwa Szymona Kobylińskiego.
koniec
12 lipca 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zaklinacz dinozaurów
Marcin Osuch

4 VI 2020

„Negalyod” to bardzo ciekawie nakreślony postapokaliptyczny świat, świetny początek i nieco słabsze zakończenie. Średnia wychodzi nie najgorsza.

więcej »

Miłość na dobre i złe
Maciej Jasiński

3 VI 2020

W tym tomie Catwoman odgrywa jeszcze większą rolę, niż w poprzednim. Nie tylko pomaga Batmanowi w kolejnych zadaniach, ale momentami staje się wręcz postacią wiodącą. Poza tym musi dbać o swojego narzeczonego, gdy ten wpada w naprawdę poważne tarapaty.

więcej »

Bóg, heros, karzeł i wojowniczka
Sebastian Chosiński

3 VI 2020

Francuski scenarzysta i rysownik Alex Alice ma właśnie w Polsce swoje „pięć minut” – parę miesięcy temu ukazała się w naszym kraju fenomenalna pentalogia „Trzeci testament: Juliusz”, a teraz do sklepów trafił „Zygfryd”. To monumentalna – w formie i treści – trylogia poświęcona jednemu z najbardziej znanych bohaterów mitologii nordyckiej, którego uwiecznił w swym operowym dziele sam Ryszard Wagner.

więcej »

Polecamy

W końcu to komiks

Pilot śmigłowca:

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Nie lataj, synku, nisko i powoli
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Gdy milicji przydaje się pomoc…
— Sebastian Chosiński

Nadzieja w Montanie
— Sebastian Chosiński

Krótko o komiksach: Winchestery i bandyci
— Marcin Osuch

Krótko o komiksach: Kapitan Żbik - Wiszący rower
— Marcin Osuch

Esensja czyta dymki: Luty 2018 (2)
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Nasz człowiek w Rio Klawo
— Konrad Wągrowski

Wróblewski był pierwszy!
— Sebastian Chosiński

Esensja czyta dymki: Październik 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Po prostu Relax!
— Marcin Osuch

Kapitan Żbik: Gdy do akcji wkracza SB, zabawa kończy się
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Bóg, heros, karzeł i wojowniczka
— Sebastian Chosiński

Prometeusze na sowieckim widelcu
— Sebastian Chosiński

Łotr łotra łotrem pogania
— Sebastian Chosiński

Na pogańskim globie
— Sebastian Chosiński

Samotnik bez Imienia
— Sebastian Chosiński

Dark Phoenix – Fatal Wonder Woman
— Sebastian Chosiński

W otchłani jazzu
— Sebastian Chosiński

W kraju zbożem i mlekiem płynącym
— Sebastian Chosiński

Strach z przeszłości
— Sebastian Chosiński

Od Cole’a Portera po Davida Bowiego
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.