Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 maja 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Jean-Baptiste Andréae, Patrick Fitou
‹Mechaniczna ziemia #1: Oceanika›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMechaniczna ziemia #1: Oceanika
Scenariusz
Data wydanialistopad 2017
RysunkiJean-Baptiste Andréae
Wydawca Kurc
CyklMechanicza ziemia
ISBN978-83-947753-6-0
Format48s. 210 x 297 mm
Cena45,00
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Niech żyje bal
[Jean-Baptiste Andréae, Patrick Fitou „Mechaniczna ziemia #1: Oceanika” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Pierwszy tom komiksu „Mechaniczna ziemia” zapowiada fantastyczną przygodę, ale musimy uzbroić się w cierpliwość, żeby ją przeżyć. Póki co poznajemy jej głównych aktorów i obserwujemy zwariowane perypetie, w których biorą udział.

Paweł Ciołkiewicz

Niech żyje bal
[Jean-Baptiste Andréae, Patrick Fitou „Mechaniczna ziemia #1: Oceanika” - recenzja]

Pierwszy tom komiksu „Mechaniczna ziemia” zapowiada fantastyczną przygodę, ale musimy uzbroić się w cierpliwość, żeby ją przeżyć. Póki co poznajemy jej głównych aktorów i obserwujemy zwariowane perypetie, w których biorą udział.

Jean-Baptiste Andréae, Patrick Fitou
‹Mechaniczna ziemia #1: Oceanika›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMechaniczna ziemia #1: Oceanika
Scenariusz
Data wydanialistopad 2017
RysunkiJean-Baptiste Andréae
Wydawca Kurc
CyklMechanicza ziemia
ISBN978-83-947753-6-0
Format48s. 210 x 297 mm
Cena45,00
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opowieść rozgrywa się na wielkim statku, w jakiejś nieokreślonej bliżej przyszłości. Wiemy tylko tyle, że pasażerowie transatlantyku o nazwie Mekaton nieustannie i szaleńczo świętują korzystając z rozmaitych uciech. Nie wiemy kim są, skąd i dokąd płyną, ani też jaki jest cel tej podróży. Każdego dnia trwa tu bal uroczyście rozpoczynany przez kapitana, a odpowiednie służby dbają, by każdy członek tej społeczności brał w nim udział i nie zadawał niewygodnych pytań. Jak to zwykle jednak bywa, pojawia się ktoś, kto postanawia wyłamać się i popsuć całą zabawę. Tym kimś jest Philéon, mały niebieski nosorożec, który chce uciec z „radosnego” statku. Warto odnotować w tym miejscu, że pasażerami statku są nie tylko ludzie – widzimy tu zróżnicowaną i kolorową galerię surrealistycznych, mniej lub bardziej groteskowych postaci (dwunożny, niebieski słoń nie jest bynajmniej najdziwniejszy w tej galerii). Ucieczka Philéona kończy się niestety całkowitym niepowodzeniem – jego pojazd latający zostaje zestrzelony przez pracowników Sił Specjalnych. Na szczęście przed dostaniem się w ich ręce ratuje go mały chłopiec o imieniu Bruno. Wspólnie z mamą – piękną i powabną Edmée – pomaga on małemu nosorożcowi ukryć się przed demonicznym admirałem Finoiseau.
Ten incydent uruchamia serię zwariowanych zdarzeń. Pierwszy tom to przede wszystkim niekończące się pościgi oraz slapstickowe gagi, przy okazji których poznajemy bohaterów. Bruno, Edmée, Philéon, kapitan statku oraz admirał Finoiseau to główni aktorzy tej opowieści, ale ich charakterystyki zostają ledwie naszkicowane. Autorzy skupili się bowiem na skonstruowaniu dynamicznej akcji, od pierwszych plansz bez reszty angażującej czytelnika. Wszystko to zostało przedstawione w fantastycznej oprawie graficznej. Rysunki Jean-Baptiste’a Andréae mieliśmy już okazję podziwiać dzięki serii „Azymut”. W „Mechanicznej ziemi”, komiksie stworzonym znacznie wcześniej niż opowieść o świecie pozbawionym bieguna północnego, można od razu rozpoznać charakterystyczne cechy jego twórczości – oryginalne postacie, dynamiczne kadrowanie, wymyślne konstrukcje oraz delikatne pastelowe kolory. Jednak w porównaniu z serią tworzoną z Wilfridem Lupano, artysta postawił na bardziej wyrazistą i zdecydowaną kreskę. W „Azymucie” delikatne linie bardzo często znikały wręcz pod warstwą akwarelowych kolorów, tutaj natomiast to kreska jest dominująca a barwa stanowi jej uzupełnienie. W takim wariancie stylistyka Andréae sprawdza się równie dobrze.
„Mechaniczna ziemia” to jednak nie tylko prowadzona w szaleńczym tempie akcja i piękne rysunki. Komiks można bowiem także odczytywać, jako metaforę współczesnego świata. Według takiej interpretacji wszyscy dziś płyniemy takim Mekatonem, a różni specjaliści nie pozwalają nam się nudzić, ani też zadawać pytań o sens tej zabawy i możliwości rezygnacji. Co gorsza, jakakolwiek próba odmowy uczestnictwa może spotkać się z nieprzychylnymi reakcjami. Nie, nie chodzi mi o to, że żyjemy w państwie totalitarnym i zaraz pojawią się jakieś służby specjalne, by sprowadzić nas na właściwą drogę. Chodzi o presję znacznie bardziej subtelną, niemal niewidoczną, ale za to niezwykle dojmującą. Presję, która może objawiać pełnymi politowania spojrzeniami, ukradkowymi uśmiechami, czy też ironicznymi komentarzami. Jak to, nie oglądałeś kolejnego odcinka „aktualnie modnego serialu”, nie widziałeś nowego programu „znanego prezentera”, nie przeczytałeś kolejnego poradnika „żony popularnego sportowca”? Dziwne, przecież to jest takie fajne, ciekawe, odkrywcze… Co jest z tobą nie tak człowieku? Baw się!
Podobnie czuje się Philéon. Najwyraźniej ma dość tej zabawy oraz wszystkich uczestniczących w niej pasażerów. Pytanie tylko, czy to rzeczywiście z nim jest coś nie tak, czy raczej inni powinni zastanowić się nad sobą. Dzięki możliwości snucia takich interpretacji komiks zyskuje znacznie na wartości, jednak prawdziwym testem atrakcyjności będą kolejne tomy. Autorzy będą musieli bowiem wyjaśnić kilka spraw do tej pory owianych aurą tajemnicy. Czy pomysły na rozwinięcie tej przygody sprostają oczekiwaniom rozbudzonym przez pierwszy tom? Czy świat poza pokładem Mekatona okaże się interesujący? Dwa kolejne albumy przyniosą odpowiedzi na te pytania.
koniec
1 grudnia 2017

Komentarze

01 XII 2017   16:13:32

"pomaga on małemu nosorożcowi ukryć się demonicznym admirałem Finoiseau"- pod, nad czy za? ;-)
Jakoś nie czuję tej presji społecznej, o jakiej mówi recenzent- może dlatego, że zawsze pływałem obok, a nawet w poprzek nurtu.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Korzystajcie z wojny, bo pokój będzie straszny
Paweł Ciołkiewicz

28 V 2020

„Kriegsmaschine” zainteresuje nie tylko miłośników opowieści obrazkowych, ale także fanatyków historii, militariów i modelarstwa. Głównym bohaterem jest bowiem… kultowy niemiecki czołg ciężki Tygrys.

więcej »

Samotnik bez Imienia
Sebastian Chosiński

27 V 2020

Choć na prestiżowym portalu bedetheque.com seria „Durango” wciąż ma status „w toku”, wydaje się mało prawdopodobne (choć nie całkowicie nierealne), aby jeszcze kiedyś ruszyła z kopyta. Tym bardziej że jej autor, belgijski scenarzysta i rysownik Yves Swolfs, przed dwoma laty w innym wydawnictwie wystartował z nowym, bliźniaczym cyklem – „Lonesome”.

więcej »

Fajne… po prostu
Marcin Knyszyński

27 V 2020

Głośno ostatnio o Harley Quinn. Większość konsumentów popkultury utożsamia ją oczywiście z Margot Robbie w kucykach z pofarbowanymi końcówkami, mocnym makijażem i w stroju wreszcie innym niż ten fatalny kostium arlekina. W sumie nic dziwnego, że ją tak widzimy – Wolverine to przecież Hugh Jackman. O Harley czytamy też w komiksach – pojawiła się ostatnio chociażby w takich historiach jak „Batman. Biały rycerz”, „Batman. Mroczny książę z bajki”, czy wreszcie „Szalona miłość i inne opowieści”.

więcej »

Polecamy

Pożegnanie z Rosińskim

Pilot śmigłowca:

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Nie lataj, synku, nisko i powoli
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Nowy wspaniały świat
— Paweł Ciołkiewicz

Mania kochan(i)a
— Paweł Ciołkiewicz

W górach szaleństwa
— Paweł Ciołkiewicz

Wieczni kochankowie
— Paweł Ciołkiewicz

Zabić czas
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Korzystajcie z wojny, bo pokój będzie straszny
— Paweł Ciołkiewicz

Za Troy!
— Paweł Ciołkiewicz

Ludzie są stworzeni z marzeń
— Paweł Ciołkiewicz

Grzechy ojców
— Paweł Ciołkiewicz

Nawiedzone miasteczka na prowincji
— Paweł Ciołkiewicz

„Człowiek potężny i nieszczęśliwy może tworzyć tylko horrory”
— Paweł Ciołkiewicz

Co wy tam palicie?
— Paweł Ciołkiewicz

Kwartet egzotyczny
— Paweł Ciołkiewicz

Cześć bohaterom
— Paweł Ciołkiewicz

Kwarantanny ciąg dalszy
— Paweł Ciołkiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.