Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Barbarzyńska przyjemność

Esensja.pl
Esensja.pl
Inwazja kolekcjonerskich serii komiksowych trwa. Przed chwilą DeAgostini wystartowało z „Gwiezdnymi wojnami”, natomiast z końcem minionego roku Hachette opublikowało pierwszy tom „Conan Barbarzyńca. Kolekcja”.

Neal Adams, Jim Starlin, Roy Thomas, Barry Windsor-Smith
‹Conan Barbarzyńca #1: Czerwone ćwieki›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCzerwone ćwieki
Scenariusz
Data wydania29 grudnia 2017
RysunkiBarry Windsor-Smith, Neal Adams, Jim Starlin
PrzekładRobert P. Lipski, Paula Bogusiewicz-Wołosz
Wydawca Hachette
CyklConan Barbarzyńca
ISBN978-83-282-1166-7
Format168s. 170×260mm; oprawa twarda
Cena9,90
Gatuneksuperhero
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Conan, postać stworzona przez Roberta E. Howarda, ma obecnie status kultowy. Ileż pokoleń swoje pierwsze kroki w świecie fantasy stawiało właśnie od zapoznania się z perypetiami kruczowłosego Cymmeryjczyka. Jest to imponujący wyczyn, zważywszy na to, że początkowo był jedną z wielu postaci, jakie przewinęły się na łamach magazynu groszowego „Weird Tales”, wydawanego na początku XX wieku (tytuł ten ukazuje się także dziś, ale ma niewiele wspólnego z pierwowzorem). O tym, jak istotny wpływ na popkulturę mieli autorzy do niego pisujący, niech świadczy to, że obok Howarda, publikowali tam H.P. Lovecraft, Robert Bloch czy Henry Kuttner. Niemniej do rozpowszechnienia barbarzyńcy w zbiorowej świadomości najbardziej przyczynił się Marvel, który na początku lat 70. wystartował z serią komiksową mu poświęconą. To na jej łamach zaprezentowano ikoniczny wizerunek Conana, bo nie oszukujmy się, ten, jak można znaleźć na grafikach z „Weird Tales” dziś nikogo chyba by nie porwał.
Decyzja o przerobieniu sztandarowej postaci Howarda na język obrazkowy była strzałem w dziesiątkę i wkrótce pojawił się on w cyklicznej antologii „Savage Tales”, a od 1974 dostał nowy tytuł „Savage Sword of Conan”. Miał on charakter magazynu, w związku z czym posiadał nieco większy format, ale też publikowano go jedynie w czerni i bieli. Co ważniejsze, nie podlegał rygorystycznej komiksowej cenzurze, więc twórcy mogli sobie na jego łamach pozwolić na wiele więcej swobody. Z czego chętnie korzystali. Seria nieprzerwanie ukazywała się do 1995 roku i zakończyła się na 235 numerze. To właśnie jej poświęcona jest kolekcja Hachette.
Proszę się zatem nie dziwić, że i my otrzymujemy wersję bez kolorów. Do tego jednak polscy czytelnicy powinni się już przyzwyczaić. Wszak poza krótkim epizodem, kiedy za Cymeryjczyka zabrał się TM-Semic w pierwszej połowie lat 90. ubiegłego wieku i incydentalnym zrywem Egmontu z 2004 roku, właśnie w takiej formie ukazywały się w Polsce komiksy mu poświęcone. Na początku były to zeszyty małego formatu AS Editor, czerpiące z „Savage Sword of Conan”, więc zapewne znajdziemy je w kolekcji, a później jednotomowe, potężne wydanie Mandragory „Essential”, na które składają się pierwsze albumy regularnej serii „Conan Barbarzyńca”.
Tym razem jednak poza elegancką czernią i bielą otrzymujemy twarde okładki, szczegółowe omówienie wydania, rys historyczny, galerię i grube, przyjemne w dotyku kartki (szyte, nie klejone). Naprawdę od strony edytorskiej nie ma się do czego przyczepić.
Na szczęście zawartość albumu również stoi na bardzo wysokim poziomie. Składają się na nią przedruki historii, jakie pierwotnie ukazały się w „Savage Tales” i odpowiadają za nie prawdziwe legendy Marvela. Scenariusz do wszystkich napisał Roy Thomas, który doskonale czuje język i klimat opowieści Howarda. Przedstawiony przez niego świat jest okrutny, brudny i zdeprawowany. Conan natomiast nie pozuje na szlachetnego wojownika, tylko z miejsca deklaruje, że można go wynająć za pieniądze. Równie chętnie sięga po miecz, co zerka w stronę powabnych, kobiecych wdzięków. Jak na początek lat 70. można powiedzieć, że są to historie wyjątkowo okrutne i obsceniczne. W dużej mierze bazują jednak na pomysłach samego Howarda.
Na rozgrzewkę otrzymujemy krótką opowieść „Córka lodowego olbrzyma”, która doskonale wprowadza czytelnika w klimat całości. Nie jest to może dzieło wybitne, ponieważ sprowadza się do tego, że nasz bohater gna przez śnieg za prawie nagą pięknością, ale ma w sobie sporo uroku. Jest to też jedyna z dwóch pozycji w tomie, jakie mogliśmy już przeczytać po polsku. Znalazła się w „Essentialu” Mandragory, jako przedruk w serii „Conan Barbarzyńca”. Warto porównać obie wersje, ponieważ doskonale widać gdzie cenzura miała zastrzeżenia do rysunków Barry’ego Windsor-Smitha. Głównie wiąże się to z tytułową córką, która nagle zyskała dodatkowe okrycie.
Dalej obowiązują już bardziej rozbudowane fabuły. W „Czerwonych ćwiekach” barbarzyńca wraz z Valerią najpierw rozprawia się ze smokiem, będącym mięsożerną wersją sympatycznego stegozaura, by potem wplątać się w intrygę zwaśnionych rodów uwięzionych w tajemniczym mieście na pustyni. Jest to najdłuższy rozdział w niniejszym albumie, ale i fabularnie też sporo się dzieje. A wszystko to ponownie ozdobione grafikami Windsor-Smitha. Następna w kolejce „Noc czarnego boga” to już popis Neala Adamsa i Conan, który trafia na tajemniczą wyspę wraz z dziwnym posągiem. Tu scenariusz jest prostszy, ale utrzymany w konwencji. Świetnie za to wypada „Mieszkaniec ciemności” ponownie z kreską Windsor-Smitha, gdzie Conan zostaje kochankiem i zabawką pewnej rozkapryszonej królowej. Roy Thomas umiejętnie łączy w nim horror z humorem, co daje piorunujący efekt. Ona również była dostępna w "Essentialu", ale na większych kartach jest czytelniejsza, co sprzyja delektowaniu się grafikami. Bardziej standardowo wypada natomiast „Tajemnica Rzeki Czaszek”, ale ją z kolei wyróżniają prace genialnego Jima Starlina, który, jak się okazuje, świetnie czuje się nie tylko w space operach, ale nieobce mu także heroic fantasy.
Kiedy pierwszy raz usłyszałem, że Hachette planuje wydawanie kolekcji poświęconej Conanowi, gorąco kibicowałem tej idei. Teraz, mając pierwszy jej tom w ręku (nie załapałem się na wydania testowe z zeszłego roku) wiem, że jest to strzał w dziesiątkę, który nieco odświeża rynek skoncentrowany na superbohaterach i starwarsach. Dawno już nie czytałem komiksu z takimi wypiekami na twarzy.
koniec
20 stycznia 2018
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Nie wszystko złoto
Wojciech Gołąbowski

19 II 2018

Opowieść o skarbie? Niekoniecznie. O Polsce Ludowej. O Wrocławiu. O trudnej przyjaźni, rywalizacji, życiowych wyborach i ich skutkach – także tych nieoczekiwanych. I o tym, czym dla kogo jest tytułowy „Skarb”.

więcej »

Solówka Rosomaka – runda druga
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

17 II 2018

Jason Aaron nie jest może wybitny w tym co robi, ale to co robi nie jest miłe… dla Wolverine′a. Z lubością bowiem znęca się nad nim w swoich scenariuszach. Drugi tom ich zbiorczej kolekcji ukazał się właśnie w ramach serii „Marvel Classic” sygnowanej przez Egmont.

więcej »

Niewinna jest, kiedy śni
Paweł Ciołkiewicz

16 II 2018

Chwat Gnat wspólnie ze swoimi kuzynami – Kancjuszem oraz Chichotem kontynuuje niesamowitą przygodę. Zdarzenia nabierają tempa, a w dolinie robi się coraz niebezpieczniej. Powracają demony przeszłości, a wojna znów wisi w powietrzu.

więcej »

Polecamy

Koniec nieskończoności

Marvel:

Koniec nieskończoności
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Nieskończoność megalomanii
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ostatnie łowy doktora Octopusa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Przeczytać Panterę i zapomnieć
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pokręcony komiks
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Warlock raz jeszcze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Człowiek pociągający za sznurki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pogromca – moja miłość
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mroczna strona Marvela
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

I ty możesz zostać arachnoidem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Marvel: Warlock raz jeszcze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Głos suwerena wysłuchany
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Ludzie-sztosy
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Wojna skrullo-kree pod flagą Avengers
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Uczta dla oka (nie tylko Saurona)
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Kim u licha jest Kapitan Marvel?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Z archiwum X-Men
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Torturowany bez pamięci
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Solówka Rosomaka – runda druga
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kumpel z sąsiedztwa z 2099 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mocarny Conan w blasku chwały
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 największych rozczarowań muzycznych 2017
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

O pierwszym Angliku, który został Japończykiem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Nowa nadzieja w Kolekcji
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Rozrywka ociekająca krwią
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Deficyt Asteriksa w Asteriksie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mokre sny apetycznej świnki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Złap bakcyla na Gaudiego
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.