Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 września 2019
w Esensji w Esensjopedii

Cliff Chiang, Brian K. Vaughan
‹Paper Girls #2›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPaper Girls #2
Tytuł oryginalnyPaper Girls Vol. 2
Scenariusz
Data wydania17 stycznia 2018
RysunkiCliff Chiang
PrzekładBartosz Sztybor
Wydawca Non Stop Comics
CyklPaper Girls
Cena42,—
Gatunekobyczajowy, SF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Wszyscy ludzie po trzydziestce to potwory
[Cliff Chiang, Brian K. Vaughan „Paper Girls #2” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Brian K. Vaughan przyzwyczaił nas do tego, że jego historie są totalnie zwariowane. Swoją reputację potwierdza komiksem "Paper Girls", który można uznać za żeńską i znacznie bardziej szaloną wersję "Stranger Things". Cztery dwunastolatki podróżują w czasie przechodząc przyspieszony kurs wchodzenia w dorosłość.

Paweł Ciołkiewicz

Wszyscy ludzie po trzydziestce to potwory
[Cliff Chiang, Brian K. Vaughan „Paper Girls #2” - recenzja]

Brian K. Vaughan przyzwyczaił nas do tego, że jego historie są totalnie zwariowane. Swoją reputację potwierdza komiksem "Paper Girls", który można uznać za żeńską i znacznie bardziej szaloną wersję "Stranger Things". Cztery dwunastolatki podróżują w czasie przechodząc przyspieszony kurs wchodzenia w dorosłość.

Cliff Chiang, Brian K. Vaughan
‹Paper Girls #2›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPaper Girls #2
Tytuł oryginalnyPaper Girls Vol. 2
Scenariusz
Data wydania17 stycznia 2018
RysunkiCliff Chiang
PrzekładBartosz Sztybor
Wydawca Non Stop Comics
CyklPaper Girls
Cena42,—
Gatunekobyczajowy, SF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Tiffany, KJ, oraz Mac poznały Erin tuż po nocy halloweenowej, kiedy wcześnie rano rozpoczęły swoją pracę roznosicielek gazet. Traf chciał, że losy czterech dziewczyn splotły się ze sobą w zadziwiający sposób. Dwunastolatki wplątały się bowiem w jakąś tyleż zwariowaną, co niebezpieczną intrygę, w której rywalizują ze sobą dwie grupy podróżników w czasie. Wszystkiemu zaś przygląda się tajemniczy siwy i brodaty jegomość, który najwyraźniej stoi za całą aferą. Dodajmy do tego dziwaczne stwory, okręty kosmiczne oraz zagadkowe urządzenie do podróżowania w czasie i uzyskamy pewne wyobrażenie o zawartości tego komiksu.
Po zdarzeniach opisanych w pierwszym tomie dziewczyny trafiły do… przyszłości. Za sprawą jeszcze nie do końca jasnych okoliczności opuściły swoje "rodzinne" lata osiemdziesiąte i znalazły się w roku 2016. Co więcej, jedna nich spotkała "starą" wersję siebie. Oto dwunastoletnia Erin staje oko w oko z Erin czterdziestoletnią. Co ciekawe, ta "stara" z punktu widzenia dwunastolatki kobieta, nie pamięta, żeby jakieś szalone przygody przytrafiły jej się w roku 1988. Choć z drugiej strony, za żadne skarby nie jest w stanie sobie przypomnieć skąd ma na brzuchu tajemniczą bliznę (my wiemy, skąd, ale nie chcemy sobie tego przypominać). To nie wszystko: otóż w roku 2016 pojawia się… jeszcze jedna Erin – ta wygląda wprawdzie jak dwunastolatka, ale przybyła z odległej… przyszłości.
Dziewczyny w tych zupełnie nowych dla nich okolicznościach próbują poradzić sobie jakoś z kłopotami i odnaleźć zaginioną koleżankę – na podróż w czasie nie załapała się bowiem KJ i nie wiadomo, co się z nią stało. Przyjaciółki nie ustają jednak w poszukiwaniach. Trzeba przyznać, że Brian K. Vaughan dość kreatywnie wybrnął z problemów wynikających z podróżowaniem w czasie. Otóż nieuniknione w takich sytuacjach paradoksy "przykrył" jeszcze bardziej zdumiewającymi zdarzeniami, które wplótł do fabuły. W konsekwencji wszystkie kłopoty związane z orientacją w tej zawiłej opowieści schodzą na drugi plan.
Graficznie komiks stanowi konsekwentną kontynuację pierwszego tomu. Cliff Chiang tworzy swoje plansze w cartoonowej stylistyce, która doskonale pasuje do tej adresowanej głównie do nastolatków opowieści. Jednak o wyjątkowości tego komiksu decyduje opracowanie kolorystyczne. Płaskie, pastelowe i dość psychodeliczne kolory Matta Wilsona, w których zdecydowanie dominują wrzosy, róże, fiolety i błękity wypadają bardzo ciekawie. Na uwagę zasługują również oryginalne okładki – zarówno wydań zbiorczych, jak i poszczególnych zeszytów. Warto też odnotować, że stanowią one chyba jakąś większą całość, o czym można się przekonać zestawiając obok siebie okładkę pierwszego tomu z tyłem tomu drugiego.
"Paper Girls" to zwariowana, niezwykle dynamiczna i żywiołowa historia, do pewnego stopnia wzorowana na serialu "Stranger Things". Autorzy starają się opowiedzieć swoją historię z perspektywy nastolatków. Akcja gna tutaj zatem na złamanie karku, a kolejne zadziwiające zdarzenia sprawiają, że łatwo pogubić się w narracyjnych meandrach. Chodzi głównie o zawiłości wynikające z tego, że bohaterki komiksu podróżują w czasie. Te wyprawy sprawiają, że pojawiają się liczne paradoksy i dochodzi do podwojenia, a nawet potrojenia niektórych postaci, które na dodatek jeszcze się ze sobą spotykają. Choć to przecież… to nie ma sensu. Mimo, że scenarzysta próbuje przemycić jakieś głębsze treści, trudno je wyłowić z tego całego zamieszania. W tomie pierwszym zasugerował, że za wszystkim stoi odwieczny konflikt pokoleń, ale jak na razie ten wątek nie został szczególnie pomysłowo rozwinięty. Mamy tu również próby ukazania problemów związanych z dojrzewaniem, strachem przed dorosłością (w końcu, jak mówi jedna z bohaterek, wszyscy ludzie po trzydziestce to potwory), ale te refleksje również znajdują się gdzieś na drugim planie. Wszystko przytłacza bowiem skomplikowana intryga, w której jak na razie trudno się połapać. Bez wątpienia warto jednak dać tej historii jeszcze trochę czasu. Tym bardziej, że komiks czyta się naprawdę przyjemnie.
koniec
3 kwietnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Marvel: Game over, man, game over!
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

14 IX 2019

Ostatni, sto siedemdziesiąty tom Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela przynosi trzeci, finałowy odcinek eventu zakrojonego na kosmiczną skalę „Avengers: Operacja – Galaktyczna burza”.

więcej »

Tezy o głupocie, biciu i zaśmiecaniu
Paweł Ciołkiewicz

13 IX 2019

„Lis pospolity, czyli z zaśmieconego lasu bajki nie da dzieci” Szczepana Atroszki to niepozorny komiks podejmujący kilka ważnych problemów. Pod pretekstem opowiedzenia humorystycznych historyjek ze zwierzętami w roli głównej, autor brutalnie rozprawia się z ludzką głupotą, zachłannością oraz niewdzięcznością.

więcej »

Dwa światy
Paweł Ciołkiewicz

11 IX 2019

Drake Sinclair i Becky Montcrief znów podróżują razem. Niestety wpadają w poważne kłopoty. W tym czasie, próbuje odnaleźć ich Gord Cantrell, który skumał się z Kirbym Halem, czyli rewolwerowcem próbującym swego czasu oszukać Bety oraz Asherem Cobbem, czyli… wielką mumią. Tak, Gord jest naprawdę zdeterminowany.

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta dymki: Styczeń 2018 (2)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż twórcy

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ściga nas uzbrojona rysowniczka komiksów!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Powrót do przeszłości
— Paweł Ciołkiewicz

Gazeciary
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż autora

Tezy o głupocie, biciu i zaśmiecaniu
— Paweł Ciołkiewicz

Dwa światy
— Paweł Ciołkiewicz

Wielka draka w chińskiej dzielnicy
— Paweł Ciołkiewicz

Wieczna krew
— Paweł Ciołkiewicz

Co, ja nie przebiegnę maratonu? (Trzymaj mi piwo…)
— Paweł Ciołkiewicz

Poznać prawdę o sobie
— Paweł Ciołkiewicz

Nie w moim ogródku!
— Paweł Ciołkiewicz

Krew jest kobietą
— Paweł Ciołkiewicz

Spotkania ze śmiercią
— Paweł Ciołkiewicz

Bawiąc, uczyć!
— Paweł Ciołkiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.