Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 września 2020
w Esensji w Esensjopedii

Cliff Chiang, Brian K. Vaughan
‹Paper Girls #2›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPaper Girls #2
Tytuł oryginalnyPaper Girls Vol. 2
Scenariusz
Data wydania17 stycznia 2018
RysunkiCliff Chiang
PrzekładBartosz Sztybor
Wydawca Non Stop Comics
CyklPaper Girls
Cena42,—
Gatunekobyczajowy, SF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Wszyscy ludzie po trzydziestce to potwory
[Cliff Chiang, Brian K. Vaughan „Paper Girls #2” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Brian K. Vaughan przyzwyczaił nas do tego, że jego historie są totalnie zwariowane. Swoją reputację potwierdza komiksem "Paper Girls", który można uznać za żeńską i znacznie bardziej szaloną wersję "Stranger Things". Cztery dwunastolatki podróżują w czasie przechodząc przyspieszony kurs wchodzenia w dorosłość.

Paweł Ciołkiewicz

Wszyscy ludzie po trzydziestce to potwory
[Cliff Chiang, Brian K. Vaughan „Paper Girls #2” - recenzja]

Brian K. Vaughan przyzwyczaił nas do tego, że jego historie są totalnie zwariowane. Swoją reputację potwierdza komiksem "Paper Girls", który można uznać za żeńską i znacznie bardziej szaloną wersję "Stranger Things". Cztery dwunastolatki podróżują w czasie przechodząc przyspieszony kurs wchodzenia w dorosłość.

Cliff Chiang, Brian K. Vaughan
‹Paper Girls #2›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPaper Girls #2
Tytuł oryginalnyPaper Girls Vol. 2
Scenariusz
Data wydania17 stycznia 2018
RysunkiCliff Chiang
PrzekładBartosz Sztybor
Wydawca Non Stop Comics
CyklPaper Girls
Cena42,—
Gatunekobyczajowy, SF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Tiffany, KJ, oraz Mac poznały Erin tuż po nocy halloweenowej, kiedy wcześnie rano rozpoczęły swoją pracę roznosicielek gazet. Traf chciał, że losy czterech dziewczyn splotły się ze sobą w zadziwiający sposób. Dwunastolatki wplątały się bowiem w jakąś tyleż zwariowaną, co niebezpieczną intrygę, w której rywalizują ze sobą dwie grupy podróżników w czasie. Wszystkiemu zaś przygląda się tajemniczy siwy i brodaty jegomość, który najwyraźniej stoi za całą aferą. Dodajmy do tego dziwaczne stwory, okręty kosmiczne oraz zagadkowe urządzenie do podróżowania w czasie i uzyskamy pewne wyobrażenie o zawartości tego komiksu.
Po zdarzeniach opisanych w pierwszym tomie dziewczyny trafiły do… przyszłości. Za sprawą jeszcze nie do końca jasnych okoliczności opuściły swoje "rodzinne" lata osiemdziesiąte i znalazły się w roku 2016. Co więcej, jedna nich spotkała "starą" wersję siebie. Oto dwunastoletnia Erin staje oko w oko z Erin czterdziestoletnią. Co ciekawe, ta "stara" z punktu widzenia dwunastolatki kobieta, nie pamięta, żeby jakieś szalone przygody przytrafiły jej się w roku 1988. Choć z drugiej strony, za żadne skarby nie jest w stanie sobie przypomnieć skąd ma na brzuchu tajemniczą bliznę (my wiemy, skąd, ale nie chcemy sobie tego przypominać). To nie wszystko: otóż w roku 2016 pojawia się… jeszcze jedna Erin – ta wygląda wprawdzie jak dwunastolatka, ale przybyła z odległej… przyszłości.
Dziewczyny w tych zupełnie nowych dla nich okolicznościach próbują poradzić sobie jakoś z kłopotami i odnaleźć zaginioną koleżankę – na podróż w czasie nie załapała się bowiem KJ i nie wiadomo, co się z nią stało. Przyjaciółki nie ustają jednak w poszukiwaniach. Trzeba przyznać, że Brian K. Vaughan dość kreatywnie wybrnął z problemów wynikających z podróżowaniem w czasie. Otóż nieuniknione w takich sytuacjach paradoksy "przykrył" jeszcze bardziej zdumiewającymi zdarzeniami, które wplótł do fabuły. W konsekwencji wszystkie kłopoty związane z orientacją w tej zawiłej opowieści schodzą na drugi plan.
Graficznie komiks stanowi konsekwentną kontynuację pierwszego tomu. Cliff Chiang tworzy swoje plansze w cartoonowej stylistyce, która doskonale pasuje do tej adresowanej głównie do nastolatków opowieści. Jednak o wyjątkowości tego komiksu decyduje opracowanie kolorystyczne. Płaskie, pastelowe i dość psychodeliczne kolory Matta Wilsona, w których zdecydowanie dominują wrzosy, róże, fiolety i błękity wypadają bardzo ciekawie. Na uwagę zasługują również oryginalne okładki – zarówno wydań zbiorczych, jak i poszczególnych zeszytów. Warto też odnotować, że stanowią one chyba jakąś większą całość, o czym można się przekonać zestawiając obok siebie okładkę pierwszego tomu z tyłem tomu drugiego.
"Paper Girls" to zwariowana, niezwykle dynamiczna i żywiołowa historia, do pewnego stopnia wzorowana na serialu "Stranger Things". Autorzy starają się opowiedzieć swoją historię z perspektywy nastolatków. Akcja gna tutaj zatem na złamanie karku, a kolejne zadziwiające zdarzenia sprawiają, że łatwo pogubić się w narracyjnych meandrach. Chodzi głównie o zawiłości wynikające z tego, że bohaterki komiksu podróżują w czasie. Te wyprawy sprawiają, że pojawiają się liczne paradoksy i dochodzi do podwojenia, a nawet potrojenia niektórych postaci, które na dodatek jeszcze się ze sobą spotykają. Choć to przecież… to nie ma sensu. Mimo, że scenarzysta próbuje przemycić jakieś głębsze treści, trudno je wyłowić z tego całego zamieszania. W tomie pierwszym zasugerował, że za wszystkim stoi odwieczny konflikt pokoleń, ale jak na razie ten wątek nie został szczególnie pomysłowo rozwinięty. Mamy tu również próby ukazania problemów związanych z dojrzewaniem, strachem przed dorosłością (w końcu, jak mówi jedna z bohaterek, wszyscy ludzie po trzydziestce to potwory), ale te refleksje również znajdują się gdzieś na drugim planie. Wszystko przytłacza bowiem skomplikowana intryga, w której jak na razie trudno się połapać. Bez wątpienia warto jednak dać tej historii jeszcze trochę czasu. Tym bardziej, że komiks czyta się naprawdę przyjemnie.
koniec
3 kwietnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zabawa dla dorosłego dziecka
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

26 IX 2020

Seria o Kapitanie Szpicu przede wszystkim skierowana jest do tych, którzy z sentymentem wspominają, jak delektowali się komiksami w siermiężnych czasach PRL-u. Nie inaczej jest z jej czwartą odsłoną „Kapitan Szpic i tajemnica złotej naczepy”.

więcej »

Świat jest teatrem, aktorami ludzie… i zwierzęta
Paweł Ciołkiewicz

25 IX 2020

„Płaszcz i szpony” to awanturnicza opowieść przygodowa spod znaku płaszcza i szpa…, to znaczy szponów, która porywa czytelnika od pierwszej strony. Dramaturgiczny przepych, trzymająca w napięciu fabuła, wyraziste osobowości bohaterów, wykwintny język, jakim się posługują oraz piękna oprawa graficzna to podstawowe atuty tej opowieści, które od pierwszych plansz zjednują sympatię czytelnika.

więcej »

Karola los wzniosły, los podły
Tomasz Nowak

24 IX 2020

Pamiętacie Johnhny′ego Rottena wykrzykującego dramatyczne pytanie: Kto zabił Bambi? Okazuje się, że to nie jedyne prawdziwie dramatyczne pytanie popkultury. Jest choćby taki Karol. Ba, powstał poświęcony mu w całości komiks! Ale jedyna wiedza o nim pochodzi z tytułu „Mówili na niego Karol”. Nadal więc pytamy, kim on właściwie jest? A odpowiedź, że to trup wcale nas nie zadowala.

więcej »

Polecamy

Komiks, którego nie było

Podziemny front:

Komiks, którego nie było
— Konrad Wągrowski

Bitwa o szyny
— Konrad Wągrowski

Dobry Niemiec
— Konrad Wągrowski

Granat do studzienki, czyli najśmielsza akcja bojowa
— Konrad Wągrowski

Po twarzy poznasz konfidenta
— Konrad Wągrowski

Wybuch w burdelu
— Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta dymki: Styczeń 2018 (2)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż twórcy

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ściga nas uzbrojona rysowniczka komiksów!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Powrót do przeszłości
— Paweł Ciołkiewicz

Gazeciary
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż autora

Świat jest teatrem, aktorami ludzie… i zwierzęta
— Paweł Ciołkiewicz

Nic nie jest tak skomplikowane, jak się wydaje
— Paweł Ciołkiewicz

Ratunku!!! Człowieki atakują!
— Paweł Ciołkiewicz

Abrakadabra to czary i magia…
— Paweł Ciołkiewicz

Duchy umarłych
— Paweł Ciołkiewicz

My name is Brazil. Bruno Brazil
— Paweł Ciołkiewicz

Droga nienawiści to droga do pustki
— Paweł Ciołkiewicz

Czarująca feeria
— Paweł Ciołkiewicz

Witajcie w Blackwood College
— Paweł Ciołkiewicz

Nic nie może przecież wiecznie trwać
— Paweł Ciołkiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.