Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 marca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Hub
‹Okko #4: Cykl Ognia›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOkko #4: Cykl Ognia
Tytuł oryginalnyOkko: Le cycle du feu
Scenariusz
Data wydanialistopad 2017
RysunkiHub
Wydawca Taurus Media
CyklOkko
ISBN9788365465139
Format124s. 215x290 mm
Cena75,—
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 64,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Płomienne uczucia

Esensja.pl
Esensja.pl
W czwartym tomie „Okko” liczba wszelkiej maści demonów została ograniczona i wychodzi to albumowi na dobre. „Cykl ognia” jawi się jako najlepszy w cyklu.

Marcin Osuch

Płomienne uczucia

W czwartym tomie „Okko” liczba wszelkiej maści demonów została ograniczona i wychodzi to albumowi na dobre. „Cykl ognia” jawi się jako najlepszy w cyklu.

Hub
‹Okko #4: Cykl Ognia›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOkko #4: Cykl Ognia
Tytuł oryginalnyOkko: Le cycle du feu
Scenariusz
Data wydanialistopad 2017
RysunkiHub
Wydawca Taurus Media
CyklOkko
ISBN9788365465139
Format124s. 215x290 mm
Cena75,—
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 64,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wcześniejszym epizodom trudno byłoby cokolwiek zarzucić ale w „Cyklu ognia” Humbert Chambuel (pseudonim artystyczny „Hub”) pokazał lwi pazur. Bawiąc się z czytelnikiem, stworzył opowieść wielowymiarową zarówno pod względem intrygi jak i sposobu narracji. Autor przeskakuje pomiędzy czasem, miejscami, a w innych przypadkach bardzo sprawnie przedstawia nam wydarzenia dziejące się równolegle. Wiele rzeczy i wątków pozostawia niedopowiedzianych. Przy uważnej lekturze niby może znaleźć logiczne odpowiedzi w treści, ale zawsze pozostaje pewna doza niepewności czy czytelnik właściwie połączył posiadane informacje i poszlaki.
Całość wygląda jak leczenie dżumy cholerą, ale zacznijmy od początku. Ronin Okko wraz ze swoją ekipą od demonów i innych spraw beznadziejnych dostaje propozycję od przedstawicieli rodu Japan… przepraszam Pajan. Ma wstąpić do tak zwanej „białej straży”, której celem jest zapewnienie bezpieczeństwa i spokoju w trakcie ceremonii ślubnej syna Daymio Pajan i jego oblubienicy z rodu Yommo. Małżeństwo i związane z nim zbliżenie wspomnianych rodów nie jest w smak dwóm pozostałym klanom – Bashimon i Ataku. Nie bardzo mu się ta propozycja podoba ale trzeba przyznać, że możni klanu mają do dyspozycji mocne argumenty. Przede wszystkim przekonanie rodu Kiritsu aby złagodził swój gniew skierowany właśnie ku Okko (wydarzenia opisane w poprzednim albumie „Cykl powietrza”). Do tego możliwość zwrotu rodzinnych ziem wraz z zamkiem. Takie deklaracje jednoznacznie sugerują, że temat ślubu to bardzo ważna sprawa, skoro zdecydowano się przedsięwziąć tak daleko idące środki bezpieczeństwa. Nie będzie wielką tajemnicą fakt, że Okko wraz z ekipą ofertę przyjął. I nie będzie wielkiego zaskoczenia, gdy okaże się, że nie wszystkie sprawy związane z ceremonią zaślubin przebiegają po myśli organizatorów. Kluczowe jest proroctwo miejscowego poety-pustelnika, który pisze swoje wizjonerskie haiku przy okazji wybuchu pobliskiego wulkanu (sama erupcja jest traktowana jako dobra wróżba dla małżeństwa). Okko uznawszy, że znajomość proroctwa może być przydatna w jego zadaniu rusza na wyspę, na której mieszka pustelnik. Niestety, ten akurat postanawia wykonać skok z wysokiej skały wprost na statek Okko, co kończy się oczywiście śmiercią. Haiku zdążył jeszcze napisać ale zostało ono spalone. Czy tak przestraszył się swojej przepowiedni, że popełnił samobójstwo? Okko zaczyna prowadzić coś na kształt dochodzenia, lecz jego wynik zaskakuje jego samego bo z tropiącego sam staje się zwierzyną. Hub zwodzi czytelnika praktycznie bez przerwy. Wprowadza galerię pozornie drugoplanowych postaci, których poczynania oparte na emocjach powodują, że sytuacja wymyka się spod kontroli. I robi to w sposób bardzo logiczny - tak, że czytelnik nie ma poczucia rozwiązań na zasadzie deux ex machina. Swoją drogą, sugeruję szybką powtórkę lektury „Cyklu ognia” aby, znając już całą intrygę jej rozwiązanie, prześledzić wszystkie sygnały i sugestie jakie podrzuca czytelnikowi autor. Jest też, jak i poprzednie albumy, „Cykl ognia” ucztą dla oka. Niezależnie od tego czy rzecz dzieje się pośród wysp niewielkiego archipelagu, w bambusowym gaju czy też w pokrytym śniegiem lesie, kreska Huba jest perfekcyjna. Udanie łączy nawiązanie do tradycyjnych rycin japońskich z dynamicznym kadrowaniem i grą perspektywą. A zgodnie z tytułem w tle jest dużo ognia, zarówno wzniecanego przez wulkan jak i przez ludzkie uczucia.
koniec
6 kwietnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Religijny fanatyk z Kosmosu
Sebastian Chosiński

24 III 2019

„Rasa panów” to trzecia część „Mrocznego Rycerza”, serii zapoczątkowanej przez scenarzystę i rysownika Franka Millera w połowie lat 80. ubiegłego wieku. Tamten komiks zrewolucjonizował sposób narracji w opowieściach rysunkowych, choć wcale nie jest tak, że wszystkim przypadł do gustu. Zdając sobie z tego sprawę, Miller w swym najnowszym monumentalnym dziele nawiązał do historii sprzed trzech dekad, ale starał się unikać tego, co wówczas – nadużyte – mogło irytować.

więcej »

Marvel: Srebrny Surfer z Krainy Oz
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

23 III 2019

Sto dwudziesty czwarty tom Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela przynosi historię poświęconą Silver Surferowi, którego także dopadły zmiany związane z projektem Marvel Now. „Nowy świt” zawiera pierwsze pięć zeszytów jego odświeżonych przygód.

więcej »

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
Agnieszka ‘Achika’ Szady

22 III 2019

Esther (literatura angielska) szoruje upiorny piekarnik, Susan (medycyna) udaje twardzielkę w zakazanym pubie, a Daisy (archeologia) daje się porwać do innego miasta na imprezę z nieznajomymi. Zwyczajne studenckie życie. Do tego włamanie, trup i kolacja w towarzystwie nowej dziewczyny swojego eksa – nie wiadomo, co gorsze…

więcej »

Polecamy

Nie wyobrażaj sobie!

Kadr, który…:

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Nieco zdegenerowany owad
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Tak dobrych już nie ma…”
— Paweł Ciołkiewicz

Kiedy klaun zmyje uśmiech
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dwa, może trzy
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Koniec, czyli jak się to wszystko zaczęło
— Marcin Osuch

Demon demonowi wilkiem
— Marcin Osuch

Demony pod śnieżną kołderką
— Marcin Osuch

Usagi to mięczak
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Nazywam się Klaus, Santa Klaus
— Marcin Osuch

Herbatka chaosu
— Marcin Osuch

Ciekawe, co na to mama Goliata…
— Marcin Osuch

Przypadek? Nie sądzę
— Marcin Osuch

Instrukcja, głupcze!
— Marcin Osuch

Koniec prywatności
— Marcin Osuch

Niedoskonała odyseja kosmiczna
— Marcin Osuch

Mój przyjaciel Stalin
— Marcin Osuch

To gumisie nie miały białych czapek?
— Marcin Osuch

Wysiłek, pomysłowość i upór
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.