Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 lipca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kieron Gillen, Jamie McKelvie, Mike Norton
‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #135: Young Avengers: Styl > Treść›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #135: Young Avengers: Styl > Treść
Tytuł oryginalnyYoung Avengers: Style > Substance
Scenariusz
Data wydania24 stycznia 2018
RysunkiJamie McKelvie, Mike Norton
PrzekładMarek Starosta
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
ISBN9788328212398
Format128s. 175×262mm; oprawa twarda
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Marvel: Infantylność > Charakter
[Kieron Gillen, Jamie McKelvie, Mike Norton „Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #135: Young Avengers: Styl > Treść” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Sto trzydziesty piąty tom Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela poświęcony jest Young Avengers. Jego tytuł „Styl > Treść” wydał mi się jednak niepokojąco luzacki.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Infantylność > Charakter
[Kieron Gillen, Jamie McKelvie, Mike Norton „Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #135: Young Avengers: Styl > Treść” - recenzja]

Sto trzydziesty piąty tom Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela poświęcony jest Young Avengers. Jego tytuł „Styl > Treść” wydał mi się jednak niepokojąco luzacki.

Kieron Gillen, Jamie McKelvie, Mike Norton
‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #135: Young Avengers: Styl > Treść›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #135: Young Avengers: Styl > Treść
Tytuł oryginalnyYoung Avengers: Style > Substance
Scenariusz
Data wydania24 stycznia 2018
RysunkiJamie McKelvie, Mike Norton
PrzekładMarek Starosta
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
ISBN9788328212398
Format128s. 175×262mm; oprawa twarda
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Być może nie jestem targetem, dla którego przygotowano niniejszą pozycję, ale uważam, że ani treść, ani styl nie są jej najmocniejszą stroną. Young Avengers nigdy mnie specjalnie nie emocjonowali. Ot, kolejny odprysk podstawowej drużyny. Do tego niebywale infantylny. Mam wrażenie, że X-Men kiedy rozpoczynali swoją karierę byli bardziej ogarnięci. A pamiętajmy, że mamy do czynienia z wyjątkowo potężnymi mocami – Wiccan posiada zdolności kształtowania rzeczywistości jak jego matka – Scarlet Witch. Do czego prowadzi superbohaterstwo bez nadzoru dorosłych idealnie ukazano we wstępie do „Wojny domowej”, kiedy to New Warriors doprowadzili przypadkiem do totalnej masakry cywili.
Historia opisana w „Styl > Treść” również wiąże się z nieodpowiedzialnym używaniem niebotycznych umiejętności. Wiccan chcąc ulżyć w cierpieniu swojemu chłopakowi Hulkingowi, sprowadza z jednej z alternatywnych rzeczywistości jego matkę, która zginęła w naszym ciągu wydarzeń. Szybko okazuje się jednak, że był to śmiertelny błąd, którego naprawa będzie wymagała solidnego wsparcia. A takie rychło nadchodzi w postaci innych młodocianych herosów, jak przedstawiciel rasy Kree Noh-Varr, żeńska wersja Hawkeye’a – Kate Bishop, Miss America i nieletni Loki.
Choć scenariusz daje podstawę do zaprezentowania dramatu młodych ludzi, którzy stracili rodziny, a teraz muszą walczyć z ich odmienionymi wersjami, wcale tego nie czuć. Ma się wręcz wrażenie, że problem z jakim przyszło im się zmierzyć ma w sobie tyle emocjonalnego zaangażowania, co poplamienie ulubionej koszuli ojca. To znaczy na pewno się wkurzy i będzie mu przykro, ale w sumie nigdy jej nie lubiliśmy i nie rozumiemy tego przywiązania. Bohaterowie na przykład siedzą sobie w knajpie i na chłodno analizują sposoby wywikłania się z ambarasu, a to, że zabijają bądź co bądź swoich rodziców, jakoś specjalnie nimi nie wstrząsa. Nie powinien tego zmienić nawet fakt, że są to „złe” wersje. W czasie lektury przypomniał mi się stary horror „A jednak żyje” o krwiożerczym noworodku, którego przez cały seans ściga ojciec, by na końcu się zawahać przed jego zgładzeniem. Tu tego typu rozterek nie uświadczymy.
To tyle, jeśli chodzi o treść. A styl? To zależy, o kim mówimy. Jeśli o Young Avengers, to jako grupa za bardzo stylowi nie są. Raczej hipsterscy. Jedyną osobą, która wzbudza jakieś emocje jest butna Miss America, wydająca się najdojrzalsza z tego towarzystwa, a jej permanentnie skrzywiona mina idealnie oddaje relacje panujące w grupie.
Na szczęście na styl można także spojrzeć przez pryzmat rysunków duetu Jamie McKelvie / Mike Norton. Choć ich „czysta” kreska nie jest tym, co najbardziej lubię, nie mogę odmówić im inwencji w mieszaniu kadrów i zabawy układem stron. Uwidacznia się to zwłaszcza w dwóch momentach – pierwszym, kiedy Wiccan ląduje w pustej ramce i niczym w naszym „Tytusie, Romku i A’Tomku”, czy komiksach Tadeusza Baranowskiego, jej linie są przerywane przez Lokiego, by go uwolnić. Drugim jest wielkoformatowa plansza przedstawiająca schemat efektownego ataku Noh-Varra, opatrzona stosowną legendą i ponumerowanymi przypisami.
W efekcie lektura „Young Avengers” nie jest może do końca straconym czasem, bo całość gładko wchodzi, ale doskwiera jej brak charakteru. Wydaje mi się, że scenarzysta Kieron Gillen, który w momencie pisania tej historii miał około czterdziestki na karku, nie docenia młodych dorosłych, robiąc z nich rozkapryszonych smarkaczy. Jeśli chciał iść w pastisz, rodem z okładki, to oznajmiam, że nie wyszło, bo jest go za mało. A jeśli miało być poważnie, to… hm… też nie wyszło. Z tego samego powodu, tylko odwrotnie.
koniec
5 maja 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Opowieść o bardzie nudziarzu
Marcin Knyszyński

12 VII 2020

Drugi z trzech tomów „Cody” Simona Spurriera i Matiasa Bergary to kolejna wizyta w świecie po magicznej apokalipsie – przewodnikiem jest oczywiście pewien bard, na którego wołają „Hum”. Bohater nadal nie dopiął swego, choć przecież odnalazł tę, której szukał cały pierwszy tom – swoją ukochaną żonę „opętaną przez demona”. Ale gdyby to wystarczyło cała historia zakończyłaby się na pierwszym albumie.

więcej »

Miyamoto Usagi i poszukiwacze zaginionej szkatułki
Agnieszka ‘Achika’ Szady

11 VII 2020

Ten tom ma dwie zalety: po pierwsze, walki są krótkie i jest ich niewiele, po drugie (ważniejsze) – można go polecić osobom, które z tym cyklem jeszcze się nie zetknęły.

więcej »

Dokąd tak pędzisz, Conanie?
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

11 VII 2020

Wiele sobie obiecywałem po tym, jak Conan Barbarzyńca powrócił do Marvela. Niestety na razie szału nie ma. Otrzymaliśmy jeden komiks bardzo dobry, jeden bardzo zły i jeden średni. Tym ostatnim jest „Conan. Miecz Barbarzyńcy: Kult Kogi Thuna”.

więcej »

Polecamy

Kilka słów na pożegnanie

Pilot śmigłowca:

Kilka słów na pożegnanie
— Marcin Osuch

Szczęśliwy finał
— Marcin Osuch

Trochę jak Blueberry
— Marcin Osuch

Nasz polski superman
— Marcin Osuch

Pilot punktuje, „Pilot” dołuje
— Marcin Osuch

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Zobacz też

Z tego cyklu

Game over, man, game over!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dużo szumu i do domu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kosmos taki wielki, a Avengers malutcy
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Hail Kapitanie!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Burzy zmysłów nie ma
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ubogi klon
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Przyjdzie Galactus i wyrówna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pół na pół
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

A co ty robiłeś w 2013 roku?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tak niewielu decyduje za tak wielu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż twórcy

Kwarantanny ciąg dalszy
— Paweł Ciołkiewicz

Rodzina jest najważniejsza
— Paweł Ciołkiewicz

Fałszywi prorocy
— Paweł Ciołkiewicz

Wielki świat patrzy
— Paweł Ciołkiewicz

Morderca jest wśród nas
— Paweł Ciołkiewicz

Trupy w szafach
— Paweł Ciołkiewicz

Dzień zmartwychwstania
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Dokąd tak pędzisz, Conanie?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wakacyjny leksykon filmów o żywych trupach. Część 2
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zdekapitatowany Dekapitator
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wakacyjny leksykon filmów o żywych trupach. Część 1
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Od zbrukanego czytelnika
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dwutakt: Usuwamy najsłabsze utwory z albumów Metalliki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Jacek Walewski

X-tra restart
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 najlepszych slasherów komediowych
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Bój to jest nasz ostatni?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pakiet startowy: 50 najlepszych utworów Kazika według czytelników Esensji
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.