Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 marca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Mariusz Moroz
‹Endorf›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułEndorf
Scenariusz
Data wydaniaczerwiec 2018
RysunkiMariusz Moroz
Wydawca Kameleon
ISBN9788365577061
Format62s. 215x305 mm
Cena39,90
Gatunekhistoryczny
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Historia w obrazkach: „Z podszeptu diabła i własnej niegodziwości…”

Esensja.pl
Esensja.pl
Punktem wyjścia historii opowiedzianej przez Mariusza Moroza (scenariusz i rysunki) jest wydarzenie, które miało miejsce na zamku w Marienburgu (Malborku) 18 listopada 1330 roku. Wtedy to ofiarą zamachu padł wielki mistrz zakonu krzyżackiego Werner von Orseln. Tym, który doprowadził do jego śmierci, okazał się natomiast inny rycerz zakonny, Jan von Endorf. Jemu poświęcony jest ten komiks.

Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: „Z podszeptu diabła i własnej niegodziwości…”

Punktem wyjścia historii opowiedzianej przez Mariusza Moroza (scenariusz i rysunki) jest wydarzenie, które miało miejsce na zamku w Marienburgu (Malborku) 18 listopada 1330 roku. Wtedy to ofiarą zamachu padł wielki mistrz zakonu krzyżackiego Werner von Orseln. Tym, który doprowadził do jego śmierci, okazał się natomiast inny rycerz zakonny, Jan von Endorf. Jemu poświęcony jest ten komiks.

Mariusz Moroz
‹Endorf›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułEndorf
Scenariusz
Data wydaniaczerwiec 2018
RysunkiMariusz Moroz
Wydawca Kameleon
ISBN9788365577061
Format62s. 215x305 mm
Cena39,90
Gatunekhistoryczny
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Chociaż o wydarzeniach sprzed (prawie) siedmiuset lat pisali już średniowieczni kronikarze krzyżaccy, jak chociażby żyjący w czasach Wernera von Orseln Piotr z Dusburga (autor „Kroniki ziemi pruskiej” bądź prościej „Kroniki pruskiej”), a pod koniec XVI wieku toruński dominikanin, który następnie przeszedł na luteranizm, Maciej Marinius (w „Kronice mistrzów pruskich”) – tak naprawdę wciąż niewiele wiadomo, dlaczego 18 listopada 1330 roku po wieczornych modłach brat Jan (Johann) von Endorf zaatakował wielkiego mistrza Zakonu Najświętszej Marii Panny, dźgając go nożem i tym samym doprowadzając do jego śmierci. Kronikarz Piotr był przekonany, że stało się to „z podszeptu diabła i z własnej niegodziwości”. Czemu przeczą jednak najnowsze ustalenia badaczy, zawarte w wydanej przed trzema laty książce Hanny Bobińskiej i Grzegorza Ojcewicza „Zabójstwo wielkiego mistrza Wernera von Orseln”.
Ich zdaniem zamach był skutkiem rywalizacji o władzę wewnątrz krzyżackiej korporacji, a zamieszani w jego przygotowanie mieli być wielki komtur (w latach 1325-1330) Fryderyk von Wildenberg oraz Ludolf König von Wattzau, który z kolei został przełożonym zakonu dwanaście lat później. Jeśli rację mają Bobińska i Ojcewicz, to jaką rolę w wydarzeniach odegrał von Endorf? I czy na pewno to on zabił? Piotr z Dusburga nie miał wątpliwości co do tożsamości sprawcy, dlaczego więc mamy wątpić w to siedemset lat później? W każdym razie Mariusz Moroz daje wiarę krzyżackiemu kronikarzowi i na tym fundamencie wznosi fabularną konstrukcję swego komiksu. To trzeci w pełni samodzielny album tego autora i trzeci opublikowany przez radomskie wydawnictwo Kameleon. Dwa wcześniejsze to „Pani Twardowska …i inne opowieści…” (2016) oraz „Przeklęta puszcza 1280” (2017), w której po raz pierwszy w swej twórczości Moroz podjął wątek krzyżacki. „Endorf” jest w pewnym sensie rozwinięciem tej idei.
Właściwa część fabuły cofa czytelnika początkowo do 1320 roku. Właśnie wtedy poznajemy młodego Jana, który w wyniku nadzwyczaj nieszczęśliwego zbiegu okoliczności popełnia zbrodnię. Całkiem możliwe, że zapłaciłby za nią gardłem, gdyby nie bliska znajomość ojca chłopaka z sędzią Hildemarem. To on w rzeczywistości ratuje go przed „stryczkiem”, nakazując jednocześnie opuszczenie rodzinnej Saksonii. Pieczę nad młodym zawadiaką przejmują rycerze krzyżaccy; w ich szeregach Endorf trafia na wschód – najpierw do Marienburga (Malborka), a następnie do Memelburga (Kłajpedy), gdzie komtur Lothar von Berg wyznacza go do patrolowania granicy ze Żmudzią. Do pomocy Jan dostaje kilku służących zakonowi wojowników pruskich, wśród których prym wiedzie stary Matto. Młody Niemiec, mimo początkowej niechęci, z czasem nawiązuje bliskie relacje ze swoim pogańskim podwładnym, starając się przy tym zrozumieć, co pchnęło Prusa do przejścia na stronę śmiertelnych wrogów.
„Endorf” Mariusza Moroza to tak naprawdę komiks biograficzny – ma jednego wiodącego bohatera, którego losy poznajemy na przestrzeni całej dekady. Przy okazji otrzymujemy również całkiem zgrabny i dogłębny portret psychologiczny postaci. Jest to o tyle istotne, że to właśnie w nieposkromionym i konfliktowym charakterze Jana tkwią przyczyny problemów, w jakie tak często się pakuje. Moroz żywi wobec niego wiele sympatii. Z jednej strony idzie wprawdzie tropem wskazanym przez Piotra z Dusburga, który każe w Saksończyku widzieć zabójcę wielkiego mistrza, z drugiej jednak odrzuca przekonanie kronikarza o szaleństwie rycerza zakonnego. Stara się zracjonalizować jego postępowanie; w pewnym sensie wszelkie wątpliwości, jakie mogą pojawiać się w trakcie lektury kronik Piotra czy Macieja Mariniusa, rozstrzyga na korzyść oskarżonego. Nie czyni go przy tym wcale świętym, choć sprawia, że dotarłszy do ostatniej planszy komiksu, czytelnik patrzy na tę postać z zupełnie innej perspektywy.
Scenariusz jest sprawnie napisany i trzyma w napięciu aż do finału. Jedyne, do czego można się odrobinę w tej materii przyczepić – choć nieco na siłę – to dialogi. Niekiedy (ale nie zawsze, zaskakuje więc także brak konsekwencji) autor stara się bowiem stylizować język, jakim posługują się bohaterowie. Robi to w sposób nadzwyczaj prosty, stosując składnię łacińską i przesuwając czasownik na koniec zdania. Zupełnie niepotrzebnie. Raz, że brzmi to sztucznie; dwa, że i tak nijak ma się do języka, w jakim – obojętnie czy to niemiecki, pruski czy polski – mówiono w pierwszej połowie XIV wieku. Jeszcze większe zaskoczenie budzi natomiast elokwencja, z jaką wysławia się Matto – poganin i, jak można mniemać, analfabeta, który mimo to okazuje się godnym partnerem do rozmowy dla wykształconego Saksończyka. W sumie drobiazg, ale rzuca się w oczy.
O ile z warstwą fabularną dzieła Mariusz Moroz poradził sobie na mocną czwórkę, o tyle trochę słabiej wypada strona wizualna komiksu. Chociaż w tym przypadku na pewno nie można ilustratorowi zarzucić braku konsekwencji. Ma on jednak czasami problem z proporcjami postaci (wartownik strzegący murów kujawskiego grodu musiałby mieć kilka dobrych metrów). Bywa też, że kadry – pozbawione drugiego planu (bądź mające go tylko lekko zarysowany) – wyglądają po prostu ubogo. Przydałaby się również większa przejrzystość w odzwierciedleniu twarzy (i mimiki) bohaterów. Ale może tak właśnie miało być. Może taką formą Moroz chciał nawiązać do stylistyki belgijskiego mistrza Hermanna Huppena, autora jednej z najlepszych (a może i najlepszej) komiksowych serii o średniowieczu, czyli „Wież Bois-Maury”. Polakowi do starszego i dużo bardziej doświadczonego kolegi po fachu jeszcze daleko, ale przecież nic nie stoi na przeszkodzie, by w kolejnych latach doskonalił swój warsztat.
koniec
6 sierpnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
Agnieszka ‘Achika’ Szady

22 III 2019

Esther (literatura angielska) szoruje upiorny piekarnik, Susan (medycyna) udaje twardzielkę w zakazanym pubie, a Daisy (archeologia) daje się porwać do innego miasta na imprezę z nieznajomymi. Zwyczajne studenckie życie. Do tego włamanie, trup i kolacja w towarzystwie nowej dziewczyny swojego eksa – nie wiadomo, co gorsze…

więcej »

Bóg, duch, pancerz i maszyna
Sebastian Chosiński

21 III 2019

To nie jest proste zadanie – wymyślać fabułę kolejnych opowieści rysunkowych z bohaterem, który od kilkudziesięciu lat jest maksymalnie eksploatowany, i na dodatek robić to tak, aby jeszcze czymś zaskoczyć czytelnika. Jamesowi Tynionowi IV jakoś to się jednak udaje. W efekcie lektura „odrodzeniowego” „Detective Comics” wciąż sprawia przyjemność. Mimo że tym razem scenarzysta postanowił posłużyć się patentem zwanym od czasów starożytnych… „Deus ex machina”.

więcej »

Zachować życie
Paweł Ciołkiewicz

20 III 2019

Death Save to historia o dorastaniu, trudnych wyborach i przyjaźni. Rune Ryberg opowiada o perypetiach dwóch nastolatków nieuchronnie wkraczających w dorosłość. Czy uda im się coś w życiu osiągnąć, czy może dołączą do licznego grona osób rozpamiętujących błędne decyzje i żałujących zmarnowanego życia?

więcej »

Polecamy

Nie wyobrażaj sobie!

Kadr, który…:

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Nieco zdegenerowany owad
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Tak dobrych już nie ma…”
— Paweł Ciołkiewicz

Kiedy klaun zmyje uśmiech
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dwa, może trzy
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.