Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 marca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Rodolphe D. Jacquette, Zoran Janjetov, Leo
‹Centaurus #4: Ziemia trwogi›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCentaurus #4: Ziemia trwogi
Tytuł oryginalnyCentaurus #4: Terre d’Angoisse
Scenariusz
Data wydaniastyczeń 2019
RysunkiZoran Janjetov
PrzekładWojciech Birek
Wydawca Timof i cisi wspólnicy
CyklCentaurus
Format48s. 210×290mm
Cena37,—
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Jak u siebie

Esensja.pl
Esensja.pl
O czwartym tom serii „Centaurus” można w zasadzie powiedzieć to samo, co o poprzedniej odsłonie tej opowieści. Autorzy nadal trzymają czytelników w niepewności, choć powoli uchylają rąbka tajemnicy. Po lekturze wiemy nieco więcej, ale do finału jeszcze daleko.

Paweł Ciołkiewicz

Jak u siebie

O czwartym tom serii „Centaurus” można w zasadzie powiedzieć to samo, co o poprzedniej odsłonie tej opowieści. Autorzy nadal trzymają czytelników w niepewności, choć powoli uchylają rąbka tajemnicy. Po lekturze wiemy nieco więcej, ale do finału jeszcze daleko.

Rodolphe D. Jacquette, Zoran Janjetov, Leo
‹Centaurus #4: Ziemia trwogi›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCentaurus #4: Ziemia trwogi
Tytuł oryginalnyCentaurus #4: Terre d’Angoisse
Scenariusz
Data wydaniastyczeń 2019
RysunkiZoran Janjetov
PrzekładWojciech Birek
Wydawca Timof i cisi wspólnicy
CyklCentaurus
Format48s. 210×290mm
Cena37,—
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Specjalna grupa eksploracyjna przemierza coraz mniej przyjazne tereny Very i napotyka kolejne niespodzianki. Najpierw opactwo Mont Saint-Michel (czy też jego doskonała kopia), później zniszczone i opuszczone wieżowce – wszystko to wygląda naprawdę złowrogo. Co gorsza, robi się niebezpiecznie. Członkowie dowodzonej przez Mary-Mae Randolf ekipy są raz po raz atakowani przez dziwne stworzenia. W rezultacie jednego z takich zdarzeń śmierć poniósł Feng. Jakby tego było mało, w leśnej głuszy zniknęła June. W tym samym czasie na pokładzie statku-świata trwa śledztwo w sprawie tajemniczego otworu znajdującego się w poszyciu kadłuba. Odnaleziono skafandry świadczące o tym, że na pokład dostały się dwie osoby z zewnątrz. Wiadomo również, że po domniemanym pojawieniu się intruza na pokładzie, urodziło się kilka par bliźniąt o ponadprzeciętnej inteligencji. Jedynymi z nich są dwie bliźniaczki znajdujące się obecnie znajdują się na powierzchni planety – Joy i June. Niestety ich matka, choć nie przypominała sobie nic, co mogłoby pomóc w śledztwie, została zamordowana. Komuś najwyraźniej bardzo zależy na zachowaniu tajemnicy. Łączność z ekipą przebywającą na powierzchni planety zostaje zerwana, a analiza danych prowadzi dowództwo statku, że planeta, nad którą orbitują… to nie jest Vera. Ten, kto włamał się na statek, zhakował również komputer i zmienił kierunek lotu.
W czwartym tomie autorzy swoim zwyczajem oszczędnie podają nowe informacje i bardzo powoli prezentują dalszy rozwój wypadków. Na statku trwają już teraz dwa śledztwa. Pierwsze dotyczy poszukiwania intruzów, drugie śmierci matki bliźniaczek. Nie dość, że nic nie udało się ustalić, to jeszcze pojawia się problem, który może mieć fatalne następstwa. Zaczyna mianowicie brakować tlenu, co prowadzi do dalszego pogorszenia nastrojów społecznych i stawia dowództwo w fatalnej sytuacji. Tymczasem na planecie też nie dzieje się najlepiej. June zniknęła, Bram poszedł jej szukać i po obojgu ślad zaginął. Atmosfera w zespole nie jest najlepsza. Za to June wygląda na niezwykle szczęśliwą i czuje się jak u siebie. Dziewczyna, która odłączyła się od zespołu, dziarsko przemierza dzicz w poszukiwaniu… dziadka. Pozostali członkowie ekipy próbują odszukać zaginioną dziewczynę, ale odnajdują… coś zupełnie innego.
W warstwie graficznej nic się nie zmienia. Rysunki Zorana Janjetowa nadal sprawiają wrażenie sterylnych i precyzyjnych. Może nawet zbyt sterylnych i precyzyjnych. Kontynuujemy zwiedzanie rysowanych przy linijce obiektów oraz podziwiamy bujną roślinność tajemniczej planety. Nie brakuje także niebezpiecznych, ale jednocześnie dość groteskowych stworów. Rysownik dba o najdrobniejsze detale, precyzyjnie wyrysowując je w stylistyce czystej linii. Dzięki temu całość wygląda bardzo efektownie, ale wszystko jest odrobinę zbyt dokładne. Niestety nadal można mieć zastrzeżenia do sposobu rysowania postaci i twarzy. Wszyscy albo stoją na baczność, albo sztywno maszerują i zazwyczaj robią to z podobnym wyrazem twarzy. Ten efekt sterylności i sztywności niestety wzmaga kolorystyka oraz efekty wizualne stosowane przez artystę. Trudno powiedzieć, że ta precyzja i dokładność stanowią mankamenty komiksu, ale na dłuższą metę brakuje tu trochę spontaniczności i swobody. A może nawet szaleństwa…
Czwarty tom opowieści Luiza Eduardo de Oliveiry, Rodolphe’a D. Jacquette’a oraz Zorana Janjetova zawiera kilka nowych informacji o ekspedycji, ale nie można jeszcze mówić o jakimś dramatycznym zwrocie akcji. Odkrycie poczynione przez ekipę przemierzającą planetę jest intrygujące, ale jednocześnie… dość znajome. Zobaczymy co z niego wyniknie. Czy autorom uda się stworzyć satysfakcjonujące wyjaśnienie? Czy wymyślą coś tak efektownego i wyjątkowego, że finał tej opowieści nie będzie rozczarowaniem? To zawsze jest trudne. Szczególnie, gdy oczekiwania odbiorców podsycane są kolejnymi, powoli dawkowanymi porcjami informacji. „Centaurus” nie należy bowiem do komiksów, w których na pierwszy plan wysuwałaby się obyczajowa czy psychologiczna warstwa narracji. Tu ewidentnie chodzi o zagadkę i jej wyjaśnienie. Dzięki temu podczas lektury nerwowo przewraca się strony w oczekiwaniu na wyjaśnienia. Lektura niesamowicie wciąga, ale też pojawia się ryzyko, że finał nie zadowoli czytelników.
koniec
6 lutego 2019

Komentarze

05 III 2019   11:04:29

Słabo, strasznie słabo. Według mnie na ten tom brakło pomysłu. Gdyby zebrać wydarzenia z całego tomu i zachować jakie takie ( choćby znane z poprzednich albumów tempo akcji) to całość dało by się zamknąć w 1/3 objętości.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Religijny fanatyk z Kosmosu
Sebastian Chosiński

24 III 2019

„Rasa panów” to trzecia część „Mrocznego Rycerza”, serii zapoczątkowanej przez scenarzystę i rysownika Franka Millera w połowie lat 80. ubiegłego wieku. Tamten komiks zrewolucjonizował sposób narracji w opowieściach rysunkowych, choć wcale nie jest tak, że wszystkim przypadł do gustu. Zdając sobie z tego sprawę, Miller w swym najnowszym monumentalnym dziele nawiązał do historii sprzed trzech dekad, ale starał się unikać tego, co wówczas – nadużyte – mogło irytować.

więcej »

Marvel: Srebrny Surfer z Krainy Oz
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

23 III 2019

Sto dwudziesty czwarty tom Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela przynosi historię poświęconą Silver Surferowi, którego także dopadły zmiany związane z projektem Marvel Now. „Nowy świt” zawiera pierwsze pięć zeszytów jego odświeżonych przygód.

więcej »

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
Agnieszka ‘Achika’ Szady

22 III 2019

Esther (literatura angielska) szoruje upiorny piekarnik, Susan (medycyna) udaje twardzielkę w zakazanym pubie, a Daisy (archeologia) daje się porwać do innego miasta na imprezę z nieznajomymi. Zwyczajne studenckie życie. Do tego włamanie, trup i kolacja w towarzystwie nowej dziewczyny swojego eksa – nie wiadomo, co gorsze…

więcej »

Polecamy

Nie wyobrażaj sobie!

Kadr, który…:

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Nieco zdegenerowany owad
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Tak dobrych już nie ma…”
— Paweł Ciołkiewicz

Kiedy klaun zmyje uśmiech
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dwa, może trzy
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Napięcie rośnie
— Paweł Ciołkiewicz

Intruzi
— Paweł Ciołkiewicz

Świat to za mało
— Paweł Ciołkiewicz

Do kogo ta mowa?
— Wojciech Gołąbowski

Krótko o komiksach: Marzec 2005
— Daniel Gizicki, Wojciech Gołąbowski, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wizualizacja śmieci
— Wojciech Gołąbowski

Krótko o komiksach: Wrzesień 2004, cz. 2
— Sebastian Chosiński, Daniel Gizicki, Wojciech Gołąbowski

Paleopierdoły
— Wojciech Gołąbowski

Krótko o komiksach: Październik 2003, cz. 2
— Sebastian Chosiński, Daniel Gizicki, Wojciech Gołąbowski, Marcin Lorek, Piotr Niemkiewicz

Z paleodeszczu pod technorynnę
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Zachować życie
— Paweł Ciołkiewicz

Co zdarzyło się w Chinatown?
— Paweł Ciołkiewicz

Wielka gra
— Paweł Ciołkiewicz

Żywot człowieka żałosnego
— Paweł Ciołkiewicz

„Tysiąc małych wstrętów do siebie samego”
— Paweł Ciołkiewicz

Jak brat z bratem…
— Paweł Ciołkiewicz

Umowa z Bogiem
— Paweł Ciołkiewicz

„Gdy przegrasz partię szachów, to tak jakbyś umarł”
— Paweł Ciołkiewicz

Gwiazdy cały czas są na niebie
— Paweł Ciołkiewicz

Miłość w czasach zarazy
— Paweł Ciołkiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.