Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 czerwca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Greg, Eddy Paape
‹Luc Orient #3 (wyd. zbiorcze)›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLuc Orient #3 (wyd. zbiorcze)
Scenariusz
Data wydaniastyczeń 2019
RysunkiEddy Paape
Wydawca Taurus Media
CyklLuc Orient
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Gdzie te papierosy?
[Greg, Eddy Paape „Luc Orient #3 (wyd. zbiorcze)” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Zabierając się do lektury tego albumu, jednego byłem praktycznie pewien – w podsumowaniu recenzji za najbardziej godny polecenia uznam „24 godziny dla Ziemi”. Bo wspomnienia, bo nostalgia i inne takie. Pomyliłem się… ale zacznijmy po kolei.

Marcin Osuch

Gdzie te papierosy?
[Greg, Eddy Paape „Luc Orient #3 (wyd. zbiorcze)” - recenzja]

Zabierając się do lektury tego albumu, jednego byłem praktycznie pewien – w podsumowaniu recenzji za najbardziej godny polecenia uznam „24 godziny dla Ziemi”. Bo wspomnienia, bo nostalgia i inne takie. Pomyliłem się… ale zacznijmy po kolei.

Greg, Eddy Paape
‹Luc Orient #3 (wyd. zbiorcze)›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLuc Orient #3 (wyd. zbiorcze)
Scenariusz
Data wydaniastyczeń 2019
RysunkiEddy Paape
Wydawca Taurus Media
CyklLuc Orient
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Trzeci zbiorczy tom Luca Orienta przynosi wspomnianą we wstępie historię, która spowodowała, że cykl w ogóle zaistniał w świadomości polskich fanów komiksu. Czytelnicy wychowani w latach osiemdziesiątych na Świecie Młodych doskonale pamiętają fragmentaryczne przedruki zachodnich komiksów. Byli wśród nich, Yans, Valerian oraz właśnie Luc Orient. Ten ostatni zresztą miał najwięcej szczęścia gdyż został okrojony w tak udany sposób, że czytelnicy nie mieli problemu ze zrozumieniem całej intrygi. Ba! ŚM publikował „SOS dla planety" (taki przyjęto polski tytuł) po dwie plansze na stronie. I mimo to udało się tak dopasować teksty w dymkach, że zachowany został sens całej historii. Polecam porównanie plansz opublikowanych na facebookowym fanpage’u „Świat Młodych” z tymi z albumu.
Jak po ponad trzydziestu latach broni się sam komiks? Wizualnie całkiem nieźle. Otwierająca scena z ciężarówką spadającą z walącego się mostu nadal robi wrażenie (tym bardziej, że poświęcono jej całostronicowy kadr). Poruszają też wyobraźnie sceny zniszczenia Statuy Wolności oraz obraz fragmentu ziemi wypalonej przez Niszczyciela. Scenariuszowo komiks też nie wypada najgorzej, chociaż można odnieść wrażenie, że remedium na broń przybysza z kosmosu zostało zbyt łatwo odkryte. Nieco staromodnie wypadają długie i rozbudowane debaty bohaterów z dymkami na trzy czwarte kadru. Nie możemy jednak zapomnieć o czasach i kontekście, w jakich powstawał ten komiks. Jak wynika z informacji w materiałach dodatkowych, był „Luc Orient” jedną z pierwszych prób zaszczepienia historii s-f na rynku frankofońskim. Parafrazując słowa Macieja Parowskiego z eseju „Komiks i my”, Greg i Pappe budowali tym komiksem fundamenty europejskiego komiksu fantastyczno-naukowego. Zresztą, kto wie, może to właśnie Orient stanowił punkt odniesienia dla twórców naszego rodzimego Funky’ego? Trójka Barley, Koval i Brenda może przywodzić na myśl Kalę, Orienta i Lorę, a praca detektywa agencji Universs daje nie mniej ciekawe wyzwania niż naukowca Eurocristalu. A biorąc pod uwagę, na kim wzorowali się twórcy Orienta, można wyciągnąć wniosek, że Koval to daleki krewny Flasha Gordona.
Wróćmy jednak do trzeciego tomu z przygodami Orienta. Drugi epizod w tym albumie to „Szósty kontynent”. Dlaczego akurat szósty, nawet jeśli obie Ameryki potraktujemy jako jeden ląd, nie wiem. Dość powiedzieć, że rzecz rozgrywa się w Alpach, a dokładnie - pod nimi. Tę historię można potraktować jako kolejną wariację na temat Atlantydy. Z kolei trzecią opowieść, „Dolina wzburzonych wód” to, do pewnego stopnia, komiksowa wersja „Parku jurajskiego”. Gdzieś w odległej, tropikalnej krainie rozgrywają się dziwne rzeczy. Kala zaczyna otrzymywać zdjęcia dziwacznych stworzeń, aż w końcu otrzymuje w przesyłce martwego przedpotopowego gada, nieco przypominającego triceratopsa. Nie pozostaje nic innego, jak wysłać w teren człowieka do zadań specjalnych – Luca Orienta. Dużo biegania po dżungli, zabawy w chowanego z różnymi zwierzętami, ogólnie – trochę przekombinowane.
Całość zamyka prawdziwa perełka. To właśnie ta historia, zatytułowana „Kryształowa brama” odwróciła moją uwagę od „24 godzin dla Ziemi”. Zaczyna się nieszablonowo, rautem w restauracji. Jest tam Luc z Lorą oraz dwoje ich przyjaciół. W drodze powrotnej mają pecha, pęka opona i samochód ląduje na drzewie. Nikomu na szczęście nic się nie stało, ale trzeba poszukać pomocy. Luc ruszą nocą przez las i po chwili kogoś spotyka. Wygląda na to, że w okolicy odbywa się bal przebierańców bo napotkany człowiek jest ubrany jak osiemnastowieczny szlachcic. Problem w tym, że on twierdzi, że JEST szlachcicem. Za chwilę zresztą pojawia się kolejny dziwak – żołnierz napoleoński. Można uznać, że patent ze zderzaniem ludzi z różnych epok nie jest nowy, ale trzeba przyznać, że w tym przypadku został ciekawie rozegrany. Greg umiejętnie poprowadził dialogi Orienta i panów „zagubionych w czasie” dając czytelnikowi wiarygodny obraz tego, jak mogłaby taka rozmowa wyglądać i w jaki sposób, używając jakich słów, mogliby oni się jako tako dogadać. Okładka tego epizodu (reprezentująca zresztą cały ten album) jednoznacznie sugeruje, że w sprawę zamieszane są „zielone ludziki”. Tutaj znowu nawiązanie do Kovala bo są to kosmici, którym - cytując Funky’ego - „prawa fizyki wymykają się z łap” podobnie jak drollom. Na zabawie czasem, jeśli jest sprawnie poprowadzona, można zbudować naprawdę udaną historię i tak jest w tym przypadku. Co więcej, wygląda na to, że kontynuacji tej historii możemy się spodziewać w kolejnym albumie.
„Luc Orient” może jest nieco oldschoolowy, ale w dobrym tego słowa znaczeniu. Rysunki cieszą oko, zaś dialogi w większości dają się czytać. I pomyśleć tylko, że kiedyś były czasy, że wolno było palić w samolotach, a główny bohater nawet nie próbuje walczyć z nałogiem.
koniec
12 kwietnia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Żydzi, Arabowie i ich koty
Sebastian Chosiński

26 VI 2019

Mujrum potrafi mówić. Ma też bardzo głębokie przemyślenia na temat natury ludzkiej i poglądów religijnych. Trudno się zresztą temu dziwić, skoro wychował się w domu rabina. W którego córce niegdyś się podkochiwał i był o nią, przynajmniej do momentu, gdy wyszła za mąż, bardzo zazdrosny. Zaskoczeniem może być tylko fakt, że Mujrum to… kot. Wymyślony przez Joanna Sfara.

więcej »

Drapieżcy w Gotham
Sebastian Chosiński

25 VI 2019

Komiksowe crossovery kojarzą nam się przede wszystkim z przenikaniem się uniwersów. Z sytuacją gdy jeden z (super)bohaterów dziwnym zrządzeniem losu trafia do świata innego (super)bohatera. W przypadku dwuczęściowego „Mrocznego Księcia z Bajki” również mamy do czynienia z crossoverem, ale o nieco innym charakterze. Tu przeniknęły się dwie odmienne kultury, by nie rzec – cywilizacje. Do na wskroś amerykańskiego Gotham City zawitał bowiem Enrico Marini, Europejczyk z krwi i kości.

więcej »

Krew i flaki
Paweł Ciołkiewicz

24 VI 2019

„Bodycount” to komiks adresowany przede wszystkim do czytelników uwielbiających bezpretensjonalną rozrywkę wypełnioną efektowną przemocą. Dwie krewkie postacie z uniwersum Wojowniczych Żółwi Ninja – Raphael i Casey – ratują piękną (choć nie tak bezbronną, jak mogłoby się początkowo wydawać) kobietę, a przy okazji robią totalną rozpierduchę.

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Kosmici i gangsterzy
— Marcin Osuch

Stare ale jare
— Marcin Osuch

Komiksy z przemytu: Luc Orient – przybysz z innego świata
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Lucky Luke na szlaku bezprawia
— Marcin Osuch

Poszukiwani nowi zbójcerze
— Marcin Osuch

No bo co w końcu, kurcze blade!
— Marcin Osuch

Nie zadzieraj ze skrzatami
— Marcin Osuch

Do trzech razy sztuka?
— Marcin Osuch

Nocą w Wenecji
— Marcin Osuch

Nazywam się Klaus, Santa Klaus
— Marcin Osuch

Herbatka chaosu
— Marcin Osuch

Ciekawe, co na to mama Goliata…
— Marcin Osuch

Przypadek? Nie sądzę
— Marcin Osuch

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.