Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 listopada 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #153: Anihilatorzy›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #153: Anihilatorzy
Data wydania8 października 2018
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
ISBN9788328219441
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Marvel: Pół na pół
[„Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #153: Anihilatorzy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Pytanie: co by się stało, gdyby zebrać najpotężniejsze postacie świata Marvela i zrobić z nich jedną drużynę? Odpowiedź: miniseria „Anihilatorzy”, którą możemy znaleźć w sto pięćdziesiątym trzecim tomie Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Pół na pół
[„Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #153: Anihilatorzy” - recenzja]

Pytanie: co by się stało, gdyby zebrać najpotężniejsze postacie świata Marvela i zrobić z nich jedną drużynę? Odpowiedź: miniseria „Anihilatorzy”, którą możemy znaleźć w sto pięćdziesiątym trzecim tomie Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela.

‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #153: Anihilatorzy›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #153: Anihilatorzy
Data wydania8 października 2018
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
ISBN9788328219441
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W miarę upływu lat i kolejnych epickich starć, następne pokolenia scenarzystów Domu Pomysłów tworzyli coraz bardziej mocarnych superbohaterów, którzy musieli stawiać czoła jeszcze większym zagrożeniom. W pewnym momencie sytuacja zaczęła stawać się dość absurdalna, bo jak tu napisać dobrą historię o istotach tak wszechmocnych, że nic nie jest w stanie ich powstrzymać. Często zatem wykorzystywano ich jako szybkie rozwiązanie problemu, typu odsiecz w ostatniej chwili. Na szczęście nawet ci najpotężniejsi mieli swoje ograniczenia, wynikające z cech charakteru. Dlatego też taki Silver Surfer wciąż potrafi dostarczyć nam emocjonujących przygód.
W 2011 roku szefostwo Marvela wpadło na pomysł, by zebrać drużynę składającą się z takich kosmicznych gigantów. Ochrzczono ją nazwą Anihilatorzy i w jej szeregach znaleźli się wspomniany Surfer, Beta Ray Bill, czyli Thor o końskim fizis, Ronan Oskarżyciel, Gladiator z Imperium Shi′ar, oraz właściciel negaobręczy Quasar. Poza nadzwyczajnymi zdolnościami, panów nic ze sobą nie łączy i ich wspólne działanie ma raczej charakter nieformalny, coś jak w przypadku Defenders. Muszą jednak współpracować, by pokonać kolejnego łotra o nadspotykanych umiejętnościach, a mianowicie Doktora Dredda (nie mylić ze sędziami z Mega City One). Wspiera go czarna magia, tworząc z niego coś na kształt żywego ostrza.
Choć balansujemy na granicy przegięcia, to muszę przyznać, że odpowiedzialni za scenariusz Dan Abnett i Andy Lanning jakoś ogarnęli sytuację i całość całkiem sprawnie się czyta. Nie mamy może do czynienia z dziełem wiekopomnym, ale wstydu też nie ma. Ot, wielka naparzanka mocarzy, której towarzyszą całkiem sympatyczne, dokładne rysunki. Ich autorem jest Ten Eng Huat, który wydaje się być stworzonym do kreowania epickich batalii. Mam jednak co do niego jedną, zasadniczą uwagę. Nie wiem czemu rysując twarze, zawsze wychodzą mu szpiczaste, przerośnięte nosy i grymasy wkurzonych goblinów.
Jednak to co napisałem powyżej stanowi tylko połowę każdego zeszytu składających się na niniejszy tom. Dodajmy, że to ta słabsza połowa. Otóż mamy tu także drugą historię, całkiem nie powiązaną z Anihilatorami. Jej bohaterami są Szop Rocket i Groot. Zastajemy ich w momencie, kiedy po wydarzeniach opisanych w „Imperatywie Thanosa” (WKKM – 91), Strażnicy Galaktyki rozwiązują się. Rocket znajduje pracę w korporacji, jako goniec. Choć jest nią sfrustrowany, uważa, że zawiódł jako obrońca kosmosu i tylko na to zasługuje. Jednak po tym, jak pewien klaun, wykonany z myślącego drewna, zasadza się na jego życie, postanawia odnaleźć swojego drzewiastego kumpla i wyjaśnić całą sprawę.
Jeśli nie przepadacie za gargantuicznymi potyczkami przepakowanych bohaterów, to polecam właśnie tę część komiksu. Jest wyluzowana, pełna akcji i humoru. Zwłaszcza widok Rocketa na stanowisku gońca w korpo powoduje niekontrolowane ruchy przepony. Pomimo tego samego duetu scenarzystów, co przy historii o Anihilatorach, mamy zmianę na stołku rysownika. Epickie rysunki Ten Eng Huata raczej nie pasowałyby do pokręconych perypetii byłych Strażników Galaktyki, dlatego odpowiedzialnym za szatę graficzną został Timothy Green II, stawiający na bardziej kreskówkowe, choć podrasowane sporą dawką przemocy, kadry.
W efekcie kompilacji dwóch całkiem różnych opowieści w jednym komiksie, nie da się go jednoznacznie ocenić. Połowa o Anihilatorach, to taka mocna szóstka, natomiast humoreska z Rocketem i Grootem, zasługuje na ósemkę. Zmuszony jestem więc wyciągnąć średnią…
koniec
22 czerwca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nie taki potwór straszny, ja go malują
Maciej Jasiński

28 XI 2020

To był 2003 rok. Na ekranach polskich kin wyświetlano jeszcze hit „Władca pierścieni: Dwie wieże”, w polskim parlamencie działała komisja mająca wyjaśnić sprawę afery Rywina, stacja TVN wyemitowała pierwszy odcinek serialu „Na Wspólnej”, siedmiu astronautów zginęło w katastrofie promu Columbia, a Arnold Schwarzenegger został wybrany na urząd gubernatora Kalifornii. W takich to właśnie realiach, za sprawą wydawnictwa Ares, ukazał się komiks „Wiedźmun: Dwie wieże funduszu emerytalnego”, autorstwa (...)

więcej »

Mrok, tajemnice i kolorowe neony
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

28 XI 2020

Zastanawiam się, czy twórcy „LastMan” od początku wiedzieli o czym będzie ich komiks, czy może improwizowali na bieżąco. Ewolucja, jakiej doczekała się ta seria w czwartym tomie jest wręcz porażająca.

więcej »

Człowiek według Harariego
Marcin Osuch

27 XI 2020

Jeszcze nie opadł kurz po sukcesie bestsellerowego „Sapiens. Od zwierząt do bogów” Yuvala Noaha Harariego, a już otrzymujemy wersję komiksową tego dzieła. Czyżby wersja dla młodszych czytelników? Byłbym ostrożny z takim podejściem.

więcej »

Polecamy

Rajner kontra Reiner

Podziemny front:

Rajner kontra Reiner
— Konrad Wągrowski

Wojna o duszę doktora z AK
— Konrad Wągrowski

Noc długich noży
— Konrad Wągrowski

Komandosi z wyobraźni generała
— Konrad Wągrowski

Komiks, którego nie było
— Konrad Wągrowski

Bitwa o szyny
— Konrad Wągrowski

Dobry Niemiec
— Konrad Wągrowski

Granat do studzienki, czyli najśmielsza akcja bojowa
— Konrad Wągrowski

Po twarzy poznasz konfidenta
— Konrad Wągrowski

Wybuch w burdelu
— Konrad Wągrowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Game over, man, game over!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dużo szumu i do domu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kosmos taki wielki, a Avengers malutcy
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Hail Kapitanie!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Burzy zmysłów nie ma
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ubogi klon
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Przyjdzie Galactus i wyrówna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

A co ty robiłeś w 2013 roku?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tak niewielu decyduje za tak wielu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Za dużo cukru w cukrze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Mrok, tajemnice i kolorowe neony
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Venom, ty świnio
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

To nie jest kraj dla starego Punishera
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Szlachetny Dziki Zachód
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Do zaliczenia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

A jak poszedł król na wojnę…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kadry z życia Logana
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Baśń dla dużych i małych
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dwa orki, awanturnik i chętna kapłanka
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dwutakt: Narzędzie dla kustosza Metalliki, czyli o „S&M 2” słów kilka
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Jacek Walewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.