Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 października 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXC

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Mike Henderson, Joshua Williamson
‹Palcojad #2›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPalcojad #2
Scenariusz
Data wydania23 maja 2019
RysunkiMike Henderson
Wydawca Egmont
CyklPalcojad
ISBN9788328142237
Format304s. 170x260mm
Cena99,99
Gatunekkryminał, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 85,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Wodzenie za nos
[Mike Henderson, Joshua Williamson „Palcojad #2” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Joshua Williamson napisał trzydziestoodcinkową serię komiksową, w której zajmuje się zagadnieniem seryjnych morderców. Autor traktuje ten temat jak swego rodzaju popkulturowy fenomen i mit – sprawa tak zwanych „Rzeźników z Buckaroo” jest tu pryzmatem, przez który zarówno my, jak i wszyscy bohaterowie komiksu, obserwujemy rzeczywistość. Dziś czytamy drugi z trzech tomów „Palcojada”.

Marcin Knyszyński

Wodzenie za nos
[Mike Henderson, Joshua Williamson „Palcojad #2” - recenzja]

Joshua Williamson napisał trzydziestoodcinkową serię komiksową, w której zajmuje się zagadnieniem seryjnych morderców. Autor traktuje ten temat jak swego rodzaju popkulturowy fenomen i mit – sprawa tak zwanych „Rzeźników z Buckaroo” jest tu pryzmatem, przez który zarówno my, jak i wszyscy bohaterowie komiksu, obserwujemy rzeczywistość. Dziś czytamy drugi z trzech tomów „Palcojada”.

Mike Henderson, Joshua Williamson
‹Palcojad #2›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPalcojad #2
Scenariusz
Data wydania23 maja 2019
RysunkiMike Henderson
Wydawca Egmont
CyklPalcojad
ISBN9788328142237
Format304s. 170x260mm
Cena99,99
Gatunekkryminał, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 85,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wspomniane już miasteczko Buckaroo w Oregonie jest miejscem, z którego pochodzi szesnastu przerażających seryjnych morderców. Dopiero jednak po nieoczekiwanym uniewinnieniu ostatniego z nich, Charlesa Warrena lubującego się w paznokciach (i palcach) swoich ofiar, zła sława mieściny ruszyła w świat. Eliot Carroll, agent FBI, postanowił w końcu rozwiązać „wielką tajemnicę Buckaroo", jednak doprowadziło to tylko do tego, że potwornie okaleczony dochodzi do siebie w miejscowym szpitalu. Jego kolega, Nicholas Finch, specjalista od wyciągania zeznań i miejscowa pani szeryf, Sharon Crane, kontynuują jego dzieło, choć potykają się ciągle o rzucane zewsząd kłody – w miasteczku dochodzi do nowych brutalnych morderstw, śledztwo przejmuje nowo przybyła agentka federalna Abigail Crane a Charles „Palcojad” Warren zdaje się robić wszystko, aby storpedować dochodzenie.
Taki mamy mniej więcej punkt wyjścia do wydarzeń z drugiego tomu. W Buckaroo odkryto mroczne tunele pod „cmentarzem seryjnych”, mieszkańcy pod wodzą pastora Fairgolda chcą wziąć sprawy w swoje ręce, a Finch i Crane, chcąc nie chcąc, muszą skorzystać z pomocy „Palcojada”, którego jednoznacznie czarna z początku charakterystyka zaczyna nabierać szarości. Przez całe dziesięć odcinków drugiego tomu słyszymy co chwila o WIELKIEJ TAJEMNICY, która, jeśli wyjdzie na światło dzienne, zmieni oblicze świata. Jedna z postaci komiksu poznaje ją już na początku – ale tylko ona, nie czytelnik. Za każdym razem, gdy już mamy usłyszeć cokolwiek na temat owej tajemnicy, gdy widać już rąbek do uchylenia, dzieje się coś nagłego i dramatycznego – co skutecznie uniemożliwia jej poznanie. A to ktoś umiera albo ktoś kogoś atakuje maczetą albo słychać pukanie do drzwi. Joshua Williamson stosuje ten chwyt w każdym z dziesięciu odcinków drugiego tomu, wodzi czytelnika za nos dokładnie w taki sam sposób jak Charles Warren policjantów z Buckaroo.
I to jest pewien problem. Zamykając drugi tom „Palcojada” odnosimy wrażenie, że tak właściwie nie posunęliśmy się do przodu. Krążymy wokół rzeczonej TAJEMNICY, snujemy się po najróżniejszych miejscach i ciągle słyszymy obietnice. Co kilka stron mamy też cliffhangery, których rzekomą siłę podkreślają rysunki na wielkich, zazwyczaj całostronicowych kadrach. Tylko, że one nic nie wnoszą do całości, choć widać, że bardzo by chciały. Zwisamy w klifu i przerażeni czekamy na ratunek, a tu okazuje się nagle, że ziemię mamy metr pod stopami. Scenarzysta poszedł na rekord, jeśli chodzi o tego rodzaju zagrania – tylko, że po pewnym czasie my już wiemy, że to tylko bicie piany. Wiemy już też, że nie poznamy wielkiej tajemnicy, ciekawi jesteśmy już tylko tego, co znowu nam przeszkodzi.
Ale nie szukajmy tylko minusów. Drugi tom „Palcojada” sprawdza się mimo wszystko jako całkiem przyjemne czytadło. W drugiej połowie tomu przenosimy się do Atlanty, gdzie pojawia się inny seryjny morderca, teoretycznie nie powiązany z Buckaroo. Abigail Barker, łączy swe siły z Nicholasem Finchem, a w małej miejscowości w Oregonie pozostaje szeryf Crane, która kontynuuje śledztwo już bardziej nieoficjalnymi sposobami. Mike Henderson rysuje chyba nawet lepiej niż w pierwszym tomie – jego styl coraz bardziej przypomina japońską mangę dla dorosłych. Widać to wyraźnie w sposobie rysowania postaci oraz – co znamienne – w scenach przemocy. A tych jest prawdziwe zatrzęsienie. Dawno nie czytałem komiksu tak mocno ociekającego krwią, brutalnością i dosadnym przedstawianiu fizycznej agresji. I tutaj znowu odnoszę wrażenie, że jest to robione nieco na siłę. To całe ekstremalne gore wydaje się być podstawowym celem tejże opowieści – tak jakby cały storytelling pełnił tutaj tylko pretekstową rolę, dzięki której Henderson mógł narysować rozprute brzuchy, odcięte członki i kałuże krwi. A przecież nie tak powinno być.
W efekcie otrzymujemy komiks najzwyczajniej w świecie średni. Kończy się on oczywiście cliffhangerem i to takim największym jak do tej pory – bo dwustronicowym. Ale tak naprawdę zaraz po lekturze uświadamiamy sobie, że nie jesteśmy ani trochę zaskoczeni. To musiało się stać, to było absolutnie pewne. Przed nami ostatni, trzeci tom, w którym – tutaj nie ma już innej możliwości – będą odpowiedzi. Nie wiem tylko, czy będzie nam się chciało na nie czekać.
koniec
2 lipca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Chłopi i niewolnicy
Paweł Ciołkiewicz

16 X 2019

Thorfinn nie jest już tym samym człowiekiem. Po tym, jak zginął Askeladd, chłopak stracił jedyny, jaki napędzał go do działania. Chciał przecież własnoręcznie zabić mordercę swojego ojca. Teraz widzimy go jako pogrążonego w apatii niewolnika, który zupełnie nie jest zainteresowany tym, co wokół niego się dzieje. Teoretycznie zatem, niezbyt to dobry materiał na bohatera mangi.

więcej »

Lucky Luke poszukiwany, najlepiej martwy
Marcin Osuch

14 X 2019

„Ucieczka Daltonów” to kolejny album, przy okazji którego muszę odwołać tezę, że odcinki z udziałem czwórki desperados są przewidywalne i na jedno kopyto.

więcej »

Ms Marvel i trójkąt miłosny nastolatków w kosmosie
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

12 X 2019

„Avengers: II Wojna Domowa”, to jak nazwa sama wskazuje, rozwinięcie kolejnego eventu w świecie Marvela. Niestety nie oferujące wiele ponadto.

więcej »

Polecamy

Siła symbolu

Niekoniecznie jasno pisane:

Siła symbolu
— Marcin Knyszyński

Pajęcze lata Todda McFarlane’a
— Marcin Knyszyński

Bilety w pierwszym rzędzie na koniec wszechświata
— Marcin Knyszyński

Wszystko jest złudzeniem
— Marcin Knyszyński

Wystarczy uwierzyć
— Marcin Knyszyński

Odkryj się sam
— Marcin Knyszyński

Protestujemy, ale co dalej?
— Marcin Knyszyński

Rozgrzewka do tańca rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

O dwóch takich, co walczyli z Gotham
— Marcin Knyszyński

Jestem Carl Seltz. Jestem Harry Seltz. Jestem Harry Burns.
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Nie obgryzaj paznokci!
— Marcin Knyszyński

Tegoż autora

Asteriks chronologicznie: Część II
— Marcin Knyszyński

Kopiemy tyłek po raz drugi
— Marcin Knyszyński

Amerykański koszmar
— Marcin Knyszyński

Najdziwniejsi z dziwnych
— Marcin Knyszyński

Gotham w akwareli
— Marcin Knyszyński

Typowy Leo
— Marcin Knyszyński

Ukryta Ameryka
— Marcin Knyszyński

Horror skrajności
— Marcin Knyszyński

U kresu podróży
— Marcin Knyszyński

Ku przestrodze
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.