Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 października 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXC

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Jeff Lemire
‹Łasuch #3›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułŁasuch #3
Scenariusz
Data wydania23 maja 2019
RysunkiJeff Lemire
Wydawca Egmont
CyklŁasuch
ISBN9788328141537
Format372s. 170x260mm
Cena109,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 93,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

U kresu podróży
[Jeff Lemire „Łasuch #3” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Trzeci zbiorczy tom „Łasucha” autorstwa Jeffa Lemire’a jest finałem jednej z lepszych serii komiksowych, jakie ostatnio zagościły na polskim rynku. Zaplanowana pierwotnie na kilka odcinków, a rozciągnięta w trakcie pisania do czterdziestu, opowieść o koszmarnej apokalipsie dobiega końca. Wracamy do Gusa, czyli chłopca-jelonka, reprezentanta „nowej ludzkości”; jego opiekuna, pana Jepperda i reszty ekipy. W tomie drugim zostawiliśmy ich w niezłych opałach.

Marcin Knyszyński

U kresu podróży
[Jeff Lemire „Łasuch #3” - recenzja]

Trzeci zbiorczy tom „Łasucha” autorstwa Jeffa Lemire’a jest finałem jednej z lepszych serii komiksowych, jakie ostatnio zagościły na polskim rynku. Zaplanowana pierwotnie na kilka odcinków, a rozciągnięta w trakcie pisania do czterdziestu, opowieść o koszmarnej apokalipsie dobiega końca. Wracamy do Gusa, czyli chłopca-jelonka, reprezentanta „nowej ludzkości”; jego opiekuna, pana Jepperda i reszty ekipy. W tomie drugim zostawiliśmy ich w niezłych opałach.

Jeff Lemire
‹Łasuch #3›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułŁasuch #3
Scenariusz
Data wydania23 maja 2019
RysunkiJeff Lemire
Wydawca Egmont
CyklŁasuch
ISBN9788328141537
Format372s. 170x260mm
Cena109,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 93,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Najpierw jednak krótki przerywnik. Jeff Lemire podczas intensywnych prac nad swoim „Podwodnym spawaczem” miał bardzo mało czasu na rysowanie „Łasucha”. Comiesięczny rygor dostarczenia nowego odcinka był niemożliwy do utrzymania. Dlatego na trzy odcinki rolę rysownika powierzono Mattowi Kindtowi. Jego „Wypychacz zwierząt” to historia niejakiego Jamesa Thackera, naukowca, który w 1911 roku ruszył na Alaskę w poszukiwaniu swego zaginionego, niedoszłego szwagra. Otrzymujemy dość klasyczną opowieść grozy, przywodzącą na myśl „Terror” Dana Simmonsa. Pełni ona bardzo ważną rolę w procesie budowania całej mitologii świata „Łasucha”.
No właśnie – Alaska. Jak wiemy z ostatnich odcinków, to właśnie stamtąd pochodzi Gus i tam znajdziemy odpowiedź na pytania o przyczyny zarazy, która unicestwiła prawie całą ludzkość. Doktor Singh, pan Jepperd oraz Gus bardzo chcą tam dotrzeć, jednak najpierw muszą zakończyć ten etap wędrówki, który został rozpoczęty pod koniec drugiego tomu. Kim naprawdę jest Walter Fish, tak bezinteresownie oferujący im schronienie? Kim byli poprzedni mieszkańcy tego azylu, członkowie naukowego projektu „Wieczna zieleń” (wzorowanego, jak podkreśla autor, na „Inicjatywie Dharma” z serialu „Zagubieni”)? Czy największy czarny charakter komiksu, nieludzki Douglas Abbot i jego ludzie-psy dogonią naszych bohaterów?
Finał całej historii odpowie na wszystkie pytania czytelników. Jest jasny, klarowny, wyczerpujący i nie pozostawia żadnych niedomówień. Jeff Lemire przyznał, że zakończenie opowieści i jej ostateczne przesłanie miał ułożone w głowie już na samym początku. Kwestią pozostawała długość historii, która doprowadzi tam czytelnika. Autor nie chciał stworzyć finału niejednoznacznego, lecz taki, który zaakcentuje to, co od początku było sednem tej opowieści i będzie mocno oddziaływać na emocje odbiorcy. To nie miało być zakończenie w stylu „Zagubionych”, lecz raczej „Sześciu stóp pod ziemią” – taką analogię wskazuje Jeff Lemire, miłośnik seriali.
O czym tak naprawdę opowiada „Łasuch”? Może o apokalipsie w kolejnym wydaniu? O rozpaczliwych próbach zachowania resztek człowieczeństwa? Ekstremalne warunki świata po zagładzie rugują je niemal całkowicie. Jest tak jak mówi Douglas Abbot: „Co się stało? Zaraza się stała! I sprawiła, że zrzuciliśmy maski. Pokazała, kim jesteśmy naprawdę”. Jeff Lemire lubi pozostawiać swoich bohaterów w tragicznej, ekstremalnie trudnej sytuacji, która wymusza rezygnację z ludzkich odruchów i patrzy jak sobie poradzą.
Może „Łasuch” traktuje o konflikcie racjonalizmu z duchowością? Ściśle naukowe, zdroworozsądkowe podejście do świata może doprowadzić nie tylko do fałszywej interpretacji rzeczywistości, ale wręcz do tragedii. Podczas lektury trzeciego tomu mamy nieodparte skojarzenia z „Frankensteinem” Mary Shelley – i to nie tylko z powodu morskiej podróży przez lodowaty, północny ocean. Victor Frankenstein skradł boski ogień, niczym Prometeusz sięgnął po zakazane i poniósł karę. W ”Łasuchu” mamy podobnie – począwszy od „wyjścia z raju” i zyskania świadomości w tomie pierwszym, po profanację sacrum w tomie trzecim. Lemire wskazuje na to, że w życiu ważne jest znalezienie złotego środka pomiędzy drogą stricte racjonalną a tą duchową, kierującą nasze spojrzenie ku wspólnym cechom wszystkich religii świata.
A może jest to komiks o miłości, oddaniu, poświęceniu, przyjaźni i zaufaniu? O najważniejszcyh ludzkich rzeczach? Świat „Łasucha” to miejsce przesiąknięte złem, które zmusza każdego, kto chce przeżyć, do wyzbycia się wyżej wymienionych wartości. Ale wbrew wszystkiemu tlą się one w naszych bohaterach, znajdujemy je co chwila w tej mrocznej, jednoznacznie wrogiej rzeczywistości. Mały, niewinny Gus jest niewyczerpanym zbiornikiem dobra, które rozdaje dookoła – proces ten najmocniej wpływa na pana Jepperda, który uczy się kochać na nowo. A sam Gus dojrzał pod wpływem swego towarzysza i stał się żywą odpowiedzią na pytanie – jacy powinni być ludzie w realiach po zagładzie. Ludzie w świecie końca ludzkości.
„Łasuch” nie sili się na wielkie intelektualne przesłanie. Dociera do tych prostych emocji, definiowanych raczej odruchowo i w sposób nieprzekładalny na ludzki język. Wielką rolę pełnią tutaj również rysunki Lemire’a, jedne z najbardziej charakterystycznych, wśród tych, jakie możemy znaleźć we współczesnym komiksie. Dzieło kanadyjskiego twórcy jest rewelacyjnym komiksem, który nadaje się do wielokrotnego czytania – odkrywamy wtedy rzeczy niezauważalne podczas pierwszej lektury.
koniec
3 lipca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Chłopi i niewolnicy
Paweł Ciołkiewicz

16 X 2019

Thorfinn nie jest już tym samym człowiekiem. Po tym, jak zginął Askeladd, chłopak stracił jedyny, jaki napędzał go do działania. Chciał przecież własnoręcznie zabić mordercę swojego ojca. Teraz widzimy go jako pogrążonego w apatii niewolnika, który zupełnie nie jest zainteresowany tym, co wokół niego się dzieje. Teoretycznie zatem, niezbyt to dobry materiał na bohatera mangi.

więcej »

Lucky Luke poszukiwany, najlepiej martwy
Marcin Osuch

14 X 2019

„Ucieczka Daltonów” to kolejny album, przy okazji którego muszę odwołać tezę, że odcinki z udziałem czwórki desperados są przewidywalne i na jedno kopyto.

więcej »

Ms Marvel i trójkąt miłosny nastolatków w kosmosie
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

12 X 2019

„Avengers: II Wojna Domowa”, to jak nazwa sama wskazuje, rozwinięcie kolejnego eventu w świecie Marvela. Niestety nie oferujące wiele ponadto.

więcej »

Polecamy

Siła symbolu

Niekoniecznie jasno pisane:

Siła symbolu
— Marcin Knyszyński

Pajęcze lata Todda McFarlane’a
— Marcin Knyszyński

Bilety w pierwszym rzędzie na koniec wszechświata
— Marcin Knyszyński

Wszystko jest złudzeniem
— Marcin Knyszyński

Wystarczy uwierzyć
— Marcin Knyszyński

Odkryj się sam
— Marcin Knyszyński

Protestujemy, ale co dalej?
— Marcin Knyszyński

Rozgrzewka do tańca rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

O dwóch takich, co walczyli z Gotham
— Marcin Knyszyński

Jestem Carl Seltz. Jestem Harry Seltz. Jestem Harry Burns.
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Śmierć nie jest końcem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Smells Like Teen Spirit
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Nagły atak spawacza
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

To miasto jest jakieś inne
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Koniec niewinności
— Marcin Knyszyński

Wyjście z raju
— Marcin Knyszyński

Tegoż autora

Asteriks chronologicznie: Część II
— Marcin Knyszyński

Kopiemy tyłek po raz drugi
— Marcin Knyszyński

Amerykański koszmar
— Marcin Knyszyński

Najdziwniejsi z dziwnych
— Marcin Knyszyński

Gotham w akwareli
— Marcin Knyszyński

Typowy Leo
— Marcin Knyszyński

Ukryta Ameryka
— Marcin Knyszyński

Horror skrajności
— Marcin Knyszyński

Wodzenie za nos
— Marcin Knyszyński

Ku przestrodze
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.