Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 lipca 2019
w Esensji w Esensjopedii

‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #161: Punisher. W drodze›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #161: Punisher. W drodze
Data wydania23 stycznia 2019
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Marvel: Ubogi klon
[„Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #161: Punisher. W drodze” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Sto sześćdziesiąty pierwszy tom Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela „Punisher: W drodze” dowodzi, że pomimo szczerych chęci, nie każdy może być Garthem Ennisem.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Ubogi klon
[„Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #161: Punisher. W drodze” - recenzja]

Sto sześćdziesiąty pierwszy tom Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela „Punisher: W drodze” dowodzi, że pomimo szczerych chęci, nie każdy może być Garthem Ennisem.

‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #161: Punisher. W drodze›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #161: Punisher. W drodze
Data wydania23 stycznia 2019
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Przypomnijmy zatem po krótce, że Garth Ennis to scenarzysta znany z wyjątkowo mocnych i obrazoburczych dzieł. To on napisał historię „Kaznodzieja”, „Pielgrzym”, a także jeden z najlepszych, ale także najbardziej ekstremalnych komiksów o Punisherze „Witaj ponownie, Frank”. W swoich dziełach bardzo udanie łączy makabrę, elementy antykościelne i czarny humor. Jednak jego prawdziwą siłą są malownicze postacie występujące na pierwszym, jak i na drugim planie. Nie ma dla niego tematów tabu i bardzo nie lubi superbohaterów, przedstawiając ich często w negatywnym świetle.
Przejmując cykl poświęcony Pogromcy, Becky Cloonan, ewidentnie pozostawała pod ogromnym wpływem kolegi po fachu. Tym bardziej, że przypadła jej w udziale współpraca z nadwornym rysownikiem Ennisa – Steve′em Dillonem. Nie wiem na ile to zrobiła świadomie, ale podążyła tą samą drogą, co historia „Witaj ponownie, Frank”. Otóż nasz antybohater stanowi jedynie niezniszczalny monument, rozwiązujący problemy przy pomocy hurtowo wystrzeliwanych pocisków. O wiele istotniejsze jest to, co dzieje się wokół. Cloonan zasiedla więc karty komiksu licznymi, charakterystycznymi postaciami, na które w jakiś sposób wpływa działalność Punishera. Z jednej strony są to bandyci (w tym wypadku producenci narkotyku, po którym wpada się w szał bojowy), a z drugiej dzielnych policjantów, chcących za jednym zamachem sprzątnąć dilerów, oraz Franka Castle′a.
Niestety Cloonan nie ma tego polotu, co Ennis i choć czuć w jej pracy miłość do obranej konwencji, ostatecznie nie udźwignęła tematu. Jej Punisher nie ma potrzebnej charyzmy. W zasadzie to całkiem pozbawiła go osobowości. To już więcej emocji prezentował Arnold Schwarzenegger w pierwszym „Terminatorze”. Uratować sytuację mogły postacie drugiego planu, ale te również wydają się jedynie bladymi odbiciami Ennisowych bohaterów. Szalony główny łotr nie sprawia wrażenia realnego zagrożenia, zaś otaczający go pomagierzy robią za mięso armatnie. Podobnie sytuacja wygląda z jasną stroną, czyli agentką Ortiz, ścigającą Franka. Ma zadatki do bycia ciekawą postacią, ale przegrywa w przedbiegach z Martinem Soapem i Molly von Richthofen (i znów kłania się „Witaj ponownie, Frank”).
Sporo obiekcji mam także do prac Steve′a Dillona, choć może nie powinienem się nad nim pastwić, ponieważ były to ostatnie komiksy, nad którymi pracował przed śmiercią. Choć przyzwyczaiłem się do jego sztywnego stylu i nawet powiem, że uważam, że był wprost stworzony do szkicowania „Kaznodziei”, to tym razem coś mi tu nie pasuje. A zwłaszcza sam Frank Castle, który wygląda, jak mściwy Portorykańczyk. Nie wiem, skąd ta odmiana, ale kiedyś inaczej go rysował.
„Punisher: W drodze” nie jest specjalnie złą pozycją. To raczej średniak, jakich wiele. Nie wnosi nic do opowieści o Pogromcy i powiela kilka pomysłów. Niemniej całość czyta się nieźle, tyle tylko, że lektura absolutnie nie zostaje na dłużej w pamięci. Szkoda, bo ciekawie byłoby przeczytać opowieść o naszym mścicielu z punktu widzenia kobiety, która nie stara się uchwycić męskiego klimatu. Jeśli z jakiegoś powodu ta pozycja jest na tyle ważna, że zasługiwała na wyróżnienie w Kolekcji, to właśnie ze względu na to, że podczas pracy nad nią zmarł Steve Dillon. Choć i tak będziemy go pamiętali i cenili za całkiem inne projekty.
koniec
13 lipca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Najtrudniejsza decyzja
Konrad Wągrowski

23 VII 2019

W czwartej części „Bajki na końcu świata” przyjaźń naszych bohaterek zostanie poddana największej próbie.

więcej »

Gdy milicji przydaje się pomoc…
Sebastian Chosiński

22 VII 2019

Tom trzynasty (a doliczając „Czterech pancernych i psa” to nawet czternasty) „Z archiwum Jerzego Wróblewskiego” zawiera dwie historie kryminalne, które powstały w momencie, gdy ich współautor szykował się do objęcia stanowiska etatowego ilustratora serii o kapitanie Żbiku. I bardzo też przypominają opowieść przedstawioną w trylogii rozpoczętej zeszytem „Wieloryb z peryskopem”. Może scenarzysta Andrzej Białoszycki zainspirował swoją fabułą Władysława Krupkę.

więcej »

Nadzieja w Montanie
Sebastian Chosiński

21 VII 2019

Jerzy Wróblewski kochał klasyczne westerny. Nie bez powodu tak często wracał w swoich komiksach do opowieści z Dzikiego Zachodu, a swoich bohaterów obdarzał twarzami wielkich gwiazd Hollywoodu grających w tego rodzaju filmach. Przekonuje o tym dobitnie dwunasty, jeśli chodzi o numerację, a tak naprawdę trzynasty, tom jego archiwalnych opowieści, w którym znalazły się komiksy prasowe „Montana” oraz „Szeryf miasta Hope”.

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Burzy zmysłów nie ma
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Przyjdzie Galactus i wyrówna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pół na pół
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

A co ty robiłeś w 2013 roku?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tak niewielu decyduje za tak wielu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Za dużo cukru w cukrze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Gdzie z tymi paluchami?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dinozaury nie wyginęły - nawet od kamieni
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marna podróba Szczurzych Królowych
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Igrzyska śmierci
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Zagraj to jeszcze raz Sam: Jesteś moim sercem, jesteś moją duszą
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Batmany, Które Są Złe
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Stary Thanos nie rdzewieje
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zagraj to jeszcze raz Sam: To jest Gość
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Piekło ludzi wolnych
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Batman metalem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zagraj to jeszcze raz Sam: Black pop
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

W duchu przygody
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zagraj to jeszcze raz Sam: O rajdowcu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

To nie mój Spider
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.