Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 sierpnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXVIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #167: Kapitan Ameryka Steve Rogers. Hail Hydra›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #167: Kapitan Ameryka Steve Rogers. Hail Hydra
Data wydania17 kwietnia 2019
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Marvel: Hail Kapitanie!
[„Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #167: Kapitan Ameryka Steve Rogers. Hail Hydra” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Sto sześćdziesiąty siódmy tom Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela przynosi jedną z najbardziej kontrowersyjnych opowieści w historii Domu Pomysłów „Kapitan Ameryka Steve Rogers: Hail Hydra”.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Hail Kapitanie!
[„Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #167: Kapitan Ameryka Steve Rogers. Hail Hydra” - recenzja]

Sto sześćdziesiąty siódmy tom Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela przynosi jedną z najbardziej kontrowersyjnych opowieści w historii Domu Pomysłów „Kapitan Ameryka Steve Rogers: Hail Hydra”.

‹Wielka Kolekcja Komiksów Marvela #167: Kapitan Ameryka Steve Rogers. Hail Hydra›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWielka Kolekcja Komiksów Marvela #167: Kapitan Ameryka Steve Rogers. Hail Hydra
Data wydania17 kwietnia 2019
Wydawca Hachette
CyklWielka Kolekcja Marvela
Cena39,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Co tu dużo mówić, Kapitan Ameryka jest symbolem Stanów Zjednoczonych jak hamburger z soczystą wołowiną Angus i sosem barbecue. Stanowi ostoję tradycji i patriotyzmu. W końcu nie przez przypadek ubrany został we flagę z gwiazdkami. Nic zatem dziwnego, że dla czytelników szokiem było, kiedy w 2016 roku okazało się, że jest uśpionym agentem Hydry. Organizacji mającej swe korzenie w nazistowskich Niemczech. Sytuację tę było trudno zrozumieć, zwłaszcza, że na słynnej okładce zdobiącej pierwszy zeszyt o przygodach Kapitana, sprzedawał cios w szczękę samemu Adolfowi Hitlerowi.
Do niedawna Steve Rogers mógł być dublerem Clinta Eastwooda w filmie „Przemytnik”, albowiem surowica superżołnierza, jaka została mu wstrzyknięta w czasie II Wojny Światowej przestała działać i znacznie się postarzał. Na szczęście w wyniku wydarzeń opisanych w crossoverze „Impas” został poddany działaniu Kosmicznej Kostki i wrócił do formy. Postanowił jednak nie zabierać tarczy mianowanemu przez siebie na stanowisko Kapitana Ameryki Falconowi i rozpoczął równoległą działalność. Wygląda jednak na to, że wraz z powrotem młodości, naszego bohatera odmieniono wewnętrznie. Niegdyś hasło „Hail Hydra” nie przeszłoby mu przez gardło. Tu natomiast wypowiada je dumnie na całostronicowym obrazku.
Na ten obrazoburczy pomysł wpadł scenarzysta Nick Spencer, choć wydaje się, że był aktywnie zachęcany przez wydawnictwo do tego, by jak najbardziej namieszać w życiu Obrońcy Demokracji. W końcu ideą Marvel Now 2.0 jest właśnie odwrócenie świata do góry nogami. Choć osobiście nie jestem zwolennikiem zbyt radykalnych zmian, to jednak w idei, że Kapitan okazał się podwójnym agentem znajduję nutkę perwersyjnej radości. Być może to dlatego, że idealny zawsze do bólu Rogers nareszcie dostał po nosie. W końcu ile razy można patrzeć, jak w tryumfalnej pozie wygłasza przemowy pełne nadziei. W każdym razie tego typu twist jest na pewno ciekawszym rozwiązaniem, niż zamontowanie mu w brzuchu telewizora, jak to miało miejsce w niesławnym czasie, kiedy za sterami serii stał Rick Remender (patrz „Kapitan Ameryka: Uwięziony w wymiarze Z” z WKKM – 132).
Przyznam, że przez cały czas miałem nadzieję, że Spencer jeszcze mnie czymś zaskoczy, ale niestety się nie doczekałem. Trzeba przyznać, że zgrabnie połączył wątki znane z „Impasu”, by pasowały do jego koncepcji Kapitana, ale w dalszej części komiksu otrzymujemy chaotyczny zlepek scen, które mają stanowić część większego eventu „II Wojna domowa” i tu już dobrze nie jest. Akcja nie posuwa się do przodu, a mnożące się wątki ostatecznie nie zostają doprowadzone do końca. Szkoda.
Nie powala także warstwa graficzna komiksu, za którą odpowiadają Jesus Saiz oraz Javier Pina (ten drugi w jednym zeszycie wspomagany przez Miguela Angela Sepulvedę). Preferują podobny, klarowny i czysty styl, który niestety nie zapewnia ekstatycznych doznań wizualnych. Po prostu rzetelna robota rzemieślnicza (i to z dolnego pułapu).
Przedstawione w „Hail Hydra” wydarzenia mają nas zaprowadzić do kolejnego znaczącego wydarzenia w dziejach Marvela, a mianowicie „Sekretnego Imperium”, dlatego na razie otrzymujemy zagajenie akcji, której motorem napędowym jest ukazanie mrocznego oblicza Steve′a Rogersa. I jako takie spełnia swoją funkcję, ponieważ żywo jestem ciekaw, jak to się dalej potoczy. Przy okazji warto odnotować, że na koniec Kolekcji Hachette wyprzedziło Egmont, za którym notorycznie było w tyle. Ciekawe, czy tą publikacją popsuło szyki konkurencji. Wyraźnie widać, że gdzieś skutecznie działają agenci Hydry.
koniec
27 lipca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nieważne jak Szwedzi zaczynają, ważne jak kończą!
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

21 VIII 2019

Jeśli szukacie starego klimatu „Thorgala” w obecnym „Thorgalu”, dajcie sobie spokój. Od razu sięgnijcie po serię „Vei”. Najlepiej po jej drugi tom.

więcej »

Dzieci w piaskownicy
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

20 VIII 2019

Dlaczego warto sięgnąć po „Amazing Spider-Man Globalna sieć: Demonstracja siły"? Nie, nie dla nowej historii w świecie Marvel Now 2.0, a dla dodatku w postaci przedruku zeszytu z 1985 roku.

więcej »

Poznać prawdę o sobie
Paweł Ciołkiewicz

19 VIII 2019

Jeff Lemire święci obecnie zasłużone triumfy na polskim rynku. Mamy szansę czytać jego opowieści, które choć są bardzo zróżnicowane, posiadają jedną wspólną cechę. Wszystkie są świetne. Obojętne, czy Kanadyjczyk opowiada o dramatach podwodnych spawaczy, kryzysach rodzin z małych miasteczek, czy problemach zagubionych robotów, to zawsze robi to doskonale. Równie dobrze radzi sobie z opowieściami superbohaterskimi, co potwierdza seria „Czarny Młot”

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Kosmos taki wielki, a Avengers malutcy
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Burzy zmysłów nie ma
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ubogi klon
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Przyjdzie Galactus i wyrówna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pół na pół
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

A co ty robiłeś w 2013 roku?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tak niewielu decyduje za tak wielu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Za dużo cukru w cukrze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Gdzie z tymi paluchami?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dinozaury nie wyginęły - nawet od kamieni
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Zagraj to jeszcze raz Sam: Hardkorowa terapia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Nieważne jak Szwedzi zaczynają, ważne jak kończą!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dzieci w piaskownicy
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Olśniewający chaos
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dick byłby dumny
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zagraj to jeszcze raz Sam: Ino wpierw ciulnę ją sztachelką
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Todd McFarlane wielkim artystą jest!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Fujnie, że wróciła
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Gdzie jest generał?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zagraj to jeszcze raz Sam: Ups… tak im wyszło
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.