Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 lipca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Maciej Jasiński, Jacek Michalski
‹Helena Grossówna. Nigdy nie trać nadziei›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHelena Grossówna. Nigdy nie trać nadziei
Scenariusz
Data wydaniaczerwiec 2019
RysunkiJacek Michalski
Wydawca Gall, Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego
Gatunekhistoryczny
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Historia w obrazkach: Piękna, zdolna, niezależna
[Maciej Jasiński, Jacek Michalski „Helena Grossówna. Nigdy nie trać nadziei” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Przed wojną zaliczała się do największych gwiazd polskiego kina. W czasie powstania warszawskiego dowodziła oddziałem kobiecym w ramach batalionu „Sokół”. Po wojnie, wróciwszy do kraju, występowała w teatrze, ale o głównych rolach w telewizji czy kinie mogła zapomnieć – za bardzo kojarzyła się z sanacyjną przeszłością Polski. Bohaterką komiksu „Nigdy nie trać nadziei” jest Helena Grossówna.

Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Piękna, zdolna, niezależna
[Maciej Jasiński, Jacek Michalski „Helena Grossówna. Nigdy nie trać nadziei” - recenzja]

Przed wojną zaliczała się do największych gwiazd polskiego kina. W czasie powstania warszawskiego dowodziła oddziałem kobiecym w ramach batalionu „Sokół”. Po wojnie, wróciwszy do kraju, występowała w teatrze, ale o głównych rolach w telewizji czy kinie mogła zapomnieć – za bardzo kojarzyła się z sanacyjną przeszłością Polski. Bohaterką komiksu „Nigdy nie trać nadziei” jest Helena Grossówna.

Maciej Jasiński, Jacek Michalski
‹Helena Grossówna. Nigdy nie trać nadziei›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHelena Grossówna. Nigdy nie trać nadziei
Scenariusz
Data wydaniaczerwiec 2019
RysunkiJacek Michalski
Wydawca Gall, Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego
Gatunekhistoryczny
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Ojciec Leonard był Niemcem, matka Waleria – Polką. Oboje pochodzili z niższych warstw społecznych, a mimo to ich córka wyrosła na prawdziwą królową. Królową ekranu! Jedną z największych – obok Jadwigi Andrzejewskiej, Jadwigi Smosarskiej, Toli Mankiewiczówny, Lody Halamy czy Elżbiety Barszczewskiej – gwiazd przedwojennego kina polskiego, która przydała blasku tak znanym i popularnym do dzisiaj wśród pasjonatów filmów retro produkcjom, jak „Dodek na froncie” (1936) i „Włóczęgi” (1939) Michała Waszyńskiego, „Piętro wyżej” (1937) Leona Trystana, „Zapomniana melodia” (1938) Konrada Toma i Jana Fethkego czy „Paweł i Gaweł” oraz „Robert i Bertrand” (oba z 1938 roku) Mieczysława Krawicza. Urodziła się w 1904 roku w Toruniu i stąd właśnie wzięło się zainteresowanie jej osobą władz Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego, które zdecydowały się sfinansować komiks poświęcony Helenie Grossównie.
Wyzwanie to podjęli dwaj współpracujący ze sobą od lat i specjalizujący się w opowieściach historycznych i biograficznych autorzy: scenarzysta Maciej Jasiński („Józef Makowski. Mój dziennik”, „Niesamowite opowieści Josepha Conrada”) oraz rysownik Jacek Michalski („Katyń”, „Oto jest głowa Franczaka”), którzy pracowali już wspólnie między innymi przy serii wojennej „Tajemnice D.A.G. Fabrik Bromberg” oraz komiksie o Marianie Rejewskim. W dziele opowiadającym o życiu legendarnej aktorki na czterdziestu stronach przedstawili wydarzenia z lat 1912-1970. Nie obejmują one całej biografii bohaterki; Grossówna zmarła w 1994 roku, jednak przez ostatnie ponad ćwierć wieku nie występowała już na scenie teatralnej ani nie pojawiała się na ekranie. Wiodła spokojne życie emerytki w swej willi w podwarszawskim Międzylesiu.
Jasiński postanowił przyjrzeć się najważniejszym i najbardziej dramatycznym epizodom w życiu Grossówny. Zdając sobie sprawę, że niemożliwością jest w tak skondensowanej formie pokazać wszystko, co interesujące, zdecydował się na wyeksponowanie – pozornie tylko – oderwanych od siebie fragmentów jej życiorysu. Gdy jednak docieramy do finału, całość zostaje spięta efektowną klamrą, w której – oprócz postaci tytułowej – główne role odgrywają… Adolf Dymsza i Eugeniusz Bodo (na zakończenie oczywiście jedynie przywołany w sposób symboliczny), ekranowi partnerzy pani Heleny z „Pawła i Gawła” oraz „Roberta i Bertranda”. Pomiędzy tymi rozbudowanymi scenami przeskakujemy w czasie i przestrzeni, dowiadując się o Grossównie rzeczy, które niekoniecznie były powszechnie wiadome. Jak na przykład jej (przelotna) znajomość z Polą Negri i szansa na wyjazd do Hollywoodu (z Dymszą, Bodo i Stanisławem Sielańskim). Jak udział w powstaniu warszawskim i popowstaniowa tułaczka po obozach koncentracyjnych. I wiele innych…
Czytając „Nigdy nie trać nadziei”, warto wiedzieć o aktorce coś więcej. Wtedy można zaangażować się mocniej emocjonalnie w opowiadaną przez Jasińskiego historię. Ale komiks może być bardzo interesujący nawet dla tych, dla których do tej pory nazwisko Grossówny wydawało się równie odległe, jak postaci królowej Egiptu Kleopatry VII czy carycy Katarzyny Wielkiej. Bo dzięki niemu i tak dowiedzą się sporo o jej karierze artystycznej (niełatwych początkach, które ostatecznie przyniosły uznanie i sławę), o relacjach z innymi gwiazdami kina i teatru (oprócz wymienionych już powyżej pojawia się jeszcze Stefan Jaracz, mowa jest o Zbigniewie Sawanie), o przyczynach podjęcia w 1945 roku decyzji o powrocie do komunistycznej Polski… Wszystko to zilustrowane zostało realistycznymi, idealnie pasującymi do charakteru opowieści, czarno-białymi (z odcieniami szarości) rysunkami Jacka Michalskiego, któremu na dodatek udało się oddać podobieństwo fizyczne postaci. W efekcie powstał komiks nie tylko dla koneserów przedwojennego kina, ale wszystkich, którzy interesują się zagmatwaną historią XX wieku.
koniec
29 lipca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Opowieść o bardzie nudziarzu
Marcin Knyszyński

12 VII 2020

Drugi z trzech tomów „Cody” Simona Spurriera i Matiasa Bergary to kolejna wizyta w świecie po magicznej apokalipsie – przewodnikiem jest oczywiście pewien bard, na którego wołają „Hum”. Bohater nadal nie dopiął swego, choć przecież odnalazł tę, której szukał cały pierwszy tom – swoją ukochaną żonę „opętaną przez demona”. Ale gdyby to wystarczyło cała historia zakończyłaby się na pierwszym albumie.

więcej »

Miyamoto Usagi i poszukiwacze zaginionej szkatułki
Agnieszka ‘Achika’ Szady

11 VII 2020

Ten tom ma dwie zalety: po pierwsze, walki są krótkie i jest ich niewiele, po drugie (ważniejsze) – można go polecić osobom, które z tym cyklem jeszcze się nie zetknęły.

więcej »

Dokąd tak pędzisz, Conanie?
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

11 VII 2020

Wiele sobie obiecywałem po tym, jak Conan Barbarzyńca powrócił do Marvela. Niestety na razie szału nie ma. Otrzymaliśmy jeden komiks bardzo dobry, jeden bardzo zły i jeden średni. Tym ostatnim jest „Conan. Miecz Barbarzyńcy: Kult Kogi Thuna”.

więcej »

Polecamy

Kilka słów na pożegnanie

Pilot śmigłowca:

Kilka słów na pożegnanie
— Marcin Osuch

Szczęśliwy finał
— Marcin Osuch

Trochę jak Blueberry
— Marcin Osuch

Nasz polski superman
— Marcin Osuch

Pilot punktuje, „Pilot” dołuje
— Marcin Osuch

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Zobacz też

Z tego cyklu

Nie wszystko święte, co o świętym
— Sebastian Chosiński

W służbie Jego Cesarskiej Mości
— Sebastian Chosiński

Tylko jeden epizod
— Wojciech Gołąbowski

Na koń!
— Wojciech Gołąbowski

W dżungli ludzkich sumień
— Sebastian Chosiński

Gdybyśmy takich „Czarnych Brygad” mieli w ‘39 więcej…
— Wojciech Gołąbowski

Szary Kolorowy
— Wojciech Gołąbowski

Piękne kobiety w niebezpiecznych czasach
— Sebastian Chosiński

Gdyby nie Trymalchion…
— Sebastian Chosiński

Dolina Krzemowa na Pałukach
— Sebastian Chosiński

Tegoż twórcy

Cztery historie z Bydgoszczą w tle
— Sebastian Chosiński

Prima Aprilis: Historie coraz nowsze
— Wojciech Gołąbowski

Taka piękna okładka…
— Wojciech Gołąbowski

Poważna kolorowanka
— Wojciech Gołąbowski

Krótko o komiksach: Lipiec 2003
— Artur Długosz, Daniel Gizicki

Komiks dosłowny
— Artur Długosz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.