Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 listopada 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXC

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Robert Kirkman, Ryan Ottley
‹Invincible #4 (wyd. zbiorcze)›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułInvincible #4 (wyd. zbiorcze)
Scenariusz
Data wydania19 czerwca 2019
RysunkiRyan Ottley
PrzekładAgata Cieślak
Wydawca Egmont
CyklInvincible
ISBN9788328142244
Format336s. 170x260mm
Cena99,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 84,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Rozterki młodego superbohatera
[Robert Kirkman, Ryan Ottley „Invincible #4 (wyd. zbiorcze)” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Czwarty tom zbiorczego wydania serii "Invincible" to ewidentnie pozycja dla tych, którzy znają poprzednie przygody Marka Graysona, ponieważ niespiesznie rozwija kolejne etapy w jego życiu.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Rozterki młodego superbohatera
[Robert Kirkman, Ryan Ottley „Invincible #4 (wyd. zbiorcze)” - recenzja]

Czwarty tom zbiorczego wydania serii "Invincible" to ewidentnie pozycja dla tych, którzy znają poprzednie przygody Marka Graysona, ponieważ niespiesznie rozwija kolejne etapy w jego życiu.

Robert Kirkman, Ryan Ottley
‹Invincible #4 (wyd. zbiorcze)›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułInvincible #4 (wyd. zbiorcze)
Scenariusz
Data wydania19 czerwca 2019
RysunkiRyan Ottley
PrzekładAgata Cieślak
Wydawca Egmont
CyklInvincible
ISBN9788328142244
Format336s. 170x260mm
Cena99,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl: 84,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Scenarzysta serii Robert "The Walking Dead" Kirkman doskonale orientuje się w superbohaterskim fandomie i wie na co zwrócić uwagę. Zdaje sobie sprawę z obowiązujących trendów, ale także nie stara się wychodzić poza ramy ustalone dawno temu przez Marvel i DC. Co nie znaczy, że nie przedstawia przygód Invincible′a po swojemu. Obrał jednak z goła inną drogę, niż kolega po fachu Garth Ennis, dla którego utarte schematy są po to, by ośmieszyć superbohaterski mit. On go gloryfikuje. Jednocześnie nie przesadza i nie popada w banał.
Na pewno ciekawym zabiegiem jest to, że samym starciom i superbohaterskim akcjom poświęca mniej uwagi niż przeżyciom młodego bohatera. Nie popełnia błędu, jaki robi wielu scenarzystów uważających, że wystarczy stworzyć fajnego bohatera i przeciw niemu stawiać coraz potężniejszych przeciwników. O wiele bardziej istotne w tym wypadku wydają się rozterki wewnętrzne. A tych Mark Grayson ma pod dostatkiem. Niczym w najlepszych komiksach i Spider-Manie, superłotry stanowią jedynie dodatek do tego, by pokazać, jak wyczerpujące dla młodego człowieka jest prowadzenie podwójnego życia. Nawet, jeśli jest się supersilny i superwytrzymały. Mark musi zapanować nie tylko nad bezpieczeństwem Ziemi i pogodzić prywatność z ciągłymi wezwaniami przez agencję rządową, ale także zdecydować, co zrobić z życiem poza maską. Studia mu nie idą, związek z Amber się sypie, a na dokładkę musi wspierać matkę w opiece nad swoim nowym, nadzwyczaj szybko rozwijającym się bratem. To go zaczyna przytłaczać i to właśnie zniechęcenie stanowi dla niego większe zagrożenie, niż starcia z mutantami z kosmosu.
A jednak mam wrażenie, że tym razem Kirkman nieco przesadził z niespieszną narracją. Ciągłe przeplatanie wątków osobistych, z nic nieznaczącymi pojedynkami ze zmutowanymi gigantami, na dłuższą metę zaczyna robić się nudne. Dlatego też, o dziwo, najciekawszą i najbardziej emocjonującą częścią komiksu jest zeszyt, kiedy Strażnicy Planety muszą stoczyć pojedynek z mózgonogami, czyli robakami przejmującymi kontrolę nad istotami, do których się przyssą. Przynajmniej ten jeden raz wygrana nie wydaje się oczywistością, a przeciwnik superbohaterów nie stawnowi żartobliwego wtrętu, będącego obowiązkowym pojedynkiem.
Od strony graficznej wciąż otrzymujemy mieszankę makabry i kreskówkowego klimatu, podlanych jaskrawymi kolorami. Czyli to, co do czego Ryan Ottley do tej pory nas przyzwyczaił. Wciąż na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się przesłodzone i mało atrakcyjne, ale po wgłębieniu się, okazuje bardzo pasować do nieoczywistego scenariusza.
Trudno ocenić niniejszy tom w oderwaniu od poprzednich części. Nie wprowadza on żadnych rewolucji, eksplorując rozpoczęte już wątki. Inną sprawą jest, że scenarzysta prowadzi je w bardzo interesujący sposób. Niemniej tym razem czegoś mi w tym zabrakło. Jakiegoś momentu, po którym ciarki przeszłyby po plecach. Znając jednak Roberta Kirkmana, to taka cisza przed burzą, która wywróci wszystko do góry nogami.
koniec
25 sierpnia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Pod powierzchnią
Marcin Knyszyński

15 XI 2019

Drugi tom „Providence” jest dokładnie tym, czego się spodziewaliśmy po lekturze pierwszego. Główny bohater, dziennikarz „Heralda” o nazwisku Robert Black, kontynuuje swą podróż po Nowej Anglii w poszukiwaniu materiałów do „Great American Novel”, którą bardzo chce napisać. I co znajduje?

więcej »

Galijska zmiana pokoleniowa
Marcin Osuch

14 XI 2019

To czwarty album kultowej serii autorstwa duetu Ferri-Conrad. Podobnie jak w poprzednich ich pracach, zachowany jest duch humoru Goscinnego i kreska Uderzo.

więcej »

Tak naprawdę nie dzieje się nic, i nie stanie się nic aż do końca
Agnieszka ‘Achika’ Szady

13 XI 2019

Julien Neel chyba stracił natchnienie. Ostatni tom sagi o Lou pozostawia nas z pytaniami. Czym są różowe kryształy? Dlaczego rząd rozdaje telefony komórkowe? Z kim i dlaczego przespała się główna bohaterka? I czy ktoś, u licha, w ogóle to wydanie redagował?!

więcej »

Polecamy

No to łups, Asteriksie? No to łups, Obeliksie!

Niekoniecznie jasno pisane:

No to łups, Asteriksie? No to łups, Obeliksie!
— Marcin Knyszyński

Siła symbolu
— Marcin Knyszyński

Pajęcze lata Todda McFarlane’a
— Marcin Knyszyński

Bilety w pierwszym rzędzie na koniec wszechświata
— Marcin Knyszyński

Wszystko jest złudzeniem
— Marcin Knyszyński

Wystarczy uwierzyć
— Marcin Knyszyński

Odkryj się sam
— Marcin Knyszyński

Protestujemy, ale co dalej?
— Marcin Knyszyński

Rozgrzewka do tańca rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

O dwóch takich, co walczyli z Gotham
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Robert Kirkman w najlepszej formie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Po katastrofie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Mgły kolejnego eventu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Sześćdziesiąt lat minęło a niebo wciąż na swoim miejscu...
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Marcin Knyszyński, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Nigdy tak źle, by nie mogło być gorzej
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Sny w technicolorze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Deadpool w pięciu smakach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ms Marvel i trójkąt miłosny nastolatków w kosmosie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Odraza i komizm, czyli 10 razy Sid Haig
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

W stroju Pająka i bez
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Punisher w trzech odsłonach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Fani niezalu drą łacha z mejnstrimowców
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.