Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Krzysztof Wyrzykowski, Sławomir Zajączkowski
‹W imieniu Polski Walczącej #4: Starachowice, 6 sierpnia 1943. Końskie, 5 czerwca 1944›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW imieniu Polski Walczącej #4: Starachowice, 6 sierpnia 1943. Końskie, 5 czerwca 1944
Scenariusz
Data wydaniastyczeń 2020
RysunkiKrzysztof Wyrzykowski
Wydawca Instytut Pamięci Narodowej
CyklW imieniu Polski Walczącej
ISBN978-83-8098-753-1
Format40s. A4
Gatunekhistoryczny
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Historia w obrazkach: Szary Kolorowy
[Krzysztof Wyrzykowski, Sławomir Zajączkowski „W imieniu Polski Walczącej #4: Starachowice, 6 sierpnia 1943. Końskie, 5 czerwca 1944” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Oddział ppor. Antoniego Hedy „Szarego” pod koniec 1943 roku był jedną z najsilniejszych grup partyzanckich na Kielecczyźnie. „Starachowice, 6 sierpnia 1943. Końskie, 5 czerwca 1944” opowiada o dwóch jego brawurowych akcjach.

Wojciech Gołąbowski

Historia w obrazkach: Szary Kolorowy
[Krzysztof Wyrzykowski, Sławomir Zajączkowski „W imieniu Polski Walczącej #4: Starachowice, 6 sierpnia 1943. Końskie, 5 czerwca 1944” - recenzja]

Oddział ppor. Antoniego Hedy „Szarego” pod koniec 1943 roku był jedną z najsilniejszych grup partyzanckich na Kielecczyźnie. „Starachowice, 6 sierpnia 1943. Końskie, 5 czerwca 1944” opowiada o dwóch jego brawurowych akcjach.

Krzysztof Wyrzykowski, Sławomir Zajączkowski
‹W imieniu Polski Walczącej #4: Starachowice, 6 sierpnia 1943. Końskie, 5 czerwca 1944›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW imieniu Polski Walczącej #4: Starachowice, 6 sierpnia 1943. Końskie, 5 czerwca 1944
Scenariusz
Data wydaniastyczeń 2020
RysunkiKrzysztof Wyrzykowski
Wydawca Instytut Pamięci Narodowej
CyklW imieniu Polski Walczącej
ISBN978-83-8098-753-1
Format40s. A4
Gatunekhistoryczny
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Okręg ZWZ-AK „Jodła” składał się z 5 inspektoratów: Radom, Starachowice, Sandomierz, Kielce i Częstochowa. Antoni Heda, urodzony w 1916 roku, okazał się być jednym z najlepszych dowódców partyzanckich tego Okręgu – starannie przygotowującym akcji, unikającym zbędnych strat (zarówno we własnych oddziałach, jak i mając na względzie represje Niemców wobec cywilnych mieszkańców), dbającym o swych podkomendnych. W czwartym albumie z cyklu „W imieniu Polski Walczącej” przedstawiono dwa udane ataki na więzienia w celu ratowania nie tylko partyzantów, ale i przetrzymywanych cywilów – w tym kobiet. Rok 1945 (wtedy już) kapitanowi Hedzie przyniósł zamiast radości kolejne rozczarowanie – i powrót do lasu. O tym ma jednak opowiadać następny komiks z serii „Wilcze tropy”.
Pierwsza z opisywanych akcji miała na celu odbicie „Krzyka”, „Bukowego” i „Skałę” podczas przewożenia ich z aresztu do siedziby Gestapo. Niestety, sprawy się skomplikowały, wzrosło ryzyko wydania rozkazu ich rozstrzelania na miejscu. Aby ułatwić sobie wtargnięcie na teren więzienia, „Szary” zdecydował się na bardzo niebezpieczny krok – dekonspirację przed zatrudnionym tam (od niedawna) Polakiem, byłym policjantem. Wybór pozostawił mu niewielki: udzielenie pomocy oddziałowi oraz dalszą walkę z Niemcami jako partyzant – lub natychmiastową egzekucję jako aktywnego kolaboranta. Przynajmniej tak dramatycznie przedstawiono to w komiksie – według komentarza historyczno-naukowego, dołączonego tradycyjnie na koniec albumu, przebieg rozmowy był nieco łagodnieszy.
Druga akcja, przeprowadzona 11 miesięcy później, była o wiele trudniejsza. W czerwcu 1944 roku na terenach Kielecczyzny stacjonowało o wiele więcej jednostek Wehrmachtu, gdyż Niemcy przerzucali coraz więcej sił na zagrożony front wschodni. Siłą rzeczy częściej też w ręce Gestapo wpadali polscy żolnierze podziemni. Historia rozpoczyna się w pociągu, w którym „Blady”, „Kret” i „Jadzia”, przewożący ładunki wybuchowe, zostają złapani wskutek donosu niemieckiego szpicla. Widzi to „Pozew”, który – jak wyjaśnia końcowy artykuł, a czego nie zobrazowano – również przewożąc ładunek, wyskakuje z tegoż pociągu i ucieka do lasu, zawiadamiając o wszystkim „Szarego”.
Tym razem nie ma możliwości wprowadzenia swojego człowieka do środka. Trzeba wedrzeć się siłą, z użyciem ładunków wybuchowych. Antoni Heda osobiście obserwuje cały teren z bliska, przechadzając się – lub jeżdżąc dorożką – w mundurze oficera Gestapo, w towarzystwie „tłumacza” oraz pięknie ubranych kobiet. Maskowanie doskonałe! Wynik zwiadu? „300 metrów od więzienia w koszarach stacjonuje batalion Wehrmachtu. Dworca oddalonego o 250 metrów broni straż kolejowa. Do posterunku żandarmerii jest zaledwie pół kilometra, do tego w mieście mieszkają po kwaterach granatowi policjanci i Niemcy zatrudnieni w urzędach”. W dodatku cztery kilometry dalej stacjonuje kolejny batalion – w sumie Niemców jest około tysiąca, a amunicji oddział posiada dla 120 żołnierzy.
Brzmi to jak punkt wyjściowy do jednej z wojennych powieści Alistaira MacLeana, gdzie kilku pomysłowych i świetnie przeszkolonych ludzi potrafi stawić czoło całej armii wroga. Tutaj jednak postawiono na inną taktykę: sprawiania wrażenia o wiele większej liczebności atakujących, rozpoczynając zsynchronizowaną akcję w wielu punktach, wiążąc Niemców w miejscach ich stacjonowania. Nie będzie wielkim spojlerem zdradzenie w tym miejscu, że akcja zakończyła się sukcesem (choć zginęło w jej trakcie 4 partyzantów): uwolniono nie tylko swoich, ale łącznie około 70 osób.
Komiks przygotowany przez znany duet Sławomir Zajączkowski (scenariusz) – Krzysztof Wyrzykowski (rysunek) trzyma wysoki poziom serii. Kolory są stonowane, wyszarzone – sporo przytłumionej zieleni oraz kolorów rozpiętych między pomarańczowym a brązowym: akcja w sporej mierze dzieje się w lesie, w pomieszczeniach zamkniętych lub w nocy. Żywsze barwy (np. na cywilnym ubraniu) pojawiają się tylko sporadycznie, jakby nie pasując do reszty. Na czwartej stronie okładki Instytut Pamięci Narodowej zapowiada już album piąty, poświęcony akcji „Góral”.
koniec
9 lutego 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Pożegnanie z Filutkiem
Tomasz Nowak

18 I 2022

Trzeci i jednocześnie ostatni tom zebranych pasków z perypetiami profesora Filutka i jego psa Filusia budzi nostalgię, trochę smutek. Z jednej strony, że to już koniec, z drugiej, że wygląda on właśnie w ten sposób.

więcej »

Co przyniesie przeszłość?
Maciej Jasiński

17 I 2022

Jeff Lemire w ostatniej dekadzie zajmował się wieloma bohaterami zarówno z uniwersum DC, jak i Marvela. Wśród tego licznego grona postaci jest też Hawkeye, a nawet dwoje bohaterów używających tego pseudonimu.

więcej »

Ten sukces ma dwóch ojców
Paweł Ciołkiewicz

16 I 2022

Do „Styksu” zapewne wielu czytelników przyciągnie przede wszystkim nazwisko Andreasa. Nawet jeśli zajmował się on tylko nakładaniem tuszu na szkice Foerstera. Chociaż słowo „tylko” nie jest w tym przypadku adekwatne. Twórca „Rorka”, współpracując ze scenarzystą i rysownikiem, odcisnął na planszach komiksu swoje rozpoznawalne na pierwszy rzut oka piętno.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Z tego cyklu

Co znaczy współpraca
— Wojciech Gołąbowski

Bardzo na czasie
— Wojciech Gołąbowski

Miłość w czasach wojny
— Marcin Osuch

Przeczuwając własną śmierć
— Wojciech Gołąbowski

Lisa znów gubi lalkę
— Wojciech Gołąbowski

Ułańska fantazja, krnąbrny charakter
— Sebastian Chosiński

Gdy dzieci nie słuchają rodziców…
— Wojciech Gołąbowski

Ojczyznę wolną pozwól nie zbrukać, Panie!
— Sebastian Chosiński

Prowokacja na wagę losów świata
— Sebastian Chosiński

Papież uwikłany
— Sebastian Chosiński

Tegoż twórcy

Niezłomności portret niepełny
— Tomasz Nowak

Rower to… wszystko
— Joanna Kapica-Curzytek

Esensja czyta dymki: Marzec 2017
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Tegoż autora

Urok małych książek: Swego nie znacie
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Pośród cieni
— Wojciech Gołąbowski

Urok małych książek: Sęp też człowiek
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: No wiesz ty co…?
— Wojciech Gołąbowski

Urok małych książek: Mógłbym polubić chemię
— Wojciech Gołąbowski

Urok małych książek: Pomarzyć zawsze można...
— Wojciech Gołąbowski

10 naj… : Wehikuły czasu
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

10 naj...: Dzień Nauczyciela
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

10 naj… : Zwierzęta
— Miłosz Cybowski, Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

10 naj...: Żółty, jesienny liść
— Miłosz Cybowski, Wojciech Gołąbowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.