Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Mitch Gerads, Tom King
‹Mister Miracle›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMister Miracle
Scenariusz
Data wydania22 stycznia 2020
RysunkiMitch Gerads
PrzekładMarceli Szpak
Wydawca Egmont
CyklDC Deluxe
ISBN9788328196209
Format320s. 180x275mm
Cena119,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Więzień istnienia
[Mitch Gerads, Tom King „Mister Miracle” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Mister Miracle” ze scenariuszem Toma Kinga, wydany w styczniu w egmontowym cyklu „DC Deluxe”, jest w mojej ocenie jednym z najlepszych komiksów superbohaterskich, jakie możemy obecnie kupić na naszym rynku. I podobnie jak w znakomitym „Visionie” tego samego autora nie chodzi w nim o superbohaterstwo sensu stricto. Oto opowieść o „największym eskapiście świata”, który zapragnął dokonać ucieczki ostatecznej.

Marcin Knyszyński

Więzień istnienia
[Mitch Gerads, Tom King „Mister Miracle” - recenzja]

„Mister Miracle” ze scenariuszem Toma Kinga, wydany w styczniu w egmontowym cyklu „DC Deluxe”, jest w mojej ocenie jednym z najlepszych komiksów superbohaterskich, jakie możemy obecnie kupić na naszym rynku. I podobnie jak w znakomitym „Visionie” tego samego autora nie chodzi w nim o superbohaterstwo sensu stricto. Oto opowieść o „największym eskapiście świata”, który zapragnął dokonać ucieczki ostatecznej.

Mitch Gerads, Tom King
‹Mister Miracle›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMister Miracle
Scenariusz
Data wydania22 stycznia 2020
RysunkiMitch Gerads
PrzekładMarceli Szpak
Wydawca Egmont
CyklDC Deluxe
ISBN9788328196209
Format320s. 180x275mm
Cena119,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Historia bohatera znanego jako Mister Miracle sięga początków lat siedemdziesiątych. Amerykański Kodeks Komiksowy nie był już tak bezwzględnie respektowany, infantylna Srebrna Era odeszła w zapomnienie, a Detective Comics szukało pomysłów na nowe, dojrzalsze serie. Jedną z najważniejszych inicjatyw rodzącej się właśnie Brązowej Ery był tak zwany „Czwarty Świat” legendarnego Jacka Kirby’ego. Kirby dopiero co opuścił Marvela i wrócił do DC, któremu zaoferował trochę niewykorzystanych pomysłów z czasów, gdy pracował nad „Thorem”. Zajął się budową obszaru uniwersum DC opartego na science fiction, mitologii, religii, podaniach biblijnych i motywach Odwiecznej Walki Dobra ze Złem w bezkresnych międzygwiezdnych przestrzeniach. Wymyślił dwie planety powstałe z rozpadu wielkiego świata rażonego swego rodzaju „ragnarokiem” – piękną, zieloną i żyzną Nową Genezę oraz spaloną, wyjałowioną i martwą Apokolips. Pozostają one w niestabilnym sojuszu – władcy wzięli wzajemnie swoich synów jako zakładników, co miało być gwarancją pokoju. Orion, syn Darkseida z Apokolips, mieszka na Nowej Genezie, natomiast Scott Free, syn Wielkiego Ojca, przebywa w strasznym sierocińcu „Babci samo Dobro” na zniszczonej i przerażającej planecie. Poznaje tam inną bohaterkę–boginię, Big Bardę, w której zakochuje się z wzajemnością i z którą udaje mu się ostatecznie uciec na Ziemię. Ucieczka ta stała się pierwszą z wielu późniejszych, będących sensem życia naszego bohatera. Scott Free, po przybyciu na naszą planetę, stał się „Misterem Miracle”, superbohaterskim Harrym Houdinim i następcą swojego ziemskiego mentora – Thaddeusa Browna, cyrkowca, który nauczył go sztuki ucieczek. A Ziemia zdobyła tym samym kolejnego obrońcę.
„Czwarty świat” nie był inicjatywą, która przetrwała długie lata – Jack Kirby w 1976 roku wrócił do Marvela. Z trzech jej flagowych tytułów („New Gods”, „Forever People” i „Mister Miracle”) przetrwał dłużej tylko ten ostatni – w latach siedemdziesiątych DC wydało dwadzieścia osiem odcinków tego tytułu. „Mister Miracle” ukazywał się od tamtego czasu nieregularnie w kolejnych seriach – drugiej pod koniec lat osiemdziesiątych na fali pokryzysowej Mrocznej Ery i trzeciej, raptem kilkuodcinkowej w roku 1996. Omawiana dziś, zamknięta, dwunastoczęściowa opowieść ze scenariuszem Toma Kinga i rysunkami Mitcha Geradsa jest już czwartą i jak na razie ostatnią. Wydana w Stanach Zjednoczonych między październikiem 2017 a styczniem 2019 roku, pojawiła się przed miesiącem w Polsce.
Scott Free, mieszka w Ameryce ze swoją ukochaną Big Bardą. Znany jest jako „największy eskapista świata”, który wydostanie się z każdej pułapki. Akcja komiksu rozpoczyna się od „ucieczki ostatecznej”, czyli próby wymknięcia się samej śmierci. Scott, uratowany w ostatniej chwili przez żonę, dochodzi do siebie po nieudanej próbie samobójczej. Tymczasem z Nowej Genezy napływają niepokojące wieści. Darkseid, Pan Apokolips, wszedł w posiadanie Równania Antyżycia – formuły, za pomocą której może zdobyć kontrolę nad każdą żywą istotą pozbawiając ją wolnej woli, co równoznaczne jest tak naprawdę odebraniem jej sensu życia. Mister Miracle i Big Barda zostają wezwani na Nową Genezę, aby pomóc Orionowi (następcy Wielkiego Ojca) w walce z siłami Darkseida. Cały komiks to naprzemienne wyprawy bohaterów na wielką, epicką, typowo superbohaterską wojnę w odległych zakątkach kosmosu oraz ich powroty do codziennego życia na Ziemi. Prosta fabuła, prawda?
Otóż nic nie jest tu proste. „Coś jest nie tak ze światem. Coś jest ze mną bardzo nie tak” – powtarza Mister Miracle, wyczuwając, że bierze udział w jakimś absurdalnym, odrealnionym ciągu zdarzeń, z którego nie jest w stanie się uwolnić. Nie potrafi udowodnić ani podważyć prawdziwości swoich doświadczeń. Scott widzi osoby, których nie powinno być a także zauważa dziwne, nienaturalne zmiany w otaczającej go rzeczywistości. Mister Miracle i Big Barda – patetyczni bogowie, kolorowo ubrani, jakby wycięci z komiksów sprzed półwiecza, latający po kosmosie, biorący udział w komiksowych bitwach są jednocześnie normalną parą, borykającą się ze swoją codzienną egzystencją na Ziemi. Płacą rachunki, chodzą do pracy, zasypiają zmęczeni przed telewizorem i wychowują dziecko. Z czasem te dwa, skrajnie kontrastujące ze sobą, plany narracyjne przenikają się coraz bardziej, walcząc nieustannie o swoją nadrzędność – stają się jednocześnie bardzo prawdziwe i bardzo umowne. Świat Scotta Free rozsypuje się na kawałki, choć niewykluczone, że rozsypuje się umysł.
Tom King stworzył dzieło, które wymyka się prostej interpretacji – przede wszystkim tej, która przychodzi do głowy wszystkim wyjadaczom popkultury, wychowanym na lynchowskich fugach dysocjacyjnych i snach na jawie. Scenarzysta przyznał, że genezą komiksu był jego koszmarny pobyt w szpitalu, podczas którego doznał ataku paniki, wrażenia odrealnienia rzeczywistości i porażającego przypuszczenia, że już nie ucieknie takiemu postrzeganiu świata. Że już na zawsze zostanie w nim uwięziony. Mamy depresję, ból egzystencji i pułapkę, z której nie sposób się uwolnić – istnienie. Nawet mimo powtarzającego się ciągle „mogę zawsze uciec”.
„Darkseid jest” – ten czarny, przyprawiający o ciarki, kadr z białym napisem pojawia się regularnie w komiksie, podpowiadając czytelnikowi, jaką ścieżkę interpretacyjną powinien obrać. „Jesteś tym, co uważasz za prawdziwe. Lub fałszywe” – pokrętna filozofia, która okazuje się podstawą do zrozumienia fabuły, sugeruje jeszcze jedno. Ważniejsze od ustalenia prawdziwości lub fałszywości zdarzeń staje się orzeczenie, dlaczego w ogóle mamy tu do czynienia z tak niejasną ontologią zdarzeń, postaci, obiektów i scenografii. Wielką rolę odgrywa tu fragment piątego odcinka, w którym Scott i Big Barda rozmawiają o Kartezjuszu, Bogu i „boskim obliczu” – pojęciu, które staje się kolejną, kompulsywnie powtarzaną mantrą w komiksie. W obliczu faktu, że jego bohaterowie to bogowie, rozważania Rene Descartesa nabierają nowego, zaskakującego znaczenia. I wbrew pozorom każdy fragment fabuły i każda strona są ważne – powracające motywy, kadry, mantry, momenty, w których Mister Miracle zdejmuje lub zakłada maskę, momenty, w których uaktywnia się „tuba teleportacyjna” na Nową Genezę oraz samo pojęcie Równania Antyżycia.
A tak ponad tą całą złożoną symboliką, „Mister Miracle” okazuje się ostatecznie opowieścią o człowieku na krawędzi – mistrzu ucieczek, który posunął się o jeden występ za daleko. To komiks o radzeniu sobie z codziennością, egzystencją po traumach, podnoszeniu się z podłogi po życiowych ciosach i zmaganiu się z samym faktem „bycia”. Mister Miracle jest więźniem istnienia tak samo jak każdy z nas. I podobnie jak my wszyscy ma swojego Darkseida, z którym musi się uporać. Jego „superbohaterstwo” nie polega na byciu kimś „ekstra” i nie mają tu znaczenia jego nadludzkie (ba, boskie) moce. Jest herosem, bo zmaga się ze zwykłymi problemami, żyje mimo świadomości, że „Darkseid jest” i mimo wszystko wie, dlaczego żyje.
Za rysunki odpowiada Mitch Gerads, który zastosował tu patent znany ze „Strażników” Alana Moore’a. Każda strona to dziewięć kadrów jednakowej wielkości w układzie trzy na trzy (z kilkoma wyjątkami). Grafik przyznał, że tak rygorystyczna konstrukcja opowieści była zamierzona – czytelnik nie ma zastanawiać się nad formą i znaczeniem układu kadrów, tylko skupić się wyłącznie na opowiadanej historii. Takie podejście do lektury akcentuje kolejne świetne zagranie autorów – „Mister Miracle” to tak naprawdę narracja pierwszoosobowa. To opowieść Scotta Free, który (przyjrzyjcie się dobrze) jest obecny w komiksie przez cały czas. Nie ma ani jednej sceny bez głównego bohatera, a głos trzecioosobowego „konferansjera”, który kończy każdy odcinek – właśnie na modłę starych komiksów Jacka Kirby’ego – tylko podkreśla ten fakt. Czytelnik nie widzi niczego, czego nie widzi Mister Miracle – to skrajnie subiektywna relacja, bardzo niejednoznaczna, symboliczna i, co tu dużo mówić, po prostu genialna.
„Mister Miracle” dorobił się już w sieci wielu pochwalnych peanów, porównujących jego klasę ze wspomnianym już „Visionem”, który wygrał esensyjny plebiscyt na najlepszy komiks 2019 roku. Tom King ma szansę wygrać ten plebiscyt dwa razy z rzędu – piszę to, choć zdaję sobie sprawę, że do końca roku jeszcze daleko. Pamiętajcie tylko, że jest to komiks, który należy przeczytać przynajmniej dwukrotnie – ponowna lektura uderza w czytelnika ze zdwojoną siłą.
koniec
23 lutego 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

W służbie jej kosmicznej mości
Marcin Knyszyński

19 X 2021

Pierwszy zbiorczy tom „Armady”, wydany właśnie przez Egmont, zbiera cztery początkowe odcinki serii, które już dwadzieścia lat temu pojawiły się na polskim rynku. Młodzieżowa, typowo rozrywkowa space opera z dziesiątkami cudacznych miejsc i bohaterów – przed nami gargantuiczny konwój, złożony z tysięcy olbrzymich statków kosmicznych, od milleniów przemierzający galaktykę.

więcej »

Dobry diabeł w krainie potępionych
Andrzej Goryl

18 X 2021

Hellboy zginął i trafił do Piekła. Dokładnie tak jak głosi tytuł niniejszego albumu. Teraz błąka się po zaświatach, jednak przeznaczenie wciąż nie daje mu spokoju. Bohater spotyka swoją rodzinę, bierze udział w piekielnej rewolucji, ściera się z demonami i duszami potępionymi.

więcej »

Podwodne wykopywanie przybysza z kosmosu
Konrad Wągrowski

17 X 2021

Jeśli narzekałem nieco na jakość scenariusza „Bogów z gwiazdozbioru Aquariusa”, to muszę przyznać, że w porównaniu do kolejnego dwuodcinkowca fantastycznonaukowego z rysunkami Zbigniewa Kasprzaka z lat 80., tamten scenariusz to majstersztyk. Seria złożona z zeszytów „Gość z kosmosu” i „Zbuntowana”, choć ładnie narysowana, pod względem skryptu razi banałem i naiwnością.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

Zwyczajna codzienność boga
— Tomasz Nowak

Tegoż twórcy

Pewnego razu w Bagdadzie
— Marcin Knyszyński

Nie jesteś sam
— Marcin Knyszyński

Ostatnia nadzieja Gotham
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

W służbie jej kosmicznej mości
— Marcin Knyszyński

„MAX” ale na wesoło
— Marcin Knyszyński

Klausie goes to Hollywood…
— Marcin Knyszyński

Powrót na Ziemię
— Marcin Knyszyński

Nieoczekiwana zmiana miejsc
— Marcin Knyszyński

Na właściwych torach
— Marcin Knyszyński

Komiks z najniższej półki
— Marcin Knyszyński

Wynoście się i zostawcie nas w spokoju!
— Marcin Knyszyński

Ostatni na drogę
— Marcin Knyszyński

Nic nowego
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.