Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 września 2020
w Esensji w Esensjopedii

Bruno Cannucciari, Emiliano Pagani
‹Sezon polowań›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSezon polowań
Scenariusz
Data wydania25 maja 2020
RysunkiBruno Cannucciari
PrzekładJacek Drewnowski
Wydawca Timof i cisi wspólnicy
ISBN9788366347342
Format88s. 195x270 mm
Cena49,00
Gatunekobyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Ludzie i ideologie
[Bruno Cannucciari, Emiliano Pagani „Sezon polowań” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Kiedy trzy kobiety żyją samotnie, sąsiadując z lasem oraz małym miasteczkiem zamieszkiwanym głównie przez myśliwych, o poczuciu bezpieczeństwa mogą zapomnieć. Z jednej strony dzikie zwierzęta, z drugiej cywilizowani ludzie. W zasadzie nie wiadomo, z której strony czyha większe niebezpieczeństwo. Tym bardziej, że zaczyna się „Sezon polowań”.

Paweł Ciołkiewicz

Ludzie i ideologie
[Bruno Cannucciari, Emiliano Pagani „Sezon polowań” - recenzja]

Kiedy trzy kobiety żyją samotnie, sąsiadując z lasem oraz małym miasteczkiem zamieszkiwanym głównie przez myśliwych, o poczuciu bezpieczeństwa mogą zapomnieć. Z jednej strony dzikie zwierzęta, z drugiej cywilizowani ludzie. W zasadzie nie wiadomo, z której strony czyha większe niebezpieczeństwo. Tym bardziej, że zaczyna się „Sezon polowań”.

Bruno Cannucciari, Emiliano Pagani
‹Sezon polowań›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSezon polowań
Scenariusz
Data wydania25 maja 2020
RysunkiBruno Cannucciari
PrzekładJacek Drewnowski
Wydawca Timof i cisi wspólnicy
ISBN9788366347342
Format88s. 195x270 mm
Cena49,00
Gatunekobyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Giulia, Emma oraz Tiziana mieszkają razem w chacie na skraju lasu. Samotnie zajmują się uprawą roślin. Mają mały sad i kilka drzewek oliwnych. Coraz częściej ich ekologiczne gospodarstwo nawiedzają dziki, czyniąc przy okazji pewne szkody. Nieopodal leży małe miasteczko. Wśród jego mieszkańców jest wielu myśliwych, którzy czasami – podczas polowań – również podchodzą blisko domostwa kobiet. W miasteczku rośnie liczba włamań i kradzieży, o które coraz częściej posądza się uchodźców i imigrantów. Pomiędzy kobietami i mieszkańcami miasteczka powoli narasta napięcie. Miastowi zarzucają kobietom sprzyjanie uchodźcom i odcinanie się od lokalnej wspólnoty, kobiety odwzajemniają się oskarżeniami o rasizm, homofobię i nadużywanie przemocy. W mieście szczególnie krytykowane jest to, że zatrudniają do zbioru oliwek imigrantów zamiast dać zarobić miejscowym.
Napięcie narasta i wiadomo, że konfrontacja jest tylko kwestią czasu. Jednak kiedy już do niej dochodzi, przebieg wypadków daleki jest od wszelkiej przewidywalności i schematyzmu. Emiliano Pagani nie tworzy w swojej opowieści czarno-białego obrazu świata, nie powiela również stronniczych interpretacji współczesnego konfliktu ideologicznego. Trzy kobiety, choć są po tej samej stronie barykady, reprezentują trzy różne postawy, a ich decyzje i postępowanie nie zawsze jest zgodne ze wzniosłymi hasłami. Najstarsza z nich, Giulia wydaje się być najbardziej krewka i wojownicza. Ma za sobą, burzliwą i owianą aurą tajemnicy przeszłość, naznaczoną udziałem w socjalistycznych bojówkach. Emma z kolei zdaje się być najbardziej pragmatyczna. To ona utrzymuje kontakty z miasteczkiem, sprzedaje wyhodowane rośliny i stara się zapewnić swoim towarzyszkom bezpieczeństwo. Najmłodsza Tiziana zdaje się być w fazie młodzieńczego, bezrefleksyjnego buntu. W miasteczku również znajdziemy całą galerię różnych postaci i różnych podejść do życia. Nie brakuje tu stereotypów i uprzedzeń, ale znajdziemy także szacunek do tradycyjnych wartości i gotowość do poświęcenia się na rzecz wspólnoty. Szczególnie intrygującą postacią jest Bruno – starszy myśliwy, którego przemyślenia na temat ludzkości, dzików oraz imigrantów poznajemy w trakcie lektury. Jego postępowanie również odbiega od schematu, jakiego można byłoby sie po nim spodziewać. Bez wątpienia narastający konflikt ma podłoże ideologiczne, ale to ludzie decydują o tym, jaki będzie jego przebieg i co z niego wyniknie dla nich wszystkich.
Ta psychologiczno-obyczajowa historia została świetnie zilustrowana przez Bruno Cannucciariego. Tym razem jego rysunki różnią się od tych, które znalazły się w „Krakenie”. Są bardziej stonowane i mroczne, choć nadal mają w sobie cartoonową przejrzystość i lekkość. Artysta zdecydował się na operowanie szarościami. Nie ma tu już wyrazistego konturu, leszcz lekka, szkicowa kreska wypełniona odcieniami szarości. Dzięki temu rysunki – choć nadal utrzymane w cartoonowej stylistyce – mają bardziej realistyczny charakter. Z ekspresyjnych, nieco przerysowanych twarzy bohaterów łatwo można odczytywać targające nimi emocje i poznawać dręczące ich dramaty. Tła rysowane są natomiast w realistyczny sposób. Nie ma tu eksperymentowania z kompozycją plansz ani dynamicznym kadrowaniem. Zamiast tego rysownik koncentruje się na linearnym odtworzeniu zdarzeń. Już początek komiksu, ukazujący myśliwego składającego zeznanie na komisariacie, sugeruje, że będziemy mieć do czynienia raczej z kroniką wypadków, niż jakimś eksperymentalnym strumieniem świadomości.
„Sezon polowań” to drugi po „Krakenie” komiks Paganiego i Cannucciariego, jaki ukazał się u nas nakładem wydawnictwa Timof Comics. Znów motywem przewodnim jest zderzenie różnych światopoglądów. Jednak w ujęciu autorów nie jest to konfrontacją dobra i zła. Świat przedstawiony w komiksie nie jest czarno-biały. Zamiast tego jest tu wiele odcieni szarości – zarówno w warstwie graficznej, jak i narracyjnej. To nie jest tak, że trzy kobiety, które chcą żyć w zgodzie z przyrodą i uprawiają organiczną żywność, są ucieleśnieniem oświeconej, jedynie słusznej postawy życiowej, a pełni uprzedzeń i kierujący się stereotypami mieszkańcy pobliskiego miasteczka są kwintesencją zła i zaściankowości. Po stronie bohaterek odnajdziemy wiele stereotypowych i uproszczonych sposobów postrzegania świata oraz wynikających z nich uprzedzeń, a wśród mieszkańców wioski nie brakuje głębszego zrozumienia rzeczywistości i swoistego szacunku do realiów, w jakich przyszło im żyć. Dzięki temu komiks można uznać z próbę wyjścia poza utrwalone i schematyczne stanowiska w sporze dotyczącym aktualnych i drażliwych kwestii. Niestety autorzy muszą liczyć się także z tym, że ich narracja nie spodoba się żadnej ze stron zaangażowanych w ten spór. Jedni powiedzą, że symbolizujące tu lewicowo-ekologiczny punkt widzenia kobiety są przedstawione w zbyt krytyczny, a będący uosobieniem konserwatywno-prawicowego światopoglądu mieszkańcy miasteczka w zbyt pozytywny sposób. Drudzy z kolei uznają, że to mieszkańcy wioski są przedstawieni w krzywdzący sposób, a kobiety nadmiernie wyidealizowane. Co tylko potwierdza, że rzeczywistość, w jakiej żyjemy jest znacznie bardziej skomplikowana i wymyka się prostym zideologizowanym podziałom. Na szczęście twórców komiksu bardziej niż zaangażowanie w ideologiczne spory interesuje powiedzenie czegoś interesującego o otaczającym nas świecie. Świecie, w którym ludzie są nośnikami różnych ideologii, a ideologie kształtują działania ludzi.
koniec
19 czerwca 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Karaiby spłyną krwią?
Agata Włodarczyk

28 IX 2020

Słowo pirata niewiele jest warte, słowo Hiszpanów – jeszcze mniej. Ale czy można zaufać czarownikowi, przewodzącemu plemieniu kanibali oraz morskiej wiedźmie, gdy oboje chcą położyć łapska na diamencie z Kasharu?

więcej »

Podziemny front: Komandosi z wyobraźni generała
Konrad Wągrowski

27 IX 2020

„Skok za front” to komiksowa adaptacja ostatniego odcinka serialu „Podziemny front”. Nie oznacza to jednak, że coś się skończyło. Z pewnością jednak coś się zmieniło – bohaterowie komiksu od tej częsci walczą już w mundurach.

więcej »

Zabawa dla dorosłego dziecka
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

26 IX 2020

Seria o Kapitanie Szpicu przede wszystkim skierowana jest do tych, którzy z sentymentem wspominają, jak delektowali się komiksami w siermiężnych czasach PRL-u. Nie inaczej jest z jej czwartą odsłoną „Kapitan Szpic i tajemnica złotej naczepy”.

więcej »

Polecamy

Komandosi z wyobraźni generała

Podziemny front:

Komandosi z wyobraźni generała
— Konrad Wągrowski

Komiks, którego nie było
— Konrad Wągrowski

Bitwa o szyny
— Konrad Wągrowski

Dobry Niemiec
— Konrad Wągrowski

Granat do studzienki, czyli najśmielsza akcja bojowa
— Konrad Wągrowski

Po twarzy poznasz konfidenta
— Konrad Wągrowski

Wybuch w burdelu
— Konrad Wągrowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

„Kiedy w coś wierzysz, to coś naprawdę istnieje”
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Świat jest teatrem, aktorami ludzie… i zwierzęta
— Paweł Ciołkiewicz

Nic nie jest tak skomplikowane, jak się wydaje
— Paweł Ciołkiewicz

Ratunku!!! Człowieki atakują!
— Paweł Ciołkiewicz

Abrakadabra to czary i magia…
— Paweł Ciołkiewicz

Duchy umarłych
— Paweł Ciołkiewicz

My name is Brazil. Bruno Brazil
— Paweł Ciołkiewicz

Droga nienawiści to droga do pustki
— Paweł Ciołkiewicz

Czarująca feeria
— Paweł Ciołkiewicz

Witajcie w Blackwood College
— Paweł Ciołkiewicz

Nic nie może przecież wiecznie trwać
— Paweł Ciołkiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.