Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 lipca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Bruno Cannucciari, Emiliano Pagani
‹Sezon polowań›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSezon polowań
Scenariusz
Data wydania25 maja 2020
RysunkiBruno Cannucciari
PrzekładJacek Drewnowski
Wydawca Timof i cisi wspólnicy
ISBN9788366347342
Format88s. 195x270 mm
Cena49,00
Gatunekobyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Ludzie i ideologie
[Bruno Cannucciari, Emiliano Pagani „Sezon polowań” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Kiedy trzy kobiety żyją samotnie, sąsiadując z lasem oraz małym miasteczkiem zamieszkiwanym głównie przez myśliwych, o poczuciu bezpieczeństwa mogą zapomnieć. Z jednej strony dzikie zwierzęta, z drugiej cywilizowani ludzie. W zasadzie nie wiadomo, z której strony czyha większe niebezpieczeństwo. Tym bardziej, że zaczyna się „Sezon polowań”.

Paweł Ciołkiewicz

Ludzie i ideologie
[Bruno Cannucciari, Emiliano Pagani „Sezon polowań” - recenzja]

Kiedy trzy kobiety żyją samotnie, sąsiadując z lasem oraz małym miasteczkiem zamieszkiwanym głównie przez myśliwych, o poczuciu bezpieczeństwa mogą zapomnieć. Z jednej strony dzikie zwierzęta, z drugiej cywilizowani ludzie. W zasadzie nie wiadomo, z której strony czyha większe niebezpieczeństwo. Tym bardziej, że zaczyna się „Sezon polowań”.

Bruno Cannucciari, Emiliano Pagani
‹Sezon polowań›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSezon polowań
Scenariusz
Data wydania25 maja 2020
RysunkiBruno Cannucciari
PrzekładJacek Drewnowski
Wydawca Timof i cisi wspólnicy
ISBN9788366347342
Format88s. 195x270 mm
Cena49,00
Gatunekobyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Giulia, Emma oraz Tiziana mieszkają razem w chacie na skraju lasu. Samotnie zajmują się uprawą roślin. Mają mały sad i kilka drzewek oliwnych. Coraz częściej ich ekologiczne gospodarstwo nawiedzają dziki, czyniąc przy okazji pewne szkody. Nieopodal leży małe miasteczko. Wśród jego mieszkańców jest wielu myśliwych, którzy czasami – podczas polowań – również podchodzą blisko domostwa kobiet. W miasteczku rośnie liczba włamań i kradzieży, o które coraz częściej posądza się uchodźców i imigrantów. Pomiędzy kobietami i mieszkańcami miasteczka powoli narasta napięcie. Miastowi zarzucają kobietom sprzyjanie uchodźcom i odcinanie się od lokalnej wspólnoty, kobiety odwzajemniają się oskarżeniami o rasizm, homofobię i nadużywanie przemocy. W mieście szczególnie krytykowane jest to, że zatrudniają do zbioru oliwek imigrantów zamiast dać zarobić miejscowym.
Napięcie narasta i wiadomo, że konfrontacja jest tylko kwestią czasu. Jednak kiedy już do niej dochodzi, przebieg wypadków daleki jest od wszelkiej przewidywalności i schematyzmu. Emiliano Pagani nie tworzy w swojej opowieści czarno-białego obrazu świata, nie powiela również stronniczych interpretacji współczesnego konfliktu ideologicznego. Trzy kobiety, choć są po tej samej stronie barykady, reprezentują trzy różne postawy, a ich decyzje i postępowanie nie zawsze jest zgodne ze wzniosłymi hasłami. Najstarsza z nich, Giulia wydaje się być najbardziej krewka i wojownicza. Ma za sobą, burzliwą i owianą aurą tajemnicy przeszłość, naznaczoną udziałem w socjalistycznych bojówkach. Emma z kolei zdaje się być najbardziej pragmatyczna. To ona utrzymuje kontakty z miasteczkiem, sprzedaje wyhodowane rośliny i stara się zapewnić swoim towarzyszkom bezpieczeństwo. Najmłodsza Tiziana zdaje się być w fazie młodzieńczego, bezrefleksyjnego buntu. W miasteczku również znajdziemy całą galerię różnych postaci i różnych podejść do życia. Nie brakuje tu stereotypów i uprzedzeń, ale znajdziemy także szacunek do tradycyjnych wartości i gotowość do poświęcenia się na rzecz wspólnoty. Szczególnie intrygującą postacią jest Bruno – starszy myśliwy, którego przemyślenia na temat ludzkości, dzików oraz imigrantów poznajemy w trakcie lektury. Jego postępowanie również odbiega od schematu, jakiego można byłoby sie po nim spodziewać. Bez wątpienia narastający konflikt ma podłoże ideologiczne, ale to ludzie decydują o tym, jaki będzie jego przebieg i co z niego wyniknie dla nich wszystkich.
Ta psychologiczno-obyczajowa historia została świetnie zilustrowana przez Bruno Cannucciariego. Tym razem jego rysunki różnią się od tych, które znalazły się w „Krakenie”. Są bardziej stonowane i mroczne, choć nadal mają w sobie cartoonową przejrzystość i lekkość. Artysta zdecydował się na operowanie szarościami. Nie ma tu już wyrazistego konturu, leszcz lekka, szkicowa kreska wypełniona odcieniami szarości. Dzięki temu rysunki – choć nadal utrzymane w cartoonowej stylistyce – mają bardziej realistyczny charakter. Z ekspresyjnych, nieco przerysowanych twarzy bohaterów łatwo można odczytywać targające nimi emocje i poznawać dręczące ich dramaty. Tła rysowane są natomiast w realistyczny sposób. Nie ma tu eksperymentowania z kompozycją plansz ani dynamicznym kadrowaniem. Zamiast tego rysownik koncentruje się na linearnym odtworzeniu zdarzeń. Już początek komiksu, ukazujący myśliwego składającego zeznanie na komisariacie, sugeruje, że będziemy mieć do czynienia raczej z kroniką wypadków, niż jakimś eksperymentalnym strumieniem świadomości.
„Sezon polowań” to drugi po „Krakenie” komiks Paganiego i Cannucciariego, jaki ukazał się u nas nakładem wydawnictwa Timof Comics. Znów motywem przewodnim jest zderzenie różnych światopoglądów. Jednak w ujęciu autorów nie jest to konfrontacją dobra i zła. Świat przedstawiony w komiksie nie jest czarno-biały. Zamiast tego jest tu wiele odcieni szarości – zarówno w warstwie graficznej, jak i narracyjnej. To nie jest tak, że trzy kobiety, które chcą żyć w zgodzie z przyrodą i uprawiają organiczną żywność, są ucieleśnieniem oświeconej, jedynie słusznej postawy życiowej, a pełni uprzedzeń i kierujący się stereotypami mieszkańcy pobliskiego miasteczka są kwintesencją zła i zaściankowości. Po stronie bohaterek odnajdziemy wiele stereotypowych i uproszczonych sposobów postrzegania świata oraz wynikających z nich uprzedzeń, a wśród mieszkańców wioski nie brakuje głębszego zrozumienia rzeczywistości i swoistego szacunku do realiów, w jakich przyszło im żyć. Dzięki temu komiks można uznać z próbę wyjścia poza utrwalone i schematyczne stanowiska w sporze dotyczącym aktualnych i drażliwych kwestii. Niestety autorzy muszą liczyć się także z tym, że ich narracja nie spodoba się żadnej ze stron zaangażowanych w ten spór. Jedni powiedzą, że symbolizujące tu lewicowo-ekologiczny punkt widzenia kobiety są przedstawione w zbyt krytyczny, a będący uosobieniem konserwatywno-prawicowego światopoglądu mieszkańcy miasteczka w zbyt pozytywny sposób. Drudzy z kolei uznają, że to mieszkańcy wioski są przedstawieni w krzywdzący sposób, a kobiety nadmiernie wyidealizowane. Co tylko potwierdza, że rzeczywistość, w jakiej żyjemy jest znacznie bardziej skomplikowana i wymyka się prostym zideologizowanym podziałom. Na szczęście twórców komiksu bardziej niż zaangażowanie w ideologiczne spory interesuje powiedzenie czegoś interesującego o otaczającym nas świecie. Świecie, w którym ludzie są nośnikami różnych ideologii, a ideologie kształtują działania ludzi.
koniec
19 czerwca 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Opowieść o bardzie nudziarzu
Marcin Knyszyński

12 VII 2020

Drugi z trzech tomów „Cody” Simona Spurriera i Matiasa Bergary to kolejna wizyta w świecie po magicznej apokalipsie – przewodnikiem jest oczywiście pewien bard, na którego wołają „Hum”. Bohater nadal nie dopiął swego, choć przecież odnalazł tę, której szukał cały pierwszy tom – swoją ukochaną żonę „opętaną przez demona”. Ale gdyby to wystarczyło cała historia zakończyłaby się na pierwszym albumie.

więcej »

Miyamoto Usagi i poszukiwacze zaginionej szkatułki
Agnieszka ‘Achika’ Szady

11 VII 2020

Ten tom ma dwie zalety: po pierwsze, walki są krótkie i jest ich niewiele, po drugie (ważniejsze) – można go polecić osobom, które z tym cyklem jeszcze się nie zetknęły.

więcej »

Dokąd tak pędzisz, Conanie?
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

11 VII 2020

Wiele sobie obiecywałem po tym, jak Conan Barbarzyńca powrócił do Marvela. Niestety na razie szału nie ma. Otrzymaliśmy jeden komiks bardzo dobry, jeden bardzo zły i jeden średni. Tym ostatnim jest „Conan. Miecz Barbarzyńcy: Kult Kogi Thuna”.

więcej »

Polecamy

Kilka słów na pożegnanie

Pilot śmigłowca:

Kilka słów na pożegnanie
— Marcin Osuch

Szczęśliwy finał
— Marcin Osuch

Trochę jak Blueberry
— Marcin Osuch

Nasz polski superman
— Marcin Osuch

Pilot punktuje, „Pilot” dołuje
— Marcin Osuch

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

„Kiedy w coś wierzysz, to coś naprawdę istnieje”
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Pociąg pod specjalnym nadzorem
— Paweł Ciołkiewicz

Czarna krowa w kropki bordo…
— Paweł Ciołkiewicz

Daleko jeszcze?
— Paweł Ciołkiewicz

Miłość, kłamstwa i morderstwa
— Paweł Ciołkiewicz

Zagraj to jeszcze raz, Wolfgang!
— Paweł Ciołkiewicz

Zwariowana wyspa
— Paweł Ciołkiewicz

Zbrodnia i kara
— Paweł Ciołkiewicz

Liga Niezwykłych Naukowców
— Paweł Ciołkiewicz

W poszukiwaniu utraconych zmysłów
— Paweł Ciołkiewicz

Kwiaty ciernistych dróg
— Paweł Ciołkiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.