Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 lipca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic
‹Mroczna otchłań #1›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMroczna otchłań #1
Scenariusz
Data wydania3 czerwca 2020
RysunkiMilan Jovanovic, Eric Henninot
PrzekładErnest Kacperski
Wydawca Egmont
CyklMroczna otchłań
ISBN9788328197503
Format172s. 216x285mm
Cena99,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Kto tu jest potworem?
[Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic „Mroczna otchłań #1” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wymarłe zwierzęta, zwłaszcza te olbrzymich rozmiarów, do dawna były obiektem zainteresowania popkultury. Do znudzenia można tu przywoływać „Park Jurajski” Spielberga, ale tym razem dużo bardziej pasuje „The Meg” goszczący na ekranach kin dwa lata temu.

Marcin Osuch

Kto tu jest potworem?
[Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic „Mroczna otchłań #1” - recenzja]

Wymarłe zwierzęta, zwłaszcza te olbrzymich rozmiarów, do dawna były obiektem zainteresowania popkultury. Do znudzenia można tu przywoływać „Park Jurajski” Spielberga, ale tym razem dużo bardziej pasuje „The Meg” goszczący na ekranach kin dwa lata temu.

Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic
‹Mroczna otchłań #1›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMroczna otchłań #1
Scenariusz
Data wydania3 czerwca 2020
RysunkiMilan Jovanovic, Eric Henninot
PrzekładErnest Kacperski
Wydawca Egmont
CyklMroczna otchłań
ISBN9788328197503
Format172s. 216x285mm
Cena99,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Przypomnijmy, megalodon to olbrzymi, sięgający 25 metrów długości wymarły kuzyn obecnych rekinów. Był to największy drapieżnik w historii naszej planety. To właśnie jego widzimy na okładce albumu. Początek nieco przypomina ten z filmu Jona Turteltauba. Tam była łódź podwodna, tutaj ekipa nurków prowadząca podwodne wiercenia dla firmy wydobywającej gaz ziemny. Jak wiadomo, głębiny oceanów są słabiej zbadane niż powierzchnia Księżyca i wiele zagadek może się w nich kryć. Wygląda na to, że to właśnie jedna z nich zaatakowała ekipę wiertniczą.
Mamy więc już potwora, pokazywanego, póki co bardzo oszczędnie, teraz potrzebny jest odpowiednik Roya Scheidera czy Jasona Stathama. Na scenę wkracza Kim Melville, doktor oceanografii. Tutaj kończą się bezpośrednie analogie ze „Szczękami” i „The Meg”, bo Melville nie ma obsesji na punkcie morskich potworów. Fascynuje ją podwodne życie, ma ku temu nawet osobiste powody, ale do emocjonalnych działań wspomnianych dżentelmenów jej daleko. Komiksowy scenariusz nie lubi jednak pustki. Dlatego na drodze Kim staje tajemniczy Feiersinger, zwany „stulatkiem z Karpat”. Przypomina nieco S.R. Haddena z „Kontaktu” z Jodie Foster w roli głównej. Podobnie jak tamten jest nieprzyzwoicie bogaty, ma olbrzymie możliwości i nie do końca zbadane intencje. O ile jednak postać grana przez Johna Hurta działała w białych rękawiczkach, to Feieresinger zachowuje się jak słoń w składzie porcelany. Sęk w tym, że z perspektywy całej historii, jego działania zdają się mocno nielogiczne. Na początku komiksu, Melville wsiada do samolotu lecącego na koniec świata, bo nieznany jej aktywista-ekolog stwierdza, że ma dla niej coś ciekawego. Za to Feiersingerowi scenarzysta Christophe Bec każe porwać córkę pani doktor, aby zmusić ją do współpracy. Trochę bez sensu.
Korzystając z możliwości, jakie dają potencjał techniczny i bogactwo tajemniczego starca, Kim zaczyna odkrywać, że megalodon jest zaledwie czubkiem góry lodowej tajemnic skrytych w wodach oceanów. Tutaj akurat scenarzystę można pochwalić za pomysł z achronologicznymi wstawkami, które, budując odpowiednie napięcie, wciągają czytelnika w opowieść o morskich stworach. Czytelnik dostaje przebitki prehistorycznego łowcy walczącego ze smilodonem, u-bota zaatakowanego przez gigantycznego pliozaura. Są też retrospekcje wcześniejszych losów głównych bohaterów, wszystkie sprowadzające się do tego, że nasza planeta jest pełna zagadek i spotkanie czegoś takiego jak megalodon, musiało wcześniej czy później nastąpić. Bec najwyraźniej lubi komplikować, bo do wszystkich tych biologicznych rewelacji dokłada „tajemnicę tajemnic”, która najprawdopodobniej będzie rozpracowywana w kolejnym tomie. I jakby tego było mało, do całości dorzuca prawdziwych „bad guys”. Pozostaje pytanie, czy scenarzysta zapanuje nad tymi wszystkimi wątkami i poprowadzi całość w sensownym kierunku. Nie sztuką jest rozrzucić puzzle, ale poukładać jest tak, aby czytelnik zobaczywszy całość, uznał, że ma ona sens. Bez dwóch zdań historia wciąga, dobrze, że na horyzoncie jest już drugi tom.
Za stronę graficzną „Mrocznej otchłani” odpowiadają Eric Henninot i Milan Jovanovic. Efekt ich pracy przywołuje skojarzenia z „Dallasem Barrem” Marvano. Podobna czysta kreska sprawdza się doskonale w historii rozgrywającej się na pograniczu współczesności i delikatnego s-f.
koniec
26 czerwca 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Opowieść o bardzie nudziarzu
Marcin Knyszyński

12 VII 2020

Drugi z trzech tomów „Cody” Simona Spurriera i Matiasa Bergary to kolejna wizyta w świecie po magicznej apokalipsie – przewodnikiem jest oczywiście pewien bard, na którego wołają „Hum”. Bohater nadal nie dopiął swego, choć przecież odnalazł tę, której szukał cały pierwszy tom – swoją ukochaną żonę „opętaną przez demona”. Ale gdyby to wystarczyło cała historia zakończyłaby się na pierwszym albumie.

więcej »

Miyamoto Usagi i poszukiwacze zaginionej szkatułki
Agnieszka ‘Achika’ Szady

11 VII 2020

Ten tom ma dwie zalety: po pierwsze, walki są krótkie i jest ich niewiele, po drugie (ważniejsze) – można go polecić osobom, które z tym cyklem jeszcze się nie zetknęły.

więcej »

Dokąd tak pędzisz, Conanie?
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

11 VII 2020

Wiele sobie obiecywałem po tym, jak Conan Barbarzyńca powrócił do Marvela. Niestety na razie szału nie ma. Otrzymaliśmy jeden komiks bardzo dobry, jeden bardzo zły i jeden średni. Tym ostatnim jest „Conan. Miecz Barbarzyńcy: Kult Kogi Thuna”.

więcej »

Polecamy

Kilka słów na pożegnanie

Pilot śmigłowca:

Kilka słów na pożegnanie
— Marcin Osuch

Szczęśliwy finał
— Marcin Osuch

Trochę jak Blueberry
— Marcin Osuch

Nasz polski superman
— Marcin Osuch

Pilot punktuje, „Pilot” dołuje
— Marcin Osuch

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.