Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 30 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic
‹Mroczna otchłań #1›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMroczna otchłań #1
Scenariusz
Data wydania3 czerwca 2020
RysunkiMilan Jovanovic, Eric Henninot
PrzekładErnest Kacperski
Wydawca Egmont
CyklMroczna otchłań
ISBN9788328197503
Format172s. 216x285mm
Cena99,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Kto tu jest potworem?
[Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic „Mroczna otchłań #1” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wymarłe zwierzęta, zwłaszcza te olbrzymich rozmiarów, do dawna były obiektem zainteresowania popkultury. Do znudzenia można tu przywoływać „Park Jurajski” Spielberga, ale tym razem dużo bardziej pasuje „The Meg” goszczący na ekranach kin dwa lata temu.

Marcin Osuch

Kto tu jest potworem?
[Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic „Mroczna otchłań #1” - recenzja]

Wymarłe zwierzęta, zwłaszcza te olbrzymich rozmiarów, do dawna były obiektem zainteresowania popkultury. Do znudzenia można tu przywoływać „Park Jurajski” Spielberga, ale tym razem dużo bardziej pasuje „The Meg” goszczący na ekranach kin dwa lata temu.

Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic
‹Mroczna otchłań #1›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMroczna otchłań #1
Scenariusz
Data wydania3 czerwca 2020
RysunkiMilan Jovanovic, Eric Henninot
PrzekładErnest Kacperski
Wydawca Egmont
CyklMroczna otchłań
ISBN9788328197503
Format172s. 216x285mm
Cena99,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Przypomnijmy, megalodon to olbrzymi, sięgający 25 metrów długości wymarły kuzyn obecnych rekinów. Był to największy drapieżnik w historii naszej planety. To właśnie jego widzimy na okładce albumu. Początek nieco przypomina ten z filmu Jona Turteltauba. Tam była łódź podwodna, tutaj ekipa nurków prowadząca podwodne wiercenia dla firmy wydobywającej gaz ziemny. Jak wiadomo, głębiny oceanów są słabiej zbadane niż powierzchnia Księżyca i wiele zagadek może się w nich kryć. Wygląda na to, że to właśnie jedna z nich zaatakowała ekipę wiertniczą.
Mamy więc już potwora, pokazywanego, póki co bardzo oszczędnie, teraz potrzebny jest odpowiednik Roya Scheidera czy Jasona Stathama. Na scenę wkracza Kim Melville, doktor oceanografii. Tutaj kończą się bezpośrednie analogie ze „Szczękami” i „The Meg”, bo Melville nie ma obsesji na punkcie morskich potworów. Fascynuje ją podwodne życie, ma ku temu nawet osobiste powody, ale do emocjonalnych działań wspomnianych dżentelmenów jej daleko. Komiksowy scenariusz nie lubi jednak pustki. Dlatego na drodze Kim staje tajemniczy Feiersinger, zwany „stulatkiem z Karpat”. Przypomina nieco S.R. Haddena z „Kontaktu” z Jodie Foster w roli głównej. Podobnie jak tamten jest nieprzyzwoicie bogaty, ma olbrzymie możliwości i nie do końca zbadane intencje. O ile jednak postać grana przez Johna Hurta działała w białych rękawiczkach, to Feieresinger zachowuje się jak słoń w składzie porcelany. Sęk w tym, że z perspektywy całej historii, jego działania zdają się mocno nielogiczne. Na początku komiksu, Melville wsiada do samolotu lecącego na koniec świata, bo nieznany jej aktywista-ekolog stwierdza, że ma dla niej coś ciekawego. Za to Feiersingerowi scenarzysta Christophe Bec każe porwać córkę pani doktor, aby zmusić ją do współpracy. Trochę bez sensu.
Korzystając z możliwości, jakie dają potencjał techniczny i bogactwo tajemniczego starca, Kim zaczyna odkrywać, że megalodon jest zaledwie czubkiem góry lodowej tajemnic skrytych w wodach oceanów. Tutaj akurat scenarzystę można pochwalić za pomysł z achronologicznymi wstawkami, które, budując odpowiednie napięcie, wciągają czytelnika w opowieść o morskich stworach. Czytelnik dostaje przebitki prehistorycznego łowcy walczącego ze smilodonem, u-bota zaatakowanego przez gigantycznego pliozaura. Są też retrospekcje wcześniejszych losów głównych bohaterów, wszystkie sprowadzające się do tego, że nasza planeta jest pełna zagadek i spotkanie czegoś takiego jak megalodon, musiało wcześniej czy później nastąpić. Bec najwyraźniej lubi komplikować, bo do wszystkich tych biologicznych rewelacji dokłada „tajemnicę tajemnic”, która najprawdopodobniej będzie rozpracowywana w kolejnym tomie. I jakby tego było mało, do całości dorzuca prawdziwych „bad guys”. Pozostaje pytanie, czy scenarzysta zapanuje nad tymi wszystkimi wątkami i poprowadzi całość w sensownym kierunku. Nie sztuką jest rozrzucić puzzle, ale poukładać jest tak, aby czytelnik zobaczywszy całość, uznał, że ma ona sens. Bez dwóch zdań historia wciąga, dobrze, że na horyzoncie jest już drugi tom.
Za stronę graficzną „Mrocznej otchłani” odpowiadają Eric Henninot i Milan Jovanovic. Efekt ich pracy przywołuje skojarzenia z „Dallasem Barrem” Marvano. Podobna czysta kreska sprawdza się doskonale w historii rozgrywającej się na pograniczu współczesności i delikatnego s-f.
koniec
26 czerwca 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Extraordinary Moore: A jednak potknięcie
Marcin Knyszyński

30 XI 2021

Kontynuujemy lekturę komiksów ze świata „Ligi niezwykłych dżentelmenów” Alana Moore’a. Dziś odjeżdżamy trochę w bok i sprawdzamy co się działo u drugoplanowych postaci serii – trafiamy na pokład „Nautilusa”, na którym nie zastaniemy jednak, znanego z poprzednich komiksów, kapitana Nemo.

więcej »

Szekspir w parku, metro w likwidacji
Agnieszka ‘Achika’ Szady

29 XI 2021

Świat „Blacksada” to Ameryka wczesnych lat 50., dla niepoznaki ukryta pod ezopową maską. Choć były to czasy początku prosperity i welfare state, Guarnido w każdym tomie wyciąga coraz to inne mroczne i brudne strony. No cóż, w końcu to kryminał noir…

więcej »

Klasyka przygodowa: Go east!
Marcin Osuch

28 XI 2021

Można długo dyskutować na temat tego, która powieść Juliusza Verne’a jest najpopularniejsza. Bez wątpienia jednak „W 80 dni dookoła świata” będzie w ścisłej czołówce. A w przeciwieństwie do omawianych wcześniej „Wyspy skarbów” i „Podróży Gulliwera”, jest wielce prawdopodobne, że duża część czytelników Esensji (i nie tylko) ma za sobą lekturę tej książki.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

Te straszne kryptydy!
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Tegoż twórcy

Czyżby czegoś brakowało?
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Aborygeni i oceany? Dlaczego nie…
— Marcin Osuch

Potwór w masce niewinności
— Sebastian Chosiński

Alabama w ogniu
— Sebastian Chosiński

Kto chce poznać przeszłość pułkownik Jones – ręka do góry!
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Piękne „nic”
— Marcin Osuch

Koniec, po prostu
— Marcin Osuch

Bohaterowie nie zawsze wygrywają
— Marcin Osuch

Znacie? Tak się Wam tylko wydaje
— Marcin Osuch

10 naj… : Wehikuły czasu
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fajne te dodatki, ale…
— Marcin Osuch

Serce Hegemona
— Marcin Osuch

Największy koszmar Garfielda
— Marcin Osuch

Nie tylko dla wychowanych w PRL
— Marcin Osuch

Fotorelacja z wystawy prac Grzegorza Rosińskiego
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.