Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 lipca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic
‹Mroczna otchłań #1›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMroczna otchłań #1
Scenariusz
Data wydania3 czerwca 2020
RysunkiMilan Jovanovic, Eric Henninot
PrzekładErnest Kacperski
Wydawca Egmont
CyklMroczna otchłań
ISBN9788328197503
Format172s. 216x285mm
Cena99,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Kto tu jest potworem?
[Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic „Mroczna otchłań #1” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wymarłe zwierzęta, zwłaszcza te olbrzymich rozmiarów, do dawna były obiektem zainteresowania popkultury. Do znudzenia można tu przywoływać „Park Jurajski” Spielberga, ale tym razem dużo bardziej pasuje „The Meg” goszczący na ekranach kin dwa lata temu.

Marcin Osuch

Kto tu jest potworem?
[Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic „Mroczna otchłań #1” - recenzja]

Wymarłe zwierzęta, zwłaszcza te olbrzymich rozmiarów, do dawna były obiektem zainteresowania popkultury. Do znudzenia można tu przywoływać „Park Jurajski” Spielberga, ale tym razem dużo bardziej pasuje „The Meg” goszczący na ekranach kin dwa lata temu.

Christophe Bec, Eric Henninot, Milan Jovanovic
‹Mroczna otchłań #1›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMroczna otchłań #1
Scenariusz
Data wydania3 czerwca 2020
RysunkiMilan Jovanovic, Eric Henninot
PrzekładErnest Kacperski
Wydawca Egmont
CyklMroczna otchłań
ISBN9788328197503
Format172s. 216x285mm
Cena99,99
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Przypomnijmy, megalodon to olbrzymi, sięgający 25 metrów długości wymarły kuzyn obecnych rekinów. Był to największy drapieżnik w historii naszej planety. To właśnie jego widzimy na okładce albumu. Początek nieco przypomina ten z filmu Jona Turteltauba. Tam była łódź podwodna, tutaj ekipa nurków prowadząca podwodne wiercenia dla firmy wydobywającej gaz ziemny. Jak wiadomo, głębiny oceanów są słabiej zbadane niż powierzchnia Księżyca i wiele zagadek może się w nich kryć. Wygląda na to, że to właśnie jedna z nich zaatakowała ekipę wiertniczą.
Mamy więc już potwora, pokazywanego, póki co bardzo oszczędnie, teraz potrzebny jest odpowiednik Roya Scheidera czy Jasona Stathama. Na scenę wkracza Kim Melville, doktor oceanografii. Tutaj kończą się bezpośrednie analogie ze „Szczękami” i „The Meg”, bo Melville nie ma obsesji na punkcie morskich potworów. Fascynuje ją podwodne życie, ma ku temu nawet osobiste powody, ale do emocjonalnych działań wspomnianych dżentelmenów jej daleko. Komiksowy scenariusz nie lubi jednak pustki. Dlatego na drodze Kim staje tajemniczy Feiersinger, zwany „stulatkiem z Karpat”. Przypomina nieco S.R. Haddena z „Kontaktu” z Jodie Foster w roli głównej. Podobnie jak tamten jest nieprzyzwoicie bogaty, ma olbrzymie możliwości i nie do końca zbadane intencje. O ile jednak postać grana przez Johna Hurta działała w białych rękawiczkach, to Feieresinger zachowuje się jak słoń w składzie porcelany. Sęk w tym, że z perspektywy całej historii, jego działania zdają się mocno nielogiczne. Na początku komiksu, Melville wsiada do samolotu lecącego na koniec świata, bo nieznany jej aktywista-ekolog stwierdza, że ma dla niej coś ciekawego. Za to Feiersingerowi scenarzysta Christophe Bec każe porwać córkę pani doktor, aby zmusić ją do współpracy. Trochę bez sensu.
Korzystając z możliwości, jakie dają potencjał techniczny i bogactwo tajemniczego starca, Kim zaczyna odkrywać, że megalodon jest zaledwie czubkiem góry lodowej tajemnic skrytych w wodach oceanów. Tutaj akurat scenarzystę można pochwalić za pomysł z achronologicznymi wstawkami, które, budując odpowiednie napięcie, wciągają czytelnika w opowieść o morskich stworach. Czytelnik dostaje przebitki prehistorycznego łowcy walczącego ze smilodonem, u-bota zaatakowanego przez gigantycznego pliozaura. Są też retrospekcje wcześniejszych losów głównych bohaterów, wszystkie sprowadzające się do tego, że nasza planeta jest pełna zagadek i spotkanie czegoś takiego jak megalodon, musiało wcześniej czy później nastąpić. Bec najwyraźniej lubi komplikować, bo do wszystkich tych biologicznych rewelacji dokłada „tajemnicę tajemnic”, która najprawdopodobniej będzie rozpracowywana w kolejnym tomie. I jakby tego było mało, do całości dorzuca prawdziwych „bad guys”. Pozostaje pytanie, czy scenarzysta zapanuje nad tymi wszystkimi wątkami i poprowadzi całość w sensownym kierunku. Nie sztuką jest rozrzucić puzzle, ale poukładać jest tak, aby czytelnik zobaczywszy całość, uznał, że ma ona sens. Bez dwóch zdań historia wciąga, dobrze, że na horyzoncie jest już drugi tom.
Za stronę graficzną „Mrocznej otchłani” odpowiadają Eric Henninot i Milan Jovanovic. Efekt ich pracy przywołuje skojarzenia z „Dallasem Barrem” Marvano. Podobna czysta kreska sprawdza się doskonale w historii rozgrywającej się na pograniczu współczesności i delikatnego s-f.
koniec
26 czerwca 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zdekapitatowany Dekapitator
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

4 VII 2020

„Head Lopper i rycerze Venorii”, czyli trzeci tom serii o Norgalu Dekapitatorze, uwypukla prawdę, którą Andrew MacLean od początku próbował ukryć. A mianowicie, że komiks ten to w gruncie rzeczy dość stereotypowe fantasy, dla niepoznaki podrasowane oryginalną szatą graficzną.

więcej »

Historia w obrazkach: Nie wszystko święte, co o świętym
Sebastian Chosiński

3 VII 2020

Sztampowa i bez polotu jest ta komiksowa biografia papieża Jana Pawła II. Kiedy natomiast pojawiają się w niej odniesienia do historii Polski po 1945 roku, robi się momentami wręcz szkodliwa. Sprawcą całego nieszczęścia jest francuski scenarzysta Olivier Dobremel, a jego wtop nie ratują nawet przyzwoite rysunki Włocha Fabrizia Fiorentiniego.

więcej »

Daleko jeszcze?
Paweł Ciołkiewicz

2 VII 2020

„Oskar Ed. Mój największy sen” to opowieść wymykająca się prostym interpretacjom. Na najbardziej podstawowym poziomie jest to historia o pewnej, długiej rodzinnej wyprawie. Mąż, żona i syn jadą samochodem w jakieś tajemnicze, wybrane przez ojca miejsce. Podczas podróży rodzice nieustannie się kłócą, a dzieciak stara się jakoś to wszystko przetrzymać, pogrążając się w dziwacznych fantazjach. Jednak sama wyprawa jest jedynie pretekstem do stworzenia całkowicie odrealnionej opowieści o… no (...)

więcej »

Polecamy

Szczęśliwy finał

Pilot śmigłowca:

Szczęśliwy finał
— Marcin Osuch

Trochę jak Blueberry
— Marcin Osuch

Nasz polski superman
— Marcin Osuch

Pilot punktuje, „Pilot” dołuje
— Marcin Osuch

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Nie lataj, synku, nisko i powoli
— Marcin Osuch

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.