Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 31 lipca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Daniel Koziarski, Artur Ruducha
‹Kapitan Szpic #4: Kapitan Szpic i tajemnica starej naczepy›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKapitan Szpic #4: Kapitan Szpic i tajemnica starej naczepy
Scenariusz
Data wydaniasierpień 2020
RysunkiArtur Ruducha
Wydawca ONGRYS
CyklKapitan Szpic
ISBN9788365803665
Format32s. 165x235 mm
Cena19,99
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Zabawa dla dorosłego dziecka
[Daniel Koziarski, Artur Ruducha „Kapitan Szpic #4: Kapitan Szpic i tajemnica starej naczepy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Seria o Kapitanie Szpicu przede wszystkim skierowana jest do tych, którzy z sentymentem wspominają, jak delektowali się komiksami w siermiężnych czasach PRL-u. Nie inaczej jest z jej czwartą odsłoną „Kapitan Szpic i tajemnica złotej naczepy”.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zabawa dla dorosłego dziecka
[Daniel Koziarski, Artur Ruducha „Kapitan Szpic #4: Kapitan Szpic i tajemnica starej naczepy” - recenzja]

Seria o Kapitanie Szpicu przede wszystkim skierowana jest do tych, którzy z sentymentem wspominają, jak delektowali się komiksami w siermiężnych czasach PRL-u. Nie inaczej jest z jej czwartą odsłoną „Kapitan Szpic i tajemnica złotej naczepy”.

Daniel Koziarski, Artur Ruducha
‹Kapitan Szpic #4: Kapitan Szpic i tajemnica starej naczepy›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKapitan Szpic #4: Kapitan Szpic i tajemnica starej naczepy
Scenariusz
Data wydaniasierpień 2020
RysunkiArtur Ruducha
Wydawca ONGRYS
CyklKapitan Szpic
ISBN9788365803665
Format32s. 165x235 mm
Cena19,99
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Każdy, dla kogo okres dorastania przypadał na okres przełomu lat 80. i 90., natychmiast powinien odgadnąć, że tytuł najnowszych przygód Szpica to bezpośrednie nawiązanie do sześcioodcinkowej miniserii „Tajemnica złotej maczety” autorstwa Władysława Krupki i Jerzego Wróblewskiego. Dotyczy to nie tylko samego tytułu, a całej strony fabularnej komiksu, który parodiuje serię, wplatając w absurdalną historię całą masę odniesień do klasyki polskiej sztuki obrazkowej i nie tylko.
Tym razem Kapitan Szpic nie jest głównym bohaterem wydarzeń, a zostaje przymusowym, wolnym (to nie jedyny paradoks, na jaki tu trafimy) słuchaczem opowieści o wojennych losach pułkownika Czekoladki. Wraz z dwoma małoletnimi chłopcami, mającymi nieszczęście zakraść się w pobliże zamieszkiwanej przez Czekoladkę złotej naczepy, najpierw muszą nacieszyć oczy zgromadzonym w niej eksponatom muzealnym, a następnie wysłuchać pułkownika, który barwnie i kwieciście prawi o swoich przygodach w Afryce za czasów II Wojny Światowej.
Tak, jak poprzednie albumy o kapitanie Szpicu, kwestia linearnej, sensownej historii tu nie istnieje. To bardziej zbiór gagów, ściśle powiązanych z parodiowaną „Tajemnicą złotej maczety”. Sporo tu abstrakcyjnego humoru, ale także nawiązań do innych popkulturalnych dzieł. Przyznam, że ich wyłapywanie sprawiło mi nawet większą frajdę, niż śledzenie głównego wątku. Smaczki są bowiem ukryte w kadrach na drugim lub trzecim planie i aby je wszystkie wyłapać, należy przeczytać zeszyt co najmniej trzy razy.
Dowcip prezentowany przez twórców opiera się w dużej mierze na grach słownych i luźnych skojarzeniach. Widać, że sporo zawdzięczają Tadeuszowi Baranowskiemu (jest nawet żart o gąsce Balbince… znaczy Klementynce), choć Daniel Koziarski i Artur Ruducha muszą jeszcze trochę poćwiczyć, by dogonić mistrza. Przyznam, że niektóre żarty wydają się upchnięte na siłę i powodują niezdrowy przesyt. Problemem może być także samo nawiązanie do „Tajemnicy złotej maczety”. Bo, choć komiks ten na pewno wielu pamięta, to ciekaw jestem, kto z tych, którzy go czytali w dzieciństwie, sięgnął po niego w ciągu ostatnich trzydziestu lat (no, chyba, że przez sentyment). Zdecydowanie nie jest to szczytowe osiągnięcie polskiej sztuki obrazkowej, którego ani się nie cytuje z pamięci, ani nie stawia w pierwszym (ani drugim) rzędzie, wymieniając najlepsze komiksy PRL-u. Dlatego, jeśli przed lekturą „Szpica” nie dokona się research′u w materiale źródłowym, spora część gagów może być niezrozumiała.
Od strony graficznej za to niniejszej pozycji niczego zarzucić nie można. Styl Artura Ruduchy to w przybliżeniu wypadkowa połączenia kreski Szarloty Pawel i Tadeusza Baranowskiego, choć naznaczona własnym, indywidualnym sznytem. Brawa należą się także za upychanie w kadrach wspomnianych smaczków. Ciekawym pomysłem jest umieszczanie tu i tam, odpowiednio spreparowanych, okładek sześciu zeszytów składających się na oryginalną „Złotą maczetę” (ale są też parafrazy innych dzieł, jak choćby „Ekspedycji”).
„Kapitan Szpic i tajemnica złotej naczepy” to zatem pozycja skierowana przede wszystkim do wąskiego grona maniaków komiksów i pożeraczy polskiej popkultury (zwłaszcza tej sprzed zmian ustrojowych). Z drugiej strony, spokojnie może sięgnąć po nią każdy, kto ceni sobie absurdalny humor, bo choć rekomendowana jest znajomość materiału źródłowego, to i bez niego sama lektura jest przyjemna i jest w stanie rozbawić nawet największego smutasa.
koniec
26 września 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Forpoczta kinowego uniwersum
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

31 VII 2021

To co, zaczynamy od nowa? Trochę tak, bo „Avengers: Ostatnia fala”, pierwszy tom serii w ramach cyklu Marvel Fresh, startuje z czystą kartą. Śmiało może więc po niego sięgnąć nowe pokolenie czytelników. Ale to jedna z niewielu pozytywnych rzeczy, jakie można o tym albumie powiedzieć.

więcej »

Krótko o komiksach: Charlotte Bronte pisała fantasy
Agnieszka ‘Achika’ Szady

30 VII 2021

Drugi tom komiksu „DIE” ma tytuł „Podzielona grupa”, choć w kontekście RPG bardziej pasowałoby „drużyna”. Z drugiej strony, ta garstka ledwo się wzajemnie tolerujących ludzi zdecydowanie nie zasługuje na miano drużyny. Komiks jest skierowany zdecydowanie do dorosłych – nie tyle ze względu na goliznę (nieliczną) i przemoc (nie wykraczającą poza typowe utwory przygodowe), co z powodu faktu, że młodzież po prostu nie wczuje się w ten unoszący się nad stronicami klimat kryzysu wieku średniego.

więcej »

Początek uniwersum
Marcin Knyszyński

29 VII 2021

Idea „Czarnego Młota” zrodziła się na samym początku kariery Jeffa Lemire’a, kiedy to „nawet nie przypuszczał, że będzie mógł pisać dla mainstreamu DC lub Marvela”. Chciał mieć swoją własną wersję superbohaterów – takich, jakich lubi i o których sam chciałby czytać.

więcej »

Polecamy

Smętny finał

Tajemnica złotej maczety:

Smętny finał
— Konrad Wągrowski

Stukasy, Wellingtony, Halifaksy!
— Konrad Wągrowski

O wolność waszą i naszą
— Konrad Wągrowski

Na wielbłądzie boli tyłek
— Konrad Wągrowski

Z Łosiem na łowy
— Konrad Wągrowski

Przybywając do PRL-owskiego raju
— Konrad Wągrowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Fajnie napić się Koka-Koli
— Sebastian Chosiński

Czerstwy na szpicy, Szpic na tropie
— Sebastian Chosiński

Szpic na tropie
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Forpoczta kinowego uniwersum
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

To nie jest komiks, którego szukacie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Noir – jego miłość
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Szarlota Pawel nieznana, ale swojska
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Jego potyczki z komiksem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Conan wymiatacz
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zakąska przed daniem głównym
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Galactus pożera… Watcher obserwuje… Thanos zwycięża!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Każdy chce być Staruszkiem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

A idź pan stąd (z hukiem)
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.