Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 listopada 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Quino
‹Mafalda #2: Wszystkie komiksy›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMafalda #2: Wszystkie komiksy
Scenariusz
Data wydania16 września 2020
RysunkiQuino
PrzekładFilip Łobodziński
Wydawca Nasza Księgarnia
CyklMafalda
ISBN978-83-10-13405-9
Format344s. 210 x 165mm
Cena69,90
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Czas pożegnań
[Quino „Mafalda #2: Wszystkie komiksy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Życie chadza niekiedy dziwnymi ścieżkami. Kilka dni po otrzymaniu najnowszego, drugiego tomu „Mafaldy”, niczym grom z jasnego nieba spadła na mnie wiadomość o śmierci Quino, twórcy tej kultowej serii.

Marcin Osuch

Czas pożegnań
[Quino „Mafalda #2: Wszystkie komiksy” - recenzja]

Życie chadza niekiedy dziwnymi ścieżkami. Kilka dni po otrzymaniu najnowszego, drugiego tomu „Mafaldy”, niczym grom z jasnego nieba spadła na mnie wiadomość o śmierci Quino, twórcy tej kultowej serii.

Quino
‹Mafalda #2: Wszystkie komiksy›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMafalda #2: Wszystkie komiksy
Scenariusz
Data wydania16 września 2020
RysunkiQuino
PrzekładFilip Łobodziński
Wydawca Nasza Księgarnia
CyklMafalda
ISBN978-83-10-13405-9
Format344s. 210 x 165mm
Cena69,90
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Quino w rzeczywistości nazywał się Joaquin Salvador Lavado i urodził się w 1932 roku w Mendozie w Argentynie. Tamże podjął studia na Akademii Sztuk Pięknych w 1945, ale nie skończywszy ich, przeniósł się do Buenos Aires z zamiarem rozpoczęcia kariery rysownika. Początki były trudne, Lavado przez pewien czas klepał biedę i dopiero publikacja w tygodniu „Esto Es” otworzyły mu drzwi do kariery. Quino współpracował z wieloma gazetami i czasopismami, rysując satyryczne rysunki charakteryzujące się dużą dozą cynizmu. Z Mafaldą rozstał się z w 1973, twierdząc, że skończyły mu się pomysły na dalsze historyjki. Trzy lata później, po zamachu stanu i przejęciu władzy przez wojskową juntę, opuszcza kraj i przenosi się do Mediolanu. Powrócił do Argentyny po upadku dyktatury. Pod koniec życia praktycznie oślepł ze względu na rozwijającą się jaskrę. Quino odszedł 30 września 2020 roku.
Jak wspominałem przy okazji pierwszego tomu, Quino tworząc Mafaldę i jej świat inspirował się „Fistaszkami” Schultza. Podobniej jak Charlie Brown, Mafalda ma całą grupę mocno zróżnicowanych przyjaciół, którzy, nie detronizując głównej bohaterki, dodają kolorytu całości. Najbardziej zauważalny jest Miguelito, syn właściciela sklepu spożywczego. Może nie jest najtęższym umysłem, ale na liczeniu pieniędzy się zna. Susanita to najbliższa koleżanka Mafaldy, rozdarta między wizją wejścia w klasyczną rolę kobiety dbającej o dom i wychowującej dzieci a poczuciem, że w życiu trzeba dać się ponieść szaleństwu. Stawkę uzupełniają żyjący w nieco innych wymiarach Felipe i Manuelito. W przeciwieństwie do przedstawionej na początku trójki Quino chyba nie do końca miał jednoznaczny pomysł na każdego z nich. Obydwaj mają podobne charaktery, może Felipe jest bardziej bojaźliwy, a Manuelito filozoficzny.
Nastrój i humor samych pasków nie różni się od tych z pierwszego tomu. Zachowana jest równowaga między historyjkami odnoszącymi się do sytuacji polityczno-ekonomicznej na świecie, a tymi poruszającymi sprawy rodzinne Mafaldy. Z jednej strony główna bohaterka przejmuje się sprawami wielkiego świata, głodem, wojnami, biedą. Z drugiej czytelnik wybiera się z całą jej rodziną na wakacje, przeżywa emocje kupowania samochodu na raty oraz, a może przede wszystkim, obserwuje rozwój Guille, młodszego brata Mafaldy. To kolejna różnica między dziełem Quino a „Fistaszkami”. W tych drugich upływ czasu ma zamkniętego koła wpisanego w pory roku. Nikt nie dorasta, nie zdaje do kolejnej klasy. Guille za to rośnie jak na drożdżach, uczy się chodzić, mówić. Początkowo daje Mafaldzie wiele pretekstów do wyrażenia charakterystycznych dla niej uwag na temat życia i całej reszty, z czasem dorabiając się całkowicie własnych pasków.
I tylko szkoda, że drugi tom przygód rezolutnej Mafaldy jest jednocześnie ostatnim. O ile Schultz poświęcił „Fistaszkom” praktycznie całe swoje twórcze życie, to w przypadku Quino było to „zaledwie” dziewięć lat. Szkoda – ale najważniejsze, że wreszcie „Mafalda” dotarła do Polski. I na pocieszenie link do filmu z Mafaldą w roli głównej, oczywiście po hiszpańsku.
koniec
19 października 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nie taki potwór straszy, ja go malują
Maciej Jasiński

28 XI 2020

To był 2003 rok. Na ekranach polskich kin wyświetlano jeszcze hit „Władca pierścieni: Dwie wieże”, w polskim parlamencie działała komisja mająca wyjaśnić sprawę afery Rywina, stacja TVN wyemitowała pierwszy odcinek serialu „Na Wspólnej”, siedmiu astronautów zginęło w katastrofie promu Columbia, a Arnold Schwarzenegger został wybrany na urząd gubernatora Kalifornii. W takich to właśnie realiach, za sprawą wydawnictwa Ares, ukazał się komiks „Wiedźmun: Dwie wieże funduszu emerytalnego”, autorstwa (...)

więcej »

Mrok, tajemnice i kolorowe neony
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

28 XI 2020

Zastanawiam się, czy twórcy „LastMan” od początku wiedzieli o czym będzie ich komiks, czy może improwizowali na bieżąco. Ewolucja, jakiej doczekała się ta seria w czwartym tomie jest wręcz porażająca.

więcej »

Człowiek według Harariego
Marcin Osuch

27 XI 2020

Jeszcze nie opadł kurz po sukcesie bestsellerowego „Sapiens. Od zwierząt do bogów” Yuvala Noaha Harariego, a już otrzymujemy wersję komiksową tego dzieła. Czyżby wersja dla młodszych czytelników? Byłbym ostrożny z takim podejściem.

więcej »

Polecamy

Rajner kontra Reiner

Podziemny front:

Rajner kontra Reiner
— Konrad Wągrowski

Wojna o duszę doktora z AK
— Konrad Wągrowski

Noc długich noży
— Konrad Wągrowski

Komandosi z wyobraźni generała
— Konrad Wągrowski

Komiks, którego nie było
— Konrad Wągrowski

Bitwa o szyny
— Konrad Wągrowski

Dobry Niemiec
— Konrad Wągrowski

Granat do studzienki, czyli najśmielsza akcja bojowa
— Konrad Wągrowski

Po twarzy poznasz konfidenta
— Konrad Wągrowski

Wybuch w burdelu
— Konrad Wągrowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Fistaszki w rytmie tanga
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.