Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCIX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Quino
‹Mafalda #2: Wszystkie komiksy›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMafalda #2: Wszystkie komiksy
Scenariusz
Data wydania16 września 2020
RysunkiQuino
PrzekładFilip Łobodziński
Wydawca Nasza Księgarnia
CyklMafalda
ISBN978-83-10-13405-9
Format344s. 210 x 165mm
Cena69,90
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Czas pożegnań
[Quino „Mafalda #2: Wszystkie komiksy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Życie chadza niekiedy dziwnymi ścieżkami. Kilka dni po otrzymaniu najnowszego, drugiego tomu „Mafaldy”, niczym grom z jasnego nieba spadła na mnie wiadomość o śmierci Quino, twórcy tej kultowej serii.

Marcin Osuch

Czas pożegnań
[Quino „Mafalda #2: Wszystkie komiksy” - recenzja]

Życie chadza niekiedy dziwnymi ścieżkami. Kilka dni po otrzymaniu najnowszego, drugiego tomu „Mafaldy”, niczym grom z jasnego nieba spadła na mnie wiadomość o śmierci Quino, twórcy tej kultowej serii.

Quino
‹Mafalda #2: Wszystkie komiksy›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMafalda #2: Wszystkie komiksy
Scenariusz
Data wydania16 września 2020
RysunkiQuino
PrzekładFilip Łobodziński
Wydawca Nasza Księgarnia
CyklMafalda
ISBN978-83-10-13405-9
Format344s. 210 x 165mm
Cena69,90
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Quino w rzeczywistości nazywał się Joaquin Salvador Lavado i urodził się w 1932 roku w Mendozie w Argentynie. Tamże podjął studia na Akademii Sztuk Pięknych w 1945, ale nie skończywszy ich, przeniósł się do Buenos Aires z zamiarem rozpoczęcia kariery rysownika. Początki były trudne, Lavado przez pewien czas klepał biedę i dopiero publikacja w tygodniu „Esto Es” otworzyły mu drzwi do kariery. Quino współpracował z wieloma gazetami i czasopismami, rysując satyryczne rysunki charakteryzujące się dużą dozą cynizmu. Z Mafaldą rozstał się z w 1973, twierdząc, że skończyły mu się pomysły na dalsze historyjki. Trzy lata później, po zamachu stanu i przejęciu władzy przez wojskową juntę, opuszcza kraj i przenosi się do Mediolanu. Powrócił do Argentyny po upadku dyktatury. Pod koniec życia praktycznie oślepł ze względu na rozwijającą się jaskrę. Quino odszedł 30 września 2020 roku.
Jak wspominałem przy okazji pierwszego tomu, Quino tworząc Mafaldę i jej świat inspirował się „Fistaszkami” Schultza. Podobniej jak Charlie Brown, Mafalda ma całą grupę mocno zróżnicowanych przyjaciół, którzy, nie detronizując głównej bohaterki, dodają kolorytu całości. Najbardziej zauważalny jest Miguelito, syn właściciela sklepu spożywczego. Może nie jest najtęższym umysłem, ale na liczeniu pieniędzy się zna. Susanita to najbliższa koleżanka Mafaldy, rozdarta między wizją wejścia w klasyczną rolę kobiety dbającej o dom i wychowującej dzieci a poczuciem, że w życiu trzeba dać się ponieść szaleństwu. Stawkę uzupełniają żyjący w nieco innych wymiarach Felipe i Manuelito. W przeciwieństwie do przedstawionej na początku trójki Quino chyba nie do końca miał jednoznaczny pomysł na każdego z nich. Obydwaj mają podobne charaktery, może Felipe jest bardziej bojaźliwy, a Manuelito filozoficzny.
Nastrój i humor samych pasków nie różni się od tych z pierwszego tomu. Zachowana jest równowaga między historyjkami odnoszącymi się do sytuacji polityczno-ekonomicznej na świecie, a tymi poruszającymi sprawy rodzinne Mafaldy. Z jednej strony główna bohaterka przejmuje się sprawami wielkiego świata, głodem, wojnami, biedą. Z drugiej czytelnik wybiera się z całą jej rodziną na wakacje, przeżywa emocje kupowania samochodu na raty oraz, a może przede wszystkim, obserwuje rozwój Guille, młodszego brata Mafaldy. To kolejna różnica między dziełem Quino a „Fistaszkami”. W tych drugich upływ czasu ma zamkniętego koła wpisanego w pory roku. Nikt nie dorasta, nie zdaje do kolejnej klasy. Guille za to rośnie jak na drożdżach, uczy się chodzić, mówić. Początkowo daje Mafaldzie wiele pretekstów do wyrażenia charakterystycznych dla niej uwag na temat życia i całej reszty, z czasem dorabiając się całkowicie własnych pasków.
I tylko szkoda, że drugi tom przygód rezolutnej Mafaldy jest jednocześnie ostatnim. O ile Schultz poświęcił „Fistaszkom” praktycznie całe swoje twórcze życie, to w przypadku Quino było to „zaledwie” dziewięć lat. Szkoda – ale najważniejsze, że wreszcie „Mafalda” dotarła do Polski. I na pocieszenie link do filmu z Mafaldą w roli głównej, oczywiście po hiszpańsku.
koniec
19 października 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Pęknięta porcelana
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

16 X 2021

Nie ważne, jak mężczyzna (a w zasadzie dwóch) zaczyna, ale jak kończy. Trzeci, ostatni, tom cyklu „Porcelana” z podtytułem „Wieża z kości słoniowej”, to zarazem najlepsza, jak i najbardziej wstrząsająca odsłona trylogii.

więcej »

„MAX” ale na wesoło
Marcin Knyszyński

15 X 2021

Przy okazji pierwszego tomu „Punisher MAX” od Egmontu wspomniałem o pewnej inicjatywie Marvela z roku 1998. „Marvel Knights”, forpoczta imprintu „MAX”, nowa linia wydawnicza, której głównym zadaniem był dryf ku o wiele bardziej poważnym i wymagającym fabułom, przedstawiła wybranych bohaterów Marvela w nieco innym, dojrzalszym wydaniu. Między innymi Punishera – oto przybywają Garth Ennis i Steve Dillon, niesieni falą sukcesu „Kaznodziei”. (...)

więcej »

Prawdziwy Venom, to ten z Eddiem Brockiem!
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

14 X 2021

Po latach zawirowań, symbiont z kosmosu i Eddie Brock znów połączyli się w Venoma. I wszystko jest po staremu. No, prawie… o tym opowiada pierwszy tom serii „Venom”.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.