Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 1 marca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Kieron Gillen, Stephanie Hans
‹Die #1: Fantastyczne rozczarowanie›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDie #1: Fantastyczne rozczarowanie
Scenariusz
Data wydaniasierpień 2020
RysunkiStephanie Hans
Wydawca Non Stop Comics
CyklDie
ISBN9788366512276
Format170s. 170x260 mm
Cena49,00
Gatunekgroza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Frodo w okopach wojny z Wiecznymi Prusami
[Kieron Gillen, Stephanie Hans „Die #1: Fantastyczne rozczarowanie” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Die” brzmi jak „umrzyj”, jednak w tym przypadku chodzi przede wszystkim o rzadko stosowaną liczbę pojedynczą słowa „dice”, czyli kości do rzucania. Kostka jest w fabule istotnym elementem: po pierwsze, inicjuje ją, po drugie – akcja toczy się w świecie o kształcie dwudziestościanu. Czyli dobrze znanej graczom RPG k20.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Frodo w okopach wojny z Wiecznymi Prusami
[Kieron Gillen, Stephanie Hans „Die #1: Fantastyczne rozczarowanie” - recenzja]

„Die” brzmi jak „umrzyj”, jednak w tym przypadku chodzi przede wszystkim o rzadko stosowaną liczbę pojedynczą słowa „dice”, czyli kości do rzucania. Kostka jest w fabule istotnym elementem: po pierwsze, inicjuje ją, po drugie – akcja toczy się w świecie o kształcie dwudziestościanu. Czyli dobrze znanej graczom RPG k20.

Kieron Gillen, Stephanie Hans
‹Die #1: Fantastyczne rozczarowanie›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDie #1: Fantastyczne rozczarowanie
Scenariusz
Data wydaniasierpień 2020
RysunkiStephanie Hans
Wydawca Non Stop Comics
CyklDie
ISBN9788366512276
Format170s. 170x260 mm
Cena49,00
Gatunekgroza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Komiks ma nieczęsto spotykaną, interesującą szatę graficzną: jest nie tyle rysowany, co malowany, z wyrazistymi pociągnięciami cyfrowego „pędzla”. W kolorystyce dominują smętne brązy i krwiste czerwienie, zaś oświetlenie i kadrowanie jest tak dobrane, że całość sprawia ponure i mroczne wrażenie. Z kolei w scenach retrospekcji z naszego świata często pojawia się róż, zaś wspomnienia ze świata gry rysowane są w tradycyjny sposób (kontur + płaska plama barwna), a sposób pokazania koni budzi skojarzenia ze starymi rosyjskimi baśniami.
Stephanie Hans w pełni korzysta też z możliwości, jakie dają kolory i kształty dymków – nie jest to, oczywiście, jakaś specjalna nowość, ale zawsze mi się podoba. Rzucanie zaklęcia w czarnym dymku z czerwonymi literami sprawia, że w myślach słyszę dudniący pogłos lub inne dźwiękowe efekty specjalne. Kanciasty dymek oznacza, że mówiącym jest obiekt nieożywiony (i to odróżnienie graficzne bardzo mi się przydało w zrozumieniu paru scen). Odmienny kształt i kolor mają też myśli narratora.
…a może narratorki? Ash, który w naszej rzeczywistości jest żonatym mężczyzną, w grze występuje jako kobieta. Na razie nie ma to wpływu na akcję, może oprócz zdziwienia czytelnika, że nastolatkowie w latach 90. tak łatwo to akceptowali.
Tak – wbrew bałamutnej informacji na tylnej stronie okładki, pierwsze zetknięcie drużyny graczy ze światem alternatywnym miało miejsce w roku 1991, nie „w latach sześćdziesiątych”. Dowiadujemy się o tym z kilkunastu pierwszych stron „DIE”, a potem akcja przeskakuje w nasze obecne czasy, kiedy bohaterowie są dorośli. Tajemnicze wydarzenie sprawia, że dawna ekipa zbiera się jeszcze raz, i znów ląduje w świecie k20, tym razem nie jako beztroskie dzieciaki, lecz ludzie po przejściach. Nie dogadują się ze sobą nawzajem, pełni pretensji i sprzecznych celów. Jak twierdzi Kieron Gillen – autor scenariusza, „Ta seria to czysty kryzys wieku średniego”.
Trzeba przyznać, że lektura momentami jest raczej depresyjna, tym niemniej wciąga. W tomie dzieje się bardzo dużo; szczególne wrażenie zrobiła na mnie sekwencja, kiedy Ash chroni się przed atakiem mechanicznego smoka w okopie i spotyka tam szeregowca nadzwyczajnie podobnego do Elijaha Wooda w filmie Petera Jacksona. Szeregowiec ma Pierścień (ślubny), a potem pojawia się jeszcze kilka odniesień do powieści, którą, jak wiadomo, zainspirowały przeżycia autora w trakcie pierwszej wojny światowej.
Na końcu tomu znajdują się szkice postaci oraz alternatywne projekty okładek oraz – uwaga! –eseje Gillena na temat inspiracji, które pchnęły go do stworzenia świata (oraz gry, bo i takowa istnieje) i archetypów wykorzystanych w opowieści, a także refleksje na temat RPG jako zjawiska. Bardzo ciekawie uzupełniają one świat przedstawiony w komiksie.
koniec
1 listopada 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Co mogło pójść źle?
Agata Włodarczyk

1 III 2021

Zemsta, choć gloryfikowana w kulturze i często wykorzystywana w awanturniczych historiach, nie popłaca. Zawsze coś pójdzie nie tak. Przekonał się o tym również Spider-Man, gdy udało mu się ponownie trafić na ślad swojego nemezis: Normana Osborna.

więcej »

Uczyć nie bawiąc
Marcin Osuch

28 II 2021

Seria „Legendarna historia Polski” była zamkniętym przedsięwzięciem, zainicjowanym przy współpracy z polonijną Fundacją Kościuszkowską. Jednak sukces cyklu skłonił wydawcę „Sport i Turystyka” do samodzielnego już uruchomienia kontynuacji.

więcej »

Świat już nigdy nie będzie taki sam
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

27 II 2021

Powoli zbliżamy się do wielkiego finału zbiorczych wydań „Invincible”. Widać to chociażby po tym, że wydarzenia ukazane w tomie dziesiątym stają się coraz bardziej radykalne.

więcej »

Polecamy

Zobacz też

Inne recenzje

Niechciany eskapizm
— Marcin Knyszyński

Tegoż autora

Czy książki czytają ludzi? Autorzy kontra czytelnicy
— Agnieszka Hałas, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Maszyna, która nie robi „ping”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

To życie mija, nie ja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Bezimienna pani ceramicznych robotów
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tony Stark jako syrenka w ciąży
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Słowiańskie elfy rzeczne
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Agatha Christie na tropie mordercy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ci, co skaczą i fruwają…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Miyamoto Usagi i poszukiwacze zaginionej szkatułki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skrzyżowanie konia z pająkiem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.