Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 31 lipca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Romuald Gleyse, Jean-Françoise Vivier
‹Agatha Christie: Herkules Poirot. Tajemnicza historia w Styles›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAgatha Christie: Herkules Poirot. Tajemnicza historia w Styles
Scenariusz
Data wydania1 stycznia 2019
RysunkiRomuald Gleyse
PrzekładPaweł Łapiński
Wydawca Egmont
CyklAgatha Christie
ISBN9788328158474
Format64s. 216x285mm
Cena34,99
Gatunekkryminał
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

W gnieździe os
[Romuald Gleyse, Jean-Françoise Vivier „Agatha Christie: Herkules Poirot. Tajemnicza historia w Styles” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
To właśnie od wydania tej powieści zaczęła się kariery Agathy Christie jako autorki bestsellerowych kryminałów. To właśnie w tej powieści po raz pierwszy zaistniał genialny detektyw światowej sławy Herkules Poirot. To właśnie tę powieść przerobiono na komiks i wydano z okazji stulecia publikacji. Chodzi o „Tajemniczą historię w Styles”.

Sebastian Chosiński

W gnieździe os
[Romuald Gleyse, Jean-Françoise Vivier „Agatha Christie: Herkules Poirot. Tajemnicza historia w Styles” - recenzja]

To właśnie od wydania tej powieści zaczęła się kariery Agathy Christie jako autorki bestsellerowych kryminałów. To właśnie w tej powieści po raz pierwszy zaistniał genialny detektyw światowej sławy Herkules Poirot. To właśnie tę powieść przerobiono na komiks i wydano z okazji stulecia publikacji. Chodzi o „Tajemniczą historię w Styles”.

Romuald Gleyse, Jean-Françoise Vivier
‹Agatha Christie: Herkules Poirot. Tajemnicza historia w Styles›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAgatha Christie: Herkules Poirot. Tajemnicza historia w Styles
Scenariusz
Data wydania1 stycznia 2019
RysunkiRomuald Gleyse
PrzekładPaweł Łapiński
Wydawca Egmont
CyklAgatha Christie
ISBN9788328158474
Format64s. 216x285mm
Cena34,99
Gatunekkryminał
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W ubiegłym roku minęła dokładnie setna rocznica od publikacji pierwszej powieści kryminalnej światowej „mistrzyni zbrodni”, czyli Agathy Christie. Przygotowując się do niej, szwajcarska (genewska) oficyna Paquet już w 2017 roku zaczęła wydawać komiksowe adaptacje najsłynniejszych opowieści detektywistycznych brytyjskiej autorki. Na początek ukazały się „Noc w bibliotece” (z panną Marple w roli głównej), „Tajemniczy przeciwnik” (z lubiącym wplątywać się w niebezpieczne przygody małżeństwem Beresfordów) oraz „Morderstwo w Orient Expressie”, w którym pojawił się sympatyczny, choć zadufany w sobie (aczkolwiek nie bez powodu) Herkules Poirot. A to był zaledwie początek. Dopiero później nastąpił prawdziwy wysyp i kolejno ukazały się: „Tajemnicza historia w Styles”, „Śmierć na Nilu”, a całkiem niedawno także „A.B.C.” i „Rendez-vous ze śmiercią” – wszystkie zaliczane do kanonu śledztw prowadzonych przez belgijskiego detektywa.
„Tajemniczą historię w Styles” Christie napisała w samym środku pierwszej wojny światowej, to jest w 1916 roku. Do sprzedaży powieść trafiła jednak dopiero cztery lata później, kiedy już ucichły armaty, a Europa zaczęła lizać rany i powoli odbudowywać się ze zniszczeń (choć oczywiście nie wszystkim krajom było to w tym momencie dane). Co ciekawe, pierwsza książka z Herkulesem Poirot najpierw ukazała się w Stanach Zjednoczonych, a dopiero po roku w ojczyźnie pisarki. Adaptacji tego dzieła podjął się francuski scenarzysta Jean-François Vivier i było to pierwsze jego podejście do tak „lekkiego” tematu. Wcześniej bowiem specjalizował się w komiksach wojennych („Herr Doktor”, 2015-2021; „Geneviève de Gaulle-Anthonioz”, 2019) oraz biograficznych, nierzadko o tematyce stricte religijnej („Franz Stock”, 2016; „Maksymilian Kolbe. Święty w Auschwitz”, 2019; „Bazylika Sacré-Cœur na Montmarte”, 2020). Wzięcie na warsztat klasycznego kryminału musiało być dla miłą odskocznią.
Akcja komiksu, który notabene jest bardzo wierną adaptacją powieści, rozgrywa się w czasie wojny. Młody żołnierz Arthur Hastings z powodu odniesionych na froncie ran zostaje odesłany do Anglii i zdemobilizowany. W Londynie na ulicy spotyka przypadkowo Johna Cavendisha, swego przyjaciela z czasów nastoletnich, który – jak przed laty – zaprasza go do spędzenie kilku dni (a może i więcej) w jego rodzinnej posiadłości Styles Court. Hastings, który i tak nie ma nic lepszego do roboty, wyrusza więc na wieś, aby odetchnąć po frontowych trudach. Jak się okazuje, wpada prosto w gniazdo os. Sytuacja w rodzinie Johna jest bowiem nadzwyczaj skomplikowana. Obecną właścicielką majątku jest macocha braci Cavendishów (drugi z nich to Lawrence), która wyszła za ich ojca, gdy ten owdowiał. A potem ona sama została wdową i wtedy skutecznie zakręcił się wokół niej znacznie od Emily młodszy Alfred Inglethorp – człowiek, o którym niemal wszyscy mówią to samo: „odrażający typ”. I takie też jest pierwsze wrażenie Arthura.
Cała rodzina Cavendishów (dochodzi do tego jeszcze żona Johna, piękna Mary) jest nastawiona do niego skrajnie negatywnie. Nikt nie wierzy w jego wielką miłość do starej Emily; podejrzewają, że chodzi mu tylko o pieniądze. A jak na razie, wszystko wskazuje na to, że po śmierci macochy, to on będzie głównym spadkobiercą. I chociaż pasierbowie wraz z Mary starają się staruszce otworzyć oczy, na nic się to zdaje – kobieta wydaje się być zaślepiona. Sytuacja w Styles Court jest więc skrajnie napięta i nie rozładowuje jej nawet opuszczenie posiadłości przez Evelyne Howard, która porzuca pracę sekretarki dziedziczki, nie mogąc dogadać się z jej mężem (który zresztą jest jej dalszym krewnym). Zbrodnia dosłownie wisi w powietrzu i chyba nikt nie jest zaskoczony, kiedy wreszcie zostaje popełniona. Ktoś w nocy truje Emily strychniną.
Na szczęście we wsi przebywa, uciekłszy z ogarniętej wojną ojczyzny, światowej sławy detektyw Herkules Poirot, którego Hastings poznał jeszcze przed wojną i z wielką radością natknął się na niego w Styles. Teraz właśnie do niego kieruje kroki z prośbą, aby rozwiązał on zagadkę śmierci Emily Inglethorp. Podstawowym i najpoważniejszym problemem jest bowiem nie to, że brakuje podejrzanych, ale że… jest ich tak wielu. Chociaż oczywiście w pierwszej kolejności oczy wszystkich kierują się na Alfreda. Gdyby to od Cavendishów zależało bez procesu i wyroku wysłaliby go na szafot. Tyle że „odrażający” Inglethorp ma na czas śmierci małżonki niepodważalne, jak się wydaje, alibi. Poirot musi więc skupić się także na innych członkach rodziny, mieszkańcach i stałych bywalcach Styles Court. A jest ich sporo: od szpitalnej pielęgniarki Cynthii Murdoch po lekarza-toksykologa Bauersteina, a do tego służące, ogrodnicy… Na dodatek prawie każdy coś ukrywa i nie mówi detektywowi całej prawdy.
Kto czytał książkę, ten zdaje sobie sprawę, jak zagmatwana jest jej fabuła i na jakim haczyku zawieszone zostało rozwiązanie zagadki. Vivier musi się więc sporo natrudzić, aby właściwie przedstawić najważniejsze wątki i żadnego z nich nie pominąć. Ułatwia mu to nieco pożyczona od Agathy Christie forma narracji – przebieg wydarzeń poznajemy dzięki opowieści Arthura Hastingsa, co pozwala na zastosowanie od czasu do czasu fabularnego skrótu i dzięki temu utrzymanie objętości w przewidzianym dla niej przez wydawcę formacie. Mimo że „Tajemnicza historia w Styles” była debiutem pisarki, znać już w niej rękę przyszłej mistrzyni; francuski scenarzysta podszedł do tekstu Brytyjki z pietyzmem i wybronił się. Szkoda, niestety, że tego samego nie można powiedzieć o pracy grafika, którego bardzo prosta kreska (na dodatek z grubymi konturami i z ledwo co zarysowanym drugim planem oraz tłem) dużo bardziej pasowałaby do komiksów dla dzieci, a nie jak najbardziej poważnego detektywistycznego opowiadania. Ten styl rysowania sprawia też, że Poirot zbyt często zdaje się być postacią komiczną, zamiast ironiczną.
koniec
19 maja 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Forpoczta kinowego uniwersum
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

31 VII 2021

To co, zaczynamy od nowa? Trochę tak, bo „Avengers: Ostatnia fala”, pierwszy tom serii w ramach cyklu Marvel Fresh, startuje z czystą kartą. Śmiało może więc po niego sięgnąć nowe pokolenie czytelników. Ale to jedna z niewielu pozytywnych rzeczy, jakie można o tym albumie powiedzieć.

więcej »

Krótko o komiksach: Charlotte Bronte pisała fantasy
Agnieszka ‘Achika’ Szady

30 VII 2021

Drugi tom komiksu „DIE” ma tytuł „Podzielona grupa”, choć w kontekście RPG bardziej pasowałoby „drużyna”. Z drugiej strony, ta garstka ledwo się wzajemnie tolerujących ludzi zdecydowanie nie zasługuje na miano drużyny. Komiks jest skierowany zdecydowanie do dorosłych – nie tyle ze względu na goliznę (nieliczną) i przemoc (nie wykraczającą poza typowe utwory przygodowe), co z powodu faktu, że młodzież po prostu nie wczuje się w ten unoszący się nad stronicami klimat kryzysu wieku średniego.

więcej »

Początek uniwersum
Marcin Knyszyński

29 VII 2021

Idea „Czarnego Młota” zrodziła się na samym początku kariery Jeffa Lemire’a, kiedy to „nawet nie przypuszczał, że będzie mógł pisać dla mainstreamu DC lub Marvela”. Chciał mieć swoją własną wersję superbohaterów – takich, jakich lubi i o których sam chciałby czytać.

więcej »

Polecamy

Smętny finał

Tajemnica złotej maczety:

Smętny finał
— Konrad Wągrowski

Stukasy, Wellingtony, Halifaksy!
— Konrad Wągrowski

O wolność waszą i naszą
— Konrad Wągrowski

Na wielbłądzie boli tyłek
— Konrad Wągrowski

Z Łosiem na łowy
— Konrad Wągrowski

Przybywając do PRL-owskiego raju
— Konrad Wągrowski

Zobacz też

Tegoż autora

Milian od Bacha do Skaldów
— Sebastian Chosiński

Dlaczego giną uczciwi ludzie?
— Sebastian Chosiński

Nie każdemu służy morskie powietrze
— Sebastian Chosiński

Nieuleczalna dusza, słaby duch
— Sebastian Chosiński

Tacy artyści, jak Morricone, nie umierają
— Sebastian Chosiński

Karaibski puls, słowiańska nostalgia
— Sebastian Chosiński

Śledczy od spraw beznadziejnych
— Sebastian Chosiński

Hołd dla legend minionych
— Sebastian Chosiński

Niebezpiecznie być milionerką
— Sebastian Chosiński

Przyjaciel sprzed lat
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.