Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 września 2022
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXIX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Dave Gibbons, Geoff Johns, Ivan Reis, Ethan Van Sciver
‹Wojna z Korpusem Sinestro›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWojna z Korpusem Sinestro
Scenariusz
Data wydania1 czerwca 2022
RysunkiDave Gibbons, Ethan Van Sciver, Ivan Reis
PrzekładTomasz Sidorkiewicz
Wydawca Egmont
CyklGreen Lantern, DC Deluxe
ISBN9788328156302
Format560s. 180x275mm
Cena229,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Gdy zalewa nas żółć
[Dave Gibbons, Geoff Johns, Ivan Reis, Ethan Van Sciver „Wojna z Korpusem Sinestro” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Niektóre wydarzenia z historii DC Comics zyskują po latach status legendarnych, zmieniających oblicze uniwersum, czy definiujących jego pewne obszary na nowo. Zazwyczaj noszą miano „kryzysów” – choć nie zawsze. Jednym z tych wydarzeń, wyjątkowo znaczącym dla Zielonych Latarni, była wielka kosmiczna awantura z roku 2007 – „Wojna z Korpusem Sinestro”.

Marcin Knyszyński

Gdy zalewa nas żółć
[Dave Gibbons, Geoff Johns, Ivan Reis, Ethan Van Sciver „Wojna z Korpusem Sinestro” - recenzja]

Niektóre wydarzenia z historii DC Comics zyskują po latach status legendarnych, zmieniających oblicze uniwersum, czy definiujących jego pewne obszary na nowo. Zazwyczaj noszą miano „kryzysów” – choć nie zawsze. Jednym z tych wydarzeń, wyjątkowo znaczącym dla Zielonych Latarni, była wielka kosmiczna awantura z roku 2007 – „Wojna z Korpusem Sinestro”.

Dave Gibbons, Geoff Johns, Ivan Reis, Ethan Van Sciver
‹Wojna z Korpusem Sinestro›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWojna z Korpusem Sinestro
Scenariusz
Data wydania1 czerwca 2022
RysunkiDave Gibbons, Ethan Van Sciver, Ivan Reis
PrzekładTomasz Sidorkiewicz
Wydawca Egmont
CyklGreen Lantern, DC Deluxe
ISBN9788328156302
Format560s. 180x275mm
Cena229,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W 2004 roku bardzo obiecujący młody wilk w wydawnictwie DC Comics, niejaki Geoff Johns, zabrał się za pisanie przygód Hala Jordana, najsłynniejszego ziemskiego członka Green Lantern. Hal po roku 1994 został zapomniany – „Emerald Twilight” a potem „Zero Hour: Crisis in Time!” pogrzebały postać dzielnego lotnika z zielonym pierścieniem mocy. Komiksy z Zielonymi Latarniami nadal wychodziły, ale już bez Hala Jordana. Dopiero dziesięć lat później, Geoff Johns postanowił wskrzesić bohatera – jego opowieść „Green Lantern. Rebirth” (nadal nie wydana w Polsce) uważana jest za jedną z najważniejszych w DC Comics pierwszej dekady dwudziestego pierwszego wieku. Jak możemy przeczytać w posłowiu do omawianego dziś komiksu, cały run Geoffa Johnsa w serii „Green Lantern” to „złote lata Hala Jordana”. Składa się on z trzech wielkich rozdziałów – wspomniany „Rebirth”, „Wojna z Korpusem Sinestro” i wydana już niemal trzy lata temu w Polsce „Najczarniejsza noc”.
Dziś czytamy część środkową, nawiązującą podobnie jak „Rebirth” do najlepszych komiksów „Green Lantern” z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. W roku 1986 wyszedł drugi numer antologii „Tales of the Green Lantern Corps” – jedną z zamieszczonych tam opowieści był „Tygers” Alana Moore’a i Kevina O’Neilla. Moore już wtedy nakreślił fabularne ramy pewnych wydarzeń, które po prawie dwóch dekadach zaczął twórczo i odważnie rozwijać Geoff Johns – głównie tajemniczą i straszliwą przepowiednię o nadciągającej „najczarniejszej nocy”, umieszczoną między wersami „Księgi OA”. „Sinestro Corps War” wydano między kwietniem 2007 i lutym 2008, równolegle z serią „Countdown” z charakterystyczną numeracją „w dół” o której pisałem już przy okazji „Ostatniego kryzysu”. Uniwersum DC pierwszej dekady dwudziestego pierwszego wieku cały czas trzęsło się w posadach – run „Green Lantern” Geoffa Johnsa, biegnący równolegle do potężnych „kryzysów” DC, prowadził razem z nimi prosto do wielkiej rewolucji roku 2011. Wojna Zielonych Latarni z Korpusem Sinestro było wielkim milowym kamieniem na tej drodze.
No dobrze – ale kim był Sinestro? Ten „kosmiczny Hitler” z fioletową skórą, międzygalaktyczny faszysta i dyktator, istniał w komiksach DC już od 1961 roku. Johns rozwinął pomysły Moore’a i uczynił go największym przeciwnikiem Hala Jordana. Sinestro należał swego czasu do Korpusu Zielonych Latarni i nie chciał pogodzić się ze zbyt „miękkim” – jego zdaniem – podejściem kosmicznych policjantów do tych wszystkich, którzy niszczą międzygalaktyczny porządek. Swoje własne porządki zaczął zatem od własnej planety o nazwie Korugar. Zaprowadził tam faszystowskie rządy, surowo rozprawiał się z przeciwnikami i odkrył, że strach jest najlepszym gwarantem spokoju i posłuszeństwa. Został za to zdegradowany i wyrzucony z Korpusu – stracił pierścień i uciekł do wszechświata antymaterii (to miejsce dobrze pamiętamy z „Kryzysu na nieskończonych Ziemiach”). To właśnie tam, w Qward, planecie-stolicy, uformował swój własny Korpus, którego członkowie używają pierścieni czerpiących moc nie z koloru zielonego, czyli symbolu woli, lecz żółtego, czyli symbolu strachu. „Korpus Sinestro” jest gotowy do inwazji na nasz wszechświat – jego celem jest zaprowadzenie w nim własnego porządku, „terroru żółtego strachu”.
Naprzeciw Korpusu Żółtego staje Korpus Zielony, złożony z siedmiu tysięcy dwustu Zielonych Latarni. Wojna toczyć się będzie we wszechświecie antymaterii, na planecie OA, gdzie stoi wielka Zielona Bateria, a także na naszej Ziemi (głównie), czyli kluczowym miejscu dla całego uniwersum DC. To właśnie wtedy, między „Nieskończonym” a „Ostatnim” kryzysem, zaczęły formować się najważniejsze założenia Multiwersum DC – nasz wszechświat okazuje się zwornikiem, trzymającym w kupie wszystkie pięćdziesiąt dwa równoległe wszechświaty i płynącą między nimi „posokę”. Po stronie Sinestro opowiadają się takie postacie jak Cyborg Superman (patrz: „Śmierć Supermana”), Superman Prime (patrz: „Nieskończony kryzys”) a także… niespodzianka (patrz: „Kryzys na nieskończonych Ziemiach”). Pojawi się sam Parallax, absolutnie przerażająca istota, personifikacja siły strachu, powstała u zarania dziejów, gdy tylko pierwsza istota inteligentna poczuła niepokój – ta sama istota opanowała Hala Jordana we wspomnianym na początku recenzji „Emerald Twilight” i przyczyniła się do jego upadku. Po stronie Hala walczy cały Korpus Zielonych Latarni, strażnicy z planety OA a także Ion, personifikacja siły woli, przeciwwaga dla Parallaxa.
Geoff Johns jest już wielką szychą w DC Comics. Wtedy dopiero piął się w górę, zdobywał punkty i uznanie. I radził sobie znakomicie – to, w jaki sposób rozbudował świat Zielonych Latarni, jak dużo ciekawych i atrakcyjnych zmian wprowadził, naprawdę robi wrażenie. Zieleń przestała być jedynym kolorem „mocy” we wszechświecie. No dobra, „zła, emanująca strachem” żółć istniała przed nim, ale to on w pełni ją zdefiniował i wytłumaczył. Geoff Johns wprowadził do uniwersum DC „emocjonalne spektrum kolorów”, w którym żółć i zieleń nie są jedynymi barwami-emocjami. Otóż: „Istnieje we wszechświecie spektrum niewidzialnej mocy biorącej się z myśli i odczuć istot myślących. Jaśnieje lub ciemnieje w zależności od stanu emocjonalnego mieszkańców wszechświata”. Zaraz po „Wojnie z Korpusem Sinestro” pojawiły się Latarnie Czerwone, Niebieskie, Fioletowe, Pomarańczowe, czy nawet Indygo. Kolorowa rewolucja Johnsa była podstawą dla kolejnej przełomowej historii ze świata Green Lantern – „Najczarniejszej Nocy”.
Nie tylko ona zresztą – autor konsekwentnie dążył do tego wydarzenia od samego początku. Wrócił do dramatu Coast City, rodzinnego miasta Hala Jordana, zniszczonego przez Cyborga Supermana podczas wydarzeń opisanych w „Rządach Supermanów”. Uzasadnił i wytłumaczył istnienie Parallaxa, powołał do życia Iona, Nade wszystko jednak odbrązowił mit Zielonych Latarni, jako kryształowych, nieskazitelnych obrońców wszechświata. Zmusił Korpus do stawienia czoła prawdziwej grozie, terrorowi mającemu za nic zielone metody postępowania i stwierdził, że „póki istnieje życie, póty istnieje strach. Nigdy nie zniknie”. Skoro Korpus Sinestro, ta zbieranina najgorszych zwyrodnialców kosmosu, zabija wszystkich wrogów bez pardonu, to może i kosmiczni policjanci powinni? „Wojna z Korpusem Sinestro” jest dzieckiem swoich czasów, czuć tu klimat pierwszej dekady dwudziestego pierwszego wieku – bezpieczeństwo kosztem wolności, metody złoczyńców przyjęte jako oficjalne i dopuszczalne pracy zielonych służb. Banda Sinestro to międzygalaktyczni terroryści – nie można z nimi walczyć pustymi hasłami i enigmatycznym „dobrem”, które ponoć jest i działa, ale w praktyce trudno je dostrzec.
Rysują sami fachowcy. Najlepszy jest oczywiście Ivan Reis, mistrz chaosu, patosu, całostronicowych kadrów w stylu „gdzie jest Waldo?”, miliona postaci wylatujących z obrazka prosto na czytelnika (bo się ledwo mieszczą) i dynamicznej akcji. Pozostali graficy są również znakomici, ale to Reis jest najlepszy. Omawiany dziś komiks jest typowym przedstawicielem „kosmosu DC” – ale jednym z lepszych i bardziej godnych uwagi. Jeszcze lepsza jest wspominana „Najczarniejsza noc”, ale zanim do niej doszło, nastąpił „Ostatni kryzys”, o którym już pisałem jakiś czas temu.
„Najczarniejsza noc” nadchodzi. Egmont wydaje run Geoffa Johnsa „od tyłu” – pamiętajcie o tym, jeśli „Wojna z Korpusem Sinestro” trafi w wasze gusta.
koniec
21 września 2022

Komentarze

21 IX 2022   14:33:37

"W 2004 roku bardzo obiecujący młody wilk w wydawnictwie DC Comics, niejaki Geoff Johns"
Młody wilk, serio? W momencie gdy ruszał z GL miał na koncie świetne runy z JSA (razem z Robinsonem) i Flashem oraz nieco gorszy z Hawkmanem. Dodatkowo był już w trakcie niezłego runu Teen Titans.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Baśń o potędze miłości
Maciej Jasiński

28 IX 2022

Źródeł tej historii trzeba doszukiwać się w starych podaniach ludowych, które bracia Grimm spisali i pod tytułem „Wieloskórka” opublikowali w swym zbiorze baśni. Dzięki temu kolejne pokolenia młodszych i starszych czytelników mogły poznać opowieść o księżniczce, którą postanowił poślubić jej ojciec – wdowiec. Żeby odrzucić oświadczyny króla, dziewczyna zażądała – jak jej się wydawało – rzeczy niemożliwych do wykonania: sukien w kolorze słońca, księżyca i gwiazd oraz płaszcza wykonanego ze skór (...)

więcej »

Książkomiks
Dagmara Trembicka-Brzozowska

27 IX 2022

Przeczytanie „Śmiech i śmierć”, tych sześciu krótkich historii od Adriana Tominego, to jak przeczytanie sześciu pokaźnych, poruszających powieści obyczajowych.

więcej »

Przez pryzmat emocji
Marcin Knyszyński

26 IX 2022

Trzyetapowy run „Green Lantern” Geoffa Johnsa uznawany jest za jeden z najlepszych i najważniejszych, jakie wydało DC Comics w pierwszej dekadzie dwudziestego pierwszego wieku. Egmont zaczął wydawać go od końca, rozpoczynając trzy lata temu „Najczarniejszą nocą”, czyli etapem trzecim – ważnym elementem „łabędziego śpiewu” uniwersum przed nadchodzącym końcem świata roku 2011.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Raz na wodzie, raz pod wodą
— Marcin Knyszyński

Kompletny Dredd
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

A imię jego Gotham!
— Sebastian Chosiński

Zainteresować zainteresowanych
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Marvel: Oto wizja wpadki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

To może być każdy z nas!
— Sebastian Chosiński

Boże, chroń Amerykę (przed superbohaterami)
— Sebastian Chosiński

Krótko o komiksach: Listopad 2003, cz. 2
— Sebastian Chosiński, Daniel Gizicki, Wojciech Gołąbowski, Tomasz Kontny, Piotr Niemkiewicz, Konrad Wągrowski

Genialny komiks?
— Daniel Gizicki

Superbohaterowie są zmęczeni
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Przez pryzmat emocji
— Marcin Knyszyński

„John Smith”. Aha.
— Marcin Knyszyński

Przygoda w dżungli
— Marcin Knyszyński

Nie pamiętam, żebym kogoś zabił
— Marcin Knyszyński

Leo constans
— Marcin Knyszyński

Tymczasem…
— Marcin Knyszyński

Chodzi o to, żeby coś czuć
— Marcin Knyszyński

Świat w butelce
— Marcin Knyszyński

Kryształowi piraci
— Marcin Knyszyński

O kilku takich, co ukradli boga
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.