Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kazuo Koike, Goseki Kojima
‹Dzwonnik Tsuji›

Dzwonnik Tsuji
EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDzwonnik Tsuji
Tytuł oryginalnyKozure Ōkami, vol. 4
Scenariusz
Data wydaniagrudzień 2006
RysunkiGoseki Kojima
PrzekładCezary Komorowicz
Wydawca Mandragora
CyklSamotny Wilk i Szczenię
ISBN-1083-60352-64-X
Format312s. 105×155mm
Cena19,90
Gatunekhistoryczny, manga
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Dzwonnik Tsuji

Bez zrozumienia
[Kazuo Koike, Goseki Kojima „Dzwonnik Tsuji” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W czwartym tomie cyklu, „Dzwonniku Tsuji”, Samotny Wilk w niebagatelny sposób wpływa na historię swego kraju. Trup ściele się gęsto, a czytelnika trafia szlag, bo nie wie – czemu.

Wojciech Gołąbowski

Bez zrozumienia
[Kazuo Koike, Goseki Kojima „Dzwonnik Tsuji” - recenzja]

W czwartym tomie cyklu, „Dzwonniku Tsuji”, Samotny Wilk w niebagatelny sposób wpływa na historię swego kraju. Trup ściele się gęsto, a czytelnika trafia szlag, bo nie wie – czemu.

Kazuo Koike, Goseki Kojima
‹Dzwonnik Tsuji›

Dzwonnik Tsuji
EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDzwonnik Tsuji
Tytuł oryginalnyKozure Ōkami, vol. 4
Scenariusz
Data wydaniagrudzień 2006
RysunkiGoseki Kojima
PrzekładCezary Komorowicz
Wydawca Mandragora
CyklSamotny Wilk i Szczenię
ISBN-1083-60352-64-X
Format312s. 105×155mm
Cena19,90
Gatunekhistoryczny, manga
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Dzwonnik Tsuji
Ja to chyba jednak nie zrozumiem dawnych mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni. Tytułowy Tsuji Genshichi pełni zaszczytną i bardzo dochodową funkcję dzwonnika Edo. Ponieważ, jak twierdzi, osoba na tym stanowisku musi być mistrzem sztuk walki, wysyła trzech kandydatów na następców na śmiertelne spotkanie z Kozure Ôkami. Ten, który go pokona, zostanie dzwonnikiem. A jeśli wszyscy zginą… Pomyśli się potem. Nie będzie żadnym zaskoczeniem dla czytelników serii, że Wilk przeżyje wszystkich kandydatów. I, jak wynika z narracyjnego przypisu, wywrze w ten sposób znaczny wpływ na historię kraju.
Odcinek zatytułowany „Szumowiny” jest bodaj największą do tej pory jatką. Przez wiele początkowych kart padają głowy czy ciała zabitych, nie padają zaś – wyjaśnienia. Krew się leje do końca opowieści, w międzyczasie na szczęście krótka retrospekcja zdradza, o co chodzi. „Ostatnie podrygi zimy” to niemal solowy występ Daigorô. Smutna historia, której nastrój potęguje nieciekawa pogoda. Ojciec długo nie wraca, syn zaczyna go szukać. W jednej ze świątyń spotyka samuraja… ale to nie tata. Dalsze poczynania dziecka budzą coraz większe zdumienie wojownika, który jednak trzyma się od spraw z daleka – nie próbując ratować życia Daigorô w chwili zagrożenia. Przez cały czas pada w jego myślach i słowach określenie czy też miano „Shishôgan” – wymienia je także jako powód, dla którego wyzwie Ogami Ittô na pojedynek. I jak na złość, właśnie to jedno, wielce znaczące dla opowieści słowo nie zostało wyjaśnione w końcowym słowniczku. W „Oyuki” z kolei poznajemy historię przedziwnej wojowniczki, bezlitośnie wykorzystującej piękno swego ciała. Dużo tu nagości, mało – erotyzmu. Sporo retrospekcji i mroku. Przy okazji wraz z Kozure Ôkami wysłuchujemy wykładu na temat wykonywania tatuaży. I znów ktoś ginie z niezrozumiałego powodu.
Tomik jest, jak widać, zróżnicowany fabularnie, niemniej wspólnym elementem większości z czterech zawartych w nim opowieści jest zagadka. Często pozostająca bez rozwiązania (przynajmniej dla przeciętnego polskiego czytelnika). Trochę to denerwujące… Graficznie album stoi na standardowym, wysokim poziomie. Można się przyczepić do fizycznego podobieństwa postaci drugoplanowych, ale któż by się przejmował rozróżnianiem tych, co i tak po chwili giną…? Na uznanie zasługują sceny zimowo-wiosennej szarugi, wypalania traw oraz kąpieli w gorącym źródle. Całość na tle cyklu wypada jednak nieco niżej niż średnia.
koniec
29 marca 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Odwaga i poświęcenie
Sebastian Chosiński

23 I 2022

Choć akcja „Jeremiaha” Hermanna Huppena rozgrywa się w bliżej nieokreślonej postapokaliptycznej przyszłości (przynajmniej w momencie powstawania konkretnego epizodu), problemy, z jakim boryka się zniszczony kataklizmem świat wymyślony przez Belga, nie różnią się wiele od tych, jakie dręczą naszą rzeczywistość. Szczególnie boleśnie przekonujemy się o tym w „Błękitnym Lisie”.

więcej »

Multiwersum, które się śmieje
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

22 I 2022

Drugi tom "Batman Death Metal" nie przynosi wielkich zmian w kwestii konfliktu bohaterów z Batmanem, Który Się Śmieje. Bardzo go jednak rozbudowuje.

więcej »

Honor kata
Dagmara Trembicka-Brzozowska

21 I 2022

Jeśli szukacie klasycznego retro komiksu, który po latach świetnie się broni, niestroniącego od przemocy, ale też nieepatującego brutalnością, ze sprawnie napisanymi historiami, wyrazistym głównym bohaterem – to „Poranek ściętych głów” powinien być na szczycie waszej listy zakupowej.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Honor kata
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Gorzki świat samurajów
— Paweł Ciołkiewicz

Perfekcja!
— Paweł Ciołkiewicz

Wiatr wieje nie tylko w święto
— Wojciech Gołąbowski

Bez sympatii – ale jak?
— Wojciech Gołąbowski

Samurajska mission impossible
— Wojciech Gołąbowski

Z wiatrem i pod wiatr
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

10 naj… : Wehikuły czasu
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Jak pić, to w wesołym towarzystwie
— Wojciech Gołąbowski

Szkoła dorzucania do stosu
— Wojciech Gołąbowski

Jak bardzo mnie (nie) znasz?
— Wojciech Gołąbowski

Klasycy rocka ostrzegają
— Wojciech Gołąbowski

Ale czemu szaleńca?
— Wojciech Gołąbowski

Biografia kadrami ilustrowana
— Wojciech Gołąbowski

Niesamowita księga
— Wojciech Gołąbowski

Odwagi!
— Wojciech Gołąbowski

To kto w końcu wygrał?
— Wojciech Gołąbowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.